21 Ιουν 2015

Το Αντιϊμπεριαλιστικό άλλοθι του Μαρίνου Σιζόπουλου ή Από τη σοσιαλδημοκρατία στη φαρσοκωμωδία



Όταν ένα κόμμα  επιλέγει να λέει τα κάστανα, κάστανα και τη σκάφη, σκάφη, το μόνο που μπορεί να κάνει κάποιος είναι τουλάχιστον κατ' αρχήν να του δώσει τα εύσημα. Η ΕΔΕΚ έκανε κάτι που η ίδια θεωρεί ότι δεν αποτελεί και μεγάλη αλλαγή στην πολιτική της. Εγκατέλειψε ή αποκήρυξε τη ΔΔΟ. Όπως είπε ακόμα και ο ατυχής Ομήρου, η ΕΔΕΚ δεν είχε ποτέ πρόβλημα με την ονοματολογία, αλλά με το περιεχόμενο της πολιτικής.

Κι όμως, η ΕΔΕΚ δεν περιφρονεί καθόλου την «ονοματολογία», εξού και η ίδια άλλαξε όνομα μερικές φορές, αναζητώντας
  το κατάλληλο για να φορτωθεί την πολιτική της. Την πολιτική της, που όπως είπαμε χωρίς καμμιά ειρωνία, λαμβάνει υπόψη όχι το όνομα, αλλά μόνο το περιεχόμενο του. Με άλλα λόγια ή τρόπον τινά, νέα ηγεσία της ΕΔΕΚ έκανε το ντεμπούτο της με μια αλλαγή πολιτικής «μικρού» μεγέθους για να είναι πιο...ευσταθής. Ήταν μια δυνατή και αποφασιστική επιλογή, καθώς δείχνει η σχετική φωτογραφία, όπου φαίνονται καμμιά διακοσιά άτομα να ψηλώνουν το χέρι ψηφίζοντας ομόθυμα  ΝΑΙ. Έτσι, λοιπόν, μετά από 40 χρόνια η ΕΔΕΚ ταύτισε την πολιτική της στο Κυπριακό με το όνομα της (της πολιτικής της). Το όνομα του ονόματος της, το ταύτισε με τη γενική πολιτική της ως κόμμα πριν λίγα χρόνια. Όπως χαρακτηριστικά θα έλεγε ο Ττόφαλλος του Μαυρογένη, η ΕΔΕΚ είναι τώρα όνομα και πράμα.

Είτε η αλλαγή πολιτικής είναι μικρού μεγέθους σύμφωνα με τους Εδεκίτες,
  είτε μεγάλου δεν μπορεί παρά να είναι μικρή λόγω μεγέθους του κόμματος. Σίγουρα όμως, έστω κι αν η ΕΔΕΚ χάσει μέρος των ψηφοφόρων της που έδιναν άλλο όνομα στο περιεχόμενο της πολιτικής της θα κερδίσει ένα άλλο, όπως δείχνει και η σθεναρή υποστήριξη του Λάζαρου Μαύρου, εκτός κι αν απορροφηθεί από τη Συμμαχία Πολιτών. Ο Βαρνάβα, ήδη, πάει για νέο κοκκινοχωρίτικο κόμμα, μας λέει η διαίσθηση μας.

Μετά το συνέδριο της ΕΔΕΚ, αναμέναμε κάποια σοβαρά κείμενα να δούμε. Τί σημαίνει η νέα, μικρού ή μεγάλου μεγέθους πολιτική και κάποιους σχεδιασμούς. Θα μεταφέρουν ξανά όσους μετακινήθηκαν από το 60 ως το 74 πίσω απ' εκεί που έφυγαν. Με όσους πέθαναν τί θα γίνει, μήπως μεταφορά οστών; Θα κτιστούν νέα κάστρα στη θέση των χαλασμένων ή μήπως θα κτιστούν κάπου αλλού σε κενούς χώρους. Με ποιό τρόπο θα γίνει η μεταφορά των τουρκικών στρατευμάτων πίσω στην Ανατολία κλπ... Μήπως η ΕΔΕΚ είναι εναντίον της Διζωνικής
  μόνο ή είναι και εναντίον της Ομοσπονδίας. Θέλει επιστροφή στη Ζυρίχη ή θα ξαναρχίσουμε από πριν το 60.

Ουάου

Ένα επιχείρημα προσετέθη πριν δυο τρεις μέρες στην επιχειρηματολογία του κ. Σιζόπουλου. Η ΔΔΟ είναι νατοϊκό σχέδιο! Ουάου, θα έλεγε κι ο Βαρουφάκης. Ουάου. Η Κύπρος είναι νεοαποικία της Δύσης. Υπάρχουν οι βρετανικές βάσεις, υπάρχει ο τουρκικός στρατός που είναι και κατοχικός , υπάρχει ο ελληνικός στρατός που δεν είναι κατοχικός, αλλά είναι νατοϊκός. Ο ίδιος ο στρατός του ΟΗΕ είναι δυτικός. Υπάρχουν οι ελλιμενισμοί πολεμικών πλοίων πολλών εθνών της Δύσης που επιχειρούν στην περιοχή. Υπάρχει (λεπτομέρεια, αλλά ας θυμηθούμε και τον Μακάριο), αμερικανικός και γαλλικός κατασκοπευτικός σταθμός. Ουάου! ο βασικός άξονας της πολιτικής όλων των κομμάτων και της ΕΔΕΚ είναι «να πιεστούν εκείνοι που μπορούν να πιέσουν την Τουρκία», ουάου! να παρέμβει η μη νατοϊκή ΕΕ «ενεργότερα με ειδικό απεσταλμένο». Ουάου! Σιζόπουλε, ποιός θα προσφέρει τις υπηρεσίες του για να διευκολύνει τις συνομιλίες «κυπριακής ιδιοκτησίας»; Ή μήπως δεν χρειάζονται πλέον συνομιλίες με τους Τουρκοκύπριους, αλλά μόνο με την κατοχική Τουρκία. Να σταματήσουμε τις συνομιλίες και να πάμε για πετρέλαια και ν' αγοράσουμε και δύο πλοία «ανοικτής θαλάσσης»;

Σε, ας πούμε, σοβαρότερο επίπεδο: ολόκληρη η δήλωση, λέει ότι το πραξικόπημα έγινε από το ΝΑΤΟ και η ΔΔΟ είναι νατοϊκής προέλευσης και ήταν και είναι στόχος του ΝΑΤΟ. Το απλό ερώτημα είναι γιατί και η διχοτόμηση δεν αποτελεί νατοϊκό στόχο ή σε τί θα ενοχλούσε το ΝΑΤΟ η διχοτόμηση; Και η συμφωνία της Ζυρίχης, που την λέμε και δοτή, ενώ υπεγράφει από την νικήτρια ΕΟΚΑ με εγγυήτριες τρεις χώρες του ΝΑΤΟ, τί ήταν; Το συμπέρασμα είναι απλό. Η Κύπρος είναι ουσιαστικά στη σφαίρα ελέγχου του ΝΑΤΟ και τώρα και της ΕΕ. Ο πιο εύκολος τρόπος να βρείς μια πρόχειρη δικαιολογία για να εμποδίσεις τις συνομιλίες και τη λύση είναι να καταφύγεις σ' ένα αντιϊμπεριαλιστικό βερπαλισμό. Π.χ. ο Τάσσος Παπαδόπουλος είπε ένα αντιϊμπεριαλιστικό ΟΧΙ, ενώ προωθούσε συμμαχία με το Ισραήλ για τα πετρέλαια. Και το ΑΚΕΛ από κοντά ακολούθησε και συνέχισε με τις ευλογίες των Αμερικάνων... που τελικά δεν ήταν καθόλου θυμωμένοι.

..ολόκληρη η δήλωση, λέει ότι το πραξικόπημα έγινε από το ΝΑΤΟ και η ΔΔΟ είναι νατοϊκής προέλευσης και ήταν και είναι στόχος του ΝΑΤΟ. Το απλό ερώτημα είναι γιατί και η διχοτόμηση δεν αποτελεί νατοϊκό στόχο ή σε τί θα ενοχλούσε το ΝΑΤΟ η διχοτόμηση; Και η συμφωνία της Ζυρίχης, που τη λέμε και δοτή, ενώ υπεγράφει από την νικήτρια ΕΟΚΑ με εγγυήτριες τρεις χώρες του ΝΑΤΟ, τι ήταν;

Οι Τουρκοκύπριοι ως απούσα εθνότητα
Ο αντιϊμπεριαλισμός ως βερπαλισμός, αλλά και ως υπαρκτή πολιτική διάσταση για μικρό διάστημα και ως ένα βαθμό, επί ΕΟΚΑ και Μακαρίου κυρίως, διαδραμάτιζε ταυτόχρονα και ένα ρόλο φερετζέ, που κάλυπτε την άρνηση της ελληνοκυπριακής ηγεσίας να λάβει υπόψη την ύπαρξη των Τουρκοκυπρίων ακόμα και ως μειονότητας. Αρχίζοντας από την πολιτική της Ένωσης που πρώτα αφόπλισε κυριολεκτικά την τουρκοκυπριακή Αριστερά και την έριξε στους λύκους, επέτρεψε στην τουρκοκυπριακή δεξιά να ηγεμονεύσει και να συνεργαστεί με τους Άγγλους (καλύπτοντας και αυτή την φιλο- αποικιακή πολιτική της πίσω από την προστασία της κοινότητας από την Ένωση και την πλειοψηφική υπεροψία των Ελληνοκυπρίων).
Το ίδιο παιγνίδι συνεχίστηκε στη δεκαετία του 60, όπου μάλιστα παρουσιαζόμαστε ως η αθώα περιστερά που περικυκλώνεται από τους θύλακες της λεγόμενης τουρκανταρσίας που παρουσιάζονται ως παρελκόμενο, τού « ένας είναι ο εχθρός, ο αντιιμπεριαλισμός».


Μετά το 74, ως ξιπετσισμένοι κουρκουτάδες, πλέον πουλάμε αντιϊμεριαλιστικό βερπαλισμό με τη σέσουλα, περιμένοντας την εμπέδωση της
de jure διχοτόμησης και της εμπέδωσης της Κυπριακής Δημοκρατίας ως ελληνοκυπριακής ιδιοκτησίας. Μπαίνουμε στην Ε.Ε μόνοι μας ξεγελώντας τους Τουρκοκύπριους και τους άλλους κακούς ιμπεριαλιστές και την ίδια την Ε.Ε. και κάνουμε συμμαχίες που μεγαλώνουν την απόστας;h μας από τους Τ/Κ. Οι στρουθοκάμηλοι χώνουν το κεφάλι τους στην άμμο για να μην βλέπουν, αλλά το βγάζουν κιόλας για ν'αναπνεύσουν. Αγαπητοί Εδεκίτες και λοιποί της παρέας, θα πάτε από ασφυξία.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου