21 Ιουν 2015

Το διαρκές σκάνδαλο με το «καρτέλ» των καυσίμων, η διαπλοκή δικηγορικών γραφείων με παράγοντες της νομικής υπηρεσίας, η περίπτωση Μαππουρίδη, και το ξαφνικό ενδιαφέρον μερικών για ένα σκάνδαλο από το 2011

Το διαρκές σκάνδαλο με το «καρτέλ» των καυσίμων,
η διαπλοκή δικηγορικών γραφείων με παράγοντες της νομικής υπηρεσίας,
η περίπτωση Μαππουρίδη,
 και το ξαφνικό ενδιαφέρον μερικών για ένα σκάνδαλο από το 2011[1]





«Αποτέλεσμα καλά στημένης διαπλοκής με την εμπλοκή δικηγορών της Νομικής Υπηρεσίας και των δικηγορικών γραφείων που εκπροσωπούσαν τις τέσσερις εταιρείες πετρελαιοειδών ήταν η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου 2011 να αθωώσει τις εταιρείες στο πρόστιμο ύψους 42,9 εκατ. ευρω που επιβλήθηκε από την επιτροπή προστασίας ανταγωνισμού, ως αποτέλεσμα της εναρμονισμένης πρακτικής μεταξύ τους.» Καταγγελία-βόμβα του πρώην προέδρου της ΕΠΑ. Α. Νικολάου, Φιλελεύθερος, σελ. 3, 17/6/2015.

«Με βάση τα στοιχεία του 2013 οι παγκύπριες πωλήσεις βενζίνης 95 οκτανίων, πετρελαίου κίνησης και πετρελαίου θέρμανσης ήταν περίπου 850 εκατομμύρια λίτρα. Για κάθε 1 σεντ ανά λίτρο αύξηση στην τιμή πώλησης, τα έσοδα των εταιρειών και πρατηρίων αυξάνονταν κατά 8.5 εκατομμύρια τον χρόνο…Το 2012 οι πωλήσεις ήταν 1,1 δισεκατομμύριο λίτρα..Τους τελευταίους μήνες η τιμή της βενζίνης αυξήθηκε κατά 21 σεντ το λίτρο..»
Α. Μιχαηλίδης, Άστε τα παραμύθια είναι πολλά τα λεφτά, 19 Ιουνίου 2015
«..Για τον Ρίκκο Μαππουρίδη εμένα μου είπε σε ανύποπτο χρόνο, όταν επήα να δω τον Χάσικο..μου είπεν ο Χάσικος «να δούμεν που εννά πάσιν να σταθούν ο Αβέρωφ τζαι ο Αναστασιάδης τωρά, διότι εγώ εννά ζητήσω και άρση της ασυλίας του Μαππουρίδη γιατί εν σε ούλλα νεκατωμένος τζαι έφαεν που ούλλους..σε ούλλες τες υποθέσεις που βρωμούν εν η υπογραφή του Ρίκκου [Μαππουρίδη] πουκάτω..»
Από τις απομαγνητοφωνήσεις των συνδιαλέξεων για το στήσιμο της δίκης της Δρομολαξιάς, Πολίτης 6/2/2015 [κείμενο Χ. Μανώλη, σελ. 5]

Το διαρκές σκάνδαλο, η ξαφνική ευαισθησία του επικεφαλής της επιτροπής ελέγχου της Βουλής και ο ισχυρισμός μη διαπλοκής μετά τις αποκαλύψεις για τον Ρίκκο Ερωτοκρίτου

Ο Γ. Γεωργίου είναι βουλευτής του ΔΗΣΥ και επικεφαλής της επιτροπής ελέγχου της Βουλής. Η θητεία του στο συγκεκριμένο πόστο συνοδεύτηκε από μια, σε γενικές γραμμές, μεροληπτική στάση με στόχο να εξυπηρετεί το κομματικό συμφέρον. Η απόφασή του να ασχοληθεί με το ζήτημα των τιμών των καυσίμων, θα μπορούσε να είναι και ένα είδος θεάματος εκτόνωσης – αφού οι διαμαρτυρίες των πολιτών είναι έντονες και συνεχείς. Όπως κατέγραψε και ο διευθυντής σύνταξης του Φιλελευθέρου οι αριθμοί είναι κραυγαλέοι για το στήσιμο των τιμών:


«Τον Ιούνιο του 2012, η διεθνής τιμή του πετρελαίου ήταν κοντά στα 100 δολάρια. Στην Κύπρο η μέση τιμή της αμόλυβδης 95 οκτανίων ήταν 1,30 ευρω. Σήμερα η διεθνής τιμή είναι κοντά στα 60 δολάρια και η τιμή στην Κύπρο είναι 1, 34 ευρω.»


Πέρα από τις διαμαρτυρίες, λίγοι τόλμησαν να τα βάλουν με τις εταιρείες που, αντλώντας τεράστια κέρδη, έχουν φυσικά και ένα κύκλωμα δικηγορικής και παρασκηνιακής στήριξης – όπως κάθε πτέρυγα του μεγάλου κεφαλαίου. Η πιο εξόφθαλμη διάσταση αυτού του μηχανισμού προστασίας αυτών που βγάζουν τα σκανδαλώδη κέρδη, είναι τα δικηγορικά γραφεία. Ο μόνος αξιωματούχος που τόλμησε να τα βάλει με τις εταιρείες πετρελαιοειδών ήταν ο Κ. Χριστοφόρου τον οποίον είχε διορίσει η κυβέρνηση Χριστόφια στην επιτροπή ανταγωνισμού. Τα δικηγορικά, ανάμεσα στα οποία και το γραφείο του Π. Πολυβίου,[2] γνωστό για την ειδικότητά του να απαλλάσσει εταιρείες από δικαστικά προβλήματα [είτε αυτή είναι η Τράπεζα Κύπρου, η εταιρεία Ήλιος], κατάφεραν ωστόσο να μπλοκάρουν τη διαδικασία επιβολής, επιτέλους ενός πρόστιμου 43 σχεδόν εκατομμυρίων – αντάξιου, δηλαδή, του κόλπου που φαίνεται να στήνεται με τις τιμές. Στο Ανώτατο, όμως, «τα τέσσερα δικηγορικά γραφεία» που εκπροσωπούσαν τις εταιρείες, κατάφεραν να αμφισβητούσουν, όχι το πρόστιμο [δηλαδή το αδίκημα], αλλά τη διαδικασία συγκρότησης της επιτροπής, και έτσι απαλλάγηκαν. Κάτι αντίστοιχο του: έχουμε ένα βίντεο που δείχνει ξυλοδαρμό ή μια ηχογράφηση που τεκμηριώνει αδίκημα, αλλά αν μπλοκάρεις το τεκμήριο διαδικαστικά, τότε το δικαστήριο απαλλάσσει τον ένοχο κραυγαλέα και η δικαιοσύνη πάει για ψώνια… Το ζήτημα του στησίματος των τιμών έμεινε μετέωρο. Και μερικοί στα ΜΜΕ, στο αντί-αριστερό τους οίστρο, όπως ο Πολίτης, φαίνονται να θεωρούν δίκαιο το σκηνικό, και σχεδόν να πανηγυρίζουν… γιατί έφταιγε ο Χριστόφιας. Γιατί διόρισε, προφανώς, το μόνο συμβούλιο που τόλμησε να τα βάλει με τις εταιρείες. Και έτσι, το ότι από τότε, παρά την παραίτηση του κ. Χριστοφόρου, το θέμα δεν εξετάστηκε επί της ουσίας, ούτε για το τότε πρόστιμο, ούτε για τις [όπως φαίνονταν] μετέπειτα αυθαίρετες [αλλά βολικές για τις εταιρείες] διακυμάνσεις των τιμών των καυσίμων. Άλλωστε, οι εταιρείες πετρελαιοειδών μπορούν να εξαγοράζουν μέσω διαφημίσεων αρκετά ΜΜΕ – όπως έκαναν και οι τράπεζες μέχρι το 2012-13 εξαγοράζωντας συγκάλυψη.

Ο μόνος αξιωματούχος που τόλμησε να τα βάλει με τις εταιρείες πετρελαιοειδών ήταν ο Κ. Χριστοφόρου τον οποίον είχε διορίσει η κυβέρνηση Χριστόφια στην επιτροπή ανταγωνισμού. Τα δικηγορικά, ανάμεσα στα οποία και το γραφείο του Π. Πολυβίου, γνωστό για την ειδικότητα του να απαλλάσσει εταιρείες από δικαστικά προβλήματα [είτε αυτή είναι η Τράπεζα Κύπρου, η εταιρεία Ήλιος], κατάφεραν ωστόσο να μπλοκάρουν την διαδικασία επιβολής, επιτέλους ενός πρόστιμου 43 σχεδόν εκατομμυρίων – αντάξιου, δηλαδή, του κόλπου που φαίνεται να στήνεται με τις τιμές. Στο Ανώτατο, όμως, «τα τέσσερα δικηγορικά γραφεία» που εκπροσωπούσαν τις εταιρείες κατάφεραν να αμφισβητούσουν, όχι το πρόστιμο [δηλαδή το αδίκημα] αλλά την διαδικασία συγκρότησης της επιτροπής, και έτσι απαλλάγηκαν. Κάτι αντίστοιχο του: έχουμε ένα βίντεο που δείχνει ξυλοδαρμό ή μια ηχογράφηση που τεκμηριώνει αδίκημα, αλλά αν μπλοκάρεις το τεκμήριο διαδικαστικά, τότε το δικαστήριο απαλλάσσει τον ένοχο κραυγαλέα και η δικαιοσύνη πάει για ψώνια…

Το σκάνδαλο είναι υπαρκτό – αλλά ίσως μερικοί να το θυμήθηκαν γιατί είναι και η περίοδος μετατοπίσεων που προωθεί το κυβερνών κόμμα για τον Ρίκκο Ερωτοκρίτου – για να μην πει και αυτός περισσότερα..

Οπότε, η ξαφνική ευαισθησία του κ. Γεωργίου του ΔΗΣΥ, αλλά και η προθυμία του ΕΥΡΩΚΟ να εγγράψει στο θέμα στην επιτροπή θεσμών, ήταν και λίγο παράδοξη. Ξαφνικά, ο κ. Χριστοφόρου που ήταν υπό έμμεση κατηγορία για τον διορισμό του, ενώ κανείς δεν φαινόταν να προσέχει το ότι ήταν ο μόνος που τόλμησε να τα βάλει με τις εταιρείες και πλήρωσε κόστος, ξαφνικά έγινε αγαπητός. Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι ο κ. Συλλούρης απέδειξε στη διερεύνηση των σκανδάλων των τραπεζών, μια εντυπωσιακή συνέπεια. Όχι όμως και ο κ. Γεωργίου, ο οποίος ξαφνικά ανακάλυψε «κήτος ενδεχόμενης διαφθοράς».[3] Η απάντηση στη ευαισθησία του κ. Γεωργίου, αλλά και του ΕΥΡΩΚΟ πέρα από τον κ. Συλλούρη, ίσως να είναι αλλού – στο θέμα Ρίκκου Ερωτοκρίτου.

Αυτό που έθεσε με ευθύτητα ο κ. Χριστοφόρου, τον οποίο υποχρέωσαν σε παραίτηση, ουσιαστικά, οι εταιρείες πετρελαιοειδών μέσω των δικηγόρων τους, ήταν ότι υπήρξε διαπλοκή και πλεκτάνη στελεχών από την νομική υπηρεσία και τα δικηγορικά γραφεία. Γίνονται τέτοια; Μετά τις αποκαλύψεις για τις πρακτικές του κ. Ερωτοκρίτου [στο θέμα της Providencia και στο θέμα της προσπάθειας εκβιασμού του ΙΠΕ να πληρώσει πελάτη του δικηγορικού του γραφείου παρά τις παρατυπίες] η απάντηση είναι ότι σαφώς γίνονται. Όμως, τί έκανε ο κ. Ερωτοκρίτου μόλις πιάστηκε στα πράσα; Αφού εστιάστηκε [και δίκαια αφού ο ίδιος είχε μετατρέψει την όλη διαδικασία σε σκηνικό επίδειξης] πάνω του το «σπούρτισμα του κατεστημένου», όπως ονομάστηκε, προσπάθησε να μετατοπίσει την έμφαση στο «το έκαναν και άλλοι». Και για όσους θυμούνται, τότε οι απολογητές του Ρίκκου, όπως και το δικηγορικό [και πολιτικό τελικά] γραφείο Ευσταθίου, οι οποίοι αργά ή γρήγορα θα πρέπει να δώσουν εξηγήσεις για τον ρόλο και τα συμφέροντα τους, προσπάθησαν να μετατοπίσουν την έμφαση με ανάλογες διαρροές: «Τα κάνουν και άλλοι», «είναι γνωστό στη δημόσια υπηρεσία», ή ακόμα πιο φαιδρά, ότι «κάποιοι προσπαθούσαν να συγκαλύψουν τα σκάνδαλα των τραπεζών». Αυτά σε μια υπόθεση όπου ο Ρίκκος ήταν υπό κατηγορία ότι χρησιμοποίησε την θέση του για να διευθετήσει χρέη στην τέως Λαϊκή. Θα διερευνούσε και τον εαυτό του μετά το βόλεμα των οικονομικών του, φαίνεται, ο Ρίκκος. Άρα οι νέες εστιάσεις, μπορεί να έχουν και αυτή την έμφαση. Ξαφνικά, αγάπησαν τον διορισμένο του Χριστόφια που έκανε την δουλειά του – για να κατηγορήσουν την νομική υπηρεσία.

Η ευθιξία που άργησε μια μέρα: ο Κ.Κληρίδης μπορεί να λέει ότι προσπαθεί να σταματήσει τη διαπλοκή στην νομική υπηρεσία, αλλά είναι αστείο να λέγεται ότι δεν υπήρχε.. Όπως και το γεγονός ότι είναι καιρός και οι δικαστές να αναλάβουν τις δικές τους ευθύνες για περιπτώσεις αυθαιρεσίας, σύγκρουσης συμφερόντων κοκ ανάμεσα τους…
Η νομική υπηρεσία και ο τέως γενικός εισαγγελέας αντέδρασαν έντονα. Ο κ. Π. Κληρίδης υπέδειξε μεν το παράδοξο ότι μερικοί να θυμήθηκαν το θέμα μετά από 4 χρόνια, αλλά δεν ήταν ιδιαίτερα πειστικός. Το ότι το Ανώτατο πήρε την απόφαση για διαδικαστικά θέματα είναι γνωστό – αυτό το οποίο επιτέλους επιτράπηκε στον κ. Χριστοφόρου να καταγγείλει, και πρέπει να διερευνηθεί, ήταν η έμμεση συνεργασία στελεχών της νομικής υπηρεσίας που ανέλαβαν την υπόθεση.

«Όπως υποστήριξε [ο Κ. Χριστοφόρου] τα τέσσερα δικηγορικά γραφεία που εκπροσωπούσαν τις εταιρείες είχαν εγείρει δεκάδες νομικούς λόγους στο Ανώτατο δικαστήριο, το οποίο «επέλεξε να ασχοληθεί με 3-4 λόγους με την συναίνεση της Νομικής Υπηρεσίας» [Φιλελεύθερος 17/6]

Το θέμα σαφώς είναι γιατί τα συγκεκριμένα στελέχη δέχτηκαν αυτήν την εστίαση. Και άφησε και αιχμές ο κ. Χριστοφόρου για «σύγκρουση συμφερόντων», αφού «ένας από τους 13 δικαστές του Ανώτατου, που έβγαλαν την εν λόγω απόφαση, έπρεπε να αυτοεξαιρεθεί, από την στιγμή που είχε συγγενική σχέση  με έναν εκ των δικηγορικών γραφείων.» Αυτό μπορεί να είναι ανοικτό θέμα γενικά – αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση, όπου ένα πρόστιμο 42.9 εκατομμυρίων, για ένα διαρκές σκάνδαλο, αποφεύγεται με έμφαση στα διαδικαστικά – τότε γιατί και το Ανώτατο δεν ήταν τόσο ευαίσθητο στα δικά του διαδικαστικά θέματα; Προφανώς και το ίδιο θα μπορούσε να είχε επηρεαστεί από τη σύγκρουση συμφερόντων.

Το θέμα σαφώς είναι γιατί τα συγκεκριμένα στελέχη [της Νομικής Υπηρεσίας] δέχτηκαν αυτήν την εστίαση. Και άφησε και αιχμές ο κ. Χριστοφόρου για «σύγκρουση συμφερόντων», αφού «ένας από τους 13 δικαστές του Ανωτάτου, που έβγαλαν την εν λόγω απόφαση, έπρεπε να αυτοεξαιρεθεί, από την στιγμή που είχε συγγενική σχέση  με έναν εκ των δικηγορικών γραφείων.»…. στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπου ένα πρόστιμο 43 εκατομμυρίων, για ένα διαρκές σκάνδαλο, αποφεύγεται με έμφαση στα διαδικαστικά – τότε γιατί και το Ανώτατο δεν ήταν τόσο ευαίσθητο στα δικά του διαδικαστικά θέματα;…. Αν προχωρήσει κανείς ένα βήμα παρακάτω από την κραυγαλέα υπόθεση του Ρίκκου Ερωτοκρίτου, την οποία προς τιμήν του, προσπαθεί να διαλευκάνει ο κ. Κληρίδης, το θέμα είναι ότι κάποιοι στην νομική υπηρεσία συνεργάστηκαν με τον Ρίκκο
Η νομική υπηρεσία αντέδρασε εξίσου μη πειστικά. Επέμενε στο διαδικαστικό θέμα – παραβλέποντας το ζήτημα του γιατί συναίνεσαν τα στελέχη του σε εκείνα τα θέματα, και γιατί δεν έθεσαν θέμα επανεξέτασης του ζητήματος, και γιατί δεν ζήτησαν να εξαιρεθεί ο δικαστής του Ανωτάτου με συγγενική σχέση με το δικηγορικό γραφείο.[4]

Αν προχωρήσει κανείς ένα βήμα παρακάτω από την κραυγαλέα υπόθεση του Ρίκκου Ερωτοκρίτου, την οποία προς τιμήν του, προσπαθεί να διαλευκάνει ο κ. Κληρίδης, το θέμα είναι ότι κάποιοι στην νομική υπηρεσία συνεργάστηκαν με τον Ρίκκο πριν κάνει την κίνηση του ο κ. Κληρίδης μετά το μπούμερανγκ του κατεστημένου με τη δήλωση Κοιλιάρη. Αυτοί δεν έστησαν δίκες, όπως ο Ρίκκος; Δεν ήξεραν τί έκανε;

Ο Ρίκκος Μαππουρίδης προϋπήρξε του Ρίκκου Ερωτοκρίτου.. και τα τεκμήρια των εσωτερικών συζητήσεων στο κόμμα του για τη διαπλοκή που εξέφραζε είναι ξεκάθαρα στις δημοσιοποιημένες ηχογραφήσεις του στησίματος της δίκης της Δρομολαξιάς
Οι ηχογραφήσεις της Δρομολαξιάς είναι ξεκάθαρες για το στήσιμο της δίκης. Το κυπριακό νομικό σύστημα, λόγω της νομοθεσίας κάνει ότι δεν ακούει, αλλά τα τεκμήρια είναι εκεί. Και δεν αφορούν μόνο το πώς ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου έστηνε δίκες με το κίνητρο «εγώ θέλω τον Κιττή» ή «κάποιοι στην νομική υπηρεσία θα παίξουν πελλόν» [για τα αδικήματα του Λίλλη] ή τον τρόπο με τον οποίο  μιλά για τον Ρίκκο ο δικηγόρος του Λίλλη « θα τον κάμω αλέ ππερέ» [αν δεν κάνει αυτό που συμφώνησαν – άρα μπορεί να τον εκβιάζει]. Και φυσικά, το ίδιο το δικαστικό σώμα αργά ή γρήγορα θα πρέπει να αντιμετωπισει το ζήτημα Σάντη. Όχι μόνο δεν αυτοεξαιρέθηκε, αφού το όνομα του ακούγεται στις ηχογραφήσεις ως δεδομένο στις υποσχέσεις για προαποφασισμένο αποτέλεσμα, αλλά και ο ίδιος λογόκρινε μέχρι και στοιχεία που έδειχναν την εξαγορά μαρτύρων από την γενική εισαγγελία υπέρ της εκδοχής του Λίλλη. Με τέτοιους δικαστές το ερώτημα του κ. Κ. Χριστοφόρου για τη σύγκρουση συμφερόντων των δικαστών των ίδιων αποκτά σαφώς μεγαλύτερο νόημα και ευρύτερο πλαίσιο.

Όμως, οι ηχογραφήσεις είναι και αποκαλυπτικές για ένα άλλο στέλεχος της νομικής υπηρεσίας που μετακόμισε από τότε στη Βουλή – τον συνάδελφο του κ.Γεωργίου, τον κ. Ρίκκο Μαππουρίδη, τον οποίο οι δικηγόροι του Λίλλη τον αναφέρουν, με παραπομπή στον κ. Χάσικο, ως διαπλεκόμενο. Καμία εξήγηση δεν δόθηκε. Κρύφτηκαν όλοι, όπως και ο Σάντης, πίσω από το «δεν  μπορεί να πάει στο δικαστήριο». Όμως, η νομική υπηρεσία δεν μπορεί να λέει ότι δεν υπήρξε διαπλοκή στελεχών της – τα τεκμήρια είναι εκεί και δεν διερευνήθηκαν. Μπορεί ο κ. Κώστας Κληρίδης να λέει ότι επί θητείας του προσπαθεί να σταματήσει αυτό το σκηνικό – «the buck stops here» που έλεγε και ένας αμερικανός πρόεδρος. Όμως, τα πριν, δεν είναι καθόλου σαφή και διαφανή. Οι ηχογραφήσεις τη Δρομολαξιά θα πλανιούνται πάντα ως ένοχη συνείδηση – ακριβώς γιατί λογοκρίνονται με τόσο φόβο από τους ενόχους.

Το ότι δικηγόροι παρεμβαίνουν στους δημόσιους θεσμούς για να κανονίσουν ειδικές μεταχειρίσεις, δεν είναι άγνωστο. Και αυτό άλλωστε είνα μέρος από την καχυποψία που απλώνεται πια και αμφισβητεί και το νομικό σύστημα. Η σύγκρουση συμφερόντων δικαστών που εκδίκαζαν υποθέσεις τραπεζών είναι ένα ανοικτό ζήτημα. Οι υποψίες λ.χ. για μερικούς δικηγόρους, όπως τον κ. Πολυβίου, ο οποίος έχει πολλά και διάφορα οικογενειακά και άλλα δίκτυα, είναι ένα σαφές παράδειγμα. Το όνομά του μάλιστα κυκλοφόρησε με αναφορά σε προσπάθεια να εμποδίσει την επιτροπή κεφαλαιαγοράς να διερευνήσει την παραπλάνηση του κοινού από την Τράπεζα Κύπρου. Παράμεινε μετέωρο το θέμα, αλλά θα πρέπει κάποτε και αυτοί που είναι στα δίκτυα διαπλοκής του ιδιωτικού τομέα με τον δημόσιο, να διερευνηθούν. Το σκάνδαλο της αλλαγής των εργολάβων στην Πάφο, θα είναι πάντα ενδεικτικό του πως έστηνε δίκες ο Ρίκκος, αλλά και πώς απαλλάσσονταν αυτοί που έκαναν τα κέρδη σε βάρος του δημόσιου.

Το αν θα προχωρήσει η διαδικασία με το καρτέλ θα φανεί. Η νέα επικεφαλής της ΕΠΑ, Λ. Χριστοδούλου, είπε ότι η επιτροπή είναι «κοντά σε νέα απόφαση» για το θέμα της «προσυνεννόησης στα καύσιμα». Ενώ και η εγγραφή του θέματος στην επιτροπή θεσμών που είναι πιο αξιόπιστη από την επιτροπή του κ. Γεωργίου, ίσως να βοηθήσει να διερευνηθεί το θέμα. Όσο για τον κ. Μαππουρίδη θα συνεχίσει να πουλά ευφυολογήματα υπεκφυγής, ξέροντας ότι όσα και να λέει ο Χάσικος ιδιωτικά, δεν τολμά του κάνει τίποτα δημόσια, γιατί ξέρει και αυτός πολλά για τα "δικά" του υπουργού εσωτερικών.


Όμως οι ηχογραφήσεις είναι και αποκαλυπτικές για ένα άλλο στέλεχος της νομικής υπηρεσίας που μετακόμισε από τότε στη Βουλή – τον συνάδελφο του κ. Γεωργίου, τον κ. Ρίκκο Μαππουρίδη, τον οποίο οι δικηγόροι του Λίλλη τον αναφέρουν, με παραπομπή στον κ. Χάσικο, ως διαπλεκομενο. Καμία εξήγηση δεν δόθηκε. Κρύφτηκαν όλοι, όπως και ο Σάντης, πίσω από το «δεν  μπορεί να πάει στο δικαστήριο». Όμως, η νομική υπηρεσία δεν μπορεί να λέει ότι δεν υπήρξε διαπλοκή στελεχών της – τα τεκμήρια είναι εκεί και δεν διερευνήθηκαν. Μπορεί ο κ. Κώστας Κληρίδης να λέει ότι επί θητείας του προσπαθεί να σταματήσει αυτό το σκηνικό – «the buck stops here» που έλεγε και ένας αμερικανός πρόεδρος. Όμως, τα πριν, δεν είναι καθόλου σαφή και διαφανή. Οι ηχογραφήσεις της Δρομολαξιά θα πλανιούνται πάντα σαν ένοχη συνείδηση – ακριβώς γιατί λογοκρίνονται με τόσο φόβο από τους ένοχους.





[1] Και ενδεχομενως και πιο πριν, αν κρινει κανεις από το ακολουθο:«Τα πιο πάνω στοιχεία, που υποβάλλονται από τις εταιρείες πετρελαιοειδών στα πλαίσια καθορισμού του κέρδους του 12%, δεν υπόκεινται στην ουσία σε κανένα έλεγχο από τις αρμόδιες κρατικές αρχές, με αποτέλεσμα οι εταιρείες πετρελαιοειδών να δηλώνουν πολλές φορές υπέρογκα έξοδα, όπως π.χ. πολύ ψηλά έξοδα για μισθούς, που πολλές φορές είναι τριπλάσιοι από τους μισθούς των υπουργών, καθώς και για το κόστος μεταφοράς των προϊόντων αυτών, με επακόλουθο ο Γενικός Λογιστής της Δημοκρατίας, όταν ερευνά, να διαφωνεί με τους υπολογισμούς των εταιρειών πετρελαιοειδών και οι τελευταίες να πραγματοποιούν ανεξέλεγκτα κέρδη από την εμπορία των πετρελαιοειδών.»


[2] Σύμφωνα με δημοσίευμα του περασμένου φθινοπώρου φαίνεται ότι εκπροσωπεί δυο εταιρείες, και παραδόξως φαίνεται να υπερασπίζεται την νυν επικεφαλής της ΕΠΑ η οποία υποτίθεται προσπαθεί να ελέγξει τις εταιρείες που εκπροσωπει..θα επανέλθουμε με αυτό το  θέμα. Ιδού μια κατά’αρχην περιγραφή http://e-shocknews.com/?p=2120

[3] Τις επόμενες μέρες φάνηκε να την «παίρνει πίσω» ή να την μετριάζει.

[4] Μια πιθανή περίπτωση είναι και ο κ. Κραμβής για τον οποίο προέκυψε ζήτημα και όταν διορίστηκε στην επιτροπή Πική την άνοιξη του 2013. Ενώ όμως ο κ. Καλλή όταν προέκυψε ανάλογο θέμα υπόβαλε την παραίτηση του, ο κ. Κραμβή δεν… «Σε ανακοίνωση του ο Μιχάλης Ιγνατίου αναφέρεται σε μήνυμα/καταγγελία που έλαβε. Η καταγγελία αναφέρει τα εξής: "Θα έμαθες ότι ο δικαστής Κωνσταντινίδης παραιτήθηκε από την Ερευνητική Επιτροπή και ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης διόρισε τον κ. Κραμβή στη θέση του. Ο κ. Κραμβής φεύγει από το δικαστικό σώμα το Μάιο. Ο κ. Κραμβής είναι συμπέθερος με το (δικηγόρο) κ. Πολυβίου. Στο γραφείο του τελευταίου δουλεύει ο γιος του κ. Κραμβή, ο Μιχάλης, ο οποίος ήταν/είναι νομικός σύμβουλος της Τράπεζας Κύπρου. Μάλιστα κύριε. Τι θα διερευνήσει ο κ. Κραμβής; Τις συμβουλές που έδωσε ο γιος του στην Τράπεζα Κύπρου; Έλεος..." - http://offsite.com.cy/o-dikastis-o-simpetheros-o-iios-ke-i-trapeza-kiprou/




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου