6 Ιουλ 2015

«Γυναίκες μάθετε τα όρια σας» Οι συντηρητικές αφηγήσεις για τον γυναικείο ρόλο – και γιατί τους ενοχλεί η Χαραλαμπίδου, η οποία γυναίκα δεν τρομοκρατείται από τις απειλές της αντρικής εξουσίας


Ο φόβος της γυναίκας που μιλά.. η φάουσα
«Η εθνική μας φάουσα» Έτσι, αποκαλούν την Ειρήνη Χαραλαμπίδου οι φαν του Αντρέα Κυπριανού. «Φάουσα», γιατί μιλά. Μπορεί γιατί μιλά περισσότερο από το «κανονικό» (τους). Στην Κύπρο συχνά γι΄αυτό το λόγο η γυναίκα αποκαλείται «φάουσα». Επειδή «λαλείς της μια κουβέντα τζιαι απαντά σου δέκα», ενώ αντίστοιχη έκφραση για τους άντρες, π.χ. «φάουσος», δεν υφίσταται, αντίθετα, κυριαρχεί η έκφραση ότι «έχει αρχ%δ!@». Ως γνωστόν, σε αντιλήψεις όπως του Αντρέα Κυπριανού και των οπαδών του, πρέπει η γυναίκα να μη δικαιούται να πολοηθεί, να αντιδράσει, να υπερασπιστεί τον εαυτό της σε ότι και αν της καταλογιστεί. Αλλιώς εν φάουσα.


«Η εθνική μας φάουσα» Έτσι, αποκαλούν την Ειρήνη Χαραλαμπίδου οι φαν του Αντρέα Κυπριανού. «Φάουσα», γιατί μιλά. Μπορεί γιατί μιλά περισσότερο από το «κανονικό» (τους). Στην Κύπρο συχνά γι΄αυτό το λόγο η γυναίκα αποκαλείται «φάουσα». Επειδή «λαλείς της μια κουβέντα τζιαι απαντά σου δέκα», ενώ αντίστοιχη έκφραση για τους άντρες, π.χ. «φάουσος», δεν υφίσταται, αντίθετα, κυριαρχεί η έκφραση ότι «έχει αρχ%δ!@». Ως γνωστόν, σε αντιλήψεις όπως του Αντρέα Κυπριανού και των οπαδών του, πρέπει η γυναίκα να μη δικαιούται να πολοηθεί, να αντιδράσει, να υπερασπιστεί τον εαυτό της σε ότι και αν της καταλογιστεί. Αλλιώς εν φάουσα.

Πάμε τώρα στο γνωστό επεισόδιο που έγινε στη Βουλή. Πώς πήγαν να το δικαιολογήσουν οι εγκέφαλοι, αρσενικοί και θηλυκοί, που είναι ζυμωμένοι με το «γεναίκα εμίλησα, χαίρω πολύ η κυρία μου, κουμέρα άφηστα πιάτα να τα συνάξετε με τες κουμέρες τες άλλες, γεναίκα πίντωσε ένα τραπεζούιν να κάτσετε ποτζεί να φάτε, παναΐα μου τούτη η Ειρήνη εν βάλλει γλώσσα μέσα, καλά να της κάμουν»; Δικαιολογία πρώτη: «Επήεν να ανάψει ένα τσιγάρο ο άνθρωπος τζιαι επήεν η φάουσα να του κάμει παρατήρηση». Άναψαν τσιγάρο οι «αδρώποι» μες την αίθουσα της Βουλής. Μέσα στο κτίριο, δηλαδή, που ψηφίστηκε ο νόμος που επιβάλλει 85 ευρώ πρόστιμο σε ό,ποιον ανάβει τσιγάρο μέσα σε εσωτερικό χώρο και που την εβδομάδα που εκτυλίχθηκε το επεισόδιο στη βουλή είχαν γίνει χιλιάδες επιδρομές της αστυνομίας – της αρχής επιβολής του συγκεκριμένου νόμου – και καταγγέλθηκαν για τον ίδιο ακριβώς λόγο πέραν των δύο χιλιάδων ατόμων, σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση της αστυνομίας. Αυτές οι δύο χιλιάδες, δεν είχαν ανάψει τσιγάρο στυ βουλή, φυσικά, αλλά σε άλλα υποστατικά.

Όταν η κωμωδία βλέπει τον εαυτό της στον καθρέφτη και νομίζει ότι κάνει χιούμορ για τους άλλους: περί ξεκωλωσύνης ο λόγος..
Δικαιολογία δεύτερη: «Καλά να της κάμει, τζιαι ας την είπεν τζιαι τσουλίν. Αφού ένι. Ίνταλως εβρέθηκεν τζιαμαί». Κλασσικά πράγματα – ενώ οι άντρες συνάδελφοί της βρέθηκαν με την αξία τους στη βουλή τζιαι όι με τη «τσουλιωσύνην». Μια γυναίκα που ενοχλεί, πόσο μάλλον που αποκαλύπτει πράγματα, αν δεν μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε πολύ απλώς χτυπούμε στην «ηθική». Όχι στο ήθος. Ήθος εξάλλου σημαίνει κάτι άλλο. Υψηλό νόημα για να το συλλάβουν τέτοιοι εγκέφαλοι. Κτυπούμε στην ηθική. Που όπως έλεγε η αιώνια Μαλβίνα, «ηθική πάει να πει δε με ενδιαφέρει η ξεκωλωσύνη η δική μου, αλλά να μετρήσω τη ξεκωλωσύνη των άλλων». Προσοχή όμως. Τα περί ηθικής χρησιμοποιούνται αποκλειστικά και μόνο όταν ο στόχος μας είναι γυναίκα. Γιατί ακόμα και να υποθέσουμε ότι η πιο γραφική παρουσία στη Βουλή μας είναι ο Κουλίας και αν ακόμα χάρην της συζήτησης δεκτούμε ότι η Χαραλαμπίδου είναι επίσης γραφική και είναι η θηλυκή εκδοχή του Κουλία, τότε αμέσως εντοπίζεται ο σεξισμός, αφού στην περίπτωση του Κουλία δεν έγινε επίθεση στην ηθική του, παρά τη γραφικότητά του. Ουδέποτε διανοήθηκε κάποιος συνάδελφος του Κουλία να του επιτεθεί για την «ηθική» του. Όμως, ο Αντρέας Κυπριανού έθιξε την «ηθική» της Ειρήνης Χαραλαμπίδου. «Καθόταν άσεμνα στο έδρανο» ήταν η πρώτη δικαιολογία του. Προδόθηκε το απωθημένο άραγε;

Που όπως έλεγε η αιώνια Μαλβίνα, «ηθική πάει να πει δε με ενδιαφέρει η ξεκωλωσύνη η δική μου, αλλά να μετρήσω τη ξεκωλωσύνη των άλλων». Προσοχή όμως. Τα περί ηθικής χρησιμοποιούνται αποκλειστικά και μόνο όταν ο στόχος μας είναι γυναίκα.

Η κοσμπολίτικη δεξιά αθθυμάται την στετέν της για να δικαιλογήσει την «λαϊκή δεξιά»: μα τζαι τούτες οι γεναίτζες σιόρ…
Δικαιολογία τρίτη και φαρμακερή: «Ντάξει αδικαιολόγητο τούτο που έκαμε ο Κυπριανού, αλλά και η Χαραλαμπίδου δεν πρέπει να δίνει ευκαιρίες». Είναι η μοντέρνα εκδοχή του «η γεναίκα πρέπει να μετρά τα λόγια της, να κλειδοστομιάζει έγκαιρα, να μεν πολοάται του αδρώπου». Μπορεί μόνο να «τυλίει» κουπέπια, όπως αποδόθηκε στη Χρυστάλλα Γιωρκάτζη. Μπορεί επίσης να απλώθει τραχανά, να πλυνίσκει πιάτα και ενίοτε άμαν έρτει η όρεξη του αφέντη του σπιθκιού, της κολώνας κλπ να ξεσπουρτά τζιαι κανέναν κοπελλούιν για τη διαίωνιση του είδους .... του αδρώπου, πάντα. Η δικαιολογία- καταφύγιο της κοσμοπολίτικης δεξιάς που «συγκλονίστηκε» από το πόσο brutal μπορεί να γίνει η λαϊκή δεξιά.

Όμως, από κάπου έρχονται αυτές οι αντιλήψεις που εκδηλώνονται στο συγκεκριμένο πολιτικό χώρο. Υπάρχει ένα ολόκληρο ιστορικό πλαίσιο πίσω από τις υστερίες της Δεξιάς εντός και εκτός Βουλής. Δεν είναι μόνο οι απειλές του αθλητικού Σωματείου «όποιος μας αδικήσει είμαστε καλοί για λλόου του». Ούτε μόνο ο νεαρός Χαμπουλλάς που «λυπάται επειδή καταργήθηκε η κρεμάλα» και δεν μπορεί να κρεμάσει όσους δεν του επιτρέπουν να τρώει αμπελοπούλια και που όλοι [οι αδρώποι] φυσικά φυσικά κάτι τζυνηούν, γιατί εν στη φύση τζιαι στα γονίδα. ... πάλι του αδρώπου τζιαι μόνο. Ούτε μόνο ο Θεμιστοκλέους που δεν το ανέχεται οι άλλοι «πούστηδες και παλικάρια», δηλαδή εκείνος και οι ομοίοι του, να «γίνουμε μαλλιά κουβάρια». Πρέπει κατά τον καθηγητά να υπάρχει σαφής διάκριση: εκείνοι και όσοι τους υποστηρίζουν να μείνουν στο περιθώριο. Μάχες ολόκληρες για να μην χαθεί το «Πατρις- Θρησκεία- Οικογένεια». Ώρες, ώρες όταν χάνουν τη ψυχραιμία τους ακόμα και εκείνοι οι «εκσυγχρονισταί και εκσυγχρονισμένοι» πετάσσουν την κοτσάνα.... που εκφράζει υπόκωφα υποβόσκουσα πεποίθηση που εν μες το γαίμαν τους and may the blood become αυλάτζιην. Όπως ο Τορναρίτης το 2008 που φώναζε στα πάνελ «να μην το πω ότι αν εκλεγεί το ΑΚΕΛ στην εξουσία τα παιδάκια μας δε θα μαθαίνουν θρησκευτικά στο σχολείο»;

Υπάρχει ένα ολόκληρο ιστορικό πλαίσιο πίσω από τις υστερίες της Δεξιάς εντός και εκτός Βουλής. Δεν είναι μόνο οι απειλές του αθλητικού Σωματείου «όποιος μας αδικήσει είμαστε καλοί για λλόου του». Ούτε μόνο ο νεαρός Χαμπουλλάς που «λυπάται επειδή καταργήθηκε η κρεμάλα» και δεν μπορεί να κρεμάσει όσους δεν του επιτρέπουν να τρώει αμπελοπούλια και που όλοι [οι αδρώποι] φυσικά φυσικά κάτι τζυνηούν, γιατί εν στη φύση τζιαι στα γονίδα. ... πάλι του αδρώπου τζιαι μόνο.

Οι γυναίκες της δεξιάς: οι θερμοκοιτίδες των κοσμικών στηλών, η φιλανθρωπία, τα θέματα που τους αρμόζουν, τζαι όπως ελάλεν τζαι ο Μεταξάς, πολύ πριν το κιτς του λάιφστάιλ «προς θεού να μην χάσουν την σεμνότητα και την φινέτσα» για το βλέμμα του κάθε Κυπριανού

 Ερχόμαστε και στα του σεξισμού τους. Δεν αφορά την Ειρήνη Χαραλαμπίδου μόνο το θέμα. Στην Ειρήνη εκδηλώθηκε το σύμπτωμα. Η ασθένεια είναι αλλού. Η Δεξιά είναι μαθημένη σε γυναίκες αναγιωμένες στις θερμοκοιτίδες των κοσμικών σελίδων, το πολύ στη φιλανθρωπία και άντε να τους κάνουν και τη χάρη να ασχολούνται με τα γυναικεία ή με τα ακίνδυνα ζητήματα μέσα στη Βουλή. Φτάνει να παραμένουν πάντα γελαστές και γελασμένες και «προς θεού να μη δίνουν ευκαιρίες». Όπως έδινε παραγγελίες ο Μεταξάς τότε «διπλή η αποστολή της ελληνίδας γυναίκας: χρήσιμη σύζυγος, καλή μητέρα και χαρούμενο στολίδι του σπιτιού. Ήδη η πρωτοστασία της γυναίκας στις απεργίες και στις φυλακίσεις σημαίνει την απομάκρυνση της από τη σεμνότητα, τη φινέτσα και τη γοητεία».

Η πραγματικότητα για το σύμπτωμα
Γι’ αυτό άλλωστε όπως σημειώνουν τα στοιχεία – τουλάχιστον από τα καταγεγραμένα περισταστικά – στη Κύπρο, 35% των γυναικών έχει υποστεί ψυχολογική βία, και μία στις πέντε έχει υποστεί σωματική ή/ και σεξουαλική βία, ενώ τα τελευταία 10 χρόνια υπήρξαν πέραν των 30 δολοφονιών γυναικών ως αποτέλεσμα των σχέσεων εξουσίας και ελέγχου στις σχέσεις των φύλων και η αύξηση κρουσμάτων βιασμού και σεξουαλικής επίθεσης σημειώνουν συγκλονιστική αύξηση, έστω και αν αποτελούν από τα λιγότερα αναφερόμενα εγκλήματα.

Σε πρόσφατη δημοσιογραφική διάσκεψη για την έναρξη εκστρατείας για ευαισθητοποίηση στην καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και κοριτσιών στην κυπριακή κοινωνία, η Επίτροπος Διοίκησης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτα ανέφερε χαρακτηριστικά:
«..Η εκστρατεία ευαισθητοποίησης έχει ως γενικό στόχο να διαδώσει το ξεκάθαρο μήνυμα για μηδενική ανοχή στη βία κατά των γυναικών και κοριτσιών

Καιρός να αρχίσει, επιτέλους, να εφαρμόζεται αυτή η περιβόητη μηδενική ανοχή, αρχίζοντας από αυτό που ονομάζεται «ναός της δημοκρατίας»

…35% των γυναικών έχει υποστεί ψυχολογική βία, και μία στις πέντε έχει υποστεί σωματική ή/ και σεξουαλική βία, ενώ τα τελευταία 10 χρόνια υπήρξαν πέραν των 30 δολοφονιών γυναικών ως αποτέλεσμα των σχέσεων εξουσίας και ελέγχου στις σχέσεις των φύλων και η αύξηση κρουσμάτων βιασμού και σεξουαλικής επίθεσης σημειώνουν συγκλονιστική αύξηση..[..]η Επίτροπος Διοίκησης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτα ανέφερε χαρακτηριστικά:
«..Η εκστρατεία ευαισθητοποίησης έχει ως γενικό στόχο να διαδώσει το ξεκάθαρο μήνυμα για μηδενική ανοχή στη βία κατά των γυναικών και κοριτσιών
Καιρός να αρχίσει, επιτέλους, να εφαρμόζεται αυτή η περιβόητη μηδενική ανοχή, αρχίζοντας από αυτό που ονομάζεται «ναός της δημοκρατίας»


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου