7 Ιουλ 2015

ΠΕΝΤΕ ΜΗΝΕΣ ΠΟΥ ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ




Είναι πραγματικά δύσκολο και για την στήλη αλλά και για σένα αγαπητέ αναγνώστη και αναγνώστρια να ασχοληθούμε για το Κυπριακό, την ώρα που το επόμενο βήμα του παγκόσμιου κινήματος μετεωρίζεται δυό βήματα από το τραπέζι που γράφουμε ή διαβάζουμε. Δυό βήματα γιατί ο πλανήτης είναι ένα χωριό πιά. Γιατί οι φωνές που μας έρχονται είναι σε γλώσσα οικεία καθώς είναι στα ελληνικά αλλά πολύ περισσότερο γιατί είναι στη γλώσσα της εξέγερσης. Δυό βήματα, ένα τίποτα και για την τουρκοκυπριακή Αριστερα που ξετίναξε την κούραση της και με καινούργια ορμή έφερε τον Ακκιντζή στην εξουσία και τον Ταλάτ ξανά στην ηγεσία του Τουρκικού Ρεμπουμπλικανικού κόμματος. Είναι δύσκολο να συγκρίνει κανείς, αλλά θα είναι πολύ ενδιαφέρουσα μια έρευνα που θα έδειχνε πόσο και πώς η άνοδος του Σύριζα επηρέασε τις κοινότητες και ειδικά την Αριστερά τους. Για να λέμε και κάποιες πληροφορίες η τουρκοκυπριακή Αριστερά δεν περίμενε να ανέβει ο Σύριζα στην εξουσία για να τον προσέξει. Και μερικές δημόσιες συγκεντρώσεις και επαφές έγιναν τα τελευταία χρόνια στα κατεχόμενα καθώς και επισκέψεις πολιτικών και συνδικαλιστών στελεχών στην Αθήνα.

ΠΟΣΟ ΚΟΝΤΑ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΜΑΚΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΒΗΜΑΤΑ
Για να μην έχουμε παρεξηγήσεις ισως να πρέπει να διευκρινίσουμε ότι η απόσταση των δύο βημάτων αφορά τις προτάσεις της ελληνικής Αριστεράς και τον δρόμο της κοινωνικής δυναμικής, που απελευθέρώθηκε και θα ενδυναμωθεί με το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος. Για σκοπούς ενιαίου αμυντικού δήθεν δόγματος η απόσταση ήταν και είναι απαγορευτική. ( όπως και για τη μεταφορά του στρατηγού επί Μαρί για δίκη στην Κύπρο, χωρίς να υπονοούμε ότι στην Κύπρο δικάζουν καλύτερα). Η κυβέρνηση του Σύριζα ξεκαθάρισε άμεσα τη στήριξη της στην Ομοσπονδία και ο Αλέξης Τσίπρας έδωσε με σαφήνεια το στίγμα του συναντώντας κατα την εδώ επίσκεψη του συναντώντας Τουρκοκύπριους και ελληνοκύπριους επαναπροσεγγιστές.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ
Συνάντησα τον φίλο μου το Γαβρίλη μετά από πολύ καιρό και ήπιαμε μια μπύρα στα εθνικόφρονα σωματεία του χωριού μας που είναι το στέκι του. Άκουσα ότι είσαι του ΟΧΙ μου λέει. Επιτέλους συμφωνούμε και μια φορά οι δύο μας. Τι έπαθες του λέω, έγινες οπαδός του Σύριζα; Φίλε μου μου λέει εγώ είμαι Έλληνας και υποστηρίζω την Ελλάδα. Καλά του λέω ο Σημίτης και ο Σαμαράς εχάσαν την υπηκοότητα τους; Και μού έριξε ένα δεκάλεπτο λογίδριο για τους εφιάλτες του Ελληνισμού και τη διχόνοια. Την ίδια στιγμή, τελειώνει που Γάλλοι, Άγγλοι , Ισπανοί και άλλοι φωνάζουν ότι είναι Έλληνες. Έχεις δίκαιο ρε Γαβρίλη ας παραγγείλουμε ακόμα μιά μπύρα, αλλά ξέρεις όλοι αυτοί , σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να φωνάζουν είμαστε Τούρκοι, Πακιστανοί ή ότι δήποτε ανάλογα με το ποιός κατατρέχεται. Τελευταία κουβέντα και το γυρίζουμε στα ποδοσφαιρικά νέα που αισθάνομαι πιο δύνατός. Εμείς ας ενώσουμε τα 'ΟΧΙ μας, για την Ελλάδα ρε γαμώτο...ατού ο Γαβρίλης. Αντρεπουμε … αντρέπουμε... για τον Αναστασιάδη τζαι το Χάρη... ρε μα έν έχουν τσίπα πάνω τους οι ρουφκιάνοι! Έλα ρε Γαβρίλη θέλεις να υποστηρίζουν ιδιωτικοποιήσεις στην Κύπρο , τζαι όι στην Ελλάδα; Να χαμηλώνουν τους μισθούς εδώ τζαι να τους ψηλώνουν στην Ελλάδα; Κανεί ας αλλάξουμε κουβέντα. Εγώ μιλώ σου για εθνικό θέμα τζαι συ όπως πάντα, που τον τζαιρό που είσαι μιτσής, γυρίζεις το στην πολιτική.

ΕΡΤ αγάπη μου
Ευτυχώς που μπορούμε να βλέπουμε ΕΡΤ. Από τι λέγεται αυτό ισχύει και για την Ελλάδα όπου τα ιδιωτικά κανάλια, είναι καλύτερα εξαγορασμένα από τα αδελφά κυπριακά. Εδώ όμως έχουμε και το ΡΙΚ στον ίδιο χορό με τον Κυριάκο Πιερίδη μπροστάρη να υπενθυμίζει με νόημα ότι η δορυφορική εκπομπή του ΡΙΚ μεταδίδεται και στην Ελλάδα… Βαζει δηλαδή κι αυτή το χεράκι της στην καμπάνια του ΝΑΙ. Και χαμόγελα στο Χάρη , και καταφατικά κουνήματα του κεφαλιού, και αέρινες αναφορές σε ένα μνημονιακό ας πούμε ορθολογισμό και άλλες πάσες στον αποφασιστικό υπουργό που εξήγησε με σαφήνεια τη θέση του για τα οικονομικά δρώμενα. Και έτσι λειτουργεί η Ευρώπη, μα χρειάζεται συμβιβασμός... Πιερίδη παρέτα τα ίδια κόλπα με την επαναπροσέγγιση γιατί θα τα κάνεις σκατά. Η λύση και η Ομοσπονδία των κοινοτήτων δεν είναι συμβιβασμός, είναι στόχος αγώνα που θα πρέπει να την κερδίσουν με αγώνα οι Κύπριοι που θέλουν να συμβιώσουν σε κοινή πατρίδα ενάντια στις χωριστικές δυνάμεις των κοινοτήτων τους. Διεκδικούμε την Ομοσπονδία όχι γιατί στηρίζεται από την όποια δυτική ή ανατολική χώρα και οπωσδήποτε όχι γιατί επιβάλλεται από την ευρωπαϊκή ηγεσία. Όλοι αυτοί κάλλιστα «συμβιβάζονται και με τη διχοτόμηση». Όλες αυτές οι ιστορίες για επώδυνες και υποχρεωτικά αναγκαίες λύσεις είναι υπεκφυγή και δειλία της ελληνοκυπριακής άρχουσας ελίτ η οποία δεν τολμά να αναλάβει τις ευθύνες της στην ιστορική πορεία της διαμόρφωσης του κυπριακού ζητήματος. Φυσικά για τους υπεύθυνους, αν μη τι άλλο ως σημαντικούς τουλάχιστον συμμέτοχους στο δραμα, Τουρκοκύπριους και Ελληνοκύπριους η ομοσπονδία είναι συμβιβασμός διότι είχαν άλλα όνειρα στο κεφάλι τους και δεν στέκουν στη θέση τους μόλις εμφανιστούν τα δύσκολα, αλλά αρχίζουν τους ελιγμούς με τις προτάξεις, την ονοματολογία, τα σωστά περιεχόμενα, την μόνιμη τακτική κωλυσιεργίας κ.α.
Η απόπειρα από διάφορες πλευρές να ταυτίσουν το ελληνικό ΟΧΙ με το Κυπριακό ΟΧΙ ή το ελληνικό ΝΑΙ με το Κυπριακό ΝΑΙ είναι μια σκέτη ανοησία διότι πρόκειται για διαφορετικά δημοψηφίσματα με διαφορετικό περιεχόμενο. Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν κι αυτοί που ψηφίζουν ή θα ψήφιζαν και εδώ και εκεί με τον ίδιο τρόπο. Είναι αναμενόμενο να υπάρχει κι αυτό. Πιο λογική ταυτότητα θα υπήρχε όμως αν το ερώτημα και εδώ και εκεί ήταν ίδιο. Πχ ναι ή όχι στο μνημόνιο.
Κι ενώ λοιπόν η προσοχή όλων είναι στραμένη στην Ελλάδα, κάτω από την ομπρέλα του ελληνικού ζητήματος, οι εξελίξεις αναφορικά με το Κυπριακό συνεχίζονται.

ΕΝΑΣ ΜΑΥΡΗΣ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΝΤΕΖΙΡ
Πρόκειται για τον Γάλλο υφυπουργό για ευρωπαϊκές υποθέσεις που επισκέφθηκε την Κύπρο. Οι ξένοι εξακολουθούν να μην λαμβάνουν υπόψη τα ευγενή αισθήματα μερικών Κυπρίων και ειδικά την ευαισθησία τους στα χρώματα και συνεχίζουν παρά τα ανέκδοτα για τον κ Ανάν να στέλλουν στην Κύπρο όποιον λάχει να ευρίσκεται στο οποιοδήποτα κόστος. Εν πάση περιπτώσει ο κ Ντεζίρ συνάντησε Αναστασιάδη και μετά με όλη την αναίδεια επισκέφθηκε τον κ Ακκιντζή. Προφανώς από την πλευρά της κυβέρνησης δεν υπήρξε αρνητική αντίδραση αλλά το εκπληκτικό είναι δεν υπήρξε διαμαρτυρία από πουθενά. Η αν υπήρξε ήταν τόσο αδύνατη που δεν καταφέραμε ούτε να την ακούσουμε. Σημειώνουμε δηλαδή ότι υπάρχει κάποιου είδους ανοχή που εμποδίζει την δημιουργία αρνητικού κλίματος στις συνομιλίες, τουλάχιστον προς το παρόν. Το επόμενο σημείο που θα πρέπει να σημειώσουμε είναι τις ευχαριστίες του Γάλλου υπουργού για την παραχώρηση της βάσης Ανδρέα Παπανδρέου στα γαλλικά αεροπλάνα. Αν μας την πέσει κανένας καμικάζι της Τσιχάντ, θα πρέπει να θυμόμαστε ότι η παλιά ουδετερότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι παλιο παρελθόν. Τώρα είμαστε στη φάση αβύθιστο αεροπλανοφόρο του ιμπεριαλισμού.

ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΥΠΑΡΞΗΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
Δεν μάθαμε τελικά αν όντως έγινε και πώς μια διαδήλωση που είχε προαναγγελθεί για την Κυριακή. Προκειται για μια διαδήλωση ενός συνδέσμου εποίκων ή απογόνων εποίκων που διεκδικούν κυπριακή ιθαγένεια και δικαίωμα ύπαρξης στην Κύπρο. Η διαδήλωση θα κατέληγε στο οδόφραγμα της Λήδρας και θα έστελλε αντιπροσωπεία στον Αρχιεπίσκοπο. Από πρώτη άποψη είναι εντυπωσιακή η επιλογή, δεν γνωρίζουμε αν υπάρχουν στον σύνδεσμο Χριστιανοί του Πόντου, πάντως επέλεξαν να μιλήσουν με τον Αρχιεπίσκοπο.

Η λύση και η Ομοσπονδία των κοινοτήτων δεν είναι συμβιβασμός, είναι στόχος αγώνα που θα πρέπει να την κερδίσουν με αγώνα οι Κύπριοι που θέλουν να συμβιώσουν σε κοινή πατρίδα ενάντια στις χωριστικές δυνάμεις των κοινοτήτων τους. Διεκδικούμε την Ομοσπονδία όχι γιατί στηρίζεται από την όποια δυτική ή ανατολική χώρα και οπωσδήποτε όχι γιατί επιβάλλεται από την ευρωπαϊκή ηγεσία. Όλοι αυτοί κάλλιστα «συμβιβάζονται και με τη διχοτόμηση». Όλες αυτές οι ιστορίες για επώδυνες και υποχρεωτικά αναγκαίες λύσεις είναι υπεκφυγή και δειλία της ελληνοκυπριακής άρχουσας ελίτ η οποία δεν τολμά να αναλάβει τις ευθύνες της στην ιστορική πορεία της διαμόρφωσης του κυπριακού ζητήματος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου