5 Απρ 2015

Διάλογος για την πορνεία: διαφοροποίηση της «κλασικής πορνείας» από το Trafficking



Μια σπόντα στο προηγούμενο τεύχος η οποία  διαφωνούσε με την προσπάθεια ποινικοποίησης του πελάτη, αλλά και διεκδικούσε νομιμοποίηση της πορνείας και αναγνώριση της ευρύτερα ως ένα αξιοπρεπές επάγγελμα/τέχνης παροχής σεξουαλικών υπηρεσιών, προκάλεσε αρκετά και ενδιαφέροντα σχόλια. Οπότε αποφασίσαμε να γίνει ένα αφιέρωμα στο θέμα – σκεφτήκαμε σαν αρχικό τίτλο το «Της Μαγδαληνής, της Αφροδίτης και της Κεζιμπά» [ η Κεζιμπά ήταν μια λεμεσιανή τουρκοκύπρια πόρνη η οποία συμμετείχε ενεργά στις λαϊκές κινητοποιήσεις της δεκαετίας του 1940 – και το πορτραίτο της το κατέγραψε  Π. Σέρβας]. Επειδή όμως το υλικό είναι μεγάλο [από την ιστορία μέχρι τις λογοτεχνικές μορφές και την ψυχανάλυση] αποφασίσαμε να μεταφερθεί αργότερα – μετά τις γιορτές..:)

Από τις σημαντικές γραπτές παρεμβάσεις [της Disdaimonas, της Μ. Voniati και της Αντρούλλας] επιλέξαμε για αυτήν την αρχική αναφορά την πιο κάτω επιστολή για δυο λόγους – κατ’ αρχή δεν δημοσιεύτηκε, όπως οι άλλες δυο. Επιπλέον πέρα από την διευκρίνηση ότι η θέση που αποδόθηκε στην Αντρούλλα [στην αρχική επίκληση αναγνώρισης των αγώνων της ενάντια στο Trafficking]  δεν ήταν ορθή, η αναφορά είναι ενδιαφέρουσα γιατί καταγράφει και διαφοροποιήσεις οργανώσεων, αλλά και γιατί ανοίγει το θέμα και στην άλλη άποψη – του συνδικαλισμού από πόρνες, αλλά και την αναπαράσταση του σχετικού σημείου στην λογοτεχνία. Μια διάσταση που αναπόφευκτα διασταυρώνεται με το παράλληλο και σε ένα βαθμό αλληλένδετη συζήτηση για την πορνογραφία. [Οι άλλες δυο παρεμβάσεις – μαζί με σχετικά σχόλια που έχουν ανταλλαγεί θα δημοσιευτούν σε μελλοντική έκδοση].
Και επειδή η συζήτηση δεν είναι μόνο κυπριακή – την περασμένη βδομάδα ξεκίνησε μια κίνηση στην Αυστραλία όπου εκατοντάδες εργαζόμενες στο συγκεκριμένο τομέα, sex workers, αντέδρασαν σε μια προσπάθεια παρουσίασης τους ως απλά θύματα και δημιούργησαν το #facesofprostitution hashtag , όπου μιλούσαν για τις εμπειρίες τους που πιστοποιούν και αυτά που αναφέρονται πιο κάτω για τις συνδικαλισμένες πόρνες στην Ευρώπη. Το σχετικό κείμενο από το BBC βρίσκεται εδώ.  http://www.bbc.com/news/blogs-trending-32165949
(«What kind of people are sex workers? In Australia, hundreds of them are telling the world about themselves using social media. "College student. Aspiring lawyer. Activist. Daughter, sister, sex worker. I don't need rescuing".»)

Η Επιστολή

Αξιότιμε κύριε …,

γιατί προτρέχει η πένα της πληροφορίας;
Και γιατί νόμισες ότι είμαι εγώ υπεύθυνη για την ποινικοποίηση του πελάτη και ιδίως ότι επρόκειτο για πελάτη κλασικής πορνείας;

Ασφαλώς εγώ φταίω, που δεν κατάφερα μετά από τόσα χρόνια που φωνάζω να εξηγήσω αρκετά καθαρά τη διαφορά κλασικής πορνείας και Εμπορίας Προσώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση.

Έχω βρει όμως ένα άρθρο στην αθηναϊκή εφημερίδα "ΤΟ ΕΘΝΟΣ'', το οποίο σου στέλνω, γιατί πιστεύω ότι εκεί ο δημοσιογράφος εξηγεί πολύ καθαρά τι είναι trafficking.
http://www.mixanitouxronou.gr/i-fourni-tis-ntropis-gnosti-alisida-litourgouse-os-vitrina-kiklomatos-somatemporias-xekina-i-diki-ton-katigoroumenon-pou-ine-eleftheri-ke-sinechizoun-tis-epichirisis-tous-diatirontas-taftochrona-k/

Τώρα επίτρεψέ μου να υπογραμμίσω ότι η Οργάνωσή μας, Cyprus STOP Trafficking, ουδέποτε σήκωσε μπαϊράκι εναντίον της κλασικής πορνείας και να εκφράσω μερικές σκέψεις και απορίες σχετικά με το θέμα.

1. Γιατί σε ένα "παιχνίδι" που εμπλέκονται δύο, ο ένας, αυτός που πληρώνει, είναι κύριος και η άλλη, αυτή που πληρώνεται, είναι η "περιφρονημένη'';

2. Επειδή δεν έχω γνωρίσει στην πραγματικότητα ούτε πόρνες ούτε πελάτες, προτιμώ να μην εκφράσω απόψεις.

3. Είναι αλήθεια ότι δεν θα ήθελα η κόρη μου να είχε γίνει πόρνη, αλλά δεν θα ήθελα να γίνει ούτε καλογριά, ούτε καθαρίστρια. Όσο για το γιο μου, δεν θα ήθελα να είχε γίνει ούτε μαστροπός, ούτε καμπαρετζής, ούτε στρατιωτικός, ούτε Αρχιεπίσκοπος.

4. Δεν ξέρω τι σπρώχνει κάποια να ασκήσει αυτό το επάγγελμα. Φαντάζομαι ότι δεν το είχε ονειρευτεί, όταν ήταν κοριτσάκι (Α! Τι ωραία, εγώ θα γίνω πόρνη!). Κάποιος, κάτι, κάποτε θα την έσπρωξε προς τα κει. Και, όταν πάρεις ένα μονοπάτι ή έναν αυτοκινητόδρομο, είναι πολύ δύσκολο να κάνεις U-turn.

5. Υπάρχουν Οργανώσεις, όπως το MIGS  ή όπως η ΠΟΓΟ, που θεωρούν την κλασική πορνεία ως βία εναντίον των γυναικών. Και είναι θυμωμένες μαζί μου, διότι εγώ αρνούμαι να πω οτιδήποτε. Και στην ερώτηση, αν είχαν τη δυνατότητα να αλλάξουν ζωή, θα το έκαναν, εγώ απαντάω μάλλον με σιγουριά, ναι, θα το έκαναν, διότι οι πλείστοι από μας φανταζόμαστε ότι μπορούμε να έχουμε μια καλύτερη ζωή απ' αυτήν που έχουμε. Απόδειξη τα πολυάριθμα διαζύγια. Οι περισσότεροι γάμοι εορτάζονται με ενθουσιασμό, σημαίες και ταμπούρλα αλλά δυστυχώς πάρα πολλοί καταλαβαίνουν ότι "πήραμε τη ζωή μας λάθος" και καταλήγουμε σε διαζύγια, αυτή τη φορά με βρισίδια και ταμπούρλα.

6. Στη Γενεύη η πορνεία επιτρέπεται. Οι πόρνες έχουν συνδικάτο, που ονομάζεται ΑΣΠΑΣΙΑ. Αυτή, δε, που ίδρυσε το συνδικάτο πριν από 30 περίπου χρόνια είναι μια πόρνη - συγγραφέας, η οποία έγραψε ένα πολύ γνωστό βιβλίο με τίτλο "Και το μαύρο είναι χρώμα".

7. Θέλω η πορνεία να αναγνωριστεί ως επάγγελμα; Μα μου πέφτει εμένα λόγος; Να ρωτήσουμε τις πόρνες. Πριν 30 περίπου χρόνια είδα στη γαλλική τηλεόραση μια όμορφη 30άρα, η οποία έλεγε περίπου τα εξής: "Θέλω να εξασκώ αυτό το επάγγελμα ελεύθερη, χωρίς μαστροπό και με αξιοπρέπεια. Εγώ θα διαλέγω τους πελάτες μου''. Και σε κάποια ερώτηση που της έκανε ο δημοσιογράφος απάντησε: "Όλοι δεν δουλεύουμε με ένα μέρος του σώματός μας;".

8. Και για να τελειώσω, οι γνώσεις μου γύρω από την πορνεία είναι δυστυχώς ή ευτυχώς μηδαμινές, αλλά αυτά που φαντάζομαι τα χρωστάω στα ρομαντικά μυθιστορήματα που διάβασα όταν ήμουν έφηβη, μέσα από τα οποία γνώρισα τη Φαντίνα του Ουγκώ και τη Σόνια του Ντοστογιέφσκι.

Φιλικά,

Αντρούλα



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου