10 Μαΐ 2015

ΣΠΟΝΤΕΣ


  • Για την αξιοπρέπεια και την σοφία των ιθαγενών. Μπορεί, εμείς, η Κύπρος, να είμαστε και το θετικό πρότυπο και στην περιοχή και ευρύτερα. Ο κόσμος γύρω μας βυθίζεται ακόμα πια βαθιά στην αθλιότητα. Αναπόφευκτα, όπως είχε γράψει και ο Φρόυντ, καθώς έβλεπε τα σύννεφα του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου να μαζεύονται, θα έλθει και η άλλη τάση. Αλλά κοιτάξετε γύρω μας σήμερα - μυρίζει δεκαετία του  1930: στο Ισραήλ μόλις διορίστηκε υπουργός δικαιοσύνης μια κυρία, που πριν λίγο καιρό έκανε δημόσια δήλωση που επικροτούσε [αν δεν ενθάρρυνε] τις επιθέσεις και τις εκτελέσεις παλαιστινίων. Από την άλλη, οι φανατικοί τους οποίους χρησιμοποιεί η Δύση και η Σαουδική Αραβία για να πολεμήσει το κοσμικό καθεστώς της Συρίας, έχουν ξεσαλώσει τελευταία σε υστερικές κραυγές για γενοκτονία των αλεβιτών, των σιητών κοκ.  Πιο βόρεια ένας υπάλληλος στο υπουργείο εξωτερικών της Τσεχίας, χωρίς ίχνος ντροπής, είπε τα εξής για την αντιμετώπιση των διαμαρτυριών ενάντια στο καθεστώς του Κίεβου: « η καλύτερη λύση είναι ότι τους έκαναν στην Οδησσό, που τους έκαψαν, ή στο Dnepropetrovsk, όπου τους σκότωσαν γρήγορα και τους έθαψαν δίπλα στο δρόμο..». Αυτός είναι προϊόν της δήθεν δημοκρατικής μπλα μπλα σκέψης του Χαβελ και ανάλογων άλλων "δημοκρατών", τους οποίους επιχορηγούσε η δυτική σκέψη, αλλά των οποίων το βεληνεκές έφτανε μόνο μέχρι την καρέκλα που ήθελαν για τον εαυτό τους. Ευτυχώς η τσεχικη κυβέρνηση τον επέπληξε. Αλλά το Ισραήλ, της δυτικής δημοκρατίας στην Μέση Ανατολή [έτσι δεν λέει το προπαγανδιστικό σενάριο;] έχει την εν λόγω κυρία υπουργό. Και η Σαουδική Αραβία κάνει ότι δεν καταλαβαίνει τί λένε αυτοί που χρηματοδοτεί. Η Μέση Ανατολή δεν ήταν ιστορικά μια περιοχή πολέμων – αντίθετα, όπως φαίνεται και από τον πλουραλισμό των πολιτιστικών ομάδων, ήταν μέχρι πρόσφατα και ένας χώρος συνύπαρξης. Είναι στη δύση άλλωστε που εφευρέθηκε η νύχτα του αγίου Βαρθολομαίου και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης - όπως και η αποικιοκρατία. Η μαζική εξαφάνιση ανθρώπων. Είχε και η ανατολή της σφαγές της – κάθε πόλεμος είναι δραματικός, και οι μονοθεϊστικές θρησκείες παράγουν απολυταρχικές λογικές. Όμως, στην ανατολή είχαμε και συμβίωση. Αυτό το μίσος που κυριαρχεί αυτές τις μέρες είναι σύμπτωμα κρίσης, ίσως και υστερίας από όσους φοβούνται το μέλλον. Αλλά είναι θλιβερό. Σε αυτό τον κόσμο, η Κύπρος παρά τους πόλεμους, παρά τις υστερίες μερίδων, είναι μια όαση του εναλλακτικού που μπορεί να προσφέρει την άλλη εικόνα. Πρέπει να βρούμε τρόπους να βασίσουμε τη λύση στην δική μας ιστορική εμπειρία – τί να μας διδάξουν οι δυτικοί με όσα επιχορηγούν στη Συρία, με όσα ανέχονται στο Ισραήλ και την Ουκρανία; Πολύ καλά, λοιπόν, είπε ο κ. Άιντε ότι θα την βρούμε εμείς την λύση.. Κοιτάζοντας γύρω μας, ίσως να είναι και υποχρέωση μας απέναντι στην ιστορία – αλλά και απόδειξη ότι δημιουργούμε και εμείς ιστορία. Άλλωστε, για όποιον θέλει να το δει, η Ελλάδα και η Τουρκία ακολουθούν τώρα τη πολιτική που ανακαλυψε σαν αναγκαία, αλλά με κόστος από τις δικές τους παρεμβασεις, η Κύπρος από το 1960. Έχουν κρυφή, συλλογική σοφία οι ιθαγενείς..

  • Μπορεί να ωριμάσει ο κυπριακός φιλελευθερισμός; Επειδή ο κυπριακός φιλελευθερισμός βολοδέρνει ακόμα ανάμεσα στην νοσταλγία μια αποικιακής λαγνείας του ιθαγενή που φοβάται να ενηλικιωθεί και να μάθει – έτσι παπαγαλίζει ότι του πουν, και φαντάζεται μια Ευρώπη διαφορετική από αυτήν που υπάρχει – και σε μια ταξική δουλοπρέπεια απέναντι στο μεγάλο κεφάλαιο – και τα πρωτοσέλιδα του, η στήλη προσφέρει το ακόλουθο απόσπασμα ως εισήγηση σκέψης. Διότι τώρα είναι η στιγμή που αν προχωρήσει το κυπριακό, θα χρειαστεί μερικοί να ξεκολλήσουν από το μαντρί του τί τους πασάρει η ΟΕΒ και οι καθημερινές της εκδόσεις [σε μορφές εφημερίδων] και να σκεφτούν, επιτέλους, όπως θα έλεγε και ο Καντ, ως άνθρωποι της εποχής της ωριμότητας. Ο Μαξ Βέμπερ είναι από τους πατέρες της κοινωνιολογικής σκέψης και η επίδραση του είναι διάχυτη στην ώριμη φιλελεύθερη σκέψη – όχι στα παπαγαλίσματα. Το πιο κάτω απόσπασμα ενάντια στις απλίκες ανοησίες όσων νομίζουν ότι ανακάλυψαν την τασιηνόπιττα μαζί με την καρέκλα του ρουσφετιού του Δ. Γεωργιάδη, είναι ενδεικτικό του πως αντιλαμβάνεται η γερμανική σκέψη την έννοια της ρύθμισης [μιας και το θέμα της εβδομάδας ήταν τα ωράρια] της αγοράς [σε διάφορες εκδοχές και μορφές] στα πλαίσια των αντικρουόμενων κοινωνικών συμφερόντων – και των συμφερόντων του συλλογικού που εκφράζει η πολιτεία. Για όσους, είπαμε, δεν θέλουν να παπαγαλίζουν, αλλά να μιλούν με βάση το τί συζητείται στην Ευρώπη. Και για όσους είναι αγγλόφιλοι – θα επανέλθουμε με ανάλογες εισηγήσεις άλλη φορά..:).. «..το τυπικό αξίωμα της συναλλακτικής ισότητας μεταξύ οικονομικά άνισων άφηνε τους οικονομικά δυνατότερους στην διάθεση των ισχυρότερων. Λειτουργούσε επομένως σε βάρος κάθε λογικά παραδεκτής αρχής κοινωνικής δικαιοσυνης..στον τυπικό ορθολογισμό του «δικαίου του εμπόρου» αντιτάχθηκαν αξιώματα Υλίκης φύσης εν μέρει «εκ των κάτω»..στο όνομα της κοινωνικής δικαιοσυνης, εν μέρει «από τα πάνω» στην βάση των συμφερόντων του κράτους και στο όνομα της γενικής ευημέριας» Max Weber, Economy and Society [για την κοινωνιολογία του Δικαίου]
  •  
  • Όταν ξύπνησε ο Χάρης. Ξαφνικά, μετά από την αποχώρηση της τρόικα [που φάνηκε να κάνει διακοπές, παρά οτιδήποτε άλλο] ο Χ. Γεωργιάδης μας ανακοίνωσε ότι τώρα η κυβέρνηση θα προχωρούσε σε αναπτυξιακά έργα – θα έκανε επενδύσεις δηλαδή. Δηλαδή, Χάρη, ξεκόλλησες λεβέντη μου από την εμμονή με το έλλειμμα; Για να έχουμε εικόνα του σε τί ταλαιπωρίες υποβλήθηκε η κοινωνία, και γιατί ο Χάρης, δεν «καταλάβαινε» τί γινόταν [όπως ομολόγησε και με τον Βαρουφάκη], ιδού ένα συγκριτικό παράδειγμα: η Ιρλανδία βγήκε το 2013 από το μνημόνιο και όμως το έλλειμμα της μόλις το 2014 κατάφερε να το μειώσει κοντά στο 3%. Οι δικοί μας έπεσαν με τα μούτρα να κόβουν [σε βαθμό που άφησαν την Λευκωσία χωρίς νερό] μέχρι που τους είπαν και οι Fitch και η τρόικα τώρα που ήρθε ότι δεν χρειάζονται καν μέρος από τις δόσεις – το δημόσιο είχε χρήματα και μπορούσε, αν ήθελε, να δανειστεί και από αλλού. Κοίτα να δεις. Θυμάστε που κλαίγονταν [και της κυβέρνησης και τα ΜΜΕ τους] πέρσι το φθινόπωρο ότι δεν θα έχουμε λεφτά για συντάξεις, 13ο κλπ; Ψέματα. Γιατί το θέαμα; Διότι  αν, έστω και με το «ιρλανδικό μοντέλο», έκαναν ισορροπημένες περικοπές, και διαπραγματεύονταν και κατά το ελάχιστο, η Κύπρος θα είχε μικρότερη ύφεση, και θα αποκαλύπτονταν ότι όντως είχαν δίκαιο όσοι υποστήριζαν ότι το δημόσιο δεν είχε πρόβλημα, αλλά η κρίση ήταν πρόβλημα των τραπεζών. Είχαν δίκαιο, όχι κάπως, αλλά απόλυτα. Το δημόσιο μπορούσε να τα βγάλει πέρα, αν δεν ήταν η εξάρτηση των τραπεζών από την ελληνική κρίση και οι ριψοκίνδυνες επεκτάσεις και φούσκες τους. Και το απέδειξε το δημόσιο. Παρά το ότι η νέα κυβέρνηση έριξε την οικονομία σε επιπρόσθετη περιπέτεια με την προσπάθεια καθολικού κουρέματος, εντούτοις το δημόσιο από το 2014 είχε την δυνατότητα να εξυπηρετεί τις ανάγκες του, χωρίς δόσεις. Το απέδειξε – και μάλιστα ενάντια στον ίδιο τον υπουργό που ήθελε να εκβιάζει. Από εκεί και πέρα το παραμύθι του δημόσιου προβλήματος, είχε σαν στόχο και τις ιδιωτικοποιήσεις – οι οποίες σημαίνουν το μοίρασμα των επενδύσεων και του κέρδους του δημόσιου σε πλούσιους ιδιώτες. Κλοπή, δηλαδή, με επιφάνεια εξαπάτησης ότι τάχα μου έχει ανάγκες το δημόσιο. Πέρσι δανειστήκαμε σχεδόν ένα δις για να δώσουμε στην Τράπεζα Κύπρου. Αλλά τα έξυπνα πουλάκια του Αβέρωφ δεν δανείζονται για να σωθούν οι κερδοφόροι οργανισμοί.

  • Τώρα που τα είπε και η τρόικα ότι δεν είναι προϋπόθεση οι ιδιωτικοποιήσεις, τί ψέμα θα μας πουν πάλι χωρίς να φοβούνται το χάχανο που είναι πια αναπόφευκτο;

  • Κατά τα άλλα το ακούσαμε και αυτό- «θα τα καταφέρουμε να βγούμε από το μνημόνιο το 2016». Χαλλόου αυτό έλεγε το μνημόνιο από την αρχή. Δεν είναι επιτυχία. Είναι ότι είχε προδιαγράφει. Σε λίγο θα μας πουν ότι έφεραν τον  επόμενο μήνα;

  • Προς τον κ.Αναστασιάδη: πρέπει να αποφασίσεις αν θα εξυπηρετείς τους μεγαλο-εμπόρους ή θα υπηρετείς το κοινό καλό. Χωρκανέ, το ότι δεν είσαι μέρος του «οικονομικού κατεστημένου» πίνει νερό, άμα σκεφτούμε το ρόλο των δικηγορικών γραφείων πολιτικών. Αλλά εντάξει ούτε Σιακόλας είσαι, ο΄θτε..κλπ. προς τιμήν σου, όπως εξελίσσεται η υπόθεση. Για τούτο τώρα που θα έρθεις πίσω  και θα βρεις την Ζέτα που νομίζει ότι είναι secretary του Σιακόλα, αντί υπουργός της κυπριακής δημοκρατίας, και τους άλλους εξαρτώμενους του κεφαλαίου, μην υποκύψεις να αμφισβητήσεις το νόμο της βουλής για τα ωράρια. Δείξε τζαι μιαν φορά σιόρ ότι εν είσαι υπηρέτης τους.  Αντιλαμβάνομαι ότι τα οικονομικά δεν είναι και ο τομέας της πολιτικής με τον οποίο ασχολήθηκες ιδιαίτερα. Αλλά η καταγωγή σου, μπορεί να ήταν από οικογένεια που ευνοήθηκε από το καθεστώς ρουσφετιού, που ακολούθησε το 1960, αλλά λίγο πιο πίσω έζησε την φτώχεια. Ο πατέρας σου έζησε τί σημαίνει να είναι κάποιος αδύναμος. Όταν, λοιπόν, αυτοί οι τύποι, του Σιακόλα και εφημερίδων του, εξαπολύουν αυτές τις εξευτελιστικές επιθέσεις ενάντια στα δικαιώματα των εργαζόμενων – γιατί δεν μπορεί να μην καταλαβαίνεις ότι ο στόχος είναι να μετατρέψουν τους εργαζόμενους σε μερικής απασχόλησης με εξευτελιστικούς μισθούς – αλλά και να εξαφανίσουν τους μικρομεσαίους, άσε τις ατάκες για το μέλλον των πολυκαταστημάτων. Αν νομίζεις ότι αυτή η κοινωνία θα επιτρέψει σε 3-4 να ελέγχουν το εμπόριο, θυμήσου καλύτερα την οργή που προκλήθηκε το Μάρτιο του 2013, όταν προσπαθήσατε να αγγίξετε τις μικροκαταθέσεις.  Το θέμα του ωραρίου είναι και οικονομικό είναι και θέμα αξιοπρέπειας, χωρκανέ – αυτοί θέλουν τους ανθρώπους να τους ζητιανεύουν. Να τους απολύουν, να τους προσλαμβάνουν μετά με λίγες ώρες ψίχουλα, και να τους βάζουν να κάνουν και διαδηλώσεις για τον συμφέρον του αφεντικού. Αυτός ήταν ο κόσμος που αφήσαμε πίσω μετά την δεκαετία του 1940. Και αφού ξεκινάς να μιλήσεις πια ως άτομο που εκφράζει ευρύτερα συμφέροντα στο κυπριακό και αλλού, πες του Σιακόλα, ότι αν θέλει να κάνει φιλανθρωπίες, ας τις κάνει τηρώντας του κοινούς νόμους. Ας βγάζει λιγότερα κέρδη και ας συνεχίζει να εργοδότη όσους σκοπεύει να απολύσει – ή όσους του υπέβαλε ο Πολίτης, ότι θα πρέπει να απολύσει για να εκβιάζει.. Γιατί καμία λύση, καμία ανοχή δεν πρόκειται να υπάρξει πάνω από την ταξική αδικία. Υπάρχει ήδη, μην την κάνετε χειρότερη. Θα το πληρώσετε..:)

  • Όπως έγραφε και ένα πανό στην κερκίδα της Ομόνοιας το Σάββατο «μας κάνετε να νοιώθουμε μίσος»..Και δεν αφορά μόνο το ποδόσφαιρο..

  • Η Βουλή άντεξε στις πιέσεις των διαφημίσεων στα ΜΜΕ και των φλούφληδων που ξαφνικά δήθεν θυμήθηκαν τα κρουαζιερόπλοια και τις τουριστικές ζώνες. Πολύ καλά.

  • Υπήρχε κάτι το ενδιαφέρον, στην ευρύτερη συγκυρία, με τον Αναστασιάδη στην Μόσχα, ως εκπρόσωπο της Κύπρου, να τιμά, την ρωσική συνεισφορά στην ήττα του φασισμού, αλλά και στο άνοιγμα του κόσμου στην μετά-αποικιακή εποχή [γιατί από εκεί, από την νίκη στο Βερολίνο ξεκίνησε το τέλος της αποικιοκρατίας – και ήταν ορθή η συμμετοχή και των Ινδών και των Κινέζων σε αυτό το πλαίσιο, στην παρέλαση], με φόντο τα σοβιετικά σύμβολα. Είναι η συγκυρία. Είναι η ιστορική πραγματικότητα. Αλλά είναι και η γεωπολιτική. Καλή, πολύ καλη, κίνηση – και εσωτερικά και εξωτερικά.

  • Το πιο γραφικό στις προσπάθειες του κεφαλαίου να βγάλει στο δημόσιο λόγο τους ημιμαθείς πιστούς του, είναι η αχαπαροσύνη. Να βγαίνει βουλευτής, που νόμιζες ότι έστω και αν διαφωνείς μαζί του, ότι έχει μια σοβαρότητα, και να λέει χωρίς ντροπή ότι το να υπάρχουν κανονισμοί για τα καταστήματα, είναι μοναδικό στη Ευρώπη [σε σχέση με την Ευρώπη – ε καλά το κόμπλεξ του ιθαγενή που θέλει να ασπρίσει είναι διαχρονικό ανέκδοτο]. Ψέμα. Ή βγαίνει ο άλλος ή η άλλη και σου λέει με ύφος κάποιου που μόλις βγήκε από κάποια σειρά με πρωταγωνιστές από την εποχή των σπηλαίων – μα γιατί να εμποδίζεται ο τάδε επιχειρηματίας να ανοίξει όποτε θέλει; Αυτός δεν πήρε χαμπάρι ότι υπάρχουν κανονισμοί στο εμπόριο και ότι η ρύθμιση είναι μέρος της οικονομικής πρακτικής – από τον 19ο αιώνα. Και πιο πριν. Γιατί υπάρχουν κανονισμοί για το τί πουλιέται; Γιατί δεν αφήνετε ο κάθε καταναλωτής να ανακαλύψει μόνος του αν είναι καλό ή απατή το τάδε προϊόν; Γιατί χωρίς ρύθμιση δεν θα χάσει μόνο ο πελάτης, αλλά και ο πωλητής που είναι συνεπής. Η αγορά, ρε φλούφληδες του Σιακόλα, ποτέ δεν λειτουργεί χωρίς κανόνες γιατί απλώς ως σύστημα αλληλεπίδρασης λειτουργεί με τις συνέπειες των πράξεων όλων – και δεν είναι η απλή ύπαρξη ξεχωριστών πράξεων που δεν έχουν προεκτάσεις. Ο Σιακόλας για να βγάλει κέρδος, θα το πάρει από κάποιον άλλο, αφού η καταναλωτική πίτα είναι σταθερή. Άρα αυτό που λέει είναι «κλείστετους άλλους για να πάρω εγώ τις πωλήσεις τους». Και αυτό θα το κάνω επενδύοντας στις Κυριακές, όπου δεν μπορούν να με ανταγωνιστούν. Θα φτιάξω, δηλαδή, συνθήκες μονοπωλίου. Τώρα άμα σας πούμε ότι ύπαρχουν κανονισμοί ενάντια στην μονοπωλιακή πρακτική, θα πάθετε σοκ από την αγνότητας της αχαπαροσύνης σας; Αλλά άμα σας βάλλουν να κάνετε τους παπαγάλους σιγά που θα περιμένουν να σκέφτεστε κιόλας..

  • Το απόλυτο κιτς, όμως, είναι η διαπλοκή της προσπάθειας να εξυπηρετηθεί ο ό,ποιος Σιακόλας, Λευκαρίτης κλπ, με το κόμπλεξ του ιθαγενή. Αυτού/ης που θέλει να είναι «ευρωπαίος», να ταυτιστεί δηλαδή με ότι νομίζει ότι είναι ανώτερο – για να ξεχωρίζει από τους άλλους γύρω του. Τέτοιο κόμπλεξ υπάρχει σε διάφορες συσκευασίες, αλλά στην ψυχαναλυτική της διάσταση εκφράζει μια αντιπάθεια για την εν δυνάμει αυτοεικόνα κάποιου, ή για ένα υποσυνείδητο αίσθημα/επιθυμία/πραγματικότητα, και την προσπάθεια να εμφανιστεί σαν κάποιος/α ως το αντίθετο της διάστασης του είναι του που προσπαθεί να καταπιέσει. Κάτι σαν το γκέι που μισά τους γκέι, τον προλετάριο που αντιπαθεί την ταξη του, τον μετανάστη που μισά τους μετανάστες, τον μαύρο που μισά τους μαύρους κοκ..Και σε αυτήν την κωμική παράσταση του αυτομαστιγώματος, η άγνοια είναι απλώς το κερασάκι στην τούρτα. Ένας Π.Θ., ας πούμε, δημοσιογράφος γράφει τα εξής αμίμητα: «Ανατολίτικη αντίληψη. Το θέμα δεν είναι να είμαι εγώ καλά – το θέμα είναι ο γείτονας μου να είναι χειρότερα από εμένα. Αυτή η ρήση παρέρχεται από την Ανατολία και προσδιδει την κουλτούρα και την ψυχοσύνθεση λαών. Όπως φαίνεται και του δικού μας. Το θέμα δεν είναι πως θα βοηθήσουμε τους μικρομεσαίους καταστηματάρχες αλλα πως θα μειώσουμε τα έσοδα των μεγάλων του τομέα.» Ποσά συσσωρευμένα μαργαριτάρια..Το αρχικό κλισέ βέβαια είναι τόσο αστεία ρατσιστικό που αξίζει να γίνει ανέκδοτο από μόνο του. Και που το είδες, ρε λεβέντη, αυτό το απόφθεγμα στην «ανατολή»; Σε ποιά σοβαρή [και όχι ρατσιστικά αποικιακή] "μελέτη" "ανατολικής" [οποιαδήποτε] βρήκες τέτοιο μαργαριτάρι; Αλλά εδώ η γενική αναφορά δεν έχει καν όρια – μια κάποιας παραπομπής: η ανατολή εδώ πιάνει ολόκληρη την Ασία. Ούτε οι εγγλέζοι αποικιοκράτες δεν θα μιλούσαν έτσι..Όλοι στην «ανατολή», «θέλουν το κακό του άλλου αντί το δικό τους καλό» - χωρίς τεκμηρίωση φυσικά. Και ο Τολστόι, βέβαια, ανατολίτης ήταν, όπως και ο Γκάντι…J ..Αλλά δεν μπορείς να μιλήσεις σοβαρά με την αχαπαροσύνη οπότε, ας πάμε,  στη θετική φαντασίωση. Αφού η υποτιθέμενη ανατολή είναι έτσι άρα η επιθυμητή- καλή πλευρα, είναι η δύση. Μα αν ο καημένος ο Π.Θ. σκεφτόταν, αντί να ρίχνει κλισέ της πέρα τζερκατζής, θα αντιλαμβανόταν ότι είναι η Δύση που λέει αυτό που ο ίδιος αποδίδει την Ανατολή. Σύμφωνα με τα οικονομικά της Δύσης, όλη η οικονομία βασίζεται στην έλλειψη/scarcity. Άρα οποιαδήποτε επιλογή μας οδηγεί σε εναλλακτικές επιλογές όπου ότι κερδηθεί, θα είναι απώλεια για κάποιον άλλο – ή για εμάς αν δούμε τις εναλλακτικές πιθανότητες που έχουμε [opportunity cost]. Έτσι, λοιπόν, το να κερδίζει ένας μεγάλος,  σημαίνει, με τη δυτική οικονομική επιστήμη, ότι θα χάσει κάποιος άλλος. Το να κάνεις τον άλλο μίζερο, για να γίνεις εσύ καλύτερος, είναι η πεμπτουσία της δυτικής οικονομικής ανάλυσης. Αλλά πέρα από αυτό είναι και η ουσία του δυτικού βλέμματος που παράγει το κόμπλεξ του ιθαγενή που μας σερβίρει ο Π.Θ., ποιός είναι ο ρητορικός στόχος του μυθικού πλαισίου ότι δήθεν έτσι είναι οι ανατολίτες – κατζιάρηες κλπ; Ότι ο ομιλών, ο Π.Θ. ας πούμε, δεν είναι ανατολίτης, υποανάπτυκτος – είναι ανώτερος, ταυτίζεται με το δυτικό πρότυπο [έστω και αν δεν το ξέρει – αλλά ως ιθαγενής αρκείται σε γυαλιστερά καθρεφτάκια]. Προσπαθεί, δηλαδή, να μειώσει το περιβάλλον του, να κάνει τους «γείτονες χειρότερα» για να νοιώσει καλύτερα συγκριτικά. Η προβολή της ανασφάλειας του ιθαγενή δεν χρειάζεται την ημιμάθεια για να είναι τόσο εμφανής. Τζαι λλίον αντροπή ρε..:) Θωρούμεν σας…

  • Στην περασμένη έκδοση της Δ.Α. είχαμε μια επιστολή του κ. Τσουρή προς το ΕΤΕΚ. Είμαι περίεργος όντως να δω τί θα κάνει, αν κάνει κάτι, το ΕΤΕΚ. Εδώ στήθηκε ένα θέαμα και το ΕΤΕΚ επειδή δεν είναι Σάντης για να αναμασά ότι δεν κατάλαβε από τον Αναγνωστάκη, αλλά να μην μπορεί δήθεν να ακούσει μια ηχογράφηση, ξέρει ότι η δικη στήθηκε. Μπορεί επίσης εύκολα να τεκμηριώσει ότι ο κ. Τσουρής προστέθηκε στο κατηγορητήριο μετά από ..τηλεφώνημα. Το οποίο προέκυψε μετά από δημόσια διαφωνία του με τον Χάσικο για τις ιδιωτικοποιήσεις. Και το πιο κραυγαλέο – ο κ. Τσουρής, όπως και ο Ζαννέτος, πήγαν φυλακή χωρίς να έχουν πάρει σεντ απ τα όσα υποτίθεται είναι μέρος του σκανδάλου κλπ της Δρομολαξιάς. Ο κ. Τσουρής κατηγορήθηκε ουσιαστικά για την εκτίμηση του. Άρα τα ΕΤΕΚ έχει όχι απλώς μια πολιτική καταδίκη [αυτό έγινε με το τηλέφωνο μετά την δημόσια διαφωνία] αλλά και μια καταδίκη μιας επιστημονικής εκτίμησης. Αν το ΕΤΕΚ υποκύψει σε ό,ποιο εκβιασμό και αποδεχθεί ότι οι επιστημονικές εκτιμήσεις μπορούν να καταδικάζονται για πολιτικούς λόγους, τότε καλύτερα να το κλείσουν το μαγαζί. Είναι και θέμα αξιοπρέπειας του κλάδου, είναι και θέμα αξιοπρέπειας των ατόμων. Ένα είδος Ελεονόρας που θα διορίζεται από κάποιον Χάσικο, θα μπορεί απλώς να τους εκβιάζει. Ο Τσουρής υπερασπίζεται την αξιοπρέπεια του κλάδου, του ατόμου που δεν φοβήθηκε την εξουσία και τις δημόσιες απειλές του Χάσικου.

  • Και για όσους δεν το προσέξατε, ναι και πάλι αναβλήθηκε η δίκη των δυο λοχιών που κατηγορούνται ότι έκαναν ψευδή μαρτυρία για την διαμονή του κ. Μουσταφά, του ιδιοκτήτη του χωραφιού της υπόθεσης της Δρομολαξιάς. Αυτή η υπόθεση λογικά θα έπρεπε να είχε γίνει πριν την δίκη της Δρομολαξιάς για να φανεί αν υπήρχε καν θέμα. Αλλά επειδή η κυπριακή δικαιοσύνη είναι κουφή [δεν ακούει ηχογραφήσεις] ο Σάντης έκανε ότι δεν ήξερε για το Ρίκκο, και για το «κάποιοι θα παίξουν πελλόν» [όπως και για το ότι υπολόγιζαν στον κ. Σάντη για την στημένη δίκη - για κάποιο λόγο για τον οποίο κάποτε θα πρέπει να εξηγήσει ο κ. Σάντης] για να πάει το θέμα παρακάτω.. Σύμφωνα με μια ανάλυση που είχαμε δημοσιεύσει πριν λίγο καιρό το σενάριο που φαίνεται να προωθείται είναι το εξής – να αναβάλουν την δίκη για να πετύχουν «βολικό» δικαστή. Θα το παρακολουθούμε. Όσο για σένα Λίλλη – μην ζεις με αυταπάτες. Αργά ή γρήγορα θα τα βρεις όλα μπροστά σου. Οπότε καλύτερα ξεκίνα από τώρα να λες την αλήθεια για τις συμφωνίες με τον Ρίκκο…

  • Οι φίλοι του Ρίκκου προσπαθούν να θολώσουν τα νερά ή φτιάχνουν παρασκήνιο για να τον βοηθήσουν να αποφύγει τη δίκη; Εντάξει, ο Ρίκκος σταμάτησε την εμμονή με τα δημόσια θεάματα. Καλόν. Μετά στον Πολίτη αρχικά και μετά σε κείμενο του Χατζηβασίλη του Φιλελευθέρου, άρχισε μια  νέα προσπάθεια υποβάθμισης του θέματος – "μα καλά γιατί γίνονται ανακρίσεις ξανά κλπ;" Άμα γίνονταν ξανά ανακρίσεις για άλλα θέματα δεν υπήρχαν τέτοιες απορίες. Ξαφνική ευαισθησία; Για τον Ρίκκο είναι διαφορετική η αντιμετώπιση;.. Χατζηβασίλης αν και κάλυπτε [ ή διοχέτευε ο ίδιος;] τις διαρροές του Ρίκκου, όταν αποκαλύφθηκε η έρευνα Καλλή, ξαφνικά χάθηκε, και επανήλθε τώρα..Ενδιαφέρον κόλπο εμφάνισης-εξαφάνισης. Θα το δούμε και παρακάτω. Όμως, αν μερικοί πιέζουν παρασκηνιακά για να πέσει στα μαλακά το θέμα, να το ξέρουν, ότι δεν μασά η κοινωνία. Ας θυμούνται πόσο βαθιά άγγιξε το "Ντροπή" του Κληρίδη, και μπορεί να καταλάβουν. Ήταν και για όσους προσπαθούν να συγκαλύψουν...Όχι μόνο το είδαμε το σκηνικό – αλλά είδαμε πόσοι λιτοί και δεμένοι έτρεξαν να συγκαλύψουν τον Ρίκκο. Αν δεν αφήσετε να γίνει αυτή η δίκη, θα είναι μια αισχρή συγκάλυψη... Και αν νομίζετε ότι η φούσκα της εξουσίας μπορεί να αντέξει την οργή και το γέλιο της κοινωνίας και της ιστορίας, θυμηθείτε την ιστορία..Άμα δεν σας πιστεύουν, η αλήθεια θα επανέρχεται σαν διάχυτη αμφισβήτηση για ότι πείτε πια..Σαν ειρωνικό χαμόγελο που θα επανέρχεται ως σύμπτωμα μιας ευρύτερης κρίσης νομιμότητας....Κατά τα άλλα ο Ευσταθίου και οι δημοκρατικοί δικηγόροι του Ρίκκου πως πάνε;..Γιατί ο Ρίκκος όπως και ο Λίλλης είναι κομβικά σημεία για το πώς μερικοί κατασκεύαζαν θεάματα, δίκες..και σκιώδη δίκτυα που αλλού μπορεί να τα αποκαλούν και παρακράτος..Στο δημόσιο..και αλλού ..:)..Διότι είναι και ζήτημα αυτοάμυνας του θεσμού της δικαιοσύνης..600,000 είναι «πολλά λεφτά»..:)

  • Ρωτά σε μια φάση ο Μιχαηλίδης του Φιλελευθέρου – "ε μας τέλος πάντων αν πιστέψει κανείς όσα καταλογίζουν στον Αβέρωφ θα πρέπει να είναι σπάιντερμαν"…Σωστό ..δεν είναι σπάιντερμαν..Προσπαθεί πάντως – αλλά δεν..:)..Όμως να μην υποτιμούμε τον Αβέρωφ. Αν θα το πούμε με εξευγενισμένους μεταμοντέρνους όρους, είναι άτομο των «δικτύων» επιρροής, επηρεασμού, κλπ – με στόχο την εξουσία. Αν το λέγαμε πιο παραδοσιακά θα λέγαμε..κτίζει κυπριακά δίκτυα κουμπαροκρατίας. Ίσως μετά τον Γιωρκάτζη να είναι ο πιο επιτυχημένος στο άθλημα. Από τον Κούμα μέχρι τον Λεπτό..και τον Σιακόλα. Φυσικά, ο Αβέρωφ [και αυτό είναι υπέρ του] δεν έχει την εμπλοκή με τα όπλα που είχε ο Γιωρκάτζης. Αλλά είναι και άλλη εποχή. Υπάρχει κάτι συμπαθητικό στον Αβέρωφ και κάτι φτιαχτό [και αναπόφευκτα ψεύτικο που τον κάνει μη έμπιστο όταν μιλά] το οποίο όταν υπερβάλει γίνεται αστείο και τον κάνει να φαίνεται σαν γκαφατζής. Το συμπαθητικό είναι η προσπάθεια ενός «παιδιού από χωριό» [και ο αντίπαλος του ο Χάσικος τα ίδια θα μπορούσε να πει – αλλά εκεί βρέθηκε πεθερός να καλύψει το ταξικό κενό αναρρίχησης] που προσπαθεί να σκαρφαλώσει τα σκαλοπάτια της λευκωσιάτικης ελίτ. [συγκριτικά ο Ρίκκος έλεγε ψέματα – μια χαρά δικτυωμένος είναι στα λεμεσιανά δίκτυα που δεν είναι αμελητέα – ενώ η Αρκάκα τί δίκτυα να έσιει;]. Απέναντι στον Νικόλα, ας πούμε, τί είναι ο Αβέρωφ; Οπότε επιδόθηκε στη δημιουργία δικτύων – από ότι φαίνεται εμφανίζοντας τον εαυτό του ως πρόθυμο να προσφέρει υπηρεσίες [καλοπιάνοντας «ανώτερους» δηλαδή] και δεσμεύοντας [ή έτσι πιστεύει] διάφορους στα δίκτυα του. Ο δημόσιος λόγος του, ο οποίος προσπαθεί να εξυπηρετήσει αυτά τα δίκτυα, είναι ασυνάρτητος, αν τον παρακολουθήσει κανείς σαν ενιαίο πλαίσιο. Το 2010 κατηγορούσε την κυβέρνηση Χριστόφια ότι δεν ήταν φιλική με τις τράπεζες, το 2013-14 ενώ προσπαθούσε να βοηθήσει τους μεγάλο-οφειλέτες, ταυτιζόταν με την ρητορική ότι έφταιγε η προηγούμενη κυβέρνηση γιατί..είχε «τραπεζίτες» υπουργούς. Που σου νέφκω που πάεις. Με τον ΕΛΑ ήταν ακόμα πιο αστεία αντιφατικός – την άνοιξη του 2012 πήρε το ύφος του καημένου [αυτό το ύφος το φορά για να ζητήσει χάρη ή όταν θέλει να αποφύγει συζήτηση] και ευχαριστούσε την κυβέρνηση Χριστόφια για την διάσωση της Λαϊκής, ενώ ένα χρόνο μετά, με μνήμη χρυσόψαρου, του έφταιγαν όλοι, από τον Δημητριάδη στον Ντράγκι, γιατί έδιναν ΕΛΑ στην Λαϊκή την ίδια περίοδο που ο ίδιος αγωνιζόταν να την σώσει. Στην δεύτερη φάση το έπαιζε ψευτόμαγκας. Δεν είναι εύκολο σε ένα χρόνο να μεταβάλλεσαι από κακομοίρης που εκλιπαρεί [για επαναδιορισμό του Ορφανίδη, για την στήριξη της Λαϊκής κλπ] σε δήθεν σούπερμαγκα που απειλεί τον Ντράγκι [λέμε τώρα] - και να τα καταφέρεις να μην σκάσουν στα γέλια. Τουλάχιστον άμεσα. Δεν ήξερε ο Αβέρωφ για τον ΕΛΑ έχοντας στα δίκτυα του τον Συρίχα; Φυσικά ήξερε. Απλώς όπως και με τόσα άλλα ποντάρει ότι δεν θα τον ρωτήσουν. Όταν κόψει μέσα ο Αβέρωφ το παίζει από κακομοίρης, μέχρι φιλικότατος..και ξαφνικά από τα παρασκήνια, θα αλλάξει ρόλο..κλπ. Σε αυτές τις μεταμορφώσεις κάνει και γκάφες  - όπως η αμίμητη γκάφα με το τζιπ που θα έβαζε βενζίνη και ξέχασε ότι τέτοια αυτοκίνητα δεν έχει η πλειοψηφία που ψηφίζει. Σύγχυσε τους ρόλους – η επιδειξιμανία του κουμπάρου του Λεπτού και το λαϊκό προφίλ. Μάλλον ανάλογη γκάφα ήταν και το θέμα με τα πουλάκια-παπάκια ή το πιο πρόσφατο με τα διαμάντια που αγοράζουν κάποιοι τις Κυριακές ..αλλά δεν μπορούν να ψωνίσουν. Οπότε ο Αβέρωφ έχει μια τάση δημόσιων θεαμάτων που είναι γραφικά, αλλά στο background έχει μια συνοπτική τάση που εδράζεται στην εξυπηρέτηση ιδιαίτερων συμφερόντων – και στη προσπάθεια θεαματικής μετατόπισης, όταν εστιαστεί πάνω σε μέλος του δικτύου η προσοχή. Προσφέρει υπηρεσίες- σε άτομα υψηλών συμφερόντων. Αλλά δεν πρόσφερε καλές υπηρεσίες στην οικονομία, όσον αφορά το σύνολο της κοινωνίας, τα τελευταία χρόνια – ήξερε και για το κούρεμα, ήξερε και ότι ήταν παραπλάνηση των ευθυνών του δημόσιου τομέα κοκ. Και αργά ή γρήγορα θα τα βρεθεί μπροστά του, γιατί είναι αρκετά εκτεθειμένος πια – από τον Λεπτό στον Κούμα, στον Συρίχα, στον Σιακόλα. Και έχει στην πλάτη του αερογραμμές και όχι μόνο. Πρέπει να προσέχει. Διότι το να προσφέρεται ως άτομο που κανονίζει δουλείες είναι ένα – αντιμετωπίζεται ως βολικός που κάνει τις διασυνδέσεις κλπ. Αλλά τώρα θέλει να παίξει και πρώτο τραπέζι πίστα. Άμα βγουν τα μαχαίρια…J..Μπορεί να ειπωθούν πολλά..Δεν κυκλοφορήσαν τυχαία οι φώτος με τα τεκμήρια των εταιρειών στις οποίες ο Αβέρωφ είναι συνεταίρος με τον Κούμα…Από την άλλη να πιστωθεί και μια θετική εκτίμηση στον Αβέρωφ. Από το καλοκαίρι του 2013, όταν ο γαμπρός του  Κουλέρμου πουλούσε θεάματα στημένων δικών, ο Αβέρωφ πιο σοφά [βλέποντας ίσως και την ευρύτερη κατάσταση από την οπτική των δικτύων στα οποία εμπλέκεται] έριξε την θέση ότι χρειάζονταν ενότητα..Επικράτησε ο Χάσικος τότε [και θα τα βρει μπροστά του στο μέλλον] και ο Αβέρωφ έτρεξε να πάρει ότι μπορεί από την κεντρική. Τώρα όμως;..

  • Ο Πήλικος έχει άποψη για τις απεργίες στα νοσοκομεία; Από πού και ως που; Τα μέλη της ΟΕΒ δεν πάνε στα δημόσια νοσοκομεία. Οπότε; Μάλλον ο Αβέρωφ το είπε με την κουτοπόνηρη διατύπωση: υπάρχουν, είπε δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία, τα δημόσια είναι υπερπλήρη, τα ιδιωτικά είναι άδεια. Άρα;..Καλά ο Αβέρωφ μετά είπε για το ΓΕΣΥ - εννοώντας ότι θα επιχορηγούμε και τα ιδιωτικά; Ή απλώς ήταν μια σπόντα για να ενταχθεί και το πολυασφαλιστικό και να αναλάβει το δημόσιο και άλλα χρέη του ιδιωτικού τομέα; Η αγαπημένη τους τρόικα πάντως φαίνεται να προτιμά το ΓΕΣΥ που είχε διαπραγματευθεί με τη προηγούμενη κυβέρνηση χωρίς πολυασφαλιστικό – ακόμα και εκείνοι καταλαβαίνουν ότι θα φορτωθεί το δημόσιο ιδιωτικό κόστος. Αλλά ο Αβέρωφ άλλα εξυπηρετεί. Και ο Πήλικος στο θράσος της κοσμάρας του. Τελικά, Πήλικε, πάντως δεν σας πέρασε ρε..Δεν πείσατε ότι φταίνε οι απεργοί. Φαίνεται η φούσκα της δαιμονοποίησης δεν τραβά. Και τότε Πήλικε θα σε βλέπει ο κόσμος για αυτό που είσαι – εκπρόσωπος αυτών που έφυγαν τα κεφάλαια τους από την Κύπρο, όταν τα χρειαζόταν η χώρα, αυτών που πίεζαν για τα δικά τους κέρδη σε βάρος των υπολοίπων. Και δεν ξεχνάμε εύκολα Πήλικε. Ούτε την κλοπή, ούτε την προσβολή. Και εσύ και η τάξη σου ήσασταν προκλητικά προσβλητικοί. Και για να μην νομίσετε ότι το θέμα είναι απλώς επίθεση στους αστούς να βάλουμε και ένα συγκριτικό μέτρο – ας πούμε τους Λανίτηδες της προηγούμενης γενιάς. Ο ένας προσπάθησε να κάνει ένα μετριοπαθές κόμμα την δεκαετία του 1940, διαφώνησε με τις δικοινοτικές και έφυγε από την Κύπρο. Ο άλλος, ο Ευαγόρας, είπε πρώτος, πέρα από το κόστος, ότι δεν διαφωνούσε με τουρκοκύπριο πρόεδρο. Αυτοί ήταν αστοί μιας εποχής που καταλάβαιναν τα όρια, και όταν μιλούσαν για το δημόσιο δεν σκέφτονταν μόνο την πούγκα τους. Αυτοί άνηκαν σε άλλη τάξη, αλλά μπορούσαμε να τους σεβαστούμε. Ενώ τώρα.. Κατάλαβες Πήλικε; Ενώ εσύ και ο Σιακόλας..Περαστικά..
  •  
  • Μαργαριτάρι Πήλικου: «ο κόσμος δεν έχει αντοχές» [συνέντευξη στον Φιλελεύθερο]. Όταν κάποιος χάσει την αίσθηση του ορίου καταντά κωμικός. Και από πού ως που, ρε Πήλικε, μπορείς εσύ να μιλάς για το τί αντέχει «ο κόσμος». Το πιο πιθανό είναι να μην αντέχει το θράσος  σου πρώτα από όλα. Για να καταλάβεις κύριε Πήλικε – εσύ εκπροσωπείς μια οργάνωση της οποίας τα συμφέροντα είναι να βγάζει όσο πιο πολλά κέρδη μπορεί από τους υπόλοιπους. Και δεν τα έχετε καν, πια, μόνο με τους εργαζόμενους. Τώρα τα έχετε και με του μικρομεσαίους επιχειρηματίες. Οπότε είναι σαν να λέμε ότι υπάρχουν δυο ποδοσφαιρικές ομάδες Πήλικε και εσύ είσαι εκπρόσωπος τύπου της μια ομάδας, της ΟΕΒ. « Ο κόσμος» είναι η άλλη ομάδα..Άσε, λοιπόν, να μιλήσει η άλλη ομάδα για τον εαυτό της…Αλλά είπαμε άμα χάσει κάποιος το όριο..Σε λίγο θα θέλεις να μιλάς και εκ μέρους των συντεχνιών, φανταζόμαστε..Μαζέψετε τον ρε..:)

  • Τον καιρό που κατασκεύαζαν το θέαμα της Δρομολαξιάς ότι ανακοίνωση έβγαζε ο Τρυφωνίδης την είχαν πρώτη σελίδα. Ο Π. Θεοχαρίδης μάλιστα μιλούσε για τον Τρυφωνίδη, και την συντεχνία που εκπροσωπεί,  λες και ήταν από μόνος του όλες οι συντεχνίες της ΣΥΤΑ. Τώρα πια που δεν τον χρειάζονται, και επειδή διαμαρτύρεται για την πιθανή ιδιωτικοποίηση, οι ανακοινώσεις του χάνονται στις μέσα σελίδες. Τώρα πια δεν είναι χρήσιμος. Η δημοσιογραφία προβολής αποσπασμάτων του κ. Θεοχαρίδη. Είναι ο κύριος που μαζί με τον Πολίτη κτυπιόντουσαν το καλοκαίρι του 2012 για να αποτρέψουν την επένδυση στο παλιό αεροδρόμιο, γιατί η σύζυγος κάποιου είχε κάποτε επαγγελματική σχέση με τον επενδυτή. Μετά το 2013 κάνουν γαργάρα τις οικογενειακές σχέσεις του Χάσικου και την ενδεχόμενη σύγκρουση συμφερόντων που υπάρχει [ανάμεσα σε τόσες και τόσες οικογενειακές του επιχειρήσεις] με τα καθήκοντα του ως υπουργός. Διότι τότε, το 2012, η φούσκα είχε πολιτικό στόχο – σιγά μην τους ενδιέφερε η σύγκριση συμφερόντων. Το ζήτημα μάλλον είναι η προώθηση συγκεκριμένων ιδιωτικών συμφερόντων. Θα επανέλθουμε..

  • Οι συντεχνιακοί της ΕΔΕΚ στην ΟΕΛΜΕΚ φωνάζουν για ένα μέλος τους Συμβουλίου που άλλαξε στάση – και άκου πλάκα: τον αποκαλούν «αποστάτη». Τί λες ρε..Καλ΄σ εσείς το 2011 όταν εκλέγηκε ο ηγέτης του κόμματος σας πρόεδρος της βουλής με ψήφους του Κουλία, τί ήταν; Άσε που εδώ ο άνθρωπος στο κάτω κάτω μπορεί να πει ότι υπερασπίζεται απόψεις. Ο Κουλίας μόλις είχε εκλεγεί..

  • Τα νομοσχέδια που συγκεντρώνουν εξουσίες στα χέρια του προέδρου είναι εντελώς εκτός τόπου και χρόνου. Με όλη την συμπάθεια χωρκανέ, η μέχρι τώρα πολιτική σου δεν δείχνει ότι πρέπει να σου εμπιστευθούμε περισσότερες εξουσίες – εδώ ενέκρινες την Γιωρκάτζη και δεν θυμόσουν τί υπέγραφες [σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή]. Άσε καλύτερα. Αλλά και η Βουλή γενικά, παρά τις αντιφάσεις της είναι απείρως πιο δημοκρατική πια από τα μασημένα λόγια των συμφερόντων που εκφράζονται από διάφορα υπουργεία.
·          
·         Τί εννά γινεί τωρά δηλαδή; Ό,τι εν αρέσκει της κυβέρνησης τζιαι των φίλων της, αλλά παιρνά που τη βουλή είτε εννά αναπέμπεται, είτε εννά πηαίννει στο Ανώτατο για έλεγχον αντισυνταγματικότητας; Να κλείσουμε το μαγαζί, καλύτερα; Τζιαι δεν εννούμε, τα μαγαζιά του Σιακόλα τζιαι του Λευκαρίτη, αλλά τούτον που ονομάζεται μίσιη μου κράτος
·          
·         Όλα τα λεφτά η Πράβντα του Χάσικου: «Η Βουλή έκλεισε τα καταστήματα τις Κυριακές»
·          
·         Συγκριτικές αντιδράσεις  μετά την απόφαση της βουλής για τα ωράρια των καταστημάτων: Ντίνος Λευκαρίτης «Εγκληματική η απόφαση της βουλής για τα ωράρια των καταστημάτων». Νίκος Σιακόλας/ Όμιλος Σιακόλα «λανθασμένα η Βουλή ψήφισε αυτό το Νόμο γιατί δεν εξυπηρετεί, μεταξύ άλλων, ούτε και το δημόσιο συμφέρον» που προειδοποιεί ότι οι νομικοί του σύμβουλοι θεωρούν ότι ο νόμος είναι αντισυνταγματικός και αντίκειται στο ευρωπαϊκό κεκτημένο. Αβέρωφ Νεοφύτου «Μνημείο αντιφάσεων [..] η εφαρμογή αυτού του νόμου θα καταστρέψει δύο τομείς της οικονομίας που κρατήθηκαν σε αυτή τη βαθιά οικονομική κρίση: το λιανικό εμπόριο και τον τουρισμό». ΣΥΚΑΔΕ (Σύνδεσμος καταστημάτων διαρκούς εξυπηρέτησης) χαιρετίζει την «υπεύθυνη στάση που επέδειξε η Βουλή και την απόφασή της να θέσει τέρμα στην ελευθεροποίηση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων [..]Με την πλήρη φιλελευθεροποίηση της αγοράς προκλήθηκε μετακύλιση της πίτας της αγοράς σε 4-5 μεγάλους παίκτες του λιανικού εμπορίου, οι οποίοι στόχο έχουν την εξαφάνιση των μικρών καταστημάτων και τη συγκέντρωση ολόκληρης της αγοράς στα χέρια τους» ΠΟΒΕΚ: «αποτελεί τιμή η στάση των βουλευτών και των κομμάτων που αντιστάθηκαν στους εκβιασμούς και τις απειλές μερίδας μεγαλοεπιχειρηματιών, προστατεύοντας τους θεσμούς της Δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης [..]Εμείς οι εμπλεκόμενοι φορείς, Σύνδεσμοι και Οργανώσεις, που αποδεδειγμένα αποτελούμε όχι μόνο την καταπληκτική πλειοψηφία στο χώρο του εμπορίου, αλλά είμαστε η ραχοκοκαλιά της οικονομίας του τόπου δηλώνουμε ότι θα στηρίξουμε τους εργαζόμενους και θα είμαστε δίπλα στα γνήσια συμφέροντα του καταναλωτή και του πολίτη»

·         Εγίνειν διαπραγμάτευση με την τρόικα για μετάθεση της εφαρμογής του ΓΕΣΥ το 2017, αα? Σημειώνουμεν ότι εν η δεύτερη μετάθεση εφαρμογής του ΓΕΣΥ, όι για κανέναν άλλον λόγο αλλά ως απόδειξη πως ό,τι πει η τρόικα ΔΕΝ είναι πανάκεια, αλλά τί θέλει ή δεν θέλει το κράτος να διαπραγματευτεί. Άρα, Χάρη το «λέει η τρόικα», «μνημονιακή υποχρέωση» και λοιπές προσπάθειες εκφοβισμού, παν περίπατο. Ττατά που λαλούν τζιαι στο χωρκόν μου

·         Προαπαιτούμενο για την εκταμίευση της επόμενης δόσης, το τελικό προσχέδιο για την πακετοποίηση δανείων, λέει η τρόικα. Μην το προβάλεις ως επιχείρημα Χάρη, διαπραγματεύσου το! Όπως ακριβώς τζιαι το ΓΕΣΥ – ήταν να μεν κάμεις την αρκή


·         Αφήνει ανοικτό ενδεχόμενο ο ΔΗΣΥ για ενδεχόμενο μείωση ποινών για εργοδότες που δεν καταβάλουν κοινωνικές ασφαλίσεις. Μάλιστα. Αν δημοσιοποιηθεί και η λίστα αυτών θα μπορούμε να κάνουμε και μια συγκριτική ανάλυση για το τί συμβαίνει γενικότερα σε εργασιακά θέματα και κυρίως ποιούς επηρεάζει. Ποιός ξέρει; Ίσως δούμε τους κράχτες του ελευθεροποιημένου ωραρίου των καταστασημάτων να φιγουράρουν και τότε θα μπορούν, ίσως, να εξηγηθούν πολλά από αυτά που βλέπουμε να συμβαίνουν. Ζέτα, κινδυνεύει η βιωσιμότητα του ΤΚΑ; Μα αφού αντέχει μέχρι το 2060. Έτσι έλεγες, τώρα με την παραμικρή πρόκληση, επηρεάζεται η βιωσιμότητά του;

·         Σύμφωνα με μέσα στην Ελλάδα, καταθέτες και ομολογιούχοι της Τράπεζας Κύπρου και της πάλαι ποτέ Λαϊκής στρέφονται εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας και ζητούν αποζημιώσεις για τις απώλειες ύψους 200 εκατ. λόγω κουρέματος των καταθέσεών τους. Μάλιστα, έχουν ξεκινήσει τις νομικές διαδικασίες και εκπροσωπούνται νομικά από «ονόματα». Τη νύφη ποιός θα την πληρώσει είπαμε, αν τελικά δικαιωθούν;

·         Ενώ η υπόθεση των πέντε της Τράπεζας Κύπρου προχωρά και δεν βλέπει πρωτοσέλιδα, το Κακουργιοδικείο αποφάσισε όπως απορρίψει τα επιχειρήματα που πρόβαλλαν για αναστολή ή και διακοπή της ύπόθεσης επειδή εκκρεμούν στο Ανώτατο Δικαστήριο προσφυγές τους εναντίον της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς για την απόφασή της να τους επιβάλει διοικητικά πρόστιμα. Η θέση του Κακουργιοδικείου είναι ότι η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς δεν έχει να κάνει με ποινικές διαδικασίες, όπως στην περίπτωση που εξετάζεται ενώπιόν του. Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία της απόφασης του Κακουργιοδικείου είναι η διαφωνία με το επιχείρημα των κατηγορουμένων ότι δεν μπορεί να τους παρασχεθεί δίκαιη δίκη και ότι μπορεί να προκαλέσει δυσμενή επηρεασμό των κατηγορουμένων. Με αυτά τα δεδομένα, φαίνεται να προδιαγράφεται ενδιαφέρουσα η δικαστική μάχη και η συγκεκριμένη στάση βοηθά στο να αρχίσει να σκορπά ο καπνός της έλλειψης εμπιστοσύνης στα δικαστήρια, ειδικά για το θέμα της κατάρρευσης της οικονομίας.

·         Είχαμε και κάτι θετικό αυτή τη βδομάδα. Προχωρά το σύμφωνο συμβίωσης

·         Christine Petrides 
Επνάσαμεν τζαι που τον Ρίκκον, τζαι που τον Βέργαν, τζαι που την Χρυστάλλαν με την κόρην της, τζαι που τον Νίκαρο με τες κόρες του, τζαι που τον Αβέρωφ με τον Κούμαν, τζαι με τον Μάριον Παναγή που πέρασε στ'αζήτητα, τζαι με τον Αρίστο, τζαι με την πισίνα του Ηρόδοτου, τζαι με το οικόπεδο της Ανδρης.......αλλό καμμιάν βδομάδα τζαι οι Κυριακές του Σιακόλα! 
Ως και αυτός ο Ταραντίνο στις μεγάλες του κάβλες, δεν με κρατούσε σε τόση αγωνία, όσο εσείς και το επόμενο σας επεισόδιο...........

·         Sotiris Andreou Diakourtis
Πτωχεύουμε, γιατί οι τοκογλύφοι έγιναν τραπεζίτες, οι ψεύτες δικηγόροι/δικαστές και οι τυχοδιώκτες πολιτικοί... http://www.stockwatch.com.cy/nqcontent.cfm?tt=article&a_id=1

·         Η ΟΕΛΜΕΚ πλειοψηφικά ήρε την εμπιστοσύνη προς το πρόσωπο του προέδρου της Δ. Ταλιαδώρου, τον οποίο χαρακτήρισε αναξιόπιστο. Μετά από αυτό ο Υπουργός Παιδείας, θα τον αποδέχεται ως εκπρόσωπο των εκπαιδευτικών μέσης εκπαίδευσης στις συζητήσεις για τις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις; Για να δούμε

·         «Δεν έχω γνώση», «δεν είμαι αρμόδιος να απαντήσω», «δεν ξέρω», «δεν προετοιμάστηκα για ν’ απαντήσω σε τέτοιου είδους ερωτήσεις». Αυτές ήταν απαντήσεις ανώτερου δημόσιου λειτουργού κατά τη δικαστική διαδικασία της υπόθεσης του Μιχάλη Παρασκευά σε σχέσει με το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων και τις κατηγορίες εναντίον του ότι δεν πλήρωσε τις εισφορές στο ΤΚΑ, κάτι το οποίο ο ίδιος προβάλει ως πράξη πολιτικής ανυπακοής και επιχειρεί να διευρύνει σε μαζικό κίνημα προς αυτή την κατεύθυνση. Η αγόρευση του Μ. Παρασκευά χαρακτηρίστηκε από το Μάριο Δημητρίου της Σημερινής ως ιστορική: «Με προσωπική μου απόφαση, συνειδητά, να μην καταβάλλω εισφορές στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων ως μια μορφή πολιτικής ανυπακοής, θεωρώ ότι η υπόθεσή μου ξεφεύγει από τις υπόλοιπες υποθέσεις, που απλώς αδυνατούν να καταβάλουν τις εισφορές τους [...]«Το άρθρο 9 του Συντάγματος θεμελιώνει το δικαίωμα αξιοπρεπούς διαβίωσης. Με βάση το άρθρο αυτό, δημιουργήθηκε το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Πρόθεσή μου είναι να φέρω μαρτυρία με την οποία θα αναδείξω ότι η Κατηγορούσα Αρχή, διαχρονικά, παραβίαζε το άρθρο 9, κατασπαταλώντας τα λεφτά από τις εισφορές, κατά παράβαση αυτού. Συγκεκριμένα, ο Γενικός Ελεγκτής, ο καθ’ ύλην αρμόδιος για έλεγχο του ΤΚΑ, σε όλες τις εκθέσεις του από το 2003 και εντεύθεν, καυτηριάζει με πολύ δηκτικό τρόπο, την τακτική του κράτους να κατασπαταλά τα λεφτά των εργαζομένων.Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι δεν έχω άλλο τρόπο αντίδρασης ως πολίτης και ως ασφαλισμένος υποχρεωτικά βάσει νόμου, στο ΤΚΑ, παρά ασκώντας πολιτική ανυπακοή και ισχυριζόμενος ότι σε καμιά περίπτωση η νομιμότητα η οποία επιβάλλεται διά της βίας από το κράτος, όταν είναι άδικη, δεν μπορεί να ταυτιστεί με την ηθική. Η θέση μου είναι ότι όταν προσπαθούν να ταυτίσουν τη νομιμότητα με την ηθική, ενώ ξεκάθαρα παραβιάζονται οι νόμοι και το Σύνταγμα, η ηθική θα βγει εκτός νόμου» - http://www.sigmalive.com/simerini/news/229722/o-anypakouos-dikigoros-sfyrokopise-to-kratos
·          

Η πρόεδρος της Ελληνικής για το θέμα των εκποιήσεων αναφέρει: «Δεν μπορώ να πω ότι κανένας δεν θα χάσει το σπίτι του ή το εξοχικό του. Ειδικά στις περιπτώσεις μη συνεργάσιμων δανειοληπτών κατά τις οποίες ο δανεισμός δόθηκε με λανθασμένα κριτήρια» (http://www.philenews.com/el-gr/top-stories/885/255874/eirena-georgiadou-anapofefktes-kapoies-ekpoiiseis ) Οι μή συνεργάσιμοι, λοιπόν, δανειολήπτες, κατά την Ειρένα, είναι αυτοί που ο δανεισμός τους δόθηκε με λανθασμένα κριτήρια. Και ποιός τα θέτει τα κριτήρια δανεισμού κυρία Γεωργιάδου; Ο δανειολήπτης οξά η τράπεζα; 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου