17 Μαΐ 2015

Και ξαφνικά … ελπιδοφόρες συνομιλίες για λύση;



Όχι και τόσο ξαφνικά σίγουρα! Η πολιτική κατάσταση τους περασμένους μήνες δεν ήταν απλώς αδιέξοδη, όπως ήταν πολλές φορές στο παρελθόν, αλλά ήταν επικίνδυνη, γιατί τα διαδοχικά βήματα της Κύπρου και της Τουρκίας μπορούσαν να οδηγήσουν σε μη ελεγχόμενες εξελίξεις. Εξελίξεις που δεν αφορούσαν μόνο τους δύο πρωταγωνιστές, αλλά και αρκετούς άλλους. Οι συνομιλίες δίνουν και πάλι μια διέξοδο για ένα χρονικό διάστημα. Έτσι έγινε για παράδειγμα, όταν η ΚΔ εντασσόταν στην Ε.Ε με όρο τη λύση το 2004. Αυτή τη φορά στην ένταξη προστίθεται και το ενεργειακό.

Είναι ελπιδοφόρες αυτές οι συνομιλίες; Πάντως προβάλλονται ως τέτοιες και υποστηρίζονται από τις χώρες του Συμβουλίου Ασφαλείας, την Ε.Ε. και τις εγγυήτριες δυνάμεις. Ο Έσπεν Μπαρθ Άιντε έκανε μερικές δηλώσεις πριν αρχίσουν οι συνομιλίες, οι οποίες ξεσήκωσαν βέβαια όπως θα ανέμενε και ο ίδιος, το θυμό των Ελληνοκυπρίων, αλλά σίγουρα σε ένα πιο σιωπηλό επίπεδο ξεσήκωσε και τους κρυφούς φόβους της ελληνοκυπριακής πολιτικής ελίτ, αναφορικά με την ΑΟΖ, αλλά και την ελληνοκυπριακή ιδιοκτησία της ΚΔ. Η κατάσταση στο εσωτερικό των Ελληνοκυπρίων είναι θα λέγαμε τουλάχιστον περίεργη. Η πολιτική ελίτ έχει χάσει το ό,ποιο κύρος μπροστά στην κοινωνία, ενώ παράλληλα με τις συνομιλίες τρέχουν ένα σωρό θέματα που αποδομούν την άρχουσα τάξη που κατέλαβε την εξουσία το 1960 ή με περισσότερη ακρίβεια το 1963. Η ελληνοκυπριακή κοινωνία περιφέρεται σε ένα σωρό ερειπια, αυτά των πιστεύω της. Το κύρος του κράτους έχει καταρρεύσει εξ ου και τα ανεκδοτα που συγκρίνουν το κλεφτοκράτος με το ψευδοκράτος. Ο πρόεδρος της ΚΔ αποκαλείται και «Δεσμεύομαι» σε βαθμό που υποχρεώνεται να χαριτολογεί και ο ίδιος μ αυτό.
Από την άλλη, οι Τουρκοκύπριοι δείχνουν να επιθυμούν λύση πράγμα που απέδειξαν με την εκλογή Ακιντζί. Ο οποίος Ακιντζί χαίρει ενός σεβασμού, όχι μόνο από τους Τ/Κ, αλλά και πολλούς Ε/Κ. Είναι ενδεχομένως αυτή την στιγμή ο ποιο δημοφιλής Κύπριος πολιτικός.

Επομένως, οι «σκοτεινοί» παίχτες αυτή την στιγμή είναι αφ’ ενός ο Ερντογάν και αφ’ ετέρου η ελληνοκυπριακή πλευρά. Πάντως, η καθαρή στάση υπέρ των συνομιλιών από τις ηγεσίες του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ έδωσαν προς το παρόν το τέμπο. Ταυτόχρονα, άρχισαν βέβαια να ηχούν τα κύμβαλα της άρνησης, αλλά αρκετά ντροπαλά μέχρι τώρα.

Ένα παράδειγμα είναι ο Άριστος Μιχαηλίδης του Φιλελευθέρου. Αναφερόμενος στην εκδήλωση του Σαββάτου για το άνοιγμα του δρόμου Δερύνειας Αμμοχώστου μίλησε για μασκαραλίκια από «οργανωμένους» που δεν καταλαβαίνουν ότι με το άνοιγμα των οδοφραγμάτων εμπαιδώνεται η διχοτόμηση. Δεν εξήγησε γιατί με το κλείσιμο των οδοφραγμάτων αποδυναμώνεται η διχοτόμηση. Η κρυμμένη απάντηση, φυσικά, είναι ότι μπορεί κάποιος να μιλά για «ολόκληρο κράτος» και να εννοεί την ΚΔ χωρίς τα κατεχόμενα και τους Τουρκοκύπριους. Κάτι ανάλογο εννοεί και ο Σιζόπουλος, όταν θεωρεί ότι η ΔΔΟ είναι διχοτομική, διότι ένα μέρος του κράτους θα περάσει στους Τουρκοκύπριους και φυσικά το έδαφος της τουρκοκυπριακής πολιτείας.

Η θέση της ΕΔΕΚ ότι ομοσπονδία είναι ρατσιστική προκαλεί γέλοιο έξω από το κυπριακό χωριό και ειδικά στο ευρωπαϊκό σοσιαλιστικό κόμμα που προσπαθεί από το 1980 να πείσει την ΕΔΕΚ να κάνει μια δικοινοτική ομάδα συνεννόησης με τους Τ/Κ σοσιαλιστές. Λες και υπάρχουν ομοσπονδίες με ίσο πληθυσμό κατοίκων των πολιτειών.


Ακόμα πιο εξωφρενική είναι η θέση «να εξαπολύσουμε διεθνή εκστρατεία επανατοποθέτησης του Κυπριακού στη σωστή του βάση της εισβολής κατοχής» (ΟΗΕ. Ε.Ε κλπ). Ας δοκιμάσουν έτσι για εμπειρία στα σοσιαλιστικά κόμματα πρώτα και μετά βλέπουμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου