3 Μαΐ 2015

Η Βαλτιμόρη καίγεται: και ξαφνικά ένα virus εξεγέρσεων αποκαλύπτει τους κρυφούς εφιάλτες του «Αμερινανικου Ονείρου» - παρά την εκλογή ενός αφροαμερικανου προέδρου ο ρατσισμός με ταξική διάσταση, είναι εκεί..




Φώτο από το RT

Το περασμένο καλοκαίρι ήταν η δολοφονία αφροαμερικανου στο Ferguson που πυροδότησε μια εξέγερση και ακολούθως μια σειρά κινητοποιήσεων σε ολόκληρη την επικράτεια των ΗΠΑ. Ο ρατσισμός δεν υπάρχει με την έννοια ότι μπορεί ένας μαύρος να εκλεγεί πρόεδρος – αλλα εκείνο το μείγμα της προκατάληψης που διασταυρώνεται με την ταξική αντιπαραθεση, είναι ακόμα εκεί. Από το περασμένο καλοκαίρι μέχρι σήμερα οι δολοφονίες των αφροαμερικανων συνεχίζουν να εμφανίζονται στην δημοσιοτητα και η ένταση ανεβαίνει σε διάφορες πόλεις. Η αιτία δεν είναι ότι τώρα γίνονται περισσότερες δολοφονίες – απλά τώρα το «αυτονόητο» του ηγεμονικού λόγου έπαψε να είναι τετοιο..Και η εξέγερση των πόλεων, αυτή η μεταμοντέρνα πρακτικη που ξεκίνησε την δεκαετία του 1960, και η οποία υιοθέτησε το 1968 το τραγούδι του Doors «burn baby burn» παίρνει πια ενδιαφέρουσες μορφές.[1] Την περασμένη εβδομάδα λ.χ. μερικές εκδηλώσεις για την πρωτομαγιά στις ΗΠΑ πήραν την μορφή αλληλεγγύης με την Βαλτιμόρη και οδηγηθηκαν και σε σύγκρουση με τις αρχές.

Η εξέγερση της Βαλτιμόρης
Τις τελευταίες μέρες, από την περασμένη Δευτέρα, η Βαλτιμόρη καίγεται. Διαδηλώσεις, κινητοποιήσεις και αντιδράσεις προέκυψαν από τη δολοφονία του αφροαμερικανού, Φρέντυ Γκρέυ ενώ βρισκόταν σε αστυνομική κράτηση. Ο Γκρέυ συνελήφθηκε από αριθμό αστυνομικών στις 12 Απριλίου επειδή «είχε οπτική επαφή με τους αστυνομικούς». Σύμφωνα με τους αστυνομικούς, ο Γκρέυ άρχισε να τρέχει σε μια περιοχή γνωστή για τη διακίνηση ναρκωτικών, συνελήφθηκε και οδηγήθηκε σε αστυνομικό βαν όπου υπέστη σοβαρό τραυματισμό.

Την Παρασκευή, ο Γενικός Εισαγγελέας της πολιτείας του Μέριλαντ ανακοίνωσε την ετυμηγορία του ενάντια σε έξι αστυνομικούς της Βαλτιμόρης που συμμετείχαν στη σύλληψη του Γκρέυ. Σύμφωνα με την Εισαγγελία, η σύλληψη του Γκρέυ ήταν παράνμη και ο θάνατός τους ανθρωποκτονία, αφού οι αστυνομικοί απέτυχαν να παρέχουν ιατρική φροντίδα παρόλον ότι ζήτησε βοήθεια σε τουλάχιστον δύο περιπτώσεις. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Γενικού Εισαγγελέα, ο Γκρέυ «υπέστη κρίσιμο τραύμα στον αυχένα», όπως κατέδειξε η αυτοψία, ως αποτέλεσμα του τρόπου που έφερε χειροπέδες, ήταν αλυσοδεμένα τα πόδια του και πεταγμένος σε βαν. Ο οδηγός του βαν κατηγορήθηκε από την εισαγγελία για φόνο και ανθρωποκτονία εξ’ αμελίας, και τρεις άλλοι αστυνομικοί επίσης για ανθρωποκτονία εξ’ αμελείας. Τρεις εκ των αστυνομικών, εκ των οποίων ο ένας λοχίας αντιμετωπίζουν μικρότερα αδικήματα. Οι κατηγορίες στοιχειοθετούνται και από βίντεο που τράβηξε περαστικός. Στο βίντεο φαίνεται ο Γκρέυ να ουρλιάζει από πόνο εξώ οι αστυνομικοί τον σύρουν στο βαν. Άλλος μάρτυρας σημείωσε ότι οι αστυνομικοί δίπλωσαν τον Γκρέυ σαν πρέτζελ [τον έδεσαν κόμπο].

Από την πλευρά της η αστυνομική ένωση χαρακτήρισε τις αντιδράσεις των διαδηλωτών ως λυντσάρισμα, ενώ ο πρώην Μαύρος Πάνθηρας, Έντυ Κόνγουεϊ υποστήριξε ότι αυτός που λιντσαρίστηκε ήταν ο Γκρέυ. «Υπήρξε λιντσάρισμα. Υπήρξε ένα πτώμα. Υπήρξε ένας θάνατος χωρίς δίκη, χωρίς ενόρκους, χωρίς καταδίκη. Αυτό είναι εκτέλεση. Αυτό είναι το λιντσαρισμα», συμπλήρωσε ο Κόνγουεϊ για να ολοκληρώση λέγοντας: «Κατηγορούν τα θύματα. Κατηγορούν τους ανθρώπους που υπέφεραν από το λιντσάρισμα, επειδή διαμαρτύρονται.»

Το κοινωνικό πλαίσιο που αγνοείται
Αυτή είναι η δεύτερη φορά μέσα σε έξι μήνες, που στρατεύματα της Εθνικής Φρουράς κινητοποιούνται για διαδηλώσεις κατά της αστυνομικής βίας. Πραγματοποιούνται συλλήψεις καθ’ όλη τη διάρκεια της βδομάδας, επιβλήθηκε περιορισμός και τα σχολεία παραμένουν κλειστά. Για ολόκληρη τη βδομάδα χιλιάδες άνρθωποι διαμαρτύρονται για το θάνατο του Γκρέυ, για την αστυνομική βία, αλλά και για όλα τα άλλα κοινωνικά ζητήματα που η αμερικάνική κοινωνία κρύβει τόσο καλά, κυρίως από τον υπόλοιπο κόσμο. Ο θάνατος του Γκρέυ άναψε το φυτίλι στην πυριτιδαποθήκη που ονομάζεται Βαλτιμόρη, την μεγαλύτερη πόλη με πολιτειακή στέγαση [state housing] και ταυτόχρονα τις πιο πλούσιες κατοικίες.

Οι κάτοικοι της Βαλτιμόρης είναι εξοργισμένοι από το θάνατο του Γκρέυ που υποστηρίζουν ότι τα ΜΜΕ που καλύποτυν τις διαδηλώσεις δεν εξετάζουν το πλαίσιο το οποίο υπήρχε και πριν από τις 12 Απριλίου:
«Κανείς δεν μιλά για 6 εκατομμύρια δολάρια που καταβλήθηκαν σε θύματα αστυνομικής βίας στην πόλη. Κανείς δεν μιλά για τα σχολεία που έχουν κλείσει», είπε ο ακτιβιστής Γούολτερ Φορστον στο RT[2] για να συμπληρώσει:

«Κανείς δεν μιλάει για το γεγονός ότι αυτά είναι τα προάστια του Σαντ-τάουν- Γουίντσεστερ (η περιοχή της πόλης που πραγματοποιούνται οι διαδηλώσεις), δεν είναι καν η γειτονιά του Φρέντυ Γκρέυ, όπου δεν υπάρχουν καν επιχειρήσεις για να μπορούσε να τις πυρπολήσει κανείς. Κανείς εκεί έξω δεν μιλά για το γεγονός ότι το Σαντ-τάουν- Γουίντσεστερ υπάρχει αναλογία 6 γυναικών προς ένα άντρα, λόγω του μεγάλου ποσοστού φυλακίσεων και θανάτων. Αυτή είναι η ζωή εδώ και ότα φύγουν οι κάμερες, όταν φύγουν όλοι, αυτό [θα εξακολουθήσει να] είναι το περιβάλλον και κοινότητα όπου ζουν αυτοί οι άνθρωποι.»
Η εισοδηματική ανισότητα στην πόλη για παράδειγμα είναι αρκετά έντονη. Σύμφωνα με την Υπηρεσία Απογραφής των ΗΠΑ, το μέσο εισόδημα των νοικοκυριών στην πολιτεία του Μέριλαντ ήταν 73,538 δολάρια. Περίπου 40,000 περισσότερα από τα εισοδήματα αφροαμερικών κατοίων της Βαλτιμόρης και μόνο 13,000 περισσότερα από τους λευκούς κατοίκους της.

Το ποσοστό ανεργίας της Βαλτιμόρης για το 2014 ανήλθε στο8.7%, πιο κάτω από το ποσοστό 10.9% που καταγράφηκε το 2009, περίοδο οικονομικής κρίσης, σύμφωνα με τα στοιχεία της πολιτείας του Μέριλαντ. Ωστόσο, αν κανείς κοιτάξει πιο προσεκτικά τα στατιστικά της πόλης θα διαπιστώσει ένα μεγάλο χάσμα μεταξύ των νεαρών αφροαμερικανών ανδρών ηλικίας 20-24 και των λευκών ανδρών της ίδιας ηλικίας: 37% με 10%. Ο Γκρέυ ήταν 25 ετών κατά το θάνατό του.

Επιπλέον, περίπου 24% του πληθυσμού της Βαλτιμόρης ζει κάτω από το όριο της φτώχειας που ορίζεται στα 20.090 δολάρια ετησίως για μια οικογένεια τριών ατόμων. Το προσδόκιμο ζωής είναι άλλος ένας δείκτης που διαχωρίζει τη Βαλτιμόρη. Στις περιοχές γνωστές ως Upton και Druid Heights, το μέσο εισόδημα είναι 13,388 δολάρια ετησίως και το προσδόκιμο ζωής 63 χρόνια. Πιο κάτω, στο Roland Park, όπου το μέσο ετήσιο εισόδημα είναι 90,492 δολάρια, το προσδόκιμο ζωής είναι 83 χρόνια, όπως ανέφερε το CNN παραθέτωντας στατιστικά στοιχεία της πόλης για το 2011.
«Η λύση δεν μπορεί να είναι να στέλλουν την αστυνομία στους δρόμους ή την Εθνική Φρουρά.Οι άνθρωποι είναι απελπισμένοι. Πρέπει να αντιμετωπιστεί το ζήτημα της φτώχειας, της ανεργίας και των οικονομικών ευκαιριών» υποστήριξε στο CNN, o οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπινι αναφερόμενος στην έντονη οικονομική ανισότητα της πόλης.

Τα ποσοστά εγκληματικότητας στην πόλη παραμένουν ψηλά, ακόμα και με την εθνική τάση μείωσης που παρατηρείται. Πριν από 15 χρόνια η Βαλτιμόρη είχε το μεγαλύτερο ποσοστό εγκληματικότητας ανάμεσα σε όλες τις μεγάλες πόλεις των ΗΠΑ. Δέκα χρόνια μετά, τα ποσοστά έπεσαν και η πόλη κατέβηκε στη 13η θέση, όμως το ποσοστό δολοφονιών παρέμεινε ψηλό σύμφωνα με την Washington Post.
Η τακτική της αστυνόμευσης που υιοθετήθηκε από τον πρώην δήμαρχο της Βαλτιμόρης με θητεία από το 1999 μέχρι το 2006, ώστε να καταπολεμήσει το έγκλημα οδήγησαν σε μια έκρηξη συλλήψεων, και είχε ως αποτέλεσμα την έξαρση φυλακίσεων, ιδίως για μη βίαια εγκλήματα.

Επιπλέον, η δημόσια παιδεία στη Βαλτιμόρη αντικατοπτρίζει την περιθωριοποίηση των αφροαμερικανών κατοίκων της πόλης. Ο Γκρέυ φοιτούσε σε ένα σχολείο που χαρακτηριζόταν ως «σχολείο του απαρτχάϊντ» αφού σε αυτό φοιτούν τουλάχιστον στο 99% αφροαμερικανοί μαθητές. Διάφοροι δείκτες που επικλήθηκαν υποστηρίζουν ότι το σχολείο του Γκρέυ, όπως και άλλα σχολεία σε κοντινή απόσταση αντιμετώπισαν τη ζοφερή πραγματικότητα που δεν είναι γνωστής στις πιο εύπορες- και πάντα πιο λευκές – περιοχές.

Ταυτόχρονα, οι κάτοικοι της πόλης προσπαθούν να βγάλουν νόημα από τις συνθήκες και το θάνατο του Γκρέυ.

«Αυτό που συνέβηκε στο Φρέντυ, δεν έπρεπε να είχε συμβεί. Μια σύλληψη τακτικής ρουτίνας, όπου ο συλληφθείς δεν έπρεπε να είχε καταλήξει νεκρός», αναφέρει κάτοικος. Και συνεχίζει «Δεν είχε ναρκωτικά, δεν είχε όπλο. Πώς κατέληξε νεκρός? Και μιλάμε για τη σπονδυλική του στήλη που έσπασε και όλα αυτά. Τί του κάνατε ενώ ήταν υπό κράτηση? Πώς τον καταλήξατε έτσι?»[3]

Όταν ένας ανεμοθώρηκας κοστίζει περισσότερο από μια ζωή όταν είναι για εγγυήσεις



Τα όσα γίνονται στη Βαλτιμόρη κατέδειξαν άλλο ένα ζήτημα: Αυτό της δικαιοσύνης και της ισονομίας. Ένας 18 χρονος ο οποίος έσπασε το τζάμι ενός αστυνομικού οχήματος κατά τις διαδηλώσεις  και παραδόθηκε, τέθηκε με εγγύηση 500,000 δολάρίων – περισσότερο από όποιονδήποτε από τους έξι αστυνομικούς που κατηγορούνται για την υπόθεση της δολοφονίας του Γκρέυ. Όπως φαίνεται και δείχνουν τα γεγονότα της Βαλτιμόρης, το κόστος ελευθερίας για όσους είναι μέσα στο σύστημα «δικαιοσύνης» των ΗΠΑ και αυτών που είναι έξω από αυτό είναι εντυπωσιακά διαφορετικό: Ο αστυνομικός με 16 χρόνια υπηρεσίας που κατηγορείται – ανάμεσα σε άλλα – για φόνο δευτέρου βαθμού στην περίπτωση του Φρέντυ Γκρέυ, είχε εγγύηση 350,000 δολάρια, ενώ οι έξι αστυνομικοί που εμπλέκονται στη σύλληψη και συνδέονται με το φόνο του Φρέντυ Γκρέυ αφέθηκαν ελεύθεροι με εγγυήσει 250,000-350,000 δολάρια[4]. Ενώ ο νεαρός διαδηλωτής που παραδόθηκε μετά που έσπασε με ένα κώνο τον ανεμοθώρακα αστυνομικού οχήματος είδε την εγγύησή του να ορίζεται στο μισό εκατομμύριο δολάλλια. 



[1] Αυτου του ειδοςυ οι εξεγερσεις από το Watts και τις εξεγερσεις του 1968,ακολουθως με την εκρηξη στο Brixton της Βρετανιας, και μετα στο γαλλικο κυμμα των εξεγερσεων στα προαστεια με τα καμενα αυτοκινητα συνθετουν μια μορφη ασαφους κατευθυνσης αλλα σταθερα επανεμαφανιζομενη πια μορφη urban conflict που διαγραφει μια νεα μορφη κοινωνικης αντιδρασης. Σαν ένα μηνυμα μιας συλλογικης οργης που εμφανζιεται καιεηξαφανιζεται χωρις ιχνος αμεσης οργανωσης η συνεχειας – αλλα παραμενει εκει σαν μονιμη πια πιθανοτητα. Αναλογες μορφες, πιο πολιτικα συγκροτημενες, αυτης της πρακτικης υπαρχουν και σε άλλες ευρωπαικες χωρες, όπως λ.χ. η Ελλαδα με πιο χαρακτηριστικη εκεινητ του Δεκεβρη του 2008.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου