24 Μαΐ 2015

Όταν ένα ελεγχόμενο επικοινωνιακό σύστημα δεν αντέχει μια αποκάλυψη, οι πειθήνιοι δημοσιογράφοι είναι διαθέσιμοι – είτε στην Κύπρο βρίσκονται, είτε στις ΗΠΑ: οι επιθέσεις εναντίον του Seymour Hersh στις ΗΠΑ μετά τις αποκαλύψεις του για τα ψέματα γύρω από τον θάνατο του Οσάμα Μπιν Λάντεν





Το κείμενο που ακολουθεί περιγράφει την επίθεση εναντίον του γνωστού αμερικανού δημοσιογράφου Seymour Hersh λόγω των αποκαλύψεων του για τον τρόπο που σκοτώθηκε ο Μπιν Λάντεν. Στις ΗΠΑ, όπως φαίνεται και από την μυθολογία γύρω από το Γουώτεργκεητ, ακόμα και τα καθεστωτικά ΜΜΕ διατηρούν μια παράδοση διερευνητικής δημοσιογραφίας – που κάποτε φτάνει στο αποκορύφωμα της αποκάλυψης, όπως συνέβηκε και με το Γουώτεργκεητ. Όπως, όμως, έχει τεκμηριώσει και αναλύσει εκτενώς ο Ν. Τσόμσκι, τέτοια επεισόδια είναι πολλές φορές μέρος προσπαθειών για συγκάλυψη άλλων σκανδάλων - μετατόπισης δηλαδη, ή αποσπασματικής «αποκάλυψης» όταν δεν λειτουργεί η λογοκρισία και η συγκάλυψη, πια. Και η εξουσία στις ΗΠΑ δεν αφορά μόνο στα οικονομικά συμφέροντα που καθορίζουν την επιλεγμένη ειδησεογραφία, αλλά και τα πολιτικά συμφέροντα του κράτους – και της πολιτικής ελίτ, η οποία χρησιμοποιεί τις επιλεγμένες διαρροές σαν είδος "εξαγορας". Αυτό που ο Τσόμσκι ονόμασε sourcing[1] στην ανάλυση των τρόπων με τους οποίους τα ΜΜΕ κατασκευάζουν την συναίνεση για τα συμφέροντα της ελίτ. Το  παράδειγμα που ακολουθεί είναι, σε αυτό το πλαίσιο, εκφραστικό και των μορφών που μπορεί να πάρει μια προσπάθεια έντιμης δημοσιογραφίας, αλλά και των τρόπων λογοκρισίας από το εσωτερικό των ΜΜΕ – της Δημόσιας Σφαίρας.

Απόσπασμα από το επίμαχο δημοσιογραφικό κείμενο του  [A1]  Hersh

«Την άνοιξη ήρθα σε επαφή με τον Ντουράνι και του είπα λεπτομερώς ό,τι έμαθα από αμερικανικές πηγές για την επίθεση του Μπιν Λάντεν: ότι ο Μπιν Λάντεν ήταν όμηρος του ισλαμικού κράτους στην Αμποταμπάντ από το 2006¨ ότι ο Καγιάνι και ο Πασιά ήξεραν για την επιδρομή εκ των προτέρων και βεβαιώθηκαν ότι τα δύο ελικόπτερα που μετέφεραν τους βατραχανθρώπους στην Αμποταμπάντ μπορούσαν να διασχίσουν τον εναέριο χώρο του Πακιστάν χωρίς να προκαλέσουν οποιοδήποτε  συναγερμό¨ ότι η CIA δεν έμαθε για το πού βρισκόταν ο Μπιν Λάντεν ανιχνεύοντας τους συνοδούς του, όπως ισχυριζόταν ο Λευκός Οίκος από το Μάη του 2011, αλλά από ένα πρώην ανώτερο αξιωματικό των μυστικών υπηρεσιών του Πακιστάν, ο οποίος πρόδοσε το μυστικό, με αντάλλαγμα 25 εκατομμύρια δολάρια, που του πρόσφεραν οι Ηνωμένες Πολιτείας και ότι, ενώ ο Ομπάμα όντως διέταξε την επιδρομή και οι βατραχάνθρωποι την υλοποίησαν, πολλές άλλες πτυχές από πλευράς της διοίκησης ήταν ψευδείς.»
 Seymour Hersh



Και η ανάλυση….

Περισσότερο από ένας δημοσιογράφος

Πίσω από την επίθεση των ΜΜΕ στον Seymour Hersh

του SHAMUS COOKE
Είναι ο πιο αξιοσέβαστος δημοσιογράφος στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, και για δεκαετίες ο Seymour Hersh συστηματικά αποκάλυπτε μεγάλες διεθνείς ειδήσεις, κερδίζοντας το βραβείο Πούλιτζερ, ανάμεσα σε άλλα βραβεία κύρους για τη δημοσιογραφία.
Αλλά, τα ΜΜΕ που κάποτε τον εξιδανίκευαν, τώρα επιδιώκουν την καταστροφή του. Ο Hersh αντιμετωπίζει μια συντονισμένη επίθεση από πρώην συναδέλφους του, που ακονίζουν τα μαχαίρια τους. 
Η πρόσφατη έκθεση του Hersh για το θάνατο του Μπιν Λάντεν και η προηγούμενη του έρευνα για τον βομβαρδισμό της Συρίας που ματαιώθηκε από τον Ομπάμα, προκάλεσαν μια συγχρονισμένη εκστρατεία δυσφήμισής του από  τα ΜΜΕ.
Αλλά όσοι επιτίθενται στον Hersh, είναι ένα αδέξιο τσούρμο. Η υστερία και ομοιομορφία της επίθεσης λέει λιγότερα για το θύμα, παρά για τους θύτες, που μοιράζονται ένα κοινό συμφέρον να τεμαχίσουν τη λαμπρή φήμη του Hersh.  Οι δύο τελευταίες έρευνες του Hersh αποκάλυψαν μεγάλα ψέματα της κυβέρνησης Ομπάμα¨ αλλά εξέθεσαν και την παντελή αποτυχία των ΜΜΕ των Ηνωμένων Πολιτιεών, που ήταν διατεθειμένα να εγκλωβιστούν  στις πρόχειρες αφηγήσεις που δημιουργούσε η κυβέρνηση Ομπάμα.
Για παράδειγμα, τα άρθα του Hersh για τη Συρία ήταν μια καταδικαστική έκθεση των  ψεμάτων του Ομπάμα στο κοινό των Ηνωμένων Πολιτειών στην προσπάθειά του να αρχίσει ένα νέο πόλεμο. Τα μίντια ανταποκρίθηκαν με μια συλλογική σιωπή στα συγκλονιστικά άρθρα του Hersh για τη Συρία. Απλώς τα αγνόησαν, δεν έδωσαν συνέχεια, αφήνοντας τα ψέματα της κυβέρνησης Ομπάμα χωρίς αμφισβήτηση. Μερικά τολμηρά ώστε να αμφισβητήσουν τον Hersh, τον χλεύασαν ως «συνομωσιολόγο», χωρίς να αντιμετωπίσουν τους ισχυρισμούς του.

Μια από τις μεγαλύτερες «συνομωσίες» που αποκάλυψε ο Hersh για τη Συρία ήταν ότι η τουρκική κυβέρνηση εργαζόταν κρυφά με την εξτρεμιστική ομάδα «Μέτωπο της Αλ-Νούσρα» για να ανατρέψουν την συριακή κυβέρνηση¨ και ότι, ταυτόχρονα, η κυβέρνηση Ομπάμα συντονιζόταν με την Τουρκία για τον ίδιο στόχο. Αυτή η «συνομωσία» έχει αναγνωριστεί ανοικτά , αφού η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία συντονίζονται δημόσια με το «Μέτωπο της Αλ-Νούρσα» και την εξτρεμιστική ομάδα, «Αχράρ Αλ-Σιάμ», κάτω από την ομπρέλα της ομάδας η «Κατάκτηση του Στρατού».
Η συλλογική σιωπή των μίντια για τα άρθρα του Hersh για τη Συρία, τώρα μετατράπηκε σε μια συντονισμένη επίθεση, ως απάντηση στις αποκαλύψεις του για τη ρητορική ψεμάτων του Ομπάμα, αναφορικά με το θάνατο του Μπιν Λάντεν.
Μια νοοτροπία πακέτο συμπαρασύρει τα μίντια, λυσσαλέα και αγριεμένα¨ δάγκωσαν τον αστράγαλο του Hersh και εκείνος τους κλώτσησε με ένα γέλιο. Είναι άνετος με τις τρίχες της εξουσίας, έχοντας πάντα εμφανιστεί ως δικαιωμένος.

Η πρόσφατη έκθεση του Hersh για το θάνατο του Μπιν Λάντεν και η προηγούμενη του έρευνα για τον βομβαρδισμό της Συρίας που ματαιώθηκε από τον Ομπάμα, προκάλεσαν μια συγχρονισμένη εκστρατεία δυσφήμισής του από  τα ΜΜΕ. …Η υστερία και ομοιομορφία της επίθεσης λέει λιγότερα για το θύμα, παρά για τους θύτες, που μοιράζονται ένα κοινό συμφέρον να τεμαχίσουν τη λαμπρή φήμη του Hersh. Οι δύο τελευταίες έρευνες του Hersh αποκάλυψαν μεγάλα ψέματα της κυβέρνησης Ομπάμα¨ αλλά εξέθεσαν και την παντελή αποτυχία των ΜΜΕ των Ηνωμένων Πολιτειών, που ήταν διατεθειμένα να εγκλωβιστούν  στις πρόχειρες αφηγήσεις που δημιουργούσε η κυβέρνηση Ομπάμα.

Ο εντονότερος ισχυρισμός που εκτοξεύθηκε κατά του Hersh ήταν βαρετός. Επικρίθηκε σφόδρα για τη χρήση ανώνυμων πηγών, ενώ άλλες πηγές δεν ήταν αρκετά καλές. Ιδού η εκδοχή της Wall Street Journal για την πιο δημοφιλή επίθεση κατά του Hersh:
«Το 10,356 λέξεων άρθρο του κ. Hersh βασίζεται, σχεδόν αποκλειστικά, σε μια χούφτα ανώνυμες πηγές – που δεν μπορούν να διασταυρωθούν – και κυρίως ένα συνταξιούχο αξιωματούχο των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών. Μια από τις μόνες επώνυμες πηγές είναι ο Ασάντ Ντουρανί, πρώην διευθυντής των πακιστανικών μυστικών υπηρεσιών...»[2]
Κατά ένα ειρωνικό τρόπο, αυτό το απόσπασμα – το οποίο σκόπιμα αποδυναμώνει το εύρος των πηγών – βοηθά τον Hersh, αφού καταδεικνύει ότι χρησιμοποιήσε περισσότερες πηγές από τη συντριπτική πλειοψηφία των άρθρων που γράφτηκαν στα αμερικανικά μίντια σε θέματα εξωτερικής πολιτικής.
Συνήθως, τα αμερικανικά μίντια βασίζονται σε μια πηγή: την κυβέρνηση Ομπάμα.

Μια από τις μεγαλύτερες «συνομωσίες» που αποκάλυψε ο Hersh για τη Συρία ήταν ότι η τουρκική κυβέρνηση εργαζόταν κρυφά με την εξτρεμιστική ομάδα «Μέτωπο της Αλ-Νούσρα» για να ανατρέψουν την συριακή κυβέρνηση¨ και ότι, ταυτόχρονα, η κυβέρνηση Ομπάμα συντονιζόταν με την Τουρκία για τον ίδιο στόχο. Αυτή η «συνομωσία» έχει αναγνωριστεί ανοικτά , αφού η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία συντονίζονται δημόσια με το «Μέτωπο της Αλ-Νούρσα» και την εξτρεμιστική ομάδα, «Αχράρ Αλ-Σιάμ»,

Και πολύ συχνά αυτή η μοναδική πηγή είναι ανώνυμη, αφού αναφέρεται ως «ένας ανώτερος κυβερνητικός αξιωματούχος». Οι πληροφορίες δεν επιβεβαιώνονται και οι δύσκολες ερωτήσεις δεν αρθρώνονται ποτέ. Αυτό που λέει ο Ομπάμα, γίνεται «γεγονός» και αν κάποιος, όπως ο Hersh, το αμφισβητήσει, η ρητορική των μίντια στοχοποιεί στον αμφισβητία.
Οι ανώνυμες πηγές είναι αποδεκτές, όταν ο δημοσιογράφος πιστεύει ότι το άτομο στο οποία μιλά και βασίζεται, έχει πρόσβαση και γνώση στην κατάσταση για την οποία αρθρογραφεί. Εάν το θέμα είναι ιδιαίτερα αμφιλεγόμενο, είναι χρήσιμες διάφορες πηγές για να επιβεβαιωθεί το άρθρο, όπως έκανε ο Hersh στις τελευταίες δύο μεγάλες του έρευνες.
Ένας δημοσιογράφος των New York Times επιτρέπεται να χρησιμοποιήσει ανώνυμες πηγές, επειδή το έντυπο είναι γνωστό για την πρόσβασή του στην εξουσία. Το ίδιο και ο Hersh, κέρδισε το πλεονέκτημα της μη αμφισβήτησης των πηγών του. Κανένας δεν αμφισβήτησε – μέχρι πρόσφατα ξαφνικά – ότι ο Hersh έχει πρόσβαση σε υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη, χάρη στη διεθνή αναγνωρισιμότητά του και το άθικτο δημοσιογραφικό του ιστορικό.
Είναι ατυχές το γεγονός ότι πολλές από τις πηγές του Hersh πρέπει να παραμείνουν ανώνυμες, αλλά αυτό οφείλεται, μερικώς, στο αίσθημα φόβου ότι ο Ομπάμα θα τις χρησιμοποιήσει για να πνίξει την αλήθεια, αφού δίωξε περισσότερους πληροφοριοδότες από όλες τις προηγούμενες διακυβερνήσεις μαζί. Η επίθεση στον Μπιν Λάντεν παραμένει σε υψηλή διαβάθμιση εμπιστευτικότητας και όσοι αρθρογραφούν δημοσίως μπορούν να περιμένουν μακροχρόνιες ποινές φυλάκισης, ενδεχομένως και χειρότερα.

Οι δευτερεύουσες επιθέσεις των μίντια εναντίον του Hersh ήταν ακόμα πιο ρηχές, που κατέληγαν σε δεκάδες αξιολύπητες προσπάθειες να δημιουργήσουν λογικά κενά.
Τα διερευνητικά ερωτήματα είναι φυσικά βασικό μέρος της δημοσιογραφίας. Μακάρι τα ΜΜΕ να ήταν το ίδιο πρόθυμα να προβάλουν παρόμοια ερωτήματα στην εκδοχή της κυβέρνησης Ομπάμα για το θάνατο του Μπιν Λάντεν.

Ακόμα και μετά που η κυβέρνηση Ομπάμα παραδέχθηκε ότι η αρχική εκδοχή της δολοφονίας του Μπιν Λάντεν ήταν ψευδής, τα ΜΜΕ αμέσως προσαρμόστηκαν στη νέα βερσιόν, χωρίς να διερωτηθούν για το κίνητρο πίσω από την προηγούμενη εσφαλμένη ιστορία, και χωρίς περιέργεια για τις ατέλειες της λογικής της νέας ιστορίας.

Η εκδοχή του Hersh για το θάνατο του Μπιν Λάντεν είναι λογικά πιο ισχυρή από αυτήν της κυβέρνησης Ομπάμα. Και το άρθρο του Hersh βασίζεται ακριβώς σε αυτή τη λογική. Για παράδειγμα η εισαγωγική παράγραφος :

«Η ιστορία του Λευκού Οίκου πρέπει να έχει γραφτεί από τον Lewis Carroll: Ο Μπιν Λάντεν, στόχος διεθνούς ανθρωποκυνηγητού, πραγματικά θα αποφάσιζε ότι μια πόλη [με μεγάλες στρατιωτικές εγκαταστάσεις] σαράντα μίλια μακρυά από την Ισλαμαμπάντ, θα ήταν το ασφαλέστερο μέρος για να ζήσει και να γίνει το επιχειρησιακό κέντρο της Αλ Κάιντα;»

Οι λογικές αντιφάσεις στην επίσημη ιστορία είναι εκεί από την αρχή. Ο Hersh υπέβαλε ερωτήσεις και τις διερεύνησε, ενώ τα άλλα ΜΜΕ ήταν ικανοποιημένα με την αναμάσηση του δελτίου τύπου του Λευκού Οίκου. Και όταν η εκδοχή του Λευκού Οίκου μετατράπηκε σε ταινία για βράβευση στα Όσκαρ – με τη βοήθεια της CIA  – ο μύθος εδραιώθηκε στη λαϊκή κουλτούρα. Και ο Hersh τον σύνθλιψε.  Είναι ενδιαφέρον το ότι η για καιρό ανταποκρίτρια για τη Μέση Ανατολή, Carlotta Gall, είπε δημόσια ότι «η δική μου ανταπόκριση [για το θάνατο του Μπιν Λάντεν] συνάδει με αυτή του Hersh». Δημοσιογράφοι του NBC πραγματοποίησαν  παρόμοιες δηλώσεις. Αλλά τα άτομα που μίλησαν, αμέσως σιγήθηκαν από τη χορωδία.

«Η ιστορία του Λευκού Οίκου πρέπει να έχει γραφτεί από τον Lewis Carroll: Ο Μπιν Λάντεν, στόχος διεθνούς ανθρωποκυνηγητού, πραγματικά θα αποφάσιζε ότι μια πόλη [με μεγάλες στρατιωτικές εγκαταστάσεις] σαράντα μίλια μακρυά από την Ισλαμαμπάντ, θα ήταν το ασφαλέστερο μέρος για να ζήσει και να γίνει το επιχειρησιακό κέντρο της Αλ Κάιντα;» Οι λογικές αντιφάσεις στην επίσημη ιστορία είναι εκεί από την αρχή. Ο Hersh υπέβαλε ερωτήσεις και τις διερεύνησε, ενώ τα άλλα ΜΜΕ ήταν ικανοποιημένα με την αναμάσηση του δελτίου τύπου του Λευκού Οίκου.  Και όταν η εκδοχή του Λευκού Οίκου μετατράπηκε σε ταινία για βράβευση στα Όσκαρ – με τη βοήθεια της CIA  – ο μύθος εδραιώθηκε στη λαϊκή κουλτούρα. Και ο Hersh τον σύνθλιψε.

Τα ΜΜΕ έχουν συμφέρον για τη διατήρηση του φαντασιακού του Μπιν Λάντεν, επειδή υπήρξαν ένα σημαντικό γρανάζι στη μηχανή του ψέματος. Επιπρόσθετα, τα ΜΜΕ έχουν τεράστιο συμφέρον να διατηρήσουν στενές σχέσεις με την κυβέρνηση Ομπάμα, αφού ο Λευκός Οίκος επιβραβεύει τα «καλά μέσα» με τη διαρροή επικλεκτικών ιστοριών σε «καλούς δημοσιογράφους» μέσω ανώνυμων «ανώτερων κυβερνητικών αξιωματούχων».

Το κίνητρο του Ομπάμα για ψέματα για το θάνατο του Μπιν Λάντεν είναι η πραγματική ιστορία εδώ, που κρύβεται κάτω από σωρούς για δυσφήμιση του Hersh. Γιατί ο Ομπάμα θα έλεγε ψέματα για τη δολοφονία του Μπιν Λάντεν;

Το κίνητρο είναι προφανές: Η ρητορική του θανάτου του Μπιν Λάντε διαφυλάσσει τα βασανιστήρια κατά τη διακυβέρνηση Μπους, ενώ παράλληλα αποτελεί θεαματικές δημόσιες σχέσεις ως ο ακρογωνιαίος λίθος της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής – το λεγόμενο «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας».  Για παράδειγμα, η ταινία Zero Dark Thirty βασίζεται στην αφήγηση του Λευκού Οίκου. Το αποτέλεσμα της ταινίας είναι ουσιαστικά η βράβευση με Όσκαρ μιας κρατικά χορηγημένης προπαγάνδας: το φανταστικό δράμα που δείχνει πώς η CIA κυνήγησε επιτυχώς τον Μπιν Λάντεν με ένα συνδυασμό πονηριάς, τεχνολογίας και βασανιστηρίων.

Το άρθρο του Hersh αποκάλυψε αυτό το ψέμα, ταπεινώνοντας όλους όσοι πήραν μέρος σε αυτό.  Μετά που ο Hersh αποκάλυψε την κορυφή του παγόβουνου των βασανιστηρίων με το άρθρο του για τον Abu Ghraib το 2004, άνθρωποι σε όλο τον κόσμο ούρλιαζαν για δικαιοσύνη και απαίτησαν όπως διωχθούν οι βασανιστές. Ο Ομπάμα δεν έλαβε κανένα μέτρο και το ψέμα της δολοφονίας του Μπιν Λάντε χρησιμοποιήθηκε για να προστατεύσει τους εγκληματίες.

Το πιο σημαντικό, η αφήγηση του Λευκού Οίκου με το Zero Dark Thirty, έδωσε ένα ισχυρό δημοσιοσχετιστικό σπρώξιμο στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες έριξαν εκατοντάδες δις δολάρια σε βόμβες, πολεμικά αεροσκάφη και μαζική επιτήρηση για να αποδειχθεί ως μια θαυματουργή αποτυχία. Ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας «πέτυχε» μόνο να αποσταθεροποιήσει επιπλέον τη Μέση Ανατολή και μετά να στρώσει το δρόμο σε εξτρεμιστικές ομάδες, όπως το ΙSIS.

Τελικά, η δικομματική επίθεση στο Hersh καταδεικνύει την πλήρη συμμόρφωση των ΜΜΕ στην εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου Ρεπουπλικανοί, Δημοκρατικοί, και ακόμα «προοδευτικοί» των ΜΜΕ κατέληξαν να δέχονται την κυβερνητική πολιτική για ένα ατέλειωτο πόλεμο και μαζική παρακολούθηση. Χωρίς ερωτήσεις.  Όταν ο Μπους ήταν πρόεδρος, υπήρχαν διάφορες οπτικές στην αφήγηση για τον πόλεμο στο Ιράκ, και τα προοδευτικά ΜΜΕ είχαν την ελευθερία να επιτεθούν. Αλλά τα προοδευτικά ΜΜΕ αφομοιώθηκαν κατά τη διακυβέρνηση Ομπάμα.  Και τα δεξιά ΜΜΕ συμμερίζονται το όραμα του Ομπάμα για την εξωτερική πολιτική. O Hersh άνοιξε μια πόρτα στη Fox News να επιτεθεί στον Ομπάμα για τη Συρία και τον Μπιν Λάντεν, αλλά η Fox έκλεισε την πόρτα και αντίθετα επιτέθηκε στον Hersh. Ναι, τα δεξιά ΜΜΕ μισούν τον Ομπάμα, αλλά δεν μπορούν να του επιτεθούν για την εξωτερική πολιτική επειδή συμφωνούν μαζί του, εκτός από το περιστασιακό πείραγμα ότι ο Ομπάμα δεν είναι αρκετά επιθετικός. Αυτή η δικομματική συμφωνία στην εξωτερική πολιτική έδωσε στον Ομπάμα εξαιρετική ελευθερία να εξαπολύσει πολέμους drones σε έξι χώρες και οδήγησε σε ένα ενδιάμεσο πόλεμο στη Συρία στην αποκάλυψη του οποίου ο Hersh συνέβαλε πέρσι.




Όταν συνδυαστεί με το πρόγραμμα κατασκοπείας της NSA, τα ψέματα του Ομπάμα κάνουν τα προηγούμενα προεδρικά σκάνδαλα – όπως αυτό του Γουώτεργ-κέιτ και του Ιράν και των Κόντρα – να μοιάζουν απίστευτα αμελητέα, ενώ κάνουν τα ΜΜΕ των Ηνωμένων Πολιτειών να μοιάζουν με συνεργοί παρά ειδησιογραφικά μέσα.

Shamus Cooke is a social service worker, trade unionist, and writer for Workers Action (www.workerscompass.org). He can be reached at shamuscooke@gmail.com



[1] "The mass media are drawn into a symbiotic relationship with powerful sources of information by economic necessity and reciprocity of interest."
[2]  “Mr. Hersh’s 10,356-word account is based nearly exclusively on a handful of unnamed sources — which can’t be fact-checked — and mainly one retired U.S. intelligence official. One of the only named sources is Asad Durrani, a former director of Pakistani intelligence…”

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου