20 Ιουλ 2015

Ποιούς παρακολουθούσε η ΚΥΠ; Οι δημοσιογράφοι μάλλον είναι αρκετά πειθήνιοι ή φοβισμένοι ακόμα να ζητήσουν τη δημοσιοποίηση της λίστας αυτών που παρακολουθούσε η ΚΥΠ, αλλά ο χώρος των ακτιβιστών/τριων, που σίγουρα ήταν στόχος και με βάση την ειδικότητα της εταιρείας, είναι πολίτες που μπορούν να το απαιτούν


[που τον συντηρητισμό τζιαι τον εθνικισμό, ο φασισμός τζιαι ο ολοκληρωτισμός εν ένα τσιάρο δρόμος]

«Πρέπει να αποκαλύπτουμε τα μυστικά της εξουσίας και να προστατεύουμε την ιδιωτική ζωή των πολιτών»  J. Assange



Ένας συντηρητικός στρατιωτικός στην ΚΥΠ
Κατ’ αρχήν αξίζει μια αναφορά στον ιδεολογικό κόσμο του κ. Πενταρά. Ιδεολογικά, ο κ. Πενταράς φαίνεται να πρόσκειται στη δεξιά με άκρα δεξιά. Ο διορισμός του χαιρετίστηκε με αρκετή θετική διάθεση [για να μην πούμε ενθουσιασμό] από διάφορα εθνικιστικά σάιτς. Είναι σαφές από τα δημοσιεύματα του ότι πρόκειται για φορέα συντηρητικών απόψεων, ο οποίος επένδυε στους εξοπλισμούς και στη λογική της αντιπαράθεσης με τάσεις προς τον ρατσισμό [σε σχέση λ.χ. με την ισλαμοφοβία] ή για να το πούμε ανάποδα μια «ενδιαφέρουσα ταύτιση» προς το κράτος του Ισραήλ.

Μια ομάδα παρακολούθησης με ειδίκευση στην καταστολή [και όχι, ας πούμε, στο οργανωμένο έγκλημα ή την κατασκοπία]
Ας δούμε τον μηχανισμό ο οποίος επιλέχθηκε. Το hacking team  είναι γνωστό στην περιοχή μας ως μηχανισμός καταστολής στην υπηρεσία συντηρητικών καθεστώτων – μοναρχιών και εμιράτων.[1] Οι άτυποι σύμμαχοί του είνα το Ισραήλ στην Μέση Ανατολή.

"Μόλις έναν μήνα πριν από το hacking στα αρχεία των Ιταλών, οκτώ διεθνείς ΜΚΟ (ανάμεσά τους η Διεθνής Αμνηστία, η Human Rights Watch και οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα) σε κοινή έκθεσή τους αναφέρονται στην παρακολούθηση από τις αρχές του Μαρόκου και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων δημοσιογράφων και bloggers με τη χρήση του λογισμικού της Hacking Team."

https://citizenlab.org/tag/hacking-team/

Ποιούς ενδεχομένως παρακολουθούσε η ΚΥΠ
Σύμφωνα με τις αναφορά του Πολίτη [ο Μ. Θεοδώρου είχε ένα αξιοσημείωτο κείμενο] το σύστημα παρακολουθούσε τουλάχιστον 200 άτομα [αριθμός ο οποίος σημαίνει ότι κάθε ένα από αυτά τα άτομα κοστίζει 2000 στο δημόσιο]. Ας δούμε, λοιπόν, ποιοί είναι οι πιθανοί στόχοι.

  1. Θεωρητικά, οι ύποπτοι για παρακολούθηση, για ένα οργανισμό, όπως η ΚΥΠ, είναι κατάσκοποι του εχθρού κλπ.. Προφανώς, όμως, το πρόγραμμα λειτουργούσε εσωτερικά και όχι εξωτερικά - ή έστω μόνο εξωτερικά. Η ΚΥΠ, ιστορικά, είχε ένα πρόγραμμα παρακολούθησης και στο εσωτερικό, αλλά η προσπάθεια ισοπέδωσης με αυτή την νέα μορφή αστυνόμευσης είναι αστεία. Όταν λ.χ. κάποιοι λένε υπήρχε άνθρωπος της ΚΥΠ σε δημόσια συγκέντρωση [όπως έκανε και ο Ν. Παπαδόπουλος πρόσφατα για την εκδήλωση του ΔΗΚΟ στη Λεμεσό για το πραξικόπημα] ουσιαστικά, απλώς περιγράφουν μια σχεδόν δημόσια επιτήρηση, όπως εκείνη της αστυνομίας. Το δημόσιο είναι επιτρεπτό πλαίσιο διαφάνειας - και εδώ το θέμα ειναι η καταστολή. Μια δημόσια εκδήλωση είναι ανοικτή. Αυτό το οποίο, όμως, έκανε το νέο σύστημα του κ. Πενταρά και του παρακράτους του, είναι ότι παρέμβαινε και στον ιδιωτικό χώρο. Έβαζε κοριούς, ουσιαστικά, μέσω κινητών έξυπνων τηλεφώνων. Και αυτή η άσκηση δεν γινόταν, με βάση τα τεκμήρια, σε βάρος ανώνυμων ύποπτων κατάσκοπων, αλλά και σε ΜΜΕ και σε πολιτικούς αρχηγούς – και όταν διαμαρτυρήθηκε μέχρι και ο Αβέρωφ, τότε οι άλλοι πολιτικοί αρχηγοί μάλλον περίμεναν τη στιγμή που θα συνετίζονταν να πουν στον Αναστασιάδη «σύναξε τον Πενταρά τζαι τον Χάσικο».
  2. Πολιτικοί. Αν και διέρρευσε το όνομα του Αβέρωφ [και άρα το σχόλιο του Πενταρά ότι απέτρεψε κομματικές παρεμβάσεις, σημαίνει δεν συμμορφωνόταν με τον Αβέρωφ, αλλά με τον Χάσικο] είναι λογικό να παρακολουθούνταν και άλλοι πολιτικοί, ιδίως της αντιπολίτευσης.  Αυτή η λογική του αυταρχικού κράτους, την οποία ο κ. Πενταράς φαίνεται και λόγω βιογραφίας, αλλά και αντιλήψεων/απόψεων [Όπως εκφράζονται μέσα από την αρθρογραφία του] να εκπροσωπεί, άρχισε να διαχέεται, και πάλι, σε βάρος της κοινωνίας και να αγγίζει την ιδιωτική σφαίρα. Και φυσικά, με επικεφαλής ένα πολιτικό επιχειρηματία, όπως τον Χάσικο, το δίκτυο θα έκανε κινήσεις ιδιωτικών συμφερόντων. Το κράτος δικαίου, πάντως, πάει περίπατο.

  1. Δημοσιογράφοι. Ο Πολίτης έκανε θέμα με την ανακάλυψη ότι παρακολουθούνταν και δικοί του δημοσιογράφοι εν δυνάμει. Ο Καλατζής, όμως, λ.χ. που συνεργαζόταν άψογα με τον Ρίκκο, όπως φάνηκε και με το στήσιμο της διάσκεψης τύπου μετά τις καταγγελίες Κληρίδη, δεν ήταν ανάγκη να παρακολουθείται.. Άλλοι όμως.. άλλωστε ήταν δημοσιογράφος του Πολίτη που δημοσιοποίησε τις ηχογραφήσεις για την Δρομολαξιά. Τα ίδια και αλλού εννοείται - παρακαλούνταν οι μη πειθήνιοι..

  1. Ένας βασικός και λογοκριμένος από τα ΜΜΕ στόχος: οι ακτιβιστές που ενοχλούν την κυβέρνηση. Το παρακράτος σε πλήρη λειτουργία, όπως φάνηκε τους τελευταίους μήνες του Ρίκκου, είχε αποθρασυνθεί, εντούτοις και οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι μπορούσαν να κρυφτούν κάπως – ξέροντας ότι είναι ύποπτοι. Ένας άλλος βασικός στόχος, ο οποίος είναι και η ειδικότητα της hacking team, είναι οι ακτιβιστές. Αν λ.χ. ασχολείστε με κάτι ανώδυνο, μην ανησυχείτε, αν όμως είσαστε ενεργός/η ενάντια σε κυβερνητικές πολιτικές [πληροφόρησης, για την μετανάστευση και την αστυνομική βία, για οικολογικά θέματα, για αντιμνημονιακές διαμαρτυρίες κυρίως εναντίον διεθνών θεσμικών οργάνων στην Κύπρο, όπως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, για διακοινοτικές διαμαρτυρίες για την επανένωση και την αποστρατιωτικοποίηση (θέματα για τα οποία ο κ. Πενταράς κατ’ ομολογίαν του, δεν έτρεφε και ιδιαίτερη «συμπάθεια»), για θέματα διαπλοκής του κεφαλαίου με την κυβέρνηση κοκ] τότε το σύστημα παρακολούθησης είναι ειδικό.

Άρα το ερώτημα και το θέμα είναι πολύ σοβαρό για να αφεθεί έτσι. Πρέπει να δημοσιοποιηθεί η λίστα των παρακολουθήσεων. Εφόσον παραβιάζονταν βασικά δικαιώματα και ελευθερίες πολιτών, χωρίς απαραίτητα να μπορεί να προβληθεί το επιχείρημα της ... «εθνικής ασφάλειας» (που εν όπως το μνήμα του αγ. Νεοφύτου για να συμφέρει), ήταν παράνομο και οφείλει η πολιτεία να το δημοσιοποιήσει..   Και όταν επιτέλους επιβληθεί έλεγχος στην ΚΥΠ, θα μάθουμε και ποιοί δημοσιογράφοι λειτουργούσαν ως πληροφοριοδότες σκόπιμα. Διότι αν ο Πενταράς είχε φαντασιώσεις να το παίξει «E. J. Hoover», σε ένα τέτοιο σύστημα ανθίζουν και τα snitches – οι χαφιέδες, όπως και τα βαποράκια μέσω των οποίων η εξουσία έκανε τις διαρροές για να κατασκευάζει υστερίες. Και τότε, θα εξηγηθεί και η σιωπή των πρωτοσέλιδων τώρα.

Ένας άλλος βασικός στόχος, ο οποίος είναι και η ειδικότητα της hacking team, είναι οι ακτιβιστές. Αν λ.χ. ασχολείστε με κάτι ανώδυνο, μην ανησυχείτε, αν όμως είσαστε ενεργός/η ενάντια σε κυβερνητικές πολιτικές [πληροφόρησης, για την μετανάστευση και την αστυνομική βία, για οικολογικά θέματα, για αντιμνημονιακές διαμαρτυρίες.... για διακοινοτικές διαμαρτυρίες για την επανένωση και την αποστρατιωτικοποίηση…, για θέματα διαπλοκής του κεφαλαίου με την κυβέρνηση κοκ] τότε το σύστημα παρακολούθησης είναι ειδικό.



[1] Someone hacked the cyberweapons arms manufacturer Hacking Team and posted 400 GB of internal company data.
Hacking Team is a pretty sleazy company, selling surveillance software to all sorts of authoritarian governments around the world. Reporters Without Borders calls it one of the enemies of the Internet. Citizen Lab has published many reports about their activities.

https://www.schneier.com/blog/archives/2015/07/hacking_team_is.html


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου