20 Ιουλ 2015

ΣΠΟΝΤΕΣ





·      Για όσους/σες θέλουν να συμμετέχουν στην αποκάλυψη των μυστικών της εξουσίας [είτε είναι οι παρακολουθήσεις, είτε η διαπλοκή που αποκαλύπτουν τα εσωτερικά δίκτυα επικοινωνίας της εξουσίας] ιδού το λινκ των wikileaks: Tζαι δημοσιοποιήστε, όταν βρίσκετε τζαι άλλα connections. Η πολιτική της εποχής μας συνοψίζεται στη διατύπωση του Julian Assange, ότι το καθήκον κάθε ενεργού πολίτη είναι η αποκάλυψη των μυστικών της εξουσίας [ιδιαίτερα όσων αφορούν την καταστολή ή την διαπλοκή] τζαι η προστασία της ιδιωτικότητας των πολιτών [και από τα κράτη, αλλά και από τις επιχειρήσεις του κεφαλαίου]....
γράψετε "Cyprus" στο search box :https://wikileaks.org/hackingteam/emails/

·         Δηλαδή για να καταλάβουμε, επιάστηκεν ο Λουρουτζιάτης να είσιεν συμφέροντα στην εργοληπτική εταιρεία [ίδια παρακαλώ που επαραδέχτηκεν στην Πάφο ότι εδίαν μίζες] που έπιασαν συμβόλαια για το αποχετευτικό της Λάρνακας, τζαι οϊ μόνο ένε επαραιτήθηκεν, αλλά τζαι ο μικρός μας πια Χάσικος εν εβούρησεν να αναγγείλει ραγδαίες εξελίξεις; Τζαι η αστυνομία εν τον εσυνέλαβε; Ε καλά ρε παιθκιά, ο Βέργας τί παραπάνω έκαμε;.. Αρχικά, εσυλλάβαν τον για κάτι ιστορίες με τηλέφωνα, ύστερα ήταν ένας χώρος πράσινου που τον έφτιαξε έτσι σαν δήμαρχος για να εν σαν το τέννις κωρτ του σπιθκιού του, τζαι τελικά άμα τον εσυλλάβαν, είχαμεν τα φολκλορικά με την σύλληψη της γυναίκας του κοκ. Ε καλά, γιατί εν συλλαμβάνουν τζαι τον Λουρουτζιάτη; Να του κάμουν ανάλογες ανακρίσεις, κράτηση, απευθείας αναμεταδώσεις στις λεπτό προς λεπτό εξελίξεις στα ειδησιογραφικά σάιτ κοκ.. Τούτος, μάλιστα, έπιασεν σίουρα λεφτά [τουλάχιστον που τα μερίσματα της εταιρείας ως μέτοχος] διότι ήταν συνέταιρος – τζαι θεσμικά είσιεν τζαι σύγκρουση συμφερόντων, εν γνώσει του. Αλλά τζαι τα ΜΜΕ μας.. ελάχιστα ίχνη ισονομίας του πρωτοσέλιδου..Τώρα, προφανώς, η επίσημη γραμμή είναι να πέσει το θέμα στα μαλακά...Στον Πολίτη πάντως δημοσιοποιήθηκε… Για όσους δημοσιογράφους εν καταλάβουν σε τί παιχνίδι είναι υποχρεωμένοι να παίζουν κατασκευάζοντας θεάματα, θα τους αγοράσουμε ένα μηλούι…

·   



·          Η εξέγερση για τα σουβλάκια. Ώστε εκόντεψε να γίνει εξέγερση στο ΚΕΝ α; Πολλά ωραία…ίσως να είναι ένδειξη ότι ο παραδοσιακός αυταρχισμός δεν παρπατά πια. Ίσως να είναι και ευρύτερη ένδειξη. Την δεκαετία του 1980, το τέλος εκείνης της περιόδου μιας υπνηλίας συνοδεύτηκε παράδοξα από μια έγερση των νεαρών – μαθητών/τριων με την αποφοίτηση, που το τότε αναρχικό-εναλλακτικό περιοδικό «τραίνο στην πόλη» ονόμασε την εξέγερση των αυγών» [οι μαθητές πετούσαν αυγά]. Ίσως να είναι σύμπτωμα των υπόγειων μετατοπίσεων. Από τις εσωτερικές, αλλά και τις εξωτερικές τάσεις.

·     Αληθεύει η φήμη ότι τα δίκτυα του Πενταρά ανακάλυψαν σπίτι που δώρισε στην οικογένεια Αβέρωφ ο Λεπτός τζιαι έγραψεν το στον πεθερό του; Διότι φταίει βεβαίως ο Χάσικος, αλλά…δεν ξεχνώ επίσης… όσο και αν ο Αβέρωφ είναι ο πιο ήπιος.. αλλά για τα συμφέροντα των «καλύτερων τραπεζιτών» της φαντασίας του, έκανε και εκβιασμούς, και εξαγορές και υπόγεια στημένα παιχνίδια..

·     Τελικά δημοσιοποιήθηκε η πώληση της Uniastrum από την Τράπεζα Κύπρου – πωλήθηκε μόλις για 7 εκατομμύρια με ζημιά στην αρχική τιμή 440 εκατομμύρια [αγοράστηκε για 447 εκατ. το 2008] ενώ τα τελευταία χρόνια οι ζημιές της ήταν 720 εκτ. Αυτή η υπόθεση αφορούσε άμεσα και τον Ορφανίδη που επέμενε με πείσμα να μην παρεμβαίνει και να ζητήσει, από την διοίκηση της Τράπεζας Κύπρου, τουλάχιστον καλύτερη διαπραγμάτευση. Αλλά, όπως όλοι φαίνεται να ήξεραν και το κατήγγειλε και δημόσια ο Μ. Κάρογιαν το 2012, υπήρχαν μίζες. Και ξεκίνησε κάποτε και μια διερεύνηση – απρόθυμα και έμεινε στη μέση. Γιατί ο Ορφανίδης δεν επενέβαινε; Δεν καταλάβαινε από μίζες ή καταλάβαινε..και..:)…Για να υπάρχει και συγκριτικό μέγεθος, η Τράπεζα Κύπρου το 2012 έσπρωξε την κυπριακή δημοκρατία στο μνημόνιο για 500 εκατομμύρια. Και τώρα δηλώνει ανάλογα ποσά ως απώλειες λες και δεν έγινε τίποτα.. Οι τράπεζες και το έγκλημά τους…Και ο Ορφανίδης και οι ενοχές του..

·  Πότε θα γίνει η παραπομπή του Ορφανίδη στο δικαστήριο; Έστω για το θέμα των αξιογράφων, αφού αποσύρθηκε η υπόθεση με την υπόσχεση να επανέλθει;   Αλλά ο Ορφανίδης μπορεί να παραπεμφθεί και για αρκετά άλλα..:)..Ή μήπως εκβιάζει με τους σκληρούς δίσκους;

·   Άντε Χάσικε.. είχες την τιμητική σου σε αυτό το τεύχος, αλλά αν θέλεις αντεπίθεση στο κύκλωμα του Αβέρωφ.. κτυπά τραπεζιτικά σκάνδαλα.. Ή μήπως είσαι και εσύ εξαρτώμενος;

·      Πεε... ! Επκιέρωσεν η Τράπεζα Κύπρου τζαι ο ΟΠΑΠ το grand gala στο σπίτι του Παττίχη για την βράβευση σημαντικών προσωπικοτήτων (σημαντικοί όσον αφορά το πόσο ερουφήσαν που τες τράπεζες τζαι το κράτος?)
100,000 η ΟΠΑΠ
60,000 η Τράπεζα Κύπρου (την ώρα που εβάλαν φυλακή τον παπά 4 μωρών τζαι περιμένουν 5ον, επειδή η αρφή του εν επκιέρωνεν το δάνειο στο οποίον ήταν εγγυητής...)
http://cyprus-mail.com/2015/07/19/tales-from-the-coffeeshop-arise-great-cypriots-but-why-was-spy-kyp-excluded/
http://www.philenews.com/el-gr/koinonia-eidiseis/160/267655/sti-fylaki-gia-chrei-pateras-tessaron-paidion

·          Constantinos A. Kyriakides: Εμένα δεν με βράβευσε ο Φιλελεύθερος....Ευτυχώς...
http://cakcy.blogspot.com/2015/07/blog-post_19.html

·     Στο ελληνικό ζήτημα, η πρώτη μάχη έληξε με ανακωχή. Έξι μήνες διαπραγματεύσεων και 3 απομυθοποιήσεις σε χρόνο ρεκόρ – σε 15 μέρες – και μια συμφωνία στην οποία καταγράφονται οι περισσότερες θέσεις και των δυο πλευρών. Αλλά με την Ελλάδα σε σαφώς καλύτερη θέση από την θέση υποταγής στην οποία ήταν μέχρι τις αρχές του 2015. Ας δούμε, όμως, το σοκ των απομυθοποιήσεων. Το απαγορευμένο δημοψήφισμα του 2011 έγινε – και η συντονισμένη από το εσωτερικό και εξωτερικό επίθεση ήταν μια σαφής αποκάλυψη για το ποιοί στήριζαν τα μνημόνια εξαθλίωσης εσωτερικά και εξωτερικά. Ακολούθως, είχαμε την λήξη μιας ημερομηνίας για αποπληρωμή – η αποπληρωμή δεν έγινε. Και δεν κατάρρευσε ο πύργος του Άιφελ. Και οι Θεσμοί εφάρμοσαν τον ύστατο εκβιασμό πριν το πέρασμα μιας κοινωνίας ξανά στο δικό της νόμισμα – έκλεισαν τις τράπεζες, ενώ η ίδια η κοινωνία δεν ήταν, και λογικά δεν μπορούσε να ήταν, προετοιμασμένη για δικό της νόμισμα. Όμως, στάθηκε όρθια. Και έγινε και παγκόσμιο σύμβολο. Ο συμβιβασμός αφήνει πάντα μια πικρή γεύση – αλλά το απόλυτο είναι θέμα μυθολογικό. Η ρήξη προχωρά με ανοίγματα και σταθεροποιήσεις. Έτσι, οικοδομείται το μέλλον στο παρόν. Αυτό το συγκαλύπτει ακόμα η ηθική οργή για τους ευρωπαϊκούς εκβιασμούς – μια ακόμα αποκάλυψη, αλλά για άλλους εκτός Ελλάδας. Αυτή είναι η Ε.Ε. Αλλά οι οικονομολόγοι και όσοι συμβουλεύουν τις αγορές, είδαν ότι συμβιβάστηκε η Γερμανία. Την τελική παρτίδα της κυριαρχίας, την κέρδισε ο Τσίπρας. Έχει δίκαιο, λοιπόν – μπορεί ο Αλτουσέρ να έγραψε ότι το μέλλον διαρκεί πολύ, αλλά για τον Τσίπρα αυτό που διαρκεί, και στο οποίο δρα, είναι η Ιστορία που οικοδομεί  το μέλλον εδώ και τώρα.

·     Στο παρόν στάδιο, δεν υπάρχει λογική αμφιβολία ότι ένας διαχωρισμός της Ελλάδας από την τοξική [πολιτικά – ως παιχνίδι εξουσίας – αλλά και οικονομικά – ως μηχανισμός που εξυπηρετεί τώρα τα συμφέροντα των βορειευρωπαϊκών οικονομιών] επίδραση του ευρώ, είναι χρήσιμη. Ένας ίσως ακόμα έντιμος συμβιβασμός – αλλά από την άλλη πλευρά της ιστορικής πορείας. Και σε πιο ώριμες συνθήκες – όταν, δηλαδή, ο ελληνικός λαός επεξεργαστεί τις απομυθοποιήσεις που δημιούργησε με την εξέγερσή του, και τις ενσωματώσει στο βλέμμα του. Το ευρώ, λογικά, θα πέσει σαν στόχος πια. Αλλά όσοι από αριστερά κάνουν κριτική στο ΣΥΡΙΖΑ, το πιο απλό είναι να δουν την πραγματικότητα – ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα, ούτε ο Τσίπρας ως πολιτικός μπορούν να επιβάλουν κάτι - γιατί απλώς είναι έκφραση ενός κόμματος των κινημάτων. Ο δημοκρατικός πολιτικός, σε αυτό το πλαίσιο, πάει στις διαπραγματεύσεις παίζοντας με τους αντίπαλους, αλλά έχοντας και καθορισμένα όρια από το εσωτερικό – αντίσταση στην υποταγή και την λιτότητα, αλλά και μέσα στο ευρώ. Ο Τσίπρας δέχθηκε την συμφωνία με βάση τα κέρδη της εξέγερσης και το επίπεδο της κοινωνικής συνείδησης.

·     Το πιο ενδιαφέρον είναι η σύγκλιση των δυο πιο ακραίων αντιπάλων – του Βαρουφάκη και του Σόιμπλε. Και οι δυο ήταν σαφείς στην αμοιβαία αντιπάθεια τους. Η οργή του Σόιμπλε για την όλη εξέλιξη που του έστησε ο Βαρουφάκης πρέπει να ήταν έντονη. Σε μια φάση ο Σόιμπλε μαζί με την Λαγκάρντ κατηγορούσαν τον Βαρουφάκη ότι δεν συμπεριφέρονταν ώριμα. Και τελικά, βρήκε τον εαυτό του στη θέση για την οποία κατηγορούσε τον Βαρουφάκη – δισπιρκασμένος είπε στον Ντράγκι «δεν είμαι ανόητος». Ο Βαρουφάκης, όμως, όταν του έκαναν επίθεση κρατούσε στο κουλ του. Άρα οι δυο αντιπαθιούνται δικαίως. Όμως και οι δυο φαίνεται να συμφωνούν για την λύση του παράλληλου νομίσματος. Ο Σόιμπλε δεν είναι ανόητος – κατανοεί την ζημιά που προκαλεί η ελληνική κρίση στην ηγεμονία της Γερμανίας και είναι διατεθειμένος να αποκόψει τις σχέσεις με τον νότο και να φτιάξει ένα πιο στενό γερμανικό πυρήνα του ευρώ. Η Μέρκελ αντίθετα, εκφράζει εκείνα τα συμφέροντα που θέλουν μια ευρύτερη Ευρώπη. Έτσι, ο Τσίπρας, εκφράζοντας την ελληνική εξέγερση, ξεκίνησε από το δίπολο Ελλάδα – Γερμανία και βρήκε τον εαυτό του στην αντιπαράθεση «ποιά Ευρώπη θέλουμε». Τώρα, όμως, η θέση του ήταν σημαντική για τους θετικούς του ευρώ  από τα αριστερά. Ο Ολάντ το πάλεψε, αλλά ο Τσίπρας έσωσε και την παράσταση του θετικού ευρώ. Ίσως όμως, αφού η ιστορία διαρκεί πολύ, μετά από αυτό το επεισόδιο να έχουμε και πάλι μια οργανωμένη διαδικασία δυο παράλληλων νομισμάτων. Μερικές φορές οι αντίπαλοι μπορεί απλώς να αναγνωρίζουν μια αλήθεια από διαφορετικές αφετηρίες. Όλα παίζονται.

·        Η αδυναμία των ρητορικών του παρόντος να περιγράψουν την ιστορία σε εξέλιξη. Οι Financial Times, όπως και το κυπριακό κούρεμα, προσπάθησαν να ανασυνθέσουν το σκηνικό μέσα στο γιούρογκρουπ και την σύνοδο κορυφής. Σύμφωνα, λοιπόν, με την ανταπόκριση ήταν μια διαμάχη Αθηνών – Βερολίνου, Τσίπρα – Μέρκελ, αλλά νικητής βγήκε ο.. Ολάντ.. :) ..όταν έχεις μια διαμάχη και ο ένας χάσει [όπως ξέρουν στην Financial Times, ότι έπαθε η Γερμανία, τότε το να νικήσει ένας τρίτος, ο οποίος μάλιστα στήριξε τον αόρατο, στο βάθρο της εφημερίδας, Τσίπρα, τότε ο αόρατος, είτε κέρδισε, είτε είναι τουλάχιστον ο δεύτερος κερδισμένος. Και για να το αποφύγει αυτό η αγγλοσαξονική φωνή που είναι βέβαια εναντίον της Γερμανίας, αλλά υπέρ του νεοφιλελευθερισμού, κατέγραψε την φράση «τον σταύρωσαν εκεί μέσα» - τον Τσίπρα εννοείται. Ναι, αλλά μπορεί να προσπαθήσουν να σε σταυρώσουν, αλλά αν εσύ στο τέλος κρατάς κάτι και τους απειλείς ότι δεν θα υπογράψεις, όπως με το ταμείο ..και πάλι συμβιβάζονται, όπως και πριν.. Γιατί συμβιβάστηκε με αρκετά η Γερμανία, γιατί ακριβώς η ελληνική στρατηγική να παίξει ευρωπαϊκά απέδωσε.. έφτιαξε συμμαχίες και στις κυβερνήσεις και στη κοινή γνώμη διαφόρων χωρών. Ούτε οι ισπανοί δεν τόλμησαν αυτή τη φορά να το παίξουν σκληροί.. Οπότε, βγήκε η πρώτη εικόνα των ΜΜΕ που έδιδε το σκηνικό «αυτό είναι πραξικόπημα» που έγινε viral. Στο τέλος, όμως, ο Τσίρας άντεξε και το mental water boarding των διαπραγματεύσεων της αϋπνίας. Και κέρδισε την κυριαρχία. Που ήταν και το πρώτο θέμα που έθεσε από τον Φεβρουάριο η νέα κυβέρνηση. Όπως κέρδισε και στη διάθεση μέρους του δανείου για «ανάπτυξη» και αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης. Ο Mason,  ο οποίος περίγραψε από τους πρώτους του γερμανικούς όρους, πρόβλεψε, επίσης, σωστά την αντίσταση του Τσίπρα μέχρι το τέλος – όπως το έθεσε από το βράδυ – «αυτοί οι όροι δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί, θα γίνουν fudged..». Και παρατήρησε, επίσης, σωστά ότι ναι μεν παραμένει κάπου το ΔΝΤ..αλλά με κάπως ασαφές πλαίσιο. Αλλά ακόμα και μόνο το γεγονός ότι άνοιξε η διαμάχη [γιατί για διαμάχη θα πρόκειται για να κερδίσει κάτι η ελληνική κοινωνία – όπως έγινε και τώρα] για το δημόσιο χρέος, αξίζει όσο τίποτα η προηγούμενη εξέγερση, διαπραγμάτευση, δημοψήφισμα, κινητοποιήσεις. Έβαλαν στο τραπέζι την ουσία της αλυσίδας. Που έστησαν άλλοι… Αλλά από την οποία αυτή η ελληνική κοινωνία κινείται πια για να απελευθερωθεί.

·     Το ότι θα γινόταν συμφωνία, δεν ήταν απρόσμενο – ακόμα και όταν αποφασίσεις να φύγεις από ένα νόμισμα ή να διώξεις κάποιον [αν αυτό είναι εφικτό] δεν το κάνεις κατακαλόκαιρα – διότι κάτι τέτοιο θα εμπλέξει και την οικονομία σου. Κάτι τέτοιες αποφάσεις θέλουν προετοιμασία. Και από τις δυο πλευρές. Τον Ιούλιο, αντίθετα, κάνεις πραξικοπήματα – 1965, 1974, 2015.. Το αν επιτυγχάνουν είναι ένα θέμα. Το είναι βραχύβια είναι άλλο. Αλλά γενικά είναι μακριά από τις περιοχές όσων τα οργανώνουν. Το πρόβλημα είναι ότι τα πραξικοπήματα, αργά ή γρήγορα, καταρρέουν και μετά οι επιπτώσεις είναι σοβαρές για τους διοργανωτές. Ή μπορεί και να μείνουν στην μέση, όπως το 2015.

·    Θα πρέπει να δει κάποιος και την ευρύτερη σκηνή – στα μέσα Ιουλίου έκλεισαν κάπως δυο θέματα της γεωπολιτικής της περιοχής και άρχισε να κινείται κάτι σε ένα άλλο. Η κορυφαία συμφωνία είναι με το Ιράν που αναδεικνύει, πια, την ισορροπία δυνάμεως που υπάρχει στην περιοχή – αφού η Κίνα και η Ρωσία στήριξαν το Ιράν και υποχώρησε η Δύση. Και το Ιράν είναι, πια, ένας σημαντικός περιφερειακός παίκτης – τον οποίον προσεγγίζει τώρα και η Δύση. Στο ελληνικό ζήτημα – στις συνομιλίες για την συμφωνία τουλάχιστον παίχτηκαν άλλες ισορροπίες [αν και η Ρωσία ήταν πάντα στο background] και φτιάχτηκε μια επισφαλής, για την ώρα, ανακωχή με μια συμφωνία. Ταυτόχρονα, στην Ουκρανία, η βουλή του Κίεβου πέρασε το μέρος της συμφωνίας του Μινσκ, που αναγνωρίζει τις νοτιοανατολικές λαϊκές δημοκρατίες ως αυτόνομες. Ενώ ο Ποροσένκο άρχισε να οξύνει την κόντρα με τους νεοναζί του Δεξιού Τομέα. Ανακωχή εν’ όψη διακοπών. Τοπικά και Γενικά.

·     Πώς προσπάθησε ο Χατζηστυλιανού να ξαναπουλήσει τσεκκούθκια – πιο σεμνά τώρα, αφού ο Χάσικος είναι απομονωμένος, αλλά με το ίδιο κόλπο.. κάπου φταίει ο Χριστόφιας σιόρ.. Εν ξέρει ο δημοσιογράφος που είσιεν πρωτοσέλιδο που εταύτιζεν το Μέλαθρον της ΕΟΚΑ με αριστερές οργανώσεις; Την Τετάρτη, ο Χατζηστυλιανού αναπαρήγαγε [άρα φρόντισε να μπει και στο Φιλελεύθερο] το κλασσικό σενάριο του χασικισμού – φταίει κάποιος άλλος. Έγραψε, λοιπόν, η Αλήθεια ότι είχε πληροφορίες ότι την παραγγελία για το σύστημα παρακολούθησης του Πενταρά την έκανε το υπουργικό επί.. Χριστόφια..:)..Τί χαριτωμένες έμμονες του χωρκανού.. Αλλά ο Χατζηστυλιανού, αντιλαμβανόμενος τζαι το ότι η μη δημοσίευση αλλού είσιεν να κάμει και με την καχυποψία, πια, για τα δίκτυα του Χάσικου, μας είπε ότι.. ε όϊ τζαι έτσι…έστω, λέει ο Χατζηστυλιανού παρακαλώ, και αν τα παράγγειλε ο Χριστόφιας, αυτή η κυβέρνηση τα αγόρασε κλπ. Χμ.. τόσο απομονωμένος ο Χάσικος; Την επομένη, στον ίδιο χώρο ο Π.Θ. της ίδιας εφημερίδας, τον διέψευσε. Μάλλον, λοιπόν, ήταν έμμεση διαρροή που έκανε ο ΜΧΣ. Την Παρασκευή, όμως, είχαμε την αποκάλυψη. Ο Χατζηστυλιανού κατάφερε να βάλει ένα μικρό αλλά ευδιάκριτο πρωτοσέλιδο τίτλο ότι ο λοχίας της ΚΥΠ που πιάστηκε με φωτογραφικό υλικό «πολιτικών προσώπων και πολιτών», το 2013 πήρε μετάθεση - αντί να τιμωρηθεί, όπως, ίσως, θα ήθελε ο Χατζηστυλιανού; Έτσι, έριξε και πάλι έμμεσα το μάντρα που πουλά ο Χάσικος από το 2011 [«φταίει ο Χριστόφιας»]. Ήταν η κωμική αποκάλυψη της όλης προσπάθειας από την Τετάρτη και η επιβεβαίωση ότι ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος δεν καταλαβαίνει ότι μερίδα του κοινού έχει αρχίσει να γελά με την [προσποιητή ή μη] άγνοιά του. Αν, λοιπόν, φρέσκαρε την μνήμη του θα θυμόταν ότι ο λοχίας της ΚΥΠ στον οποίο αναφερόταν, παρακολουθούσε ή συνέλεγε υλικό για ακροδεξιές οργανώσεις. Από δημόσιες εκδηλώσεις και σάιτ και ο ίδιος υποστήριζε ότι ήταν προσωπική ενασχόληση. Λίγες εβδομάδες μετά το θέαμα που κατασκεύασε, μάλλον ο κ. Πενταράς [;] αφού ήταν επικεφαλής της ΚΥΠ, δολοφονήθηκε ο Π. Φύσσας στην Αθήνα και ακολούθησε η έρευνα που οδήγησε στη δίκη για στελέχη της Χρυσής Αυγής. Με κατηγορίες που παραπέμπουν άμεσα σε ενδεχόμενα προβλήματα [και ποινικού δικαίου] για τις προσπάθειες επέκτασης της Χρυσής Αυγής στην Κύπρο. Τότε ο Ιωνάς [ ή μήπως είναι αυτός που το έστησε;] που διαβεβαίωνε, μόλις στήθηκε το θέαμα, ότι δεν υπήρχε πρόβλημα με ακροδεξιές οργανώσεις, ζητούσε από τον Α.Κυπριανού να του δώσει στοιχεία για την ενδεχόμενη ακροδεξιά βία. Άρα ο λοχίας της ΚΥΠ, έστω και στον ιδιωτικό του χρόνο είχε εντοπίσει ένα εν δυνάμει πρόβλημα; Όπως και να έχει, η διακοπή της έρευνας από αυτούς που την ξεκίνησαν, είναι σαφής ένδειξη. Αλλά ο καημένος ο Χατζηστυλιανού, που να βρει χρόνο να τα θυμηθεί ή να σκεφτεί – επαναλαμβάνει σαν υπάκουος το «εμβατήριο που του έμαθαν να λέει» - «φταίει ο Χριστόφιας»…Γίνεσαι γελοίος dear..:)
    
·    Καλά η Ταραμουντά το παίζει εξυπηρέτηση των ασφαλιστικών εταιρειών; Με δεδομένο ότι είχε παίξει καθοριστικό ρόλο στην επίθεση εναντίον του Πανίκου Δημητριάδη και στο παραμύθι του ΕΛΑ [αν και η ίδια θα μπορούσε και να το πίστεψε – δεν φαίνεται να έχει ιδιαίτερα αναλυτική τάση], οι ρητορικές της πρέπει να θεωρούνται εκφραστικές δυο πραγμάτων: συγκάλυψης για την κυβέρνηση [η λογική του φιλοκυβερνητικού Φιλελευθέρου] και προώθησης ιδιωτικών συμφερόντων. Άντε να έχουμε και καμία οργάνωση διερεύνησης των σχέσεων δημοσιογράφων και οικονομικών συμφερόντων. Οι επιθέσεις ενάντια στον Συλλούρη που το έθεσε, είναι εκφραστικές. Έτσι, οι φράσεις της αποκτούν μια κωμική χροιά – λέει, ας πούμε, βαρύγδουπα, χωρίς να σπάσεις αυγά δεν μπορείς να κάνεις ομελέτα. Με την Ταραμουντά, τα δυο αυγά που θα σπάσουν, δεν περιλαμβάνουν ποτέ το ιδιωτικό κεφάλαιο. Ας σπάσουν τα αυγά των εργαζόμενων [ας φωνάζουν ότι δεν υπάρχουν αρκετοί νοσηλευτές - σιγά μην πηγαίνει η Ταραμουντά στα δημόσια νοσοκομεία, ας κουρεύονται οι άλλοι] και το άλλο αυγό [αποκαλυπτικά] είναι το δημόσιο ταμείο – θέλει φαίνεται να υποστηρίξει την συμμετοχή ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών, για να πληρώνουμε ως δημόσιο τα σπασμένα τους. έτσι έστω και μέσα από την αναπαραγωγή των κλισέ, αποκαλύπτεται και η κωμική αντίφαση της ρητορικής που θέλει να εξυπηρετεί τον κάθε Σιακόλα – επίθεση στα δικαιώματα των μισθωτών [στο όνομα του δήθεν σπάταλου δημόσιου] και άνοιγμα στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου με δημόσιο χρήμα ή χαλαρώσεις της ισονομίας [στους πλούσιους το δημόσιο πρέπει να δίνει – παίρνοντας από τους υπόλοιπους].
  
·    Όταν κάποιος κρύβεται και περιμένει συγκάλυψη γιατί δεν τολμά να πει ένα συγνώμη, δεν είναι και παράξενο που ας πούμε ευγενικά «εμπνέει» [άλλοι θα έλεγαν «κατασκευάζει» υστερίες. Η συνέχεια, λοιπόν, του Ρίκκου Μάππουρου, όταν ανακάλυψε πώς να αφήνει σχόλια κάτω από ειδήσεις στον Φιλελεύθερο.  Χ. Χατζηδημητρίου: «Το τί βλέπουμε να γράφεται κάθε φορά κάτω από είδηση που αφορά την καταγγελία της Ειρήνης Χαραλαμπίδου κατά του συνάδελφου της  Ανδρέα Κυπριανού είναι σοκαριστικό και διαψεύδει όλα όσα νομίζαμε ότι καταφέραμε σαν κοινωνία στην αντιμετώπιση θεμάτων που αφορούν συμπεριφορές εναντίον γυναικών. Όλα τα στερεότυπα αναβιώνουν και κυρίως το στερεότυπο εκείνο που θέλει το θύμα να έχει προκαλέσει το πάθημα του, άρα φταίει το ίδιο και καλά να πάθει. Το τι γράφεται είναι ανάλογο του λιθοβολισμού μιας γυναίκας σε άλλες κοινωνίες..» [Τετάρτη, 15/7/2015, σελ. 2. «Ηλεκτρονικός λιθοβολισμός».

·   «Η σημερινή Κύπρος είναι η πιο αξιόπιστη Κύπρος από την ίδρυση της» μέχρι στιγμής, αυτή πρέπει να είναι η ατάκα του καλοκαιριού, εκτός κι αν εμφανιστεί κάτι πιο .... ουάου! Κάτι οι καύσωνες, κάτι τα ζόρια, κάτι οι παρακολουθήσεις της ΚΥΠ, κάτι τα εβδομαδιαία σκάνδαλα, κάτι η επίσκεψη Γιούνκερ, κάτι η κάθοδος της τρόικα, προφανώς, κάτι από όλα αυτά (ή και όλα αυτά) προκάλεσαν το Φούλη και τά’ χει παίξει. Δεν εξηγείται αλλιώς. Σε μια περίοδο που κάθε μέρα καινούργιο σκάνδαλο βλέπει το φως της δημοσιότητας, να μιλά για αξιοπιστία της Κύπρου και μάλιστα από την ίδρυσή της. Για ποιά αξιοπιστία μιλά? Της εισαγγελείας με τις δίκες για το Ρίκκο Ερωτοκρίτου? Της ΚΥΠ, με την εμφάνιση του σκανδάλου των παρακολουθήσεων, όπου φαίνεται να εμπλέκεται (ως παρακολουθούμενος) και το όνομά του? Το ΣΑΛ, όπου εμπλέκεται άμεσα ως συνέταιρος της ανάδοχης εταιρείας ο Α. Λουρουτζιάτης? Μή μου πείτε? Μιλά για την οικονομία? Καλά! Όπως στο προεδρικό, που οι σύμβουλοι του προέδρου δεν διαβάζουν εφημερίδες, έτσι και οι σύμβουλοι του Αβέρωφ, δεν διαβάζουν? Γιατί πλέον το γλυφιντζούρι πάμε καλά δεν παίζει: Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας (στα οποία καθόλου δεν μας εξέπληξε που δεν τους δόθηκε η απαιτούμενη προβολή, μάλλον και σημασία) το 27,8% του πληθυσμού της Κύπρου διατρέχει κίνδυνο της φτώχιας και στερείται των βάσκων αγαθών διαβίωσης. Τα βασικά αγαθά ορίζοντα ως το ενοίκιο ή δόση του στεγαστικού δανείου, οι υπηρεσίες κοινής ωφέλειάς (σ.σ.: ρεύμα, τηλέφωνο, νερό κτλ), η θέρμανση στο σπίτι και ένα γεύμα κάθε δύο μέρες που  να περιλαμβάνει κρέας (σ.σ.: κοτόπουλο, ψάρι ή ισοδύναμο για χορτοφάγους). Με απλά λόγια ένα στα τρία άτομα στην Κύπρο και συνολικά, 240 χιλιάδες άνθρωποι, στερούνται τα απαραίτητα. Κατάλαβες, κύριε Αβέρωφ? Γιατί η αξιοπιστία περιλαμβάνει και την αλήθεια.

·    Κατά τα άλλα, έχουμε (ή μάλλον συνεχίζουμε να έχουμε) το Χάρη Γεωργιάδη να εμμένει πόσο αγγελικά πλασμένα είναι η σημερινή κατάσταση, αφήνοντας φυσικά και το παραθυράκι ανοικτό με τις πιο πρόσφατες δηλώσεις του ότι ο στόχος είναι να μην απαιτηθεί καινούργιο μνημόνιο. Προσέξτε την εκφραστική επιλογή λέξεων: ο «στόχος» και να μην «απαιτηθεί». Μετά από αυτό... τα λόγια είναι περιττά.

·   Και η ΟΕΒ συμφωνεί ότι όλα βαίνουν καλώς και το δήλωσε απερίφραστα και σε συνάντηση με τους τροϊκανούς. Για να δηλώσει συμπληρωματικά σε συνέντευξη εκπροσώπου της στο ΚΥΠΕ ότι στις συζητήσεις πρέπει να τεθεί “και το κομμάτι του κρατικού μισθολογίου”. Μάλιστα, τώρα οι βιομήχανοι θεωρούν και την κρατική μηχανή αμπελοχώραφό τους. Όπως ακριβώς και με το θέμα των απεργιών το οποίο επαναφέρουν και θέτουν στην τρόικα για να επέλθει προφανώς η ... «ρύθμισή» του μέσω αυτής και να ακούμε το χιλιοειπωμένο «θέλει η τρόικα». Το τί λέει η ΟΕΒ είναι “να γίνει επιτέλους κάτι για να μην μείνει το κράτος ανοχύρωτο σε σχέση με τις απεργίες σε τομείς ουσιώδεις για την οικονομία, όπως είναι κυρίως τα λιμάνια, αυτή την περίοδο”. Και το επαναλαμβάνει αδιάντροπα για πολλοστή φορά, για να συμπληρώσει: “Γίνεται ένα μικρό έγκλημα από μερίδα των συντεχνιών στο λιμάνι της Λεμεσού, το οποίο θα πληρώσουμε πολύ ακριβά αν δεν τελειώσει σύντομα (η απεργία)” Το πρόβλημα της ΟΕΒ είναι τα «μικρά» εγκλήματα. Με τα μεγάλα, μια χαρά τα πάει.

·   Η δήλωση Γιούνκερ για το κούρεμα καταθέσεων που επιβλήθηκε στην Κύπρο δεν κτύπησε πρωτοσέλιδα. Κι όμως από όσα είπε ήταν ίσως από τα σημαντικότερα σημεία. Και το γεγονός ότι η παραδοχή ότι το κούρεμα καταθέσεων ήταν λάθος, και η αναφορά του ενώπιον της βουλής που δυο χρόνια πριν είχε αποτρέψει το καθολικό κούρεμα, ακόμα και των προστατευόμενων καταθέσεων κάτων των 100.000 ευρώ, σημειώνοντας παγκόσμια πρωτιά. Τότε, κυβερνητικός εκπρόσωπος και υπουργός οικονομικών προσπαθούσαν να πείσουν πόσο δικαιολογημένη ήταν η απόφαση. Τώρα.... μόκο! Εμ, βέβαια, οι βουλευτές μας ήταν απασχολημένοι να χειροκροτούν το Γιούνκερ επειδή τους είπεν ότι αγαπά την Κύπρο. Σαν την Μαρίαν Αλιφέρι στο τηλεπαιχνίδι που επαρουσίαζεν τη δεκαετία του ’80: «Σας αγαπώ!»

·    Η επιτροπή συγκοινωνιών της Βουλής αποφάσισε την αποδέσμευση κονδυλίου ύψους 27,6 εκ. ευρώ για αποζημιώσεις των αχθοφόρων και του προσωπικού στα λιμάνια όπως σημείωσε ο πρόεδρος της Επιτροπής Αντώνης Αντωνίου. Την προηγούμενη φορά που τέθηκε θέμα αποδέσμευση κονδυλίων για εργαζόμενους ήταν τον περασμένο χειμώνα και αφορούσε το προσωπικό των Κ.Α. Θυμάστε τί έγινε λίγο αργότερα. Θυμάστε τις δεσμεύσεις (και αυτές μαζί με τις τόσες άλλες). Τους εκβιασμούς τους θυμάστε;

·     Το θέμα της έκδοσης τίτλων ιδιοκτησίας, που σχετίζεται και με το νομοσχέδιο για τους εγκλωβισμένους ιδιοκτήτες κυρίως κατοικιών που δεν έχουν τίτλο ιδιοκτησίας λόγω χρεών των ντιβέλοπερ, ήταν από τα θέματα που συζητήθηκαν στο υπουργείο οικονομικών με το κλιμάκιο της τρόικα. Πρόκειται για το ίδιο νομοσχέδιο που ανέπεμψε ο πρόεδρος Αναστασιάδης. Αυτή τη συζήτησε με την τρόικα, ήδη επικαλέστηκε ο υπ. Εσωτερικών Σωκράτης Χάσικος για να πείσει τις κοινοβουλευτικές επιτροπές οικονομικών και εσωτερικών. Απλή αναφορά για να διαφανεί ακόμα μια φορά πως λειτουργούν τα πράγματα: διαρρέει ότι ένα θέμα συζητείται με το κλιμάκιο της τρόικα, η κυβέρνηση είχε ήδη υποβάλει ως κατ’ επείγον στην βουλή προς ψήφιση ένα δαιδαλώδες νομοσχέδιο, κυβερνητικός αξιωματούχος παρεμβαίνει για να πείσει για την αναγκαιότητα προσήλωσης στις «μνημονιακές υποχρεώσεις», ενώ στην πραγματικότητα προστατεύονται ντιβέλοπερ, μεγαλοεπιχειρηματίες και λοιποί μεγαλο-οφειλέτες του δημοσίου. Ακολουθεί ντόρος με δημοσιεύματα περί «υπευθυνότητας» και άλλων τέτοιων. Και τελικά, κοινώς «την τρώει» κανονικά και με τον ψηφισμένο πλέον νόμο ο κοσμάκης. Όπως τα σενάρια σαπουνόπερας: βλέπεις τον τίτλο και γνωρίζεις όλη την υπόθεση

·      Ας γυρίσουμε τώρα στην υστερική αντίδραση μερικών ενάντια στον Βαρουφάκη και την Ζωή στην Ελλάδα. Το πρόβλημα με την Ζωή Κωνσταντοπούλου είναι εμφανές – μια δυναμική γυναίκα που δεν είναι βολική… πώς θα την ονόμαζαν οι κομπλεξικοί; «Τρελή» [η κατά το «Φάουσα» στην Κύπρο...Έτσι είναι – δεν είναι οι απόψεις της που μετρούν.. όπως έλεγε ιστορικά και το κόμπλεξ του πατριαρχικού λόγου που αναπαράγουν οι «λελέδες», οι γυναίκες είναι «υστερικές» - τρελλές.. Άρα θέλουν έλεγχο υποτακτικοί του Σόιμπλε; Με τον Βαρουφάκη το πρόβλημα τους είναι ανάλογο – αλλά πηγάζει και πάλι από τον φόβο και την μνησικακία. Η ημιμάθεια ανθρώπων που έμαθαν να αντιγράφουν, και να απαιτούν συμμόρφωση με κάποια αφεντικά ["έτσι είναι ο κόσμος, τί να κάνουμε;", τους οδηγεί στο μίσος που μετατρέπει τον Βαρουφάκη σε «εγκληματία». Όσα δεν φτάνει η αλεπού.. Το κόμπλεξ παράγει μνησικακία - που θα έλεγε και ο Νίτσε και θα επιβεβαίωνε ο Φρόιντ. Νευρωσάρα που τροφοδοτεί το μίσος με τον άγχος της ημιμάθειας. Ο Βαρουφάκης, όμως, λελέδες διαπραγματεύτηκε και έφερε το θέμα σε σημείο να αναγκαστούν να παρέμβουν και οι ΗΠΑ χωρίς να χρειαστεί να πάει κανείς στην πρεσβεία τους γονυπετώς… Άλλοι, βέβαια, έτρεχαν στο ΔΝΤ για να επιβάλει σκληρότερους όρους – αλλά τελικά ο ροκ σταρ της δυτικής διανόησης πια, μαζί με την διαπραγματευτική δυναμική της ελληνικής εξέγερσης, κατάφερε να κάνει το ΔΝΤ να μιλά για το χρέος που είναι υπερβολικό… Φάτε σκόνη που λένε και στα γήπεδα…J

·        Στην συνομοταξία των θλιβερών απολογητών της γερμανικής πολιτικής [και του Σόιμπλε] και ο Σ. Χριστοδούλου του Φιλελευθέρου. Πολύ χαμηλό φίλτατε. Πρώτα είναι η ημιμάθεια [ή μήπως η σκόπιμη παραπλάνηση;]: «ένα πρόγραμμα που κοστολογείται 86 δις!» Δηλαδή, ρε Σταυρό, εσύ κατάλαβες ότι το πρόγραμμα είναι 86 δις γιατί έκανε σκληρή διαπραγμάτευση η ελληνική κυβέρνηση; Πεε.. Μάλλον είσαι κολλημένος στην κουτοπόνηρη ημιμάθεια του Αβέρωφ..το 86 δις, λεβέντη μου, είναι για να εξυπηρετηθούν τα δάνεια που έκαναν πριν οι Θεσμοί [σαν τρόικα], και οι πολιτικοί που ίσως συμπαθείς, αλλά και τα 35 δις για ανάπτυξη – ή μήπως σε ενοχλεί το τελευταίο και δεν το πρόσεξες ότι είναι κέρδος της διαπραγμάτευσης; Καλά, δεν θα πούμε για το δημόσιο χρέος.. που να στα εξηγώ που θα έλεγε και ο Σαββόπουλος στο μακρύ ζεϊμπέκικο… Αλλά να μας το παίζεις και αξιολόγηση της κριτικής σε όσους το παίζουν τοπικοί οπαδοί του Σόιμπλε, είναι φαιδρό.. Σιγά ρε που θα μοιράσεις εσύ διπλώματα φαιδρότητας… Ένα μικρό δείγμα από τον καθρέφτη σου, αγαπητέ: ώστε έπρεπε να βγάλεις περίπατο και την προσωπική σου εμπάθεια με τον Χριστόφια [ σε αναλογία με τον Τσίπρα] μέσα από το «ψηφίσουμε όχι για να τσιμεντώσουμε το ναι». Χαριτωμένο. Αλλά μιλάς εσύ, που δουλεύεις στον Φιλελεύθερο; Και τί έλεγε η φυλλάδα του κ. Παττίχη τότε; Ξεχνάς ε;. Πάμε στο επόμενο – ο Χριστόφιας από το 2008 απέδειξε τουλάχιστον ότι είχε την μαγκιά να πει στην κοινωνία την αλήθεια για το κυπριακό – έστω και αν δεχόταν εκείνες τις υστερικές επιθέσεις. Να θυμίσουμε τον συνεργάτη [ ή προϊστάμενο σου;] τον κ. Κουνναφή; Έγραψες ποτέ για τον Κουνναφή; Α ναι, η εμπάθεια που λέγαμε.. Αλλά και η προσφορά υπηρεσιών, αγαπητέ... Αλλά για τον Κατσουρίδη, ξαφνικά, μεγάλο ενδιαφέρον ε;.. Φαίνεται ήταν του Ναι το 2004..:).. Ό,ποιος κατοικεί σε γυάλινο σπίτι, κ. Χριστοδούλου, δεν μιλά για γραφικότητες..

·      Έχουμε όμως και άλλα μαργαριτάρια. Κάποιοι που καλωσόριζαν τον Γιούνκερ έκαναν μέχρι και λογοκρισία της εκδήλωσης εναντίον του. Μερικά ΜΜΕ δεν υποψιάστηκαν καν το συγκριτικό μέγεθος – ότι η εκδήλωση για την συγκεκριμένη ώρα, ήταν όντως μαζική. Αλλά και να το καταλάβαιναν, που δεν ήταν και δύσκολο, το επέτρεπε ο ανώτερος να το δημοσιεύσουν; Το μόνο καλό με τον Γιούνκερ, κατά τα άλλα, είναι ότι μας είπε ότι δεν θα ανακατωθεί στο κυπριακό – «εκτός αν..» Δεν σε θέλουμε, μάγκα.. Αυτός είναι τέτοια κουφάλα, που θα περιμένει να τελειώσουν οι διαπραγματεύσεις, να γίνει και το δημοψήφισμα και αν δεν του αρέσει το αποτέλεσμα, θα έχει το θράσος να μας πει στο τέλος, «Α μα είχα μια καλή πρόταση και δεν με αφήσατε να την κάνω»..Μακριά..

·          Βγήκε και ο Αβέρωφ να πουλήσει δουλοπρέπεια. Το χαριτωμένο με τον Αβέρωφ είναι η απουσία λογικής συνοχής, που βασίζεται στην προσπάθεια του να στρέψει την προσοχή αλλού. Μετατόπιση. Αλλά, ρε Αβέρωφ, άμα μετά από τόσα και τόσα, 74% ήταν υπέρ του ελληνικού όχι, ρίχνεις αυγά στον τοίχο όσον αφορά τον ιστορικό χρόνο. Δείγμα της ασυναρτησίας: Λέει, λοιπόν, στο πρώτο μέρος μιας δήλωσης ο Αβέρωφ, ότι το ΑΚΕΛ «κάλεσε την τρόικα». Όπως το μωρό που για να μην παραδεχθεί ότι φταίει ή έκανε κάτι, προσπαθεί να ξεχαστεί ολόκληρη η εικόνα. Ότι οι τράπεζες ήρθαν και ζήτησαν κρατική ενίσχυση, ότι η τελική κίνηση που έσπρωξε στην τρόικα έγινε από την Τράπεζα Κύπρου κοκ. Το ξέρει ότι αυτό έφερε ντε φάκτο την τρόικα ο Αβέρωφ. Γιατί λέει ψέματα; Γιατί αν πει την αλήθεια – θα βρεθεί ο ίδιος στο στόχαστρο με τις ατάκες του, για τους καλύτερους τραπεζίτες. Αυτό που λογοκρίνει είναι την ευθύνη των τραπεζών. Ο λόγος ενός ένοχου δεν μπορεί να έχει συνοχή - απλώς παίζει πιγκ πονγκ με τα επιχειρήματα σε μια προσπάθεια αποφυγής της δικής του ευθύνης. Αμέσως μετά την προσπάθεια να αποδώσει στο ΑΚΕΛ την  τρόικα [την οποία ο ίδιος ζητούσε από το 2010 μαζί με την λιτότητα της], γυρίζει και λέει, «η τρόικα βοήθησε» μπλα μπλα. Και λες – καλά πριν ελάχιστα λεπτά δεν έλεγε ότι το ΑΚΕΛ την έφερε [και άρα ήταν κακό] αλλά τώρα η τρόικα .. είναι καλή; Είναι οι λαφαζανιές του Αβέρωφ – όπως με τον ΕΛΑ. Ο Αβέρωφ που ήξερε για τον ΕΛΑ το 2012, έτρεχε για να εγκριθεί κρατική διάσωση της Λαϊκής, αλλά όταν τελικά την ξεφορτωθήκαμε το 2013, τί μας είπε – α ήταν κακό που έπιανε ΕΛΑ.. Η ασυναρτησία είναι βοηθός του ψέματος… Φαίνεται να παρουσιάζεται σαν διχασμένη προσωπικότητα: όταν εν διάχυτος ο θυμός του κόσμους στους δρόμους ή παρακολουθεί σε άμεση μετάδοση τες συνεδρίες της βουλής σε θέματα πολλά μεγάλου ενδιαφέροντος, κάμνει τες δακρύβρεχτες δηλώσεις ότι φταιν οι τράπεζες. Σε άλλες περιπτώσεις ξιχάννει ήντα μπου ελάλεν προηγουμένως τζιαι ξεκινά τα δικά του – τρία κοτοπουλλάκια κάθονταν τζιαι μάλιστα μπλε..

  • Το να υπάρχει μια αμφισημία στην ελληνική κοινωνία και στην πλειοψηφία του όχι στο δημοψήφισμα είναι κατανοητό – μια πτέρυγα είχε περάσει ήδη στην λογική της ρήξης, μια άλλη το σκεφτόταν αλλα προτιμούσε μια πιο ήπια μορφή κοινωνικής αλλαγής. Το αποτέλεσμα της συμφωνίας κωδικοποιήθηκε σαν μια χυδαία επίθεση της Γερμανίας που αποκάλυπτε τις μεταμορφώσεις αλλα και την σημερινή μορφή της εξουσίας στο εσωτερικό της Ε.Ε. Αυτή η κωδικοποίηση πηγάζει από την μια, από ελπίδα να δει πιο καθαρά και νηφάλια η κοινωνία σε τι έχει μπλέξει με το ευρω, αλλα και το πλαίσιο της εξουσίας που υπάρχει – σαν απομυθοποίηση. Αυτό όμως, για την ώρα, δεν κωδικοποιεί επίσης τις επιτυχίες της εξέγερσης – στο ότι άνοιξε ένα εντελώς διαφορετικό πλαίσιο συζήτησης και μετέτρεψε την Ελλάδα σαν αυτόνομο παικτη/υποκειμενο στο διεθνές σύστημα. Και κέρδισε και απτά ζητήματα όπως επενδύσεις για ανάπτυξη και συζήτηση για το δημόσιο χρέος. Αυτή η διάσταση πρέπει επίσης να τονιστεί, γιατί οι εσωτερικοί απολογητές του Σοιμπλε που περιφρονεί την ελληνική κοινωνία, προσπαθούν να πουλήσουν την ηττοπάθεια σαν σενάριο «δεν υπάρχει άλλη λύση». Εδώ στην Κύπρο μάλιστα έχουμε εθνικόφρονες που έκαναν καρέκλες με παραπομπές σε θυσίες μπλα μπλα, και τώρα κηρύσσουν το «υποταγή και ξερό ψωμί» [εννοώντας βέβαια για τους άλλους]. Θα έχει πολλές εξηγήσεις να δώσει στο μέλλον η ηγεσία της τοπικής εθνικοφροσύνης. Και να κάνει μετατοπίσεις – και ότι κολλήσει. Ύστερα υπάρχει και το κύκλωμα των «λελεδων». Οι αντιφάσεις αυτής της πτέρυγας είναι λαιφσταιλ…J
  • Δείγμα από wikileaks: Και η αστυνομία ενδιαφέρθηκε για το σύστημα παρακολούθησης της Hacking Team και αποφάσισε ότι θα συνεργαστεί με την ΚΥΠ.






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου