10 Μαΐ 2015

Τα σκάνδαλα, σκανδάλα. αλλά η ΚΟΠ προστατευόμενο κύκλωμα [μια ερμηνεία του θεαμάτων ενός σαββατοκύριακου, κατά οποίο, μάλλον, αποκαλύφθηκε η προειλημμένη απόφαση για ένα πρωτάθλημα]

Το σαββατοκύριακο 2-3 Μαΐου 2015 είχε κάτι από τα γνωστά κόλπα του βαθέως κράτους της ΚΟΠ. Ξαφνικά, οι διαιτητές σε δυο ματς που αφορούσαν το πρωτάθλημα έκαναν κραυγαλέα λάθη που οδηγούσαν σε ένα κοινό αποτέλεσμα – το να διασφαλιστεί ότι το ΑΠΟΕΛ θα αποκτούσε απόσταση ασφαλείας από τη δεύτερη ομάδα, τον Απόλλωνα, και θα έκλεινε το θέμα «πρωτάθλημα». Με δεδομένη την ανυποληψία για την ΚΟΠ και την κυπριακή διαιτησία, όσοι κατασκεύασαν το θέαμα μάλλον θα περίμεναν μια μικρή εκτόνωση και να συνεχιστεί το θεαμα. Η ένταση ήταν μεγαλύτερη της αναμενόμενης όμως – ίσως και λόγω του ότι προηγήθηκε. Μια διάχυτη οργή απλώθηκε, όχι μόνο στο ίντερνετ, αλλά και στους δρόμους. Η επιθεση οπαδων της Ανορθωσης σε σε οίκημα οπαδών του ΑΠΟΕΛ ήταν ένα σύμπτωμα του ότι το σκηνικό ξεπέρασε κάποια όρια. Την Τετάρτη, η ΚΟΠ διέρρευσε ότι δεν θα ξανα-διαιτητεύσει ο διαιτητής του ΑΠΟΕΛ- Ομόνοια.. για να αφεθεί να νοηθεί στις μικρές γραμμές ότι εννοούσε για φέτος ενδεχομένως. Ο Κουτσοκούμνης μπροστά στη θύελλα των αντιδράσεων δήλωσε ότι και ο ίδιος είδε ότι είδαν όλοι [άρα, ας πούμε, συμφωνούσε..αλλα.] για να κατευνάσει το θυμό. Αλλά ποιός τον πιστεύει πια..Διότι το κλίμα είναι ήδη φορτισμένο – και πολιτικά, και όσον αφορά στην εύνοια ομάδων από συγκεκριμένες πόλεις, αλλά και βαθύτερα γιατί το ποδόσφαιρο έχει καταντήσει μια επιχείρηση δημόσιας κοροϊδίας με υπόστρωμα τα χρήματα που κάποιοι βγάζουν, είτε από τις τηλεοπτικές μεταδόσεις, είτε από τα στοιχήματα στημένων αγώνων. Στον απόηχο της οργής ακούστηκαν και δηλώσεις εκπροσωπών μικρών ομάδων [όπως του Οθέλλου] για προτεινόμενες συμφωνίες για να μην παίξουν «δυνατά» ενάντια σε ομάδα που έπαιζε στην Ευρώπη. Φυσικά, η αστυνομία έκανε ότι δεν άκουσε. Ο στόχος εκεί παραμένει να διαχειριστούν με συγκάλυψη δυο καυτές πατάτες – τις καταγγελίες Παναγή και τους φακέλους για στημένα παιχνίδια. Μέχρι ποτέ θα συνεχιστεί η κοροϊδία, μετά και τη φετινή φιέστα, είναι αμφίβολο. Θα γίνει μια προσπάθεια θεάματος, μετά την οργή, αλλά δύσκολα θα πείσει πια…Τα σενάρια είναι, άλλωστε,  χιλιοπαιγμένα – θα αφεθεί να κερδίσει κάποια άλλη ομάδα, θα γίνει ένα θέαμα εύνοιας άλλων, και μετά θα επανέλθει με μαθηματική ακρίβεια ο μηχανισμός στη θέση που θέλει – θα ανακηρύξει αυτούς που θέλει πρωταθλητές κοκ. Και φέτος και του χρόνου κοκ

Το πλαίσιο της γενικευμένης αμφισβήτησης της ΚΟΠ και του πρωταθλήματος ως στημένο θέαμα: η προσπάθεια αστυνόμευσης και οι καταγγελίες Παναγή
Το πλαίσιο ήταν ενδιαφέρον. Το φετινό πρωτάθλημα ξεκίνησε από την αρχή προβληματικά. Το φθινόπωρο σε μια πρωτοφανή κίνηση, οι οπαδοί [ανεξαρτήτως σωματείου] αποφάσισαν να συνεργαστούν σε μια αποχή διαμαρτυρίας ενάντια στην προσπάθεια καθιέρωσης κάρτας οπαδού. Στην επιφάνεια, η κάρτα προβλήθηκε ως μια προσπάθεια να περιοριστούν τα επεισόδια στα γήπεδα. Στην ουσία όμως, και αυτό βίωσαν οι οπαδοί, ήταν μια ακόμα κίνηση αστυνόμευσης – έτσι, μετά την επιβολή λογοκρισίας στους παράγοντες των ομάδων [ακόμα και σε κραυγαλέες περιπτώσεις που έδειχναν σκόπιμα μεροληπτική διαιτησία], αλλά και στη λογοκρισία συνθημάτων και συμβόλων στην κερκίδα, τώρα θα εφαρμοζόταν και ένα σύστημα επιτήρησης της κερκίδας. Και πίσω από τη δήθεν προστασία από τα επεισόδια των οπαδών, υπήρχε μια απόλυτα υλική και οικονομική πραγματικότητα – το κυπριακό ποδόσφαιρο έχει εξελιχθεί σε ένα ελεγχόμενο θέαμα, όπου μερικοί ελέγχουν, εν δυνάμει και τα αποτελέσματα μέσω διαιτησίας, αλλά και τα οικονομικά συμφέροντα που πηγάζουν από το θέαμα. Η περίπτωση του κ. Κούμα, αντιπροέδρου της ΚΟΠ, και στενού συνεργάτη του πρόεδρού της, ο οποίος έχει εταιρεία μεταδόσεων αγώνων, ενώ ταυτόχρονα μπορεί, εν δυνάμει να επηρεάζει και το αποτέλεσμα αγώνων μέσω του ορισμού διαιτητών, είναι εξόφθαλμη σύγκρουση συμφερόντων. Αλλά ποιός μπορεί να παρέμβει σε ένα κλειστό σύστημα, στο οποίο λειτουργεί η αόρατη απειλή του τί θα κάνει ο διαιτητής την επόμενη αγωνιστική και ποιός θα σταλεί στη δικαστική για δηλώσεις; Το ότι ο ίδιος ο πρόεδρος της ΚΟΠ,  είχε δηλώσει ότι έγινε μεροληπτική εξέταση των κριτηρίων για μια ομάδα, την Ανόρθωση, με τον εκβιασμό να συμμετάσχει στην τηλεόραση που συστήνει η ομοσπονδία την οποία ελέγχουν οι δυο ισχυροί άντρες, Κούμας –Κουτσοκούμνης, ήταν χαρακτηριστική. Άρα παρά την ευρύτερη σκανδαλολογία, το θέμα πέρασε στα αζήτητα. Το βαθύ κράτος της ΚΟΠ δεν το αγγίζει η διερεύνηση – απλώς η δυσφορία εκτονώνεται σε μερικά κείμενα αθλητικογράφων, ενώ οι παράγοντες είναι υπό εκβιασμό τιμωρίας, αν μιλήσουν.

Στην ουσία όμως, και αυτό βίωσαν οι οπαδοί, ήταν μια ακόμα κίνηση αστυνόμευσης – έτσι μετά την επιβολή λογοκρισίας στους παράγοντες των ομάδων [ακόμα και σε κραυγαλέες περιπτώσεις που έδειχναν σκόπιμα μεροληπτική διαιτησία], αλλά και στη λογοκρισία συνθημάτων και συμβόλων στην κερκίδα, τώρα θα εφαρμοζόταν και ένα σύστημα επιτήρησης της κερκίδας. Και πίσω από τη δήθεν προστασία από τα επεισόδια των οπαδών, υπήρχε μια απόλυτα υλική και οικονομική πραγματικότητα – το κυπριακό ποδόσφαιρο έχει εξελιχθεί σε ένα ελεγχόμενο θέαμα, όπου μερικοί ελέγχουν εν δυνάμει και τα αποτελέσματα μέσω διαιτησίας, αλλά και τα οικονομικά συμφέροντα που πηγάζουν από το θέαμα. Η περίπτωση του κ. Κούμα, αντιπροέδρου της ΚΟΠ, και στενού συνεργάτη του πρόεδρού της, ο οποίος έχει εταιρεία μεταδόσεων αγώνων, ενώ ταυτόχρονα μπορεί, εν δυνάμει να επηρεάζει και το αποτέλεσμα αγώνων μέσω του ορισμού διαιτητών είναι εξόφθαλμη σύγκρουση συμφερόντων.

Και τότε, εμφανίστηκε ο Μ. Παναγή, ένας διεθνής διαιτητής, ο οποίος, όχι μόνο επιβεβαίωσε τα όσα υποψιάζεται το κοινό, αλλά αναφέρθηκε και σε υπαρκτές ηχογραφήσεις που τεκμηριώνουν τα λεγόμενά του. Σε μια κοινωνία όπου υπάρχει στοιχειώδης ευαισθησία, παρά τους νομικίστικους κανόνες με βάση τους οποίους στάλθηκαν και άνθρωποι στη φυλακή με στημένες δίκες, όπως τεκμηριώνεται στην υπόθεση της Δρομολαξιάς με τις ανάλογες, και πάλι λογοκρινόμενες ηχογραφήσεις, οι υπεύθυνοι θα ζητούσαν να ακουστούν οι ηχογραφήσεις και θα εξηγούσαν. Έστω και αν το θέμα δεν μπορεί να πάει στα τοπικά δικαστήρια. Αντί αυτού, ο κύριος ο οποίος καθορίζει τους διαιτητές, απείλησε προκαταβολικά να μην δημοσιοποιηθούν οι ηχογραφήσεις. Το τί φοβάται άγνωστο – και οι αρμόδιοι δεν ευαισθητοποιήθηκαν έστω να τα διερευνήσουν εκτός δικαστηρίων. Για ένα διάστημα κυκλοφορήσαν οι πληροφορίες, αλλά, όπως φάνηκε, με στόχο να εκτονωθούν. Έτσι, ακούστηκαν μερικές ηχογραφήσεις που περιλάμβαναν και τις ιδεολογικές προκαταλήψεις του βαθέως κράτους της ΚΟΠ ενάντια στην αριστερά – με τις αμίμητες αναφορές σε κομμούναρους κλπ.

Το θέαμα του τέλους: ξαφνικά στα playoffs, όταν η ΚΟΠ προσπαθούσε να πείσει τον κόσμο να πάει ξανά στα γήπεδα και να τους επιχορηγήσει το εισιτήριο, η διαιτησία έγινε καλή.. για λίγο..
Όμως, το πρωτάθλημα παρέπαιε. Οι φίλαθλοι, παρά την αναστολή της εφαρμογής της κάρτας, είχαν πια αραιώσει από τα γήπεδα. Βέβαια, οι αρμόδιοι ήταν σίγουροι ότι το θέμα θα πέσει στα μαλακά. Με κάθε ευκαιρία δήλωναν ότι δεν θα γίνει τίποτα. Ο υπουργός δικαιοσύνης για να ενισχύσει το θέαμα έβγαινε ακολούθως και δήλωνε έντονα ότι οι έρευνες συνεχίζονται. Και μετά συνέχιζε στο ρόλο του. Η συγκάλυψη με την ελπίδα του να περάσει ο χρόνος συνεχιζόταν. Και μπροστά στον κίνδυνο να καταντήσει το πρωτάθλημα σε μια κωμωδία με άδειες κερκίδες, φαίνεται ότι η ηγεσία της ΚΟΠ, αποφάσισε να προσφέρει σασπένς. Έτσι, για δυο  μήνες την άνοιξη, φάνηκε να υπάρχουν καλές διαιτησίες, ενώ μάλλον σκόπιμα διάφοροι πρωταγωνιστές δεν πήγαιναν καλά για να δημιουργηθεί και ενδιαφέρον. Και όντως, αυξήθηκε η προσέλευση στα γήπεδα. Και έτσι, είχαμε δηλώσεις για το πώς βελτιώθηκε η διαιτησία, και οι αθλητικογράφοι ξέχασαν τις καταγγελίες Παναγή και μιλούσαν για «ματσάρες» κλπ. Και ύστερα ήρθαν οι μέλισσες. Το Σάββατο 3/5 σε δυο ταυτόχρονους αγώνες, οι προηγουμένως καλοί διαιτητές έκαναν "ξαφνικά" κραυγαλέα λάθη. Το θέμα αφορούσε κατά κύριο λόγο την κορυφή αφού στα ματς της υποβάθμισης οι αποφάσεις μάλλον παιρνονταν μεταξύ σωματείων – υπήρχαν και εκεί κατηγορίες για χατιρικά παιχνίδια, αλλά οι αναφορές ήταν σε συναλλαγή μεταξύ σωματείων. Άλλωστε στη λογοκρινόμενη ηχογράφηση για το πώς στήθηκε η δίκη της Δρομολαξιάς, ο κ. Λίλλης είναι σαφής για το παρασκήνιο των παραγόντων που θυμίζει το χρηματιστήριο του 1999: κάνε αυτό το χατίρι και θα σου κάνω το άλλο, scratch my back and I will..] κλπ…

Τα επίμαχα ματς αφορούσαν το ΑΠΟΕΛ - Ομόνοια και ΑΕΚ - Απόλλων. Στο πρώτο, ο διαιτητης εφάρμοσε την τακτική «κόψιμο ποδιών από την αρχή». Φόρτωσε κίτρινες  παίκτες της Ομόνοιας, απέβαλε ένα με το τέλος του πρώτου 20λεπτου για ασήμαντο ουσιαστικά λόγο, και δεν εδωσε πέναλτι κοινώς αποδεκτό [αφού υπάρχει και η τηλεοπτική αναπαράσταση] στην αρχή του αγώνα υπέρ της Ομόνοιας. Μέχρι και ο Φιλελεύθερος [που προσπαθεί να κρατά ισορροπίες ανάμεσα στα σωματεία] βγήκε με πρωτοσέλιδο [στο αθλητικό ένθετο] σχόλιο «είναι επικίνδυνος» για τον διαιτητή. Στο άλλο ματς, η διαιτησία έκανε επίσης κραυγαλέα λάθη σε βάρος του Απόλλωνα στο σημείο που εκείνη η ομάδα άρχισε την αντεπίθεση του τέλους – ακυρώθηκε και πάλι κοινώς αποδεκτό [μετά το ματς στις οθόνες] γκολ του Απόλλωνα, ενώ υπήρχαν και άλλες φάσεις που έδειχναν πρόθεση του διαιτητή να εμποδίσει τον Απόλλωνα να ισοφαρίσει. Έτσι, ενώ η διάφορα μεταξύ των δυο ομάδων ήταν μόλις 2 βαθμοί και άρα αν έφερναν και οι δυο ισοπαλία, το ΑΠΟΕΛ θα πήγαινε να παίξει στην έδρα του Απόλλωνα το πρωτάθλημα – αν έχανε θα ανέβαινε στην πρώτη θέση ο Απόλλωνας- τώρα είχε διαφορά 5 βαθμών και ο Απόλλωνας δεν είχε στη διάθεσή του τον κορυφαίο επιθετικό, ο οποίος αποβλήθηκε στην ένταση του τέλους. Δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι τόσα μαζεμένα και οργανωμένα σχεδόν λάθη, ήταν τυχαία.

Πόσες φορές, όμως, μπορεί να στηθεί το θέαμα της δήθεν σκληρής αγωνιστικής διεκδίκησης – και στο τέλος να δοθεί το πρωτάθλημα σε αυτόν τον οποίο όλοι υποψιάζονταν ότι θα δινόταν από την αρχή; Τα περσινά με την ΑΕΛ και τα πιο παλιά…
Ιδιαίτερα γιατί ένα ανάλογο σκηνικό έγινε και πέρσι – πάλι με το ΑΠΟΕΛ και λεμεσιανή ομάδα, την ΑΕΛ. Σε εκείνη την περίπτωση, η ΑΕΛ ήταν πρώτη, και σε ένα ματς, το οποίο έλεγχε και είχαν μείνει 40 λεπτά, ξαφνικά ο διαιτητής διάκοψε τον αγώνα γιατί ρίχτηκε κροτίδα στο αγωνιστικό χώρο. Υπήρξε και ένα κάπως θέατρο ποδοσφαιριστή του ΑΠΟΕΛ [για το πόσο τραυματίστηκε κλπ] και το ματς θα κατακυρωνόταν υπέρ του ΑΠΟΕΛ. Αν όλα κρίνονται από τη σύγκριση, ήταν σαφώς μια βολική δικαιολογία – οι κύπριοι διαιτητές δεν χαρίζουν πρωταθλήματα με τέτοιες δικαιολογίες. Ακολούθησε κατακραυγή, και ξανάγινε το ματς σε ευνοϊκό πλαίσιο για το ΑΠΟΕΛ – από την αρχή, σε ουδέτερο γήπεδο, και χωρίς να έχει το ΑΠΟΕΛ το άγχος του αγώνα κυπέλλου που υπήρχε στο πρώτο ματς. Κέρδισε και με την ψυχολογία. Είχαν σωθεί τα προσχήματα, αλλά στην κοινή γνώμη έμεινε το αίσθημα μιας χαριστικής κίνησης. Για όσους θυμόνταν, ήταν ανάλογο του πως εμποδίστηκε η Νέα Σαλαμίνα να πάρει το πρωτάθλημα στις τελευταίες αγωνιστικές του 1965. Αλλά τώρα το θέμα δεν ήταν μόνο ιδεολογικό – η προκατάληψη, δηλαδή, εναντίον αριστερών ομάδων. Εδώ, η εύνοια προς την ομάδα της Λευκωσίας προκάλεσε ένταση και σε οπαδούς δεξιών ομάδων, άλλων πόλεων, όπως η Ανόρθωση και ο Απόλλων.

Είναι κοινό μυστικό ότι ο Αβέρωφ Νεόφυτου έχει σχέσεις με τον κ. Κούμα, αλλά και ότι παρεμβαίνει στο ποδόσφαιρο μέσα από δίκτυα: οπότε πόσο τυχαία μπορεί να ήταν μια δημόσια συνάντηση του, που θύμιζε 2011, με τον πρόεδρο της ΚΟΠ και τον πρόεδρο του σωματείου που θα έβγαινε κερδισμένο από τα στημένα παιχνίδια του Σαββάτου;
Είναι γεγονός ότι οι κατηγορίες για «παράγκα» [όπως αποκαλείται το παρασκήνιο- «παρακράτος» στην ΚΟΠ] αφορούν στον ηγέτη της δεξιάς, τον κ. Αβέρωφ Νεοφύτου. Υπάρχουν, ήδη, ξεκάθαρες καταγγελίες ότι το 2011 παρέβηκε για να μην κερδίσει η Ομόνοια συγκεκριμένο αγώνα τον Μάιο του 2011 για να καλιεργηθεί κλίμα αποχής στους αριστερούς ψηφηφόρους οπαδούς της Ομόνοιας. Είναι και για αυτά χρήσιμο το παρακράτος της ΚΟΠ.

Μπορεί, λοιπόν, ο Αβέρωφ να ήθελε να πάρει το πρωτάθλημα το ΑΠΟΕΛ; Η Ομόνοια έκανε και καταγγελία ότι υπήρξε δημόσια συνάντηση Κουτσοκούμνη - - Αβέρωφ και προέδρου του ΑΠΟΕΛ. Βέβαια, το λογικό ερώτημα είναι γιατί να γίνει μια τέτοια συνάντηση δημόσια; Ίσως, όμως, ακριβώς γιατί έπρεπε να δοθεί το μήνυμα ότι ο Αβέρωφ βοήθησε;

Ένα υποθετικό σενάριο. Το κυπριακό μπαίνει και πάλι σε τροχιά λύσης. Ο Αβέρωφ εξήγγειλε "πορεία στη βάση" - της δεξιάς εννοείται, για να εξηγήσει προφανώς τα καλά αναπόφευκτα κλπ της λύσης. Οι οπαδοί του ΑΠΟΕΛ δεν είναι όλοι ή κατά πλειοψηφία ακροδεξιοί. Όμως, ο σκληρός πυρήνας εξέφρασε και στο παρελθόν ακροδεξιές τάσεις. Σε ένα τέτοιο κλίμα, ο Αβέρωφ ίσως και να ήθελε να φανεί ότι ευνοεί το ΑΠΟΕΛ. Άλλωστε, η κατά αρκετούς χαζοχαρούμενη εικόνα που ανάρτησε στο twitter μπορεί και να ερμηνευθεί ανάλογα ποδοσφαιρικά – αν τα κίτρινα πουλάκια-παπακια είναι ποδοσφαιρικές φανέλες και ο Αβέρωφ ο διοργανωτής. Κανένας δεν αυτοκαρφώνεται. Το ασυνείδητο, όμως, μερικές φορές κατασκευάζει και slips of tongue/Γλωσσικά ολισθήματα.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου