28 Ιουν 2015

Γείτονας - Gomşu – Neighbor

Η πρώτη ταινία μικρού μήκους τ/κ σκηνοθέτη που έλαβε μέρος στο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών μικρού μήκους στη Λεμεσό και τιμήθηκε με ειδική μνεία το 2013

Μήνυμα από τους συντελεστές της ταινίας:
Τώρα ότι οι συνομιλίες δίνουν ελπίδες για επανένωση και ειρήνη στην Κύπρο, έχουμε αποφασίσει να μοιραστούμε την ταινία μας Gomşu - Γείτονας δημοσίως. Μπορείται να παρακολουθήσετε την ταινία εδώ: https://vimeo.com/70235105
Αυτή η ταινία είναι αφιερωμένη στην ειρήνη στην Κύπρο και σε όλο τον κόσμο. Ευχόμαστε ότι μια μέρα σύντομα όλοι οι πόλεμοι σε όλο τον κόσμο να έρθει στο τέλος τους. Αγάπη

Η ταινία έχει γράψει ιστορία, αφού ήταν η πρώτη ταινία μικρού μήκους τ/κ σκηνοθέτη, που είχε λάβει μέρος στο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους στη Λεμεσό, όπου τιμήθηκε με «Ειδική Μνεία» το 2013.
Το κοινό υποθέχθηκε με θέρμη την ταινία και άγγιξε τις καρδιές πολλών ανθρώπων... Μια πολύ πολύτιμη εμπειρία για εμάς! Σας ευχαριστούμε όλους!
Η ταινία μας επιλέχθηκε από τον Δρ Lars Henrik Gass (διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Oberhausen) να εκπροσωπήσει την Κύπρο στην 10η επέτειο της Ευρωπαϊκής επέκταση στην Ουάσιγκτον, στο Ινστιτούτο Goethe το 2014.
Μετά από πολέμους, πολλοί άνθρωποι δεν βλέπουν τους γείτονές τους ποτέ ξανά.
Στη μνήμην των ανθρώπων που ανέπτυξε την κουλτούρα να αφήνουν λουλούδια στην πόρτα των γειτόνων τους και των αγαπημένους τους, όταν δεν ήταν σε θέση να τους βρουν στο σπίτι.
Η ταινία γυρίστηκε στην αρχική θέση στην Αμμόχωστο (ανοιχτή πόλη των Βαρωσίων), Κύπρος.
Στην Κύπρο και στην Παλαιστίνη (και ενδεχομένως σε κάποιες άλλες χώρες), οι άνθρωποι έχουν αναπτύξει ένα έθιμο που προηγείται των τηλεφώνων ή μηνυμάτων. Ένα έθιμο που φαίνεται να είναι πρακτική ανάμεσα στην παλιά γενιά των τουρκοκυπρίων, αλλά υπάρχουν και ελληνοκύπριοι, οι οποίοι είναι εξοικειωμένοι με αυτό και το έχουν κάνει πράξη, καθώς: Οι επισκέπτες θα έκοβαν ένα μικρό κλαδί ή ένα λουλούδι από τον κήπο ή από την γύρω περιοχή και το τοποθετούσαν στην πόρτα, όταν δεν έβρισκανν τους ιδιοκτήτες του σπιτιού μέσα. Αυτός ήταν ένας τρόπος για να ενημερώσουν ότι είχαν έναν επισκέπτη, ενώ ήταν έξω.
Μερικά λουλούδια ή / και το πώς τοποθετούνται, λειτοουργούν ως υπογραφές ενός συγκεκριμένου προσώπου.
Μιας ζωτικής σημασίας και προσωπική μορφή επικοινωνίας, που με όλη την τεχνολογία φαίνεται σήμερα να εξαφανίζεται σιγά σιγά. Ωστόσο, έχει «μεταναστεύσει» και χρησιμοποιείται από πολλούς Κυπρίους στο εξωτερικό.
Η ταινία μικρού μήκους «Gomşu» καταγράφει τη χειρονομία του να αφήνει κάποιος λουλούδια στην πόρτα ενός γείτονα που δεν κατοικεί πλέον εκεί. Το βίντεο χρησιμοποιεί αυτό το έθιμο, μεταφορικά για την αναζήτηση γέφυρας μεταξύ της μεταπολεμικής ψυχολογίας και της λαχτάρας για ειρήνη. Η ταινία γυρίστηκε στο ανοικτό μέρος των Βαρωσίων, σε ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι, όπου τα σημάδια του πρόσφατου παρελθόντος είναι ακόμα ορατά. Το ίδιο το εγκαταλελειμμένο σπίτι γίνεται ένα σύμβολο του τραύματος και της απώλειας που βιώνουν πολλοί εκτοπισμένοι ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι και άλλοι άνθρωποι από την Κύπρο. Στην πρόσφατη ιστορία της Κύπρου, της γεμάτης με συγκρούσεις και βία, πολλοί άνθρωποι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και συχνά χωρίζονται από τις οικογένειες, τους φίλους και τους γείτονές τους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τόσο σε ατομικό, όσο και συλλογικό το αίσθημα της απώλειας που διαισθητικά πέρασε στις επόμενες γενιές. Η ταινία Gomşu προσπαθεί να αποκαλύψει διάφορα στρώματα της ιστορίας, του πολιτισμού και της παράδοσης. Ταυτόχρονα, επιδιώκει να αναδείξει ένα κοινό παρελθόν, μνήμες, συναισθήματα, ελπίδες και προσπάθειες για συμφιλίωση.
Türkçe:
Kıbrıs’ta ve Filistin’de, telefon ve yazı ile mesajlaşma geleneğinden çok önce oluşmuş örf ve adetlerden birisi de—hernekadar da Kıbrıslı Rumların da kullandığı ama daha fazla eski nesil Kıbrıslı Türk’lerin kullanıyor olduğu—bir evi viziteye gidip de ev sahibini evde bulamadıkları zamanlarda, bahçeden çiçek kopararak evin kapısnın üzerine iliştirerek ev sahibine evde yokken bir ziyaretçi geldiğini işaret etmeleridir. İliştirilen çiçeğin türü veya kapıya konma şekli ziyaretçinin kim olduğuna dair ev sahibine bir ipucu verirken aslında bu çok geleneksel olan iletişim adeti, teknolojik çağın getirdikleriyle yokolup gitmektedir.
Kısa bir video olan Gomşu, kapıya çiçek koyma adetini, evinde artık hiç bulamayacağı komşusunu defalarca ziyaret ederek ona her defasında çiçek bırakarak işaret eder. Video Mağusa Maraş bölgesinin halka açık olan bölümünde terkedilmiş bir evde çekilirken, yakın geçmişten kalmış izleri de sergilemektedir. Bu terkedilmiş evin kendisi, yıllar içerisinde yerinden edilmiş birçok Kıbrıslı Rum ve Türk’ün travma ve kayıplarının sembolü olmuştur. Kıbrıs’ın yakın geçmişinin çatışma ve şiddetle dolu olmasıyla, birçok insan evlerini terk etmek zorunda kalmış, ve çoğu zamanda da ailelerinden, arkadaşlarından ve komşularından ayrılmışlardır.
Bunun neticesinde nesilden nesile geçmiş, hem bireysel hem de kolektif bir kaybetme algısı oluşmuştur. Gomşu, tarih, kültür ve gelenek katmanlarının birkaçını açamaya teşebbüs ederken; savaş sonrası psikolojisi ile barış özlemi arasındaki köprüyü kuran bir metafora dönüşürken, geçmişte paylaşılmış belleklere, hissiyatlara, umutlara ve uzlaşmaya yönelik bir çabayı da vurgulamaktadır.

Now that peace talks are giving us hopes for a unification and peace in Cyprus, we have decided to share our film Gomşu - Neighbor publicly.
This film is dedicated to peace in Cyprus and all around the world. We wish that one day soon all wars around the world come to an end. One Love

The film has written history since it was the first short film by a filmmaker from Northern part of Cyprus, that has taken part at the International Short Film Festival of Cyprus in Limassol where it was awarded with 'Special Mention' in 2013 by the following Jury members:
Lars Henrik Gass (director of International Short Film Festival Oberhausen)
Manuela Cernat (major representative of the Romanian academic society)
Nancy Bishop (Emmy-nominated casting director, who works internationally)
It was very well received by the audience and touched many people's hearts...A very precious experience to us! Thank you all!
Our film was chosen by Dr. Lars Henrik Gass (director of International Short Film Festival Oberhausen) to represent Cyprus at the 10th anniversary of the European expansion in Washington, at Goethe institute in 2014.
After wars, many people do not see their neighbors ever again.
In loving memory of people that developed the culture of leaving flowers at the door of their neighbors and loved ones when they were unable to find them at home.
Shot at original unchanged location in Famagusta (open areas of Varosha), Cyprus.
In Cyprus and in Palestine (and eventually in some other countries), the people have developed a custom that predates phones or text messaging. A custom that seems to be more practiced amongst the older generation of Turkish Cypriots but there are Greek Cypriots who are familiar with it and practice it as well: Visitors would cut a little branch or a flower from that person's garden or from the area around and tag it on the door, when they do not find the house owners at home. That was a way of letting them know they had a visitor while they were out.
Some flowers and/or how they are placed, act as signatures of a certain person.
A vital and personal form of communication, which with all the technology today seems to be slowly disappearing. Yet it has been exported and practiced by many Cypriots abroad.
The short video ‘Gomşu’ records a gesture of leaving flowers at the door of a neighbor who no longer resides there. The video uses this as a metaphor for a sought-after bridge between post-war psychology and the longing for peace. The film was shot in the open part of Varosha, at an abandoned house where the marks of the recent past are still visible. The abandoned house itself becomes a symbol of the trauma and loss experienced by many displaced Greek- and Turkish-Cypriots and other people from Cyprus over the years. In the recent history of Cyprus, replete with conflict and violence, many people were forced to leave their homes and were often separated from their families, friends and neighbors. This has resulted in both an individual and collective sense of loss that was intuitively passed down to next generations. Gomşu attempts to uncover several layers of history, culture, and tradition. At the same time, it seeks to highlight shared past memories, emotions, hopes and efforts towards reconciliation.

Written, produced & directed:
Sholeh Zahraei & Kamil Saldun
Camera: Arınç Arısoy, Fadi Hijaz
Cast: Şenay Aktuğ, Kamil Saldun
Editing & Post Production: Houman Ghavamzadeh & Mustafa Köroğlu
Editing Supervisor: Sholeh Zahraei
Music: Savina Yannatou




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου