3 Μαΐ 2015

Κυπριακό: τέλος χρόνου και πάλι...



Όταν είδε και αποείδε η κυβέρνηση ότι και τα γκάζια δεν της δίνουν την διεθνή αναβάθμιση που ίσως ανέμενε ( και που αναμένουν ο Νικόλας και ο Λιλλήκας ) και αφού έπρεπε να τελειώσει η τουρκική ναφτεχ από μόνη της, ξανασύρθηκε στην αποδοχή των συνομιλιών όπως συμβαίνει εδώ και δεκαετίες όταν η απουσία συνομιλιών δημιουργεί πρόβλημα ασφάλειας. Ειδικά αυτή την συγκεκριμένη χρονική συγκυρία στην περιοχή μας, η εκρεμότητα μπορεί να έχει απρόβλεπτες συνέπειες.

Και ενώ λοιπόν όλα έδειχναν ότι οι ηγέτες σύρονταν στις συνομιλίες ….εμφανίστηκε ο Μουσταφά Ακκιντζί. Ο οποίος έδωσε χαρακτήρα δημοψηφίσματος στις εκλογές με το ΝΑΙ να παίρνει τουλάχιστον 60%. Αυτό δεν σημαίνει ότι ολόκληρο το 40% είναι όλο του ΟΧΙ.

Οι Τουρκοκύπριοι λοιπόν, παρά την κούραση που άρχισαν να δείχνουν τα τελευταία χρόνια, εξακολουθούν να επιθυμούν ομοσπονδοποίηση της Κύπρου.

Οι Ελληνοκύπριοι γενικά φαίνεται ότι εκλαμβάνουν το γεγονός θετικά. Κάποιοι έχουν όμως πανικοβληθεί και καταφεύγουν στο επαναλαμβανόμενο μοτίβο ότι το κλειδί ευρίσκεται στην Τουρκία. Άλλοι διατελούν σε αμηχανία. Ένας ή μια παρέα, έκαψαν το αυτοκίνητο του Παπαπέτρου που είχε το θράσος να παραστεί στην μετεκλογική συγκέντρωση του Ακκιντζή, με μερικές εκατοντάδες άλλους Ελληνοκύπριους. Ο Αφέρωφ εξήγγειλε πορεία προς τον λαό για να εξηγήσει την λύση και το ΑΚΕΛ ανακοίνωσε ότι θα υποστηρίξει την λύση εάν και εφόσον υπακούει σε αρχές και αξίες. Βασικά ενώ δημοσκοπικά οι Ελληνοκύπριοι εξακολουθούν κατά πλειοψηφία να θέλουν λύση δεν εκδηλώνονται με σαφήνεια. Παρόλα αυτά και το απορριπτικό στρατόπεδο δεν έχει επι του παρόντος την μαχητικότητα που επέδειξε στο παρελθόν. Φυσικά στην ελληνοκυπριακή πλευρά υπάρχει η γενική απαξίωση των πολιτικών ηγεσιών η οποία προς το παρόν εκφράζεται με τάση προς την ιδιώτευση. Αλλά και στην πλευρά των Τουρκοκυπρίων φαίνεται ότι υπάρχει μια κούραση αναφορικά με τα κινήματα του δρόμου και ίσως αυτή τη φορά οι Τουρκοκύπριοι να αρκεσθούν περισσότερο στην δράση των πολιτικών τους εκπροσώπων.

Το κομματι της κοινωνίας και στις δύο πλευρές που δεν σταμάτησε μετά την απογοήτευση του 2004 να ασχολείται ακόμα με την επαναπροσέγγιση το δίχως άλλο έχει πλέον ανεβασμένο ηθικό για μια ακόμα μάχη την οποία ούτως ή άλλως ανέμενε.

Ένα θέμα ωστόσο που πρέπει να συνυπολογιστεί είναι ότι ο Ακκιντζή εκλέγηκε μεν αλλά ουσιαστικά δεν έχει κομματικό μηχανισμό πίσω του. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που τον ψήφισαν πρόσκεινται ή είναι οργανωμένοι σε άλλα κόμματα και κυρίως στο Ρεμπουπλικανικό. Μέχρι το 2004 όλος αυτός ο κόσμος είχε καλή πολύ καλή σχέση με το ΑΚΕΛ και τον κόσμο του. Αν θεωρήσουμε ότι χρειάζεται λαϊκή συμμετοχή και πίεση για λύση, μία προσέγγιση αυτών των δύο κομμάτων θα είναι χρήσιμη.


Ο κ Άιντα φθάνει μέσα στην εβδομάδα και αρχίζει τις επαφές του. Απότι φαίνεται μέχρι στιγμής δείχνει να μη θέλει να παρασυρθεί από την μια ή την άλλη πλευρά στο παιγνίδι της αναβολής και της κωλυσιεργείας στο οποίο συνήθισαν οι Κύπριοι και κυρίωςα από το 2000 οι Ελληνοκύπριοι. Τείνει δηλαδή να μην συμφωνεί με το όχι στα χρονοδιαγράμματα κάτι που εκνευρίζει την πλευρά μας και κυρίως εκείνους που δεν βιάζονται καθόλου για λύση. Και στο θέμα της επιδιαιτησίας φαίνεται επίσης Ο κ Άιντα να σχεδιάζει τρόπους «βοηθητικών προτάσεων», γεγονός το οποίο τον έχει κατατάξει στην στρατιά των ανεπίθύμητων ειδικών αντιπροσώπων των ΓΓ του ΟΗΕ οι οποίοι επίσης κρίνονται συνήθως ετεροβαρείς έως και φιλότουρκοι. Γενικά φαίνεται ότι ο « διεθνης παράγοντας» χρειάζεατι αν όχι λύση τουλάχιστον μια νέα συμφωνία πάνω σε ένα νέο στάτους κβο που δεν θα ενοχλεί τις λεπτές ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου