12 Ιουλ 2015

Ο απόηχος του παλιού αντάρτικου στις ρητορικές του Ευρωκοινοβουλίου: «Παρίσι και Μόσχα βαθιά τιμημένα Αθήνα και Βαρκελώνη που βάφτηκαν με αίμα μας στέλνουν μηνύματα στέλνουν κραυγές» Μια αναφορά στη συζήτηση στο ευρωκοινοβούλιο για την Ελλάδα - όταν οι ρητορικές θυμίζουν το πλαίσιο και την Ιστορία πίσω από τις πολλαπλές δυναμικές



Τα ευρωκοινοβούλιο δεν έχει ιδιαίτερη δύναμη ανάμεσα στους ευρωπαϊκούς θεσμούς – και για αυτό ίσως είναι και το πιο δημοκρατικό. Σε αυτό το πλαίσιο, η παρουσία του Αλέξη Τσίπρα εκεί ήταν μια αποκαλυπτική στιγμή – επιτέλους εκπρόσωποι από διαφορετικές πλευρές [χώρες και ιδεολογίες] της Ευρώπης συζητούσαν για το επίκεντρο μιας κρίσης, που μέχρι τότε ήταν διαμεσολαβημένη μέσω των ΜΜΕ, αλλά και στην παρουσία ενός από τους πρωταγωνιστές.  Υπήρξαν 3 τουλάχιστον σημαντικά σημεία:

1. Τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ, όσο και ο Τσίπρας ως άτομο έχουν, πια, ένα διεθνές προφίλ. Και ο κ. Τσίπρας έχει ένα διεθνές ακροατήριο. Ήταν μια προσεγμένη, αλλά σαφής παρουσία που τον ανέδειξε.
2. Οι διαφορές των κομμάτων φάνηκαν να είναι έντονες. Αλλά εξίσου σημαντικές ήταν και οι διαφοροποιήσεις ανά περιοχή – λ.χ. βορράς-νότος, αλλά και η ανατολικοευρωπαϊκή δεξιά φαίνεται πια να τηρεί αποστάσεις και από το Βερολίνο και από τις Βρυξέλλες.
3. Τόσο ο Τσίπρας, όσο και η αίσθηση που προκάλεσε η παρέμβαση του Γλέζου, αλλά και οι γεωγραφικές και πολιτικές διαφοροποιήσεις έδειχναν και ένα ιστορικό βάθος. Η Γαλλία προσπαθούσε να παίξει ένα κάποιο ρόλο με βάση την Ιστορία της, ενώ η σκιά της Ρωσίας πλανιόταν, επίσης, ως ανησυχία της δεξιάς για τις γεωπολιτικές κινήσεις του Τσιπρα. Από την άλλη, η διασύνδεση της αμφισβήτησης και των κινημάτων από την Ισπανία στην Ελλάδα, θυμίζει όντως την μεγάλη χαμένη επανάσταση που ξεκίνησε το 1936 στην Ισπανία και ηττήθηκε το 1949 στα βουνά της βόρειας Ελλάδας. Είναι εκείνη την ιστορική μνήμη που εύστοχα διατύπωσε η νέα ροκ εκδοχή του παλιού αντάρτικου «Παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους».[1] Παρά την καταστολή εκείνων των επαναστάσεων, η αύρα τους κατάφερε να σαρώσει τα καθεστώτα του Φράνκο ή της ελληνικής δεξιάς, σχεδόν ταυτόχρονα από το 1974 μέχρι το 1977 και στις δυο χώρες. Σήμερα, αναδύεται μια νέα γενιά αυτής της υπόγειας αύρας, αυτής της κουλτούρας που λειτουργεί ως μηχανισμός ιστορικής μοριακής επανάστασης.

Το ευρωκοινοβούλιο δεν είναι βέβαια χώρος για τέτοια. Αλλα οι «κραυγές» τόσο της γεωπολιτικής όσο και της ανάδυσης νέων μορφών κινημάτων και ηγεμονίας, φτάνουν πια μέχρι εκεί.
Η πολυαναμενόμενη παρουσία Τσίπρα ενώπιον του ευρωκοινοβουλίου, πραγματοποιήθηκε στις 8 Ιουλίου. Ο Τσίπρας μέχρι και λίγες ώρες πριν βρεθεί στο Στρασβούργο κατηγορήθηκε  ότι αρνείτο να παραστεί, κάτι το οποίο διέψευσε κατ’ επανάληψη και ενώπιον του ευρωκοινοβουλίου με μια κίνησή του, όταν εγέρθηκε το θέμα, μετά την ομιλία του.  Η είσοδος του Τσίπρα στο ευρωκοινοβούλιο ήταν ενδιαφέρουσα, αν μη τί άλλο. Κάποια μέλη της ευρωβουλής χιούγαραν, άλλα χειροκροτούσαν και άλλα σηκώθηκαν από τα έδρανα για να τον χαιρετίσουν ένθερμα. Ό,ποια και να ήταν τα σχόλια ωστόσο, η απευθείας μετάδοση και τα σχετικά βίντεο, δύσκολα μπορούν να διαψευστούν, όπως και οι φωτογραφίες της αριστερής πτέρυγας του ευρωκοινοβουλίου που είχε τοποθετημένα πλακάτ με τη λέξη «Όχι» αναγραμμένη στα ελληνικά και αγγλικά


Μεγάλο ενδιαφέρον προκάλεσε και  έκφραση του προέδρου του ευρωκοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτς που φαίνεται στο πιο πάνω βίντεο, αλλά χαρακτηριστικότερα ίσως στην πιο κάτω φωτογραφία που μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια από της πιο πετυχημένες εκείνης της μέρας.



Από την ομιλία την ομιλία του Έλληνα πρωθυπουργού, μπορούμε να ξεχωρίσουμε την αναφορά στις συνέπειες της κρίσης και των μνημονίων για τον ελληνικό λαό,

«Τα πέντε αυτά χρόνια, η ανεργία εκτοξεύτηκε στα ύψη, η φτώχεια εκτοξεύτηκε στα ύψη, η κοινωνική περιθωριοποίηση διευρύνθηκε, το ίδιο διευρύνθηκε και το δημόσιο χρέος, που πριν ξεκινήσουν τα προγράμματα ήταν στο 120% του ΑΕΠ και σήμερα βρίσκεται στο 180% του ΑΕΠ. Και σήμερα η πλειοψηφία του ελληνικού λαού, ανεξάρτητα από τις εκτιμήσεις μας, αυτή είναι η πραγματικότητα και πρέπει να τη δεχτούμε, αισθάνεται ότι δεν έχει άλλη επιλογή από το να διεκδικήσει να απελευθερωθεί από αυτή την αδιέξοδη πορεία. Και αυτή την επιθυμία, εκπεφρασμένη με τον πιο άμεσο και δημοκρατικό τρόπο, καλούμαστε ως κυβέρνηση να υλοποιήσουμε.»

αλλά και τη διασύνδεση της δημοκρατίας με την ίδια την επιβίωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης

«Είναι ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι η Ευρώπη, το κοινό μας Ευρωπαϊκό  οικοδόμημα, η Ευρώπη, η Ευρωπαϊκή Ένωση ή θα είναι δημοκρατική ή θα έχει τεράστιες δυσκολίες να επιβιώσει στις δύσκολες συνθήκες που διανύουμε.»

Ταυτόχρονα, η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα αποκάλυψε και τις προθέσεις του όσον αφορά στην κατεύθυνση που προτίθεται να ακολουθήσει στην περίπτωση της κατάληξης συμφωνίας σε μια χρηματοδότηση, διαγράφοντας και το πνεύμα των χειρισμών των προηγούμενων κυβερνήσεων:

«Η Ελλάδα έφτασε στα όρια της χρεοκοπίας επειδή για πάρα πολλά χρόνια οι κυβερνήσεις της Ελλάδας δημιούργησαν ένα κράτος πελατειακό, ενίσχυσαν τη διαφθορά, ανέχθηκαν ή και ενίσχυσαν τη διαπλοκή της πολιτικής με την οικονομική εξουσία, άφησαν ανεξέλεγκτη τη φοροδιαφυγή του μεγάλου πλούτου. Σύμφωνα με έρευνα της Credit Suisse, το 10% των Ελλήνων διαχειρίζεται το 56% του εθνικού πλούτου. Κι αυτό το 10% των Ελλήνων στην περίοδο της σκληρής λιτότητας και της κρίσης βρέθηκε στο απυρόβλητο, δεν συνέβαλε στα βάρη όσο συνέβαλε το υπόλοιπο 90%. Αυτές τις μεγάλες αδικίες, τα προγράμματα διάσωσης και τα μνημόνια, όχι μόνο δεν προσπάθησαν να αποκαταστήσουν, αλλά, δυστυχώς, επέτειναν.»

Ένας «φιλελεύθερος» - με ιδιοτελή συμφέροντα στην ιδιωτικοποίηση νερού στην Ελλάδα; Υπάρχει άραγε σύγκρουση συμφερόντων στην Ε.Ε.;
Από τους επικριτές μετά την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα, ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσαν οι Γκι Φέρχοφσταντ, ηγέτης του ευρωπαϊκού κόμματος των Φιλελευθέρων και Μάνφρεντ Βέμβερ, ηγέτης του ΕΛΚ.
Ο Γκι Φέρχοφσταν, ο οποίος να θυμίσουμε υπήρξε ανθυποψήφιος του Αλέξη Τσίπρα για την προεδρία της Κομισιόν, παρά την ειρωνική του διάθεση, όπως είδαμε να ερμηνεύεται σε διάφορα μέσα, και την εντονότητα του ύφους του, έκανε και παραδοχές, εκφραστικές ίσως και για το κλίμα που προηγήθηκε του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου:
«Ποτέ στην Ελλάδα δεν υπήρξε πιο ισχυρός πρωθυπουργός. Είστε ο μόνος που μπορείτε να φτιάξετε το σύστημα. Κι εμείς έχουμε ευθύνη, αφού πρέπει να προχωρήσουμε σε απομείωση του χρέους, αλλά με σειρά. Πρώτα οι μεταρρυθμίσεις. Πώς θέλετε να σας θυμούνται: σαν ένα προεκλογικό ατύχημα που φτώχυνε την Ελλάδα ή σαν πραγματικό επαναστάτη μεταρρυθμιστή σαν τον Τρικούπη και τον Βενιζέλο - όχι τον καινούριο, τον κανονικό»
Το βίντεο με τις αναφορές του Γκι Φέρχοφσταντ έγινε γρήγορα viral στα μέσα κοινωικής δικτύωσης, το πιο πιθανό για διάφορους λόγους περιλαμβανομένων και αυτών που υποστηρίζουν τις πολιτικές που εκπροσωπεί ο ηγέτης των φιλελευθέρων. Πέραν τούτου, χρειάζεται μια υπενθύμιση για τον κ. Φέρχοφσταντ, θεωρούμε σημαντική που ίσως ακόμα και ο ιίδιος ξεχνά και αποκαλύφθηκε πριν από ένα και πλέον χρόνο:

«Ο Γκυ Φέρχοφσταντ, υποψήφιος πρόεδρος για την Ε.Ε. είναι μέλος πολυεθνικής που επιχειρεί να κερδίσει από την ιδιωτικοποίηση του νερού στην Ελλάδα. [..] Εκτός από ευρωβουλευτής, υποψήφιος για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και πρώην πρωθυπουργός του Βελγίου, ο κ. Φέρχοφσταντ, είναι μέλος του συμβουλίου της Sofina(Société Financière de Transports et d'Entreprises Industrielles), μιας βελγικής εταιρείας με έδρα τις Βρυξέλλες. Προβάλλοντας το όραμά του για την Ευρώπη, ο κ. Φέρχοφσταντ είπε: ‘ Αυτό που θέλουμε να κάνουμε είναι μια αρχή στο νέο κύμα συνοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στις κύριες αγορές που έχουμε σήμερα, την αγορά κεφαλαίων, τραπεζών, τηλεποινωνιών, ενέργειας, αυτό είναι που χρειαζόμαστε, χρησιμοποιώντας  την κλίμακα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ώστε να κάνουμε το άλμα προς τα εμπρός για συνοχή και νέα ανάπτυξη» [Guy Verhofstadt, candidate for EU Commission president, sits on the board of a multinational looking to gain from the privatization of water utilities in Greece.[...] Besides being an MEP, a candidate for President of the EU Commission and a former Prime Minister of Belgium, Mr. Verhofstadt sits on the board of Sofina(Société Financière de Transports et d'Entreprises Industrielles), a Belgian holding company headquartered in Brussels.

Laying out his vision for Europe, Mr. Verhofstadt said, “What we want to do is to start a new wave of integration in the European Union. In the key markets we have today, capital markets, bank, digital, telecoms, energy, that is what we need, using the scale of the European Union to make a leap forward in the integration and having a new growth.”
][2] 

Η ενοχλημένη Δεξιά ενδιαφέρεται για τις.. νοσοκόμες στη Σλοβακία!
Ο Μάνφρεντ Βέμπερ, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, εστίασε περισσότερο στο πόσο φάνηκε να ενοχλείται από την αναφορά της διαπραγματευτικής στρατηγικής της Ελλάδας και την επίκληση του ζητήματος αξιοπρέπειας, αλλά και από την ιδεολογική προέλευση της κυβέρνησης Τσίπρα, κάτι που ακούστηκε κατ’ επανάληψη στο ευρωκοινοβούλιο εκείνη τη μέρα, ανέφερε χαρακτηριστικά:
«Είστε επικεφαλής μιας κυβέρνησης που μας είπε τρομοκράτες και μας απείλησε ότι θα στείλει τζιχαντιστές στην Ευρώπη. Περίμενα να ζητήσει συγγνώμη ο Ελληνας πρωθυπουργός, αλλά δεν το έκανε  [...]Μιλήσατε, κύριε Τσίπρα, για αξιοπρέπεια, αλλά αξιοπρέπεια είναι να λες επίσης την αλήθεια. Δεν την λέτε [...]Δεν θα πληρώσουν οι τράπεζες το ελληνικό χρέος, αλλά οι λαοί της Ευρώπης. Οι εξτρεμιστές της Ευρώπης σας χειροκροτούν. Εμείς ζούμε με τη λογική του συμβιβασμού, εσείς με αυτή της διάσπασης. Η Ευρώπη είναι κάτι περισσότερο από εθνικά δημοψηφίσματα, είναι συμβιβασμός. Αυτό το δρόμο πρέπει να ακολουθήσετε. Εσείς διεξάγετε δημοψηφίσματα, ενώ άλλα κράτη-μέλη κάνουν μεταρρυθμίσεις ή δημοσιονομική εξυγίανση.
Η κυβέρνησή σας ήταν καταστροφική. Η διαγραφή του χρέους θα έχει επιπτώσεις στις νοσοκόμες της Σλοβακίας και στους δημόσιους υπαλλήλους της Φινλανδίας, μην λέτε λοιπόν ότι θα έχει επίπτωση στους τραπεζίτες»[3].
Ο Πολωνός ευρωβουλευτής Janusz Korwin-Mikke[4]  του ευρωσκεπτικιστικού κόμματος της Νέας Δεξιάς, ήταν αυτός που πήρε τη βαλίτσα πολύ μακριά χωρίς να πει κάτι καινούργιο, αλλά εκφράζοντας τις πάγιες θέσεις του και του κόμματός του: υποστήριξε μια λύση τύπου ... Πινοσέτ για την Ελλάδα, αφού είχε χαιρέτισει ναζιστικά, στην ίδια συνεδρία κατά τη συζήτηση για το ενιαίο εισιτήριο μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών, λέγοντας στα γερμανικά «Ein Reich, ein Volk, ein Ticket» (Μία αυτοκρατορία, ένας λαός, ένα εισιτήριο) ως λογοπαίγνιο για το ναζιστικό σλόγκαν «Ein Reich, ein Volk, ein Fuehrer»:
«Το 1973 η Χιλή υπό την κατοχή της συμμορίας του Αλιέντε ήταν σε πολύ χειρότερη κατάσταση από τη σημερινή Ελλάδα. Μετά ο Στρατηγός Πινοσέτ αναμόρφωσε την οικονομία και σε δύο χρόνια, σε δύο χρόνια η Χιλή έγινε η πιο πλούσια χώρα της Λατινικής Αμερικής»
Ο Πολωνός υπουργός Εξωτερικών, Γρέκορζ Σχετίνα, λίγο αργότερα ζήτησε συγνώμη στο όνομα της χώρας του για τον ναζιστικό χαιρετισμό του ευρωβουλευτή, λέγοντας ότι «τέτοιου είδους συμπεριφορά είναι εξευτελιστική για όλους».
Γενικότερα η στάση των ανατολικοευρωπαίων είναι αμφίβολη με πολλαπλές εν δυνάμει κατευθύνσεις. Αρκετοί λ.χ. δυσφορούν με την αντιρωσικη στάση, ενώ οι Πολωνοί και οι της Βαλτικής θέλουν περισσότερη ένταση. Ταυτόχρονα μια εθνοκεντρικοί δεξιά σε αρκετές χώρες αποστασιοποιείται και από το Βερολίνο και από τις Βρυξέλλες. Η πλειοψηφια των Πολωνων λ.χ. φαίνονται να αμφιβάλουν αν θέλουν τελικά να ενταχθούν στο ευρω. Αυτές οι τάσεις δείχνουν πως τα προβλήματα της ευρωζώνης δεν θα ξεπεραστούν με μια διευθέτηση του «προβλήματος» Ελλάδα, αλλά  είναι πολλά και ανοικτά με την άνοδο διαφόρων μορφών [αριστερού και δεξιού] ευρωσκεπτικισμού σε όλη την επικράτεια της Ε.Ε. Το δημοψήφισμα στην  Βρετανία είναι ενδεικτικό.
Οι σοσιαλδημοκράτες στηρίζουν  Ελλάδα μέσω ..Ευρώπης
Ο Τζάνι Πιτέλα, πρόεδρος της ευρωομάδας των σοσιαλιστών, ανέφερε
«Εσείς [σ.σ. ο Αλ.Τσίπρας και το ΣΥΡΙΖΑ] δεν ανήκετε στην πολιτική ομάδα μου. Εγώ όμως αισθάνομαι Ευρωπαίος και ως Ευρωπαίος σας λέω ότι εμείς οι Σοσιαλιστές δεν θα δεχθούμε ποτέ ένα Grexit»
για να συμπληρώσει, κατά κάποιο τρόπο και απαντώντας στον Μάνφρεντ Βέμπερ του ΕΛΚ, του οποίου η ομιλία, μάλλον επίθεση, προηγήθηκε:
«είμαστε εξαρχής αντίθετοι με τους καιροσκόπους που παίζουν το μέλλον της Ελλάδας στην Ευρώπη. [..] Πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να σώσουμε την Ελλάδα και να σώσουμε την Ευρώπη» 
Και οι πολλαπλές μορφές της αριστεράς που αναδύεται..
Ο Γκάμι Τσίμερ, επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, υποστήριζε ότι χρειάζονται λύσεις που να έχουν διάρκεια, τονίζοντας
«Σεβαστείτε τους ανθρώπους στην Ευρώπη, σεβαστείτε την απάντηση της Κυριακής»
Ο Πάμπλο Ιγλέσιας, γνωστός από τους Podemos της Ισπανίας, απευθύνθηκε προς τους κκ Βέμπερ και Γιούνκερ και τους κάλεσε να ακούσουν τον ελληνικό λαό, ενώ μίλησε και για κοινωική δικαιοσύνη – ψιλά γράμματα για κάποιους στο ευρωκοινοβούλιο απ’ ότι φάνηκε:
«Μακάρι να μπορούσατε να ακούσετε κ. Βέμπερ και κ. Γιούνκερ τον ελληνικό λαό που ψήφισαν όχι. Δεν καταστρέφεται η Ευρώπη που πρωθυπουργοί ρωτούν τους πολίτες τους τι σκέφτονται. Απευθύνω έκκληση, κάντε το βήμα για την κοινωνική δικαιοσύνη.»
Στο ίδιο μήκος κύματος, κινήθηκε και ο Ματέο Σαλβίνι, όπως και η Ελίζα Φερέιρα. Ο Σαλβίνι αναφέρθηκε στην  αντιευρωπαϊκή λειτουργία της ΕΕ και έψεξε τα μέλη του ευρωκοινοβουλίου που τάχθηκαν ενάντια σε ένα λαό που καταψήφισε τις πολιτικές λιτότητας, δηλώνοντας την απογοήτευσή του και συγχαίροντας τους έλληνες πολίτες.
«Ντρέπομαι που ορισμένοι λένε ότι εκπροσωπούν την Ευρώπη. Να ευχαριστήσω τον κ. Τσίπρα. Είναι σημαντικό να δούμε ότι η ΕΕ λειτουργεί ως αντιευρωπαϊκό κλειδί. Το μεγαλύτερο μέρος του ευρωκοινοβουλίου τάσεται απέναντι σε ένα λαό που ψήφισε όχι στις πολιτικές λιτότητες. Με απογοητεύει η ΕΕ που υποστηρίζει τις κυρώσεις κατά της Ρωσία. Το όλο οικοδόμημα καταρρέει, ευχαριστώ του έλληνες πολίτες που αποφάσισαν να βγούνε από το κλουβί της ΕΕ.»
Η Ελίζα Φερέιρα αναφέρθηκε στην αναγκαιότητα δημιουργίας μιας Ευρώπης των λαών, κάτι που από μόνο του μπορεί να θεωρηθεί ένα έμμεσο κατηγορώ:
«Ο ρόλος των ευρωπαϊκών θεσμών δημιούργησε πολλά προβλήματα. Στην Ιταλία το όχι στο δημοψήφισμα μας λέει ότι πρέπει να αλλάξουμε την δομή του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Πρέπει να δημιουργήσουμε μια Ευρώπη των λαών.»
Ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, πρόεδρος της Κομισιόν, μιλώντας αρχικά αναφέρθηκε σε αλληλεγγύη και την αναγκαιότητα εφαρμογής της, ώστε να καταστεί δυνατή η ΟΝΕ:

«Δεδομένης της κρίσης στην Ελλάδα, της ρήξης της αλληλεγγύης σε πολλά επίπεδα, θα πρέπει είτε συμφωνούμε είτε όχι θα πρέπει να την εφαρμόσουμε. Πρέπει να εμβαθύνουμε την ΟΝΕ να την καταστήσουμε πιο δυνατή».

Ο Γιούνκερ και τα «δικά του» και η διάψευση
Μετά τη δευτερολογία του Αλέξη Τσίπρα – για την οποία γίνεται αναφορά πιο κάτω - ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ υποστήριξε – κατά κάποιο τρόπο απαντώντας (θέλοντας να έχει την τελευταία κουβέντα?) - ότι ακόμα και κεκλεισμένων των θυρών, δεν προτάθηκαν ποτέ μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις. Αυτή η επανάληψη των δηλώσεών του, και μάλιστα μετά τη δευτερολογία Τσίπρα, μόνο ατυχής μπορεί να χαρακτηριστεί, αφού την προηγούμενη φορά που αναφέρθηκε σε κάτι τέτοιο – στο «διάγγελμά» του στον ελληνικό λαό λίγο πριν το δημοψήφισμα – ήρθε η διάψευσή του, όχι από την ελληνική κυβέρνηση μόνο, αλλά και από δημοσιογράφους από τους οποίους ίσως κάτι τέτοιο να μην ανέμενετο, αφού δεν μπορούν να χαρακτηριστούν συριζαίοι ή αριστεροί. Χαρακτηριστικότερη η περίπτωση του Πήτερ Σπίγκελ των Financial Times, ο οποίος κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου και με την αναφορά του Γιούνκερ ότι δεν υπήρξαν περικοπές μισθών και συντάξεων, έγραψε, απαντώντας, στιγμιαία σχεδόν, στο τουΐτερ:
«Δεν υπάρχουν περικοπές συντάξεων σε αυτό το πακέτο» λέει ο Γιούνκερ. Συγνώμη αλλά δεν είναι αληθές»



Η αναφορά του Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, μετά τη δευτερολογία Τσίπρα ήταν η ακόλουθη:
«Ποτέ δεν προτάθηκαν μειώσεις στις συντάξεις και τους μισθούς από εμάς. Γι αυτό πρέπει να περιγράφει κανείς όσα συνέβησαν ,όπως συνέβησαν, έστω και κεκλεισμένων των θυρών»

Τα τουΐτς του Πήτερ Σπίγκελ θα παραμένουν ως τεκμήρια για το that’s not true, της διάψευσης και της σκιάς για τις αλήθειες ή όχι εκ στόματος Γιούνκερ, όχι μόνο για τώρα, αλλά και όταν κοπάσει η αμμοθύελλα και η σκόνη διαλυθεί.
Η δευτερολογία του Τσίπρα
Στη δευτερολογία του ο Αλέξης Τσίπρας, απάντησε επιγραμματικά στα όσα άκουσε και επεσήμανε ότι την ευαρέσκεια του για το γεγονός ότι πραγματοποιήθηκε επιτέλους συζήτηση, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά για την ευρωζώνη γενικότερα, αφού μέχρι πρότινος αυτή η συζήτηση γινόταν πίσω από κλειστές πόρτες. Ιδιαίτερης σημασίας η επισήμανσή του όσον αφορά στο ΔΝΤ, που δεν αποτελεί ευρωπαϊκό θεσμό και επομένως δεν λογοδοτεί στους ευρωπαίους πολίτες
«Θέλω, επίσης, να πω ότι συμφωνώ απόλυτα με την άποψη που ακούστηκε ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να παίξει πιο ενεργό ρόλο. Διερωτώμαι, πώς είναι δυνατόν να έχουμε εξουσιοδοτήσει τρεις θεσμούς, την Τρόικα και βεβαίως ευλόγως την Κομισιόν, ευλόγως την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, διότι πληρώνει, αλλά πώς είναι δυνατόν να έχουμε εξουσιοδοτήσει εντός της Τρόικα  υπεύθυνοι να λαμβάνουν αποφάσεις να είναι το ΔΝΤ και να μην είναι ο κατ’ εξοχήν ευρωπαϊκός θεσμός της δημοκρατίας, δηλαδή το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.»
Σημαντική στιγμή, υπήρξε και η αναφορά του Έλληνα πρωθυπουργού στην αλληλεγγύη, στην οποία διάφορα μέλη του ευρωκοινοβουλίου είχαν αναφερθεί προηγουμένως για να θίξουν την αλληλεγγύη της Ευρώπης προς την Ελλάδα, και κατά συνέπεια την αναγκαιότητα ένδειξη αλληλεγγύης από την Ελλάδα «πληρώνοντας» τις υποχρεώσεις της, αλλά και αλλάζοντας στάση στη διαπραγμάτευση»
«Θα ήθελα, τέλος, να σας πω: Άκουσα από πολλούς και κυρίως από αυτούς που άσκησαν την εντονότερη ρητορική, πολεμική ρητορική, να μιλούν για την αδυναμία μας να ανταποκριθούμε στην αλληλεγγύη των ευρωπαίων εταίρων. Και θα ήθελα να πω ότι βεβαίως ο δανεισμός είναι μια μορφή αλληλεγγύης. Δεν υπάρχει αμφιβολία γι’ αυτό. Εμείς, όμως, θέλουμε ένα βιώσιμο πρόγραμμα, ακριβώς για να είμαστε σε θέση να επιστρέψουμε τα δανεικά που πήραμε. Και όταν ζητάμε απομείωση του χρέους, τη ζητάμε αυτή την απομείωση ακριβώς για να είμαστε σε θέση να επιστρέψουμε αυτά τα δανεικά και να μην είμαστε υποχρεωμένοι διαρκώς σε νέα δάνεια για να ξεπληρώνουμε τα παλιότερα.
Και θέλω να σας θυμίσω κ. Βέμπερ, ότι ισχυρότερη στιγμή αλληλεγγύης της σύγχρονης ευρωπαϊκής ιστορίας ήταν το 1953, όταν η χώρας σας έβγαινε καταχρεωμένη και λεηλατημένη από δύο παγκόσμιους πολέμους και η Ευρώπη και οι ευρωπαϊκοί λαοί έδειξαν τη μέγιστη αλληλεγγύη στη Σύνοδο του Λονδίνου το 1953. όταν αποφάσισαν τη διαγραφή του 60% του χρέους της Γερμανίας, καθώς και ρήτρα ανάπτυξης. Αυτή ήταν η σημαντικότερη στιγμή αλληλεγγύης της σύγχρονης ευρωπαϊκής ιστορίας.»[5]
Για να καταλήξει:
«Αναφέρθηκαν πολλοί στην αρχαία ελληνική τραγωδία. Σέβομαι απόλυτα τους νόμους που διέπουν την Ε.Ε. και την Ευρωζώνη. Χωρίς νόμους κανείς δεν μπορεί να προχωρά. Μιας και αναφερθήκατε όμως εσείς στην αρχαία ελληνική τραγωδία, να σας πω ότι ένας από τους σημαντικότερους αρχαίους τραγωδούς, ο Σοφοκλής, με το αριστούργημά του την «Αντιγόνη», μας έμαθε πως υπάρχουν στιγμές που υπέρτατος νόμος από τους νόμους των ανθρώπων είναι το δίκαιο των ανθρώπων. Και νομίζω πως τώρα είναι μια τέτοια στιγμή».
Και η ομιλία του Γλέζου
Ο Μανώλης Γλέζος και η μερικών δευτερολέπτων ομιλία του ήταν ίσως η συγκλονιστικότερη στιγμή, αυτού που χαρακτηρίστικε ως η ιστορική συζήτηση στο ευρωκοινοβούλιο για την Ελλάδα:
«παραμερίζω τις ύβρεις εναντίον του Αλέξη Τσίπρα, εναντίον της ελληνικής κυβέρνησης, εναντίον του ελληνικού λαού. Όποιος βρίζει αποδεικνύει ότι δεν έχει επιχειρήματα. Προειδοποιώ όμως όλους όσους ονειρεύονται να διώξουν την Ελλάδα από την Ευρώπη, ότι ματαιοπονούν»
«η Ευρώπη είναι γέννημα της Ελλάδας. Δεν σας την χαρίζουμε την Ευρώπη. Διαπιστώνεται διαφωνία απόψεων, εν θερμώ δεν θα το λύσουμε. Χρειάζεται να περάσει λίγος καιρός, ώστε εν ψυχρώ να αντιμετωπίσουμε τη λύση. Ας μας δώσετε, ζητάμε ένα χρονικό περιθώριο, όπου δεν θα δεχόμαστε δάνεια, αλλά και δεν θα αποπληρώνουμε δάνεια -δεχόμαστε βέβαια τις προτάσεις του κ. Γιούνκερ να μας βοηθήσει- και ζητάμε να θριαμβεύσει το δίκαιο. Για τη δικαιοσύνη παλεύουμε και για τη δικαιοσύνη αγωνιζόμαστε εδώ».
«επί χρόνια δεχόμαστε απειλές ότι, αν δεν υποταχθούμε, θα μας διώξουν. Απειλές, επί χρόνια. Πρέπει να ξέρουν: Όσο απειλούν τον ελληνικό λαό, τόσο πεισματώνει, εγείρεται, ξεσηκώνεται. Δεν μπορεί να μη σέβεσαι έναν ολόκληρο λαό. Στην Ευρώπη έγιναν διαδηλώσεις, με λαοθάλασσες, όλη η Ευρώπη τραντάχτηκε πραγματικά από τη συμπαράσταση στο ΟΧΙ. Έγινε καμιά διαδήλωση υπέρ του ΝΑΙ στην Ευρώπη; Καμία. Α, έμαθα ότι έγινε μία συγκέντρωση 30 ατόμων, αν έγινε, στις Βρυξέλλες Τι θέλουν, να μην εκφράζεται ο λαός; Τί δημοκράτες είναι;».
Η ομιλία αυτή μιας ιστορικής μορφής της αριστεράς και της αντίστασης αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία, αφού αποτελεί την τελευταία του Μανώλη Γλέζου στο ευρωκοινοβούλιο, κλείνοντας έτσι μια πορεία πολλών χρόων. Είναι επίσης σημαντική γιατί έρχεται σαν ολοκλήρωση στην ομιλία του της προηγούμενη μέρας, όταν απάντησε στον Μάρτιν Σουλτς στα αρχαία ελληνικά και λατινικά για τις παρεμβάσεις του στο ελληνικό δημοψήφισμα, κατά τη συζήτηση και τελικά απόρριψη του αιτήματός για να συζητηθεί στο ευρωκοινοβούλιο το θέμα των γερμανικών οφειλών στην Ελλάδα:
«Να φοβάσαι τον άνθρωπο του ενός βιβλίου (Timeo hominem unius libri), έγραψε ο Άγιος Θωμάς ο Ακινάτης, θέλοντας να δείξει πόσο επικίνδυνο πράγμα είναι η πνευματική μονομέρεια. Όποιος δηλαδή αντλεί τις γνώσεις του από μια και μόνη πνευματική πηγή και αγνοεί ή περιφρονεί τις άλλες, μοιραία θα οδηγηθεί στην προκατάληψη, η οποία θα τον σπρώξει σταδιακά στο φανατισμό και στη μισαλλοδοξία».
«Πρῶτον μὲν ἤρξω τοῦ λόγου ψευδῶς, ξένε, ζητῶν τύραννον ἐνθάδ᾽· οὐ γὰρ ἄρχεται ἑνὸς πρὸς ἀνδρὸς ἀλλ᾽ ἐλευθέρα πόλις. δῆμος δ᾽ ἀνάσσει διαδοχαῖσιν ἐν μέρει ἐνιαυσίαισιν, οὐχὶ τῷ πλούτῳ διδοὺς τὸ πλεῖστον ἀλλὰ χὠ πένης ἔχων ἴσον (Πρώτα - πρώτα, ξένε, άρχισες το λόγο σου μ’ ένα λάθος, όταν ζητάς δυνάστη εδώ · η πόλη αυτή δεν εξουσιάζεται από έναν άνδρα, είναι ελεύθερη. Εδώ κυβερνούν οι πολλοί που εναλλάσσονται στα αξιώματα χρόνο το χρόνο, δεν δίνουν πιο πολλά στον πλούτο, και ο φτωχός έχει τα ίδια)»

Σημείωση: Η φράση «Παρίσι και Μόσχα βαθιά τιμημένα
                                        Αθήνα και Βαρκελώνη που βάφτηκαν με αίμα
                                        μας στέλνουν μηνύματα στέλνουν κραυγές
», είναι στίχοι 
από το αντάρτικο ‘Παιδιά Σηκωθείτε΄. https://www.youtube.com/watch?v=7docTCcavQI
[1] Οι στίχοι φαίνεται να προσαρμόζονταν ιστορικά. Στην έκδοση «το αντάρτικο και επαναστατικό τραγούδι» του 1975, οι στοίχοι αναφέρονται στην «Αθήνα και το Καλπάκι». Σε μετέπειτα ηχογραφήσεις αντάρτικων υπήρχε αναφορά στην «Αθήνα και στον Πειραιά» μαζί με το Παρίσι και την Μόσχα. Η πιο πάνω διατύπωση είναι από το «Πήραμε τα Βουνά» ηχογράφηση αντάρτικων σε ροκ ήχων σε ένθετο του περιοδικού ΜΕΤΡΟ, το 2015. Σημαδιακός χρόνος, και έκδοση.
[2] http://www.thepressproject.gr/details_en.php?aid=62406
[4] Ο συγκεκριμένος ευρωβουλευτής έχει κατηγορηθεί για αντισημιτικά σχόλια στο παρελθόν και έχει ζητήσει μεταξύ άλλων την κατάργηση του δικαιώματος ψήφου στις γυναίκες και την απαγόρευση της μετάδοσης των παραολυμπιακών αγώνων για να μην βλέπει ο κόσμος ανθρώπους με κινητικά προβλήματα. Υποστήριξε επίσης ότι δεν υπάρχει καμιά απόδειξη ότι ο Χίτλερ είχε γνώση για το ολοκαύτωμα. 
[5] Ολόκληρη η δευτερολογία του Αλέξη Τσίπρα - https://www.youtube.com/watch?v=UQrJ0ucs-xM 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου