26 Απρ 2015

ΣΠΟΝΤΕΣ




  • Το γεγονός ότι αυτές τις τουρκοκυπριακές εκλογές τις παρακολουθήσαν με κάπως αυξανόμενο ενδιαφέρον οι ελληνοκύπριοι, ίσως να είναι και ένδειξη ότι συνηθίζουμε ξανά η μια κοινότητα την άλλη…Η ντε φάκτο πραγματικότητα μιας ιστορικής συμβίωσης – που αναζητά το νέο πλαίσιο έκφρασης..

  • Σε σχέση με την αντιπαράθεση γύρω από το θέμα της δίκης για διαφθορά/μίζες του Ρίκκου και της αξιοπρεπούς στάσης του κ. Κληρίδη απέναντι στο προεδρικό, υπάρχει μια αξιοσημείωτη υπεράσπιση, τελικά, της αυτονομίας των θεσμών απέναντι στις παρεμβασεις, και απέναντι τελικά στην αυθαιρεσία, της εκτελεστικής εξουσίας, τα τελευταία δυο χρόνια. Διότι είναι μύθος και συγκάλυψη ότι αυτό το σκηνικό υπήρχε πριν – αντίθετα, η προηγούμενη κυβέρνηση ήταν σε στάση αδυναμίας λόγω ακριβώς και της προσπάθειας της να σεβαστεί τους θεσμούς [είναι ο Ορφανίδης που ήθελε να καθορίσει τη δημόσιο-οικονομική πολιτική της εκτελεστικής εξουσίας, αντί να φροντίζει για τη ρύθμιση των δικών του αρμοδιοτήτων – των τραπεζών], αλλά και εξελικτικά είχε υπάρξει μια σαφής πρόοδος. Προοδεύσαμε από τον καιρό που ο κ. Κληρίδης [ως εκπρόσωπος των τότε «φιλελευθέρων»] έκανε κόμμα με Γιωρκάτζη το 1969-70. Και τώρα, όπως και την περίοδο Κληρίδη ζούμε μια αυθαιρεσία που δεν φαίνεται να κατανοεί καν το διαχωρισμό των εξουσιών και το σύνταγμα. Όμως, για να έρθουμε στα πιο πρόσφατα, η πρώτη θεαματική παρέμβαση αμέσως μετά την εκλογή της νέας κυβέρνησης ήταν στην Κεντρική – και εκεί πολλοί σιώπησαν βολικά. Ίσως, γιατί το παιχνίδι αφορούσε τον έλεγχο της Κεντρικής, τα των τραπεζών, αλλά και τα συμφέροντα των μεγάλο-οφειλετών. Ίσως και μερικοί να μην κατάλαβαν τί παιζόταν μέσα στο αχταρμά του θεάματος και των μετατοπίσεων. Οπότε η σημερινή αντίσταση στις παρεμβάσεις του προεδρικού είναι ελπιδοφόρα. Και ενώ οι «φιλελεύθεροι» της περιόδου 2004-10 είναι διχασμένοι [μερικοί που κατάλαβαν τί γινόταν στην περίπτωση του Δημητριάδη, ξαφνικά «παίζουν πελλόν» κατά το απόφθεγμα του δικηγόρου του Λίλλη] ενώ, αντίθετα, αρκετοί από το άλλο «μέτωπο», το απορριπτικό, ας πούμε, ξαφνικά φαίνονται να πιάνουν το ζήτημα της αυτονομίας των θεσμών. Μπορεί να είναι συγκυριακά όλα αυτά. Αλλά, στην καλή εκδοχή της στήριξης της Κυπριακής Δημοκρατίας, όσοι την υιοθετούν, το να βλέπουν ότι οι θεσμοί είναι μέρος αυτού που κτίστηκε, έστω και ημιτελώς τα τελευταία 50 χρόνια, είναι θετικό. Αντίθετα, όσοι κόλλησαν στο ότι είμαστε ιθαγενείς και άρα θέλουμε επιτήρηση [τρόικες και όχι μόνο] παρά τον εν δυνάμει φιλελευθερισμό τους στα ατομικά δικαιώματα, ξαφνικά φαίνονται να χάνονται στη μετάφραση, όταν το θέμα αφορά την υπεράσπιση της δημοκρατίας μέσα από τους τοπικούς θεσμούς. Θα δείξει η συνέχεια.

  • Ήρθε πάλι η επέτειος του 2004. Και μοιάζει, πια, τόσο μακριά. Και τόσο δύσκολο να το δει κανείς μονοδιάστατα. Ο γραφών ψήφισε «ναι». Όχι γιατί πίστευε ότι θα κερδίσει το «ναι» [το κλίμα των ΜΜΕ και ο κουρνιαχτός ήταν σαφής] αλλά για να δοθεί ένα ελληνοκυπριακό μήνυμα συνέχειας στην τουρκοκυπριακή άνοιξη, αλλά και ένα μήνυμα αντίστασης στην κατασκευή θεαματικής υστερίας που απέκλειε το διάλογο – και σε αυτό, στην υστερία, βοηθούσε και η ανόητη προσπάθεια να εκβιαστεί "ναι" από τα έξω με πιεστικά χρονοδιαγράμματα [που μετατράπηκαν σε μπούμερανγκ, αφού δεν επέτρεπαν συζήτηση], ευρωλαγνεία κλπ.. Και το 24% ήταν αξιοπρεπές – ως αντίσταση και ως βάση. Μετά από το 2011, όμως, η ερώτηση πολλών από εμάς που αγωνιστήκαμε για την επανένωση και πριν ανακαλύψουν μερικοί άλλοι την "Ευρώπη" ως φαντασίωση [μετά την Βρετανία και την Ελλάδα], ως επανένωση με βάση την κυπριακή ιστορική εμπειρία και όχι την ευρωπαϊκή επιβολή, ήταν, και είναι, η εξής: καλά, αν αυτοί που το έπαιζαν φιλελεύθεροι το 2004, μπορούσαν να μετατραπούν σε υστερικό και εμπαθή συνονθύλευμα με την ακροδεξιά, το καλοκαίρι του 2011 [και μετά σε εκείνη την παρατεταμένη προεκλογική περίοδο] πώς θα μπορούσε να τους εμπιστευθεί κάποιος ότι στην πρώτη κρίση, όταν δηλαδή η ακροδεξιά θα στοχοποιούσε τον πρώτο τουρκοκύπριο αξιωματούχο λ.χ. ότι θα κρατούσαν τον πουντο τους και θα αντιστέκονταν; Εδώ οι περισσότεροι τα έκαναν όλα γάργαρα για μια καρέκλα μετά το 2011. Και έγιναν πρόθυμο κοινό για την κατασκευή περιρρέουσας για τους αντίπαλους της παράταξης, ή και του έκδοτη τους. Είχαμε, λοιπόν, μια δύσκολη συμμαχία τότε – και είναι καλά που σήμερα βλέπουμε πολύ πιο καθαρά την εικόνα. Από την άλλη πλευρά, εκείνη του «όχι» δεν ήταν όλοι απατεώνες, έστω και αν πολλοί ανέχτηκαν μια μη δημοκρατική ατμόσφαιρα δήθεν «αυτονόητων» κλπ. Υπεράσπιζαν την Κυπριακή Δημοκρατία σε πολλαπλές εκδοχές. Η πιο αξέχαστη μέχρι σήμερα ατάκα που άκουσα ήταν το «το διάγγελμα του Τάσσου έκαμεν με να νοιώσω, για πρώτη φορά, περήφανη που είμαι κυπραία». Αν και διαφωνούσα, δεν μπορώ ακόμα και σήμερα να μην αναγνωρίσω το αίσθημα αξιοπρέπειας. Δεν μου το είπε μια φανατική. Ένα άτομο που ήθελε την Κυπριακή Δημοκρατία, την οποία στηρίξαμε για δεκαετίες επίσης, όπως την επαναπροσέγγιση, να έχει εκτός από θεσμική αναγνώριση και ένα είδος αξιοπρέπειας για τους ιθαγενείς. Η νέα προσπάθεια για λύση, λοιπόν, θα πρέπει να κτίζει από τα κάτω προς τα πάνω – με καχυποψία στους «επιχειρηματίες γης» και τους ρουσφετολόγους όλων των οπτικών. Σήμερα, είδαμε ποιοί ήταν διατεθειμένοι να πουν ψέματα για τις τράπεζες. Τότε, δεν ξέραμε. Σήμερα, η επαφή των δυο κοινοτήτων μετρά πάνω από 12 χρόνια. Οι μύθοι σιγά σιγά αντικαθίστανται από μια ρεαλιστική εικόνα. Αφού περάσαμε τις υστερίες μέχρι και επιθέσεων ενάντια στην Αγγλική σχολή, τελικά εκλέγηκε τουρκοκύπριος μαθητής ως πρόεδρος. Κάτι οικοδομείται στην καθημερινότητα – εκεί που άντεξε η κυπριακότητα για δεκαετίες υπό επίθεση. Και σήμερα, οι μύθοι για την «καλή ευρωπαϊκή οικογένεια» δεν υπάρχουν, ούτε για το καλό βαθύ κράτος που κτίζει ο Ερντογάν..Δεν είμαστε αποικία κανενός – αντίθετα μπορούμε να προσφέρουμε πρότυπα, αντί να αντιγράφουμε. Η δημοκρατία αποκαταστάθηκε στην Ελλάδα και μέσω της κυπριακής αντίστασης πριν και κατά την διάρκεια του 74, όταν, όπως σωστά το κωδικοποίησε ο Ρίτσος, η υποτιθέμενη «κόρη» μετατράπηκε σε μάνα. Η δημοκρατία διευρύνθηκε στην Τουρκία και μέσω της τουρκοκυπριακής εξεγερσης του 2000-2003.

  • Και επειδή μερικοί ρίχνουν όφκιερα για να πιάσουν γεμάτα, και μας υπόσχονται ότι ακόμα περισσότερη υποταγή στην Ευρώπη θα είναι καλύτερη γιατί μόνοι μας κάνουμε διαπλοκή κλπ [και συνήθως μιλούν για αυτά οι απολογητές της δεξιάς που θέλουν να ξεχνούν/ξεχάσουμε ποιοί έφτιαξαν το κράτος της κουμπαροκρατίας πριν το 74 – και τις ευθύνες του κ. Γλαύκου λ.χ.], θα το ξαναπούμε. Δεν θα γίνουμε ξανά αποικία, για να λυθεί το κυπριακό. Όση αυτονομία μας αντιστοιχεί σε ένα αλληλοεξαρτώμενο κόσμο, την θέλουμε, γιατί την κερδίσαμε με αγώνες ενάντια σε παρεμβάσεις, είτε της Αθήνας, είτε της Άγκυρας – με την βοήθεια εδώ πρόθυμων. Το κυπριακό είναι και ζήτημα δικοινοτικό είναι και ζήτημα αυτονομίας/ανεξαρτησίας. Αγωνίστηκαν οι ελληνοκύπριοι, η πλειοψηφία τους, για αυτό και πριν και μετά το 74, αγωνίστηκαν και οι τουρκοκύπριοι για δεκαετίες ενάντια στην εξάρτηση από την Άγκυρα. Δεν έχει νόημα να φύγουν από μια εξάρτηση για να πάνε σε άλλη.

  • «Οι έποικοι εφκάλαν τον Ακκιντζί, οι ηλίθιοι ελληνοκύπριοι δημοσιογράφοι μιλούν για μη παρέμβαση της Άγκυρας, τζαι ο κόσμος τραγουδά πονηρά το «εσιέβερεβε../eshevereve» [Menachem Samburu, ανταπόκριση από την βόρεια Λευκωσία]

  • Η Ειρήνη Χαραλαμπιδου κάνει μια πραγματικά πολύ καλή δουλειά, για την κοινωνία ευρύτερα, σε εκείνο το σύνορο
    όπου διασταυρώνεται η δημοσιογραφία [σαν διερεύνηση] με την  πολιτική [σαν πληροφόρηση του κοινού για θέματα που αφορούν το δημόσιο χώρο]. Και για την αριστερά, το έθεσε ως εξής ένας ποδοσφαιρόφιλος: αν είσιεν η Ομόνοια έναν σέντερ φορ όπως την Χαραλαμπίδου, εν θα εχάναν τον ρυθμό τους στα κρίσιμα ματς..:)

  • Πήραμε το ακόλουθο σχόλιο και το αναδημοσιεύουμε: «Θυμάστε τις 2 υποθέσεις με θανατηφόρα τροχαία που οι ποινές ήταν χάδι; Η δικηγόρος της δημοκρατίας που τις χειρίστηκε είχε ΓΡΑΠΤΕΣ οδηγίες από το Ρίκκο. Είχαν να κάνουν με τις κατηγορίες που θα επιδιωχθούν και με το πόσο θα προσπαθήσουν να πετύχουν καταδίκη! Κάπου στην εισαγγελία υπάρχει αυτή η επιστολή.» Θυμόμαστε ότι υπήρξε μια αναφορά στο θέμα και μια εμπλοκή του κ. Ερωτοκρίτου. Ο ίδιος τότε το παρουσίαζε ως δική του παρέμβαση για να μπουν κάποιες ποινές. Αξίζει να δει κάποιος τις επιστολές. Υπάρχει δικαίωμα διεκδίκησης δημοσιοποιήσης δημοσίων εγγράφων στην χώρα μας;

  • Η κ. Χαραλαμπίδου ρώτησε και για την υπόθεση του ΙΠΕ, ο κ. Κληρίδης απάντησε ότι το διερεύνησε – αλλά εξήγηση δεν έδωσε. Είναι εν μέρει αξιέπαινο εκ μέρους του, ότι δεν βιώνει την υπόθεση με τον Ερωτοκρίτου σαν βεντέτα και άρα να προβάλλει όλες τις εν δυνάμει υποθέσεις ή καταγγελίες εναντίον του. Αλλά το θέμα χρειάζεται εξήγηση και πέρα από το ότι «υπάρχουν απαντήσεις». Πήρες μια γενναία απόφαση κ. Κληρίδη. Αλλά δεν είναι και «ελεύθερη επιταγή». Σε κάποια φάση πρέπει να υπάρχει και μια διαδικασία accountability.

  • Ο αρχηγός της αστυνομίας διαβεβαιώνει ότι θα τηρηθούν οι «αρχές της αντικειμενικότητας και της εχεμύθειας» στην υπόθεση του Ρίκκου. Πολύ καλά. Γιατί, όμως, κύριε Χρυσοστόμου δεν τηρήθηκαν οι ίδιοι κανόνες και αρχές στις ανακρίσεις για τον ΣΑΠΑ [και όχι μόνο]; Εκεί είχαμε άμεση αναμετάδοση των ανακρίσεων κάθε Παρασκευή. Αν δυσκολεύεστε να θυμηθείτε δηλώστε επίσημα και να σας φέρουμε τα πρωτοσέλιδα του Σαββάτου. Εκείνοι δεν είχαν ίσα δικαιώματα; Οι υφιστάμενοι σας ακολουθούσαν άλλους κανόνες από αυτούς που εφαρμόζονται τώρα στον Ρίκκο; Μα καλά τόση ημετεροκρατία και δεν ντρέπεστε καν; Διδάξατε κιόλας; Να διατάξετε έρευνα για το ποιοί έκαναν τις ανακρίσεις τότε και ποιοί τις διέρρεαν. Τολμάτε; Ή απλώς ξοφλάτε χρέη στον Ιωνά που ξοφλά χρέη στον Ρίκκο κοκ;

  • Όλο αυτό το θέαμα που κατασκευάζει ο Ρίκκος και οι συν αυτώ, το περιέγραψε πολύ καλα ο Μιχαηλίδης του Φιλελευθέρου: «..ένα μέγα θέμα διαφθοράς για το οποίο υπάρχει πόρισμα ποινικού ανακριτή και θα έπρεπε να βρίσκεται ήδη ενώπιον της Δικαιοσύνης, μετατρέπεται σε τσίρκο… Ακροβασίες, τούμπες στον αέρα και νούμερα παλιάτσων..»

  • Ένας ακόμα απολογητής του Ρίκκου που μάλιστα έσιει τζαι μούγιαν τζαι μουγιάζεται για τους δημοσιογράφους σε αποστολή. Ο ΜΧΣ του Φιλελευθέρου ρωτούσε πριν λλίες εφτομάδες θυμωμένα μάλιστα γιατί να κατηγορούνται δημοσιογράφοι ότι τα παίρνουν ή ότι παίζουν το παιχνίδι άλλων. Του είχαμε υποδείξει τότε διάφορα – που να ρωτήσει τζαι που να ψάξει. Αλλά ότι θα μας επιβεβαίωνε τόσο γρήγορα, δεν το περιμέναμε. Την Τρίτη  21/4 λοιπόν ο κ. ΜΧΣ είχε ένα σχόλιο κλασικής προσπάθειας μετατόπισης για τον Ρίκκο – που σημειωτέον τον κάλυπτε πριν αποκαλυφθεί και δημόσια ότι παίζουν μίζες μαζί του. Έλεγε, λοιπόν, ο ΜΧΣ ότι πρέπει να περιοριστούν οι υπερεξουσίες του γενικού εισαγγελέα. Τόσο καιρό δεν είχε αυτήν την έννοια ο καλός μας ο δημοσιογράφος. Ποτέ δεν απόρησε καν για τις εξουσίες του Ρίκκου να παραβιάζει την νομοθεσία με δίκες πρωτοσέλιδων. Και φυσικά, δεν απόρησε για το πώς μερικοί δημοσιογράφοι χρησιμοποιούντο για τέτοια βολικά θεάματα. Και ξαφνικά, τώρα που προέκυψαν οι μίζες του Ρίκκου, νά’σου η ευαισθησία.. Ακόμα όμως και αυτή η προσπάθεια θα ήταν αμελητέα, αν ο εκπρόσωπος των δημόσιων σχέσεων του Ρίκκου δεν αυτοκαρφωνόταν – λέει λοιπόν: μα γιατί να μπορεί ο Γενικός εισαγγελέας να αναστέλλει απόφαση για δίωξη, όπως της Providencia χωρίς δημόσια εξήγηση. 3 ψέματα μαζεμένα ρε..Δημόσια εξήγηση υπήρξε – την είπε ξεκάθαρα ο γενικός εισαγγελέας: υπήρχαν αποφάσεις ανώτερων του Ρίκκου στο παρελθόν, υπάρχουν δίκες στα δικαστήρια – και ο Ρίκκος το έκανε στα πονηρά, χωρίς να ενημερώσει τον εισαγγελέα. Τέτοιες λαφαζανιές περιλαμβάνει στην υποτιθέμενη κατάθεση [αναζήτηση προβολής ουσιαστικά] ο Ρίκκος; Μετά από το αστείο ψέμα, ιδού και η παραπλάνηση σαν δεύτερο ψέμα – ποιός πήρε την απόφαση για ποινική δίωξη, την οποία έπρεπε να εγκρίνει ο εισαγγελέας, χωρίς καν να τον συμβουλευθούν; Ο Ρίκκος τον οποίο ο δημοσιογράφος καλύπτει – δωρεάν βεβαίως βεβαίως. Και το πιο αστείο, τρίτο ψέμα. Ο δημοσιογράφος καμώνεται ότι δεν καταλαβαίνει ότι το θέμα δεν είναι η διαδικασία της Providencia, αλλά αντίθετα το κόλπο της εξαγοράς του Ρίκκου με 600,000 για να διατάξει την «ποινική δίωξη» - και να μην πάει ο Νεοκλέους στο δικαστήριο. Τί καλά..Λογοκρίνουμε το θέμα, κάνοντας ότι το ζήτημα είναι ο κατήγορος που διερευνά και όχι ο κατηγορούμενος των μιζών 600,000. Και μετά απορείς ποιοί τα παίρνουν; ..:)

  • Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε - ελαλούσαμεν με ένα φίλο πόψε  ότι άμαν εν θέλουν να πουν τίποτε κατεβάζουν το "γαλλοελληνικό" βαθυστόχαστο με αναφορές σε αρχαίους φιλόσοφους για να λαλείς ουάου, ίντα δύσκολες λέξεις - εν μπορώ να τες καταλάβω ούτε την έννοια του λόγου του - ίντα σπουδαίος ένι......!!!

  • Στο προηγούμενο τεύχος είχαμε μια σπόντα, η οποία αναφερόταν σε μια οργάνωση που χρησιμοποιούσε την λέξη «Διαφάνεια» παραπέμποντας στην Διεθνή Οργάνωση, αλλά και στην έννοια της διαφάνειας απέναντι στην διαπλοκή, τις under the table σχέσεις κλπ. Παρατηρήσαμε ότι η οργάνωση στην οποία φαινόταν να συμμετέχει και ο κ. Ζένιος, όφειλε πρώτα να ξεκαθαρίσει την κατάσταση των μελών της – την διαφάνεια των εισοδημάτων τους λ.χ. πριν να διεκδικεί από άλλους. Και ρωτούσαμε για τους εν δυνάμει μισθούς του κ. Ζένιου, όπως και την αποδοχή εκ μέρους του της απαράδεκτης αύξησης των αμοιβών του ως μέλος του Συμβουλιου της Κεντρικής Τράπεζας. Πήραμε ένα σχόλιο από την οργάνωση «Διεθνής Διαφάνεια Κύπρος» η οποία διαφοροποιείται σαφώς από την άλλη οργάνωση «Διαφάνεια τώρα» που φαίνεται ότι χρησιμοποιεί παραπλανητικά τον όρο «Διαφάνεια» για να ταυτίζεται με την διεθνή οργάνωση – αλλά ενδεχομένως για εσωτερικό πολιτικό ή άλλο όφελος. Δημοσιεύουμε την διαφοροποίηση με τις ευχαριστίες μας στη «Διεθνή Διαφάνεια» και αναμένουμε και κάποια εξήγηση από την «Διαφάνεια τώρα» που φαίνεται να είναι μια οργάνωση προώθησης συγκεκριμένων συμφερόντων – όπως λ.χ. η οριζόντια ψηφοφορία [τώρα γιατί αυτό έχει να κάνει με την διαφάνεια – περιμένουμε να ακούσουμε]. Η Αναφορά της «Διεθνούς Διαφάνειας»: Διεθνής Διαφάνεια Κύπρος Εκ μέρους της οργάνωσης Διεθνής Διαφάνεια - Κύπρος επιθυμούμε να σας ενημερώσουμε για τα ακόλουθα:

    Η οργάνωση Διεθνής Διαφάνεια – Κύπρος (ΔΔ-Κ) έχει συσταθεί από το 2010, είναι ένας ανεξάρτητος και ουδέτερος μη κυβερνητικός, μη κομματικός και μη κερδοσκοπικός οργανισμός εγγεγραμμένος νόμιμα στα αρμόδια σώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας.

    Η ΔΔ-Κ αποτελεί το εθνικό παράρτημα τής διεθνούς οργάνωσης «Διεθνής Διαφάνεια (ΔΔ)» η οποία είναι η εγκυρότερη και πιο εδραιωμένη οργάνωση σε θέματα διαφάνειας και αντιμετώπισης της διαφθοράς και η οποία εδρεύει στο Βερολίνο έχοντας εθνικά παραρτήματα σε περισσότερες από 100 χώρες. Όλες οι πληροφορίες που αφορούν το καταστατικό, Διοικητικό Συμβούλιο, κώδικα δεοντολογίας μελών του ΔΣ, ετήσιες εκθέσεις, οικονομικά στοιχεία και γενικά τη δράση της ΔΔ-Κ στη Κύπρο τα τελευταία πέντε χρόνια είναι στη διάθεση όλων στην επίσημη ιστοσελίδα της οργάνωσης www.transparencycyprus.org. Παράλληλα όλη η δράση και τα στοιχεία της ΔΔ είναι στη διάθεση όλων στην επίσημη ιστοσελίδα της οργάνωσης www.transparency.org

    H ΔΔ-K δεν έχει καμία σχέση με άλλες ομάδες, δεξαμενές σκέψης, συνδέσμους ή άλλες οργανώσεις. Ειδικότερα τονίζουμε ότι, η οργάνωση Διεθνής Διαφάνεια Κύπρος δεν έχει καμία σχέση με την πλατφόρμα «Διαφάνεια Τώρα» η οποία επικεντρώνεται στο θέμα της οριζόντιας ψηφοφορίας και στο θέμα περί χρηματοδότησης των κομμάτων.
    Έχουμε προσπαθήσει επανειλημμένα να εξηγήσουμε, τόσο εμείς, όσο και η Διεθνής Διαφάνεια, σε επικοινωνία που είχαμε με την ηγεσία της πλατφόρμας, πώς, μέσω της χρήσης του ονόματος που χρησιμοποιούν (το οποίο αποτελεί τίτλο καμπάνιας της Διεθνούς Διαφάνειας Ελλάδας), πως δημιουργείται σύγχυση τόσο στους πολιτειακούς αξιωματούχους, στους δημοσιογράφους και στη κοινωνία στο σύνολο της. Έχει δημιουργηθεί η εσφαλμένη εντύπωση πως οι δύο οντότητες δεν είναι ξεχωριστές. Αυτό το γεγονός δημιουργεί αναπόφευκτα λανθασμένες εντυπώσεις κυρίως για την δράση της ΔΔ-Κ αλλά και γίνεται αντικείμενο «εκμετάλλευσης» της διαφάνειας και των αρχών της.
  • Καταγράφεται στα θετικά η δήλωση Ν. Παπαδόπουλου για παραίτηση του Ρίκκου. Και σε σύγκριση με τις προεδρικές δηλώσεις, είναι να απορείς τί ζόρι τραβά ο άλλος…

  • Θα έρθει η τρόικα και οι εδώ υποτακτικοί άρχισαν να προετοιμάζουν το έδαφος για πιέσεις. Η τρόικα θέλει εξάρτηση, αλλά μερικοί την θέλουν ακόμα περισσότερο για να κυβερνούν μέσα από την επίκληση της. Είναι οι απόγονοι των «μουκτάρηδων» και των διορισμένων της αποικιοκρατίας. Η καθυστέρηση έγκρισης του νόμου των εκποιήσεων ήταν μια διαδικασία αργής, αλλά σαφούς αντίστασης, που γελοιοποίησε το επιχειρημα της υποταγής. Για 8 μήνες τελικά είχαμε χρήματα. Ο εκβιασμός "υποταχτείτε γιατί δεν θα έχετε συντάξεις "κλπ, ήταν ψέμα. Όπως και η φούσκα της στάσης πληρωμών που ανέμιζαν το 2012 όσοι ήθελαν να μην διαπραγματευτεί η προηγούμενη κυβέρνηση και να αποδεχτεί τους όρους της τρόικα. Και αν είχε, έστω και λίγη, πρακτική κατανόηση η ανόητη αστική μας τάξη, θα έκανε σημαία της το μνημόνιο του Χριστόφια του Νοέμβρη του 2014. Αλλά της έτρεχαν τα σάλια για τις ιδιωτικοποιήσεις,  και έτσι "η κυβέρνησή της", το 2013,  αποδέχτηκε το αρχικό καθολικό κούρεμα ως τρόπο να κοινωνικοποιηθούν οι  ζημιές των δυο τραπεζών, και στο τέλος έχασε και τα αυγά και τα καλάθια. Όλα εδώ πληρώνονται.

  •  Και το τελευταίο που μάθαμε από οίκο αξιολόγηση είναι ότι τελικά δεν θα χρειαστούμε όλα τα λεφτά που συμφωνήθηκαν στο μνημόνιο. Να θυμίσουμε ότι η προηγούμενη κυβέρνηση επέμενε ότι δεν τα χρειαζόμασταν και ότι μας πίεζε η τρόικα να δεχτούμε μεγαλύτερο δάνειο για να μπορεί να μας εκβιάζει πιο εύκολα; Να θυμίσουμε και ποιοί εκείνον τον Νιοβρη, του 2012, όταν παιζόταν το τελευταίο στάδιο της διαπραγμάτευσης και η τρόικα ήθελε ακόμα πρόσβαση στο φυσικό αέριο, ιδιωτικοποιήσεις αλλά και πρόσβαση στις συντάξεις, αντιστάθηκαν, έστω και αν διαφωνούσαν σε άλλα με την κυβέρνηση; Η ΕΔΕΚ με τον κ. Ομήρου [διότι παίζεται, αν ο νυν πρόεδρος της θα τολμούσε να αμφισβητήσει] και ο κ. Συλλούρης. Ο κ. Κάρογιαν ήταν βολικός για άλλους, και η κ. Παναγιώτου των οικολόγων ήταν φαιδρή στην προθυμια της εξυπηρετήσει για τον μελλοντικό της διορισμό.

  • Νά’ τα πάλι τα δάνεια του Χλωρακιώτη. Όταν βρεθεί χρόνος να γίνει μια αναλυτική εμπειρική έρευνα για τις πρακτικές μετατόπισης των τραπεζών, θα φανεί καθαρά ότι το θέαμα Χλωρακιώτη είναι ένα σκηνικό που το ρίχνουν σε επιλεγμένες στιγμές για να φύγει η έμφαση από σκάνδαλα της κυβέρνησης  ή των τραπεζών. Έτσι τώρα, μαζί με τις γκάφες της παρέμβασης του προέδρου εναντίον του γενικού εισαγγελέα έχουμε και τη δυσφορία με το πλαίσιο αφερεγγυότητας, έχουμε και την ευνόητες απορίες τί φοβάται και φεύγει ο Χούριγκαν, έχουμε και μια συμφωνία του Λεπτού με την τράπεζα που πρέπει να πέσει στα μαλακά, όποτε ρίξε λίγο Χλωρακιώτη στο θέαμα για να αλλάξει έμφαση. Η υπόθεση του Χλωρακιώτη αναφέρθηκε αρκετές φορές – το πιο πρακτικό είναι να διερευνηθεί. Αλλά το να ρίχνεται ως αλατοπίπερο κάθε φορά που έχει πρόβλημα το κατεστημένο, είναι μάλλον φτηνό πια. Και το ότι αυτήν τη φορά δεν το έκαναν μέσω πρωτοσέλιδων, αλλά πήγαν αξιωματούχοι, λέει, και το κατάγγειλαν [που θύμιζε λίγο θέαμα Ρίκκου] ήταν ενδιαφέρον. Τους ειδοποίησε το υπουργείο που τους διόρισε ότι ήθελε ευκολίες; Α ναι και ο Πολίτης της Κυριακής μας ανακοίνωσε ότι η ΣΠΕ Αγίας Φύλας έχει πρόβλημα. Ο Πολίτης της Κυριακής που μας έλεγε το 2012 να μην μιλούμε για τα σκάνδαλα των τραπεζών, και το 2013 ήξερε πριν από όλες τις άλλες εφημερίδες για το κούρεμα, το πρωί της 16ης Μαρτίου, ενδιαφέρεται για το ΣΠΕ Αγίας Φυλας πρωτοσέλιδα. Είναι σαφώς πολύ πιο μεγάλο πρόβλημα από την αγορά των ελληνικών ομόλογων το 2009-10, την οποία ο Πολίτης συγκάλυπτε προβάλλοντας ένα βασικό ύποπτο τον κ. Καρυδά με την θεωρία ότι για όλα φταίει η Ομόνοια…:)

  • Ο Σιζόπουλος θέλει έξτρα αστυνομική φρουρά. Γιατί; Τόσο επικίνδυνο είναι το πόστο; Και ποιός ασχολείται, δηλαδή, με την ΕΔΕΚ έτσι προβλέψιμη που πάει να καταντήσει; Μόνο ο Λιλλήκας που περιμένει να εισπράξει από τις γονυκλισίες της οικογένειας Ευσταθίου. Δηλαδή τόσα χρόνια που δεν κατάφερνε να εκλέγει καν βουλευτής, ο κ. Σιζόπουλος, δεν κινδύνευε και τώρα κινδυνεύει; Θέμα στατους; Γιατί υποψιαζόμαστε ότι, αν δεν ήταν πρόεδρος της ΕΔΕΚ, θα έβγαινε να διαμαρτύρεται γιατί ξοδεύονται τόσα χρήματα στις φρουρές των πολιτικών; Όπως τη φάση που διαμαρτυρόταν γιατί η κοινοβουλευτική ομάδα της ΕΔΕΚ δεν πήρε ξεκάθαρη θέση ενάντια στις εκποιήσεις και μετά υπό την ηγεσία του συνεργάστηκαν με την κυβέρνηση…J… Ο ίδιος λέει ότι δεν υπάρχουν ανταλλάγματα. Σεβαστό. Άλλωστε δεν εκτέθηκε όπως την οικογένεια Ευσταθίου, που έτρεχε πανικόβλητη να βγάζει ανακοινώσεις στήριξης του Ρίκκου. Τυχαία άραγε κ. Σιζόπουλε;

  • Αλήθεια τί γίνονται εκείνοι οι "δημοκρατικοί δικηγόροι" του Ευσταθίου. Οργάνωση one time shot; Ή ανταλλαγής υπηρεσιών; Γκάφα κάνατε που θα σας κυνηγά – αλλά μπορούσατε να κάνετε και διαφορετικά;

  • Ενώ ο Ομήρου άνετος, πια, μιλά για το σύνταγμα που πρέπει να σέβεται η εκτελεστική εξουσία.

  • Τζαι εσύ ρε χωρκανέ, τί τα θέλεις τζαι πετάσεις έτσι κουβέντες; Τώρα στα γεράματα να σε αθθυμούναι σαν αππητούρι του χαλλουμιού; Είναι θέμα «διάδοχης», είπε, η διαμάχη στην εισαγγελία. Καλά ρε χωρκανέ – έμεινες κάποια επεισόδια πίσω, είσαι και υποχρεωμένος [να μην πούμε υπό εκβιασμό] στον Ρίκκο, τί θα θέλεις και εκτίθεσαι συνεχώς; Δεν καταλαβαίνεις; Πές τους να σου εξηγήσουν – τόσους και τόσους πληρώνουμε εκεί στο προεδρικό. Λοιπόν, για να κάμεις catch up, τώρα το θέμα το άνοιξε ο κ. Κληρίδης και δεν μπορεί να είναι θέμα διάδοχης – γιατί ο Κληρίδης δεν γίνεται να θέλει να γίνει βοηθός του εαυτού του. Οπότε, εδώ, είναι λογικο-γλωσσική γκάφα, όπως του υδρογονάνθρακες. Εσύ, βέβαια, εννοούσες ότι ο Ρίκκος δεν χώνεψε ποτέ τον διορισμό Κληρίδη και μάζευε ότι ασυναρτησίες μάζευε για να τον υπονομεύσει – και να τον διαδεχθεί. Υπήρχαν και διάφορα τέτοια δημοσιεύματα. Όμως, τώρα το θέμα είναι ο Ρίκκος - χαλόου.. Όταν κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις ότι αυτό είναι το θέμα, απλώς φαίνεσαι μακριά από την πραγματικότητα και θλιβερά υπερασπιστής του Ρίκκου σε μια επίδειξη ημετεροκρατίας και εξάρτησης..

  • Και όλα αυτά κ. Αναστασιάδη, η εικόνα της εξάρτησης και της διαπλοκής, μπορεί να είναι μέρος της εικόνας σου πια. Αλλά σε ό,ποιο βαθμό προχωρήσει το κυπριακό, εσύ θα είσαι κάπως μέρος της εικόνας. Καταλαβαίνεις ότι με αυτές τις συμπεριφορές μπορεί στο τέλος να φτάσουμε στο σημείο να μην αναφέρεσαι  για να προωθηθεί η ό,ποια διαδικασία…Έλεος...ξέχασε τις μικρότητες της παράταξης [ήταν πάντα προβληματική τζαι ξέρεις το που την εποχή του  γέρου σου]  τζαι ωρίμασε έστω στα γεράματα.. Μπορείς καλλίτερα. Έχασες πολλά παιχνίδια. Παίξε έντιμα στο κυπριακό – ως εκπρόσωπος θεσμού επιτέλους και όχι δικηγορικού γραφείου, πατέρας της τάδε, φίλος του τάδε, υπόχρεος στο τάδε…Προσπάθησε. Για το κοινό καλό – σκέφτού το.

  • Οπότε από ότι φαίνεται στη Λεμεσό θα έχουμε γήπεδο, αλλά το τοπικό πανεπιστήμιο δεν θα έχει χρήματα για το επόμενο στάδιο της επέκτασης του. Και ενώ το Πανεπιστήμιο Κύπρου στην Λευκωσία πήρε πολλά επιπλέον εκατομμύρια για να συνεχίσει την επέκταση του. Είναι άνισο – το πανεπιστήμιο Κύπρου/Αγλαντζιάς έχει υπέρ-προωθηθεί επενδυτικά [εκ μέρους του δημόσιου] και είναι καιρός να ενισχυθούν και τα άλλα δημόσια ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαιδευσης. Και όσοι από μικροπρέπεια ή αλλα κίνητρα έκαναν πόλεμο στο ΤΕΠΑΚ, ορίστε το τίμημα. Μα νομίσατε σας ενθάρρυναν να αναζητάτε "σκάνδαλα" τυχαία; Σας χρησιμοποιούσαν. Άλλοι σας έχουν στημένους για να προκαλείτε θεάματα και μετά να προωθούν άλλα συμφέροντα.

  • Τελικά, θα πάει στο επαρχιακό η κ. Κεραυνού σε μια υποβαθμισμένη, πια, υπόθεση που είναι γενικά αμφίβολη και το όλο θέμα μάλλον μοιάζει σαν να πήγε σε δίκη για να μην εκτεθούν πλήρως όσοι κατασκεύασαν το θέαμα της σύλληψης. Όπως και να έχει, το επαρχιακό είναι σαφώς υποβάθμιση της υστερίας. Αλλά ακόμα και το ότι ένα διαδικαστικό θέμα, το οποίο εγκρίθηκε 2 φορές από την σύγκλητο, πάει στο δικαστήριο θέτει και πάλι θέμα αυτονομίας των θεσμών και ισονομίας – ποιός αποφασίζει για τους κανόνες σε ένα πανεπιστήμιο, γιατί σε μια διαφωνία να κατηγορείται το ένα μέρος και όχι και το άλλο που δεν τήρησε αρχικά τους κανονισμούς; Και φυσικά, γιατί να συμβαίνει στο ΤΕΠΑΚ και ενάντια στο συγκεκριμένο άτομο, όταν ανάλογα θέματα διαφωνίας ερμηνειών διερευνούνται εντός των θεσμών αλλού; Στον ΣΑΛ, έλεγε μια είδηση, ο δικηγόρος δικαιολόγησε εκ των υστερών κάτι. Αυτό θέμα δεν θα γινόταν θέαμα αν το βαθύ κράτος - από τα υπουργεία μέχρι την εισαγγελία - δεν είχε πολιτικό στόχο για να κατασκευάσει θέαμα. Να δούμε αν θα έχουμε συγκριτικά παραδείγματα. Καταλαβαίνουμε ότι η μακαρθική περίοδος του Ρίκκου δεν μπορεί να είναι κριτήριο – αντίθετα θα πρέπει η κυπριακή δικαιοσύνη να θωρακιστεί ενάντια σε αυτήν την κωμική επανάληψη του γιωκρατζισμού. Αλλά το θέμα της ισονομίας και των θυμάτων του Ρίκκου και των πρακτικών του παραμένουν.  Μερικοί στο ΤΕΠΑΚ, για να επανέλθουμε στο συγκεκριμένο, ίσως να έχουν φαντασιώσεις καρέκλας, άλλοι ίσως να θεωρούν ότι απειλώντας και φωνάζοντας θα πάρουν μετά πιο εύκολες προαγωγές, γιατί θα εκβιάζουν με ανάλογα θεάματα και τραμπουκισμούς;…Ας το αφήσουμε εδώ..Το ΤΕΠΑΚ ήταν και είναι μια ιστορική παρέμβαση στην Λεμεσό – το πρώτο της δημόσιο πανεπιστημιακό ίδρυμα, ένα πανεπιστήμιο που εγκαταστάθηκε στο κέντρο της πόλης και την άλλαξε δραματικά προς το καλύτερο, με μια αισθητική εντυπωσιακά θετική στο πάντρεμα του ιστορικού με το νέο. Όσοι το πολεμούν, χωρίς να βλέπουν την ιστορία, κάνουν ότι βλέπουν το δάκτυλο για να μη συζητηθεί το φεγγάρι ..

  • Θα έχουμε στο μέλλον και ένα αφιέρωμα για το πώς το ΤΕΠΑΚ έσωσε το ιστορικό κέντρο της Λεμεσού. Γιατί διεξήχθηκε ένας ιστορικός αγώνας τότε, την δεκαετία του 1990, για μην μετατραπεί η πόλη σε ένα τσιμεντένιο έκτρωμα. Ήταν μέρος εκείνων των αγώνων και η προσπάθεια να μην κατεδαφιστούν οι αποθήκες Θεοδοσίου – μια υπόθεση που έφτασε μέχρι τα ευρωπαϊκά δικαστήρια. Και ενώ το κίνημα τότε προσπαθούσε να σώσει τα διατηρητέα, κάποιοι τα χαλούσαν το βράδυ για να μην ανακηρυχθούν σε διατηρητεα. Για να θυμόμαστε και την νοοτροπία των ιδιοκτητών – όταν μερικοί μουρμουρούν για τις τιμές και τα ενοίκια. Να ρωτήσετε την αστική τάξη της Λεμεσού, κύριοι. Το δημόσιο επένδυσε στην πόλη για να κάνει πανεπιστήμιο, όμως το όφειλε στην Λεμεσό στους ψηφοφόρους και τους φορολογούμενούς της. Συγκρίνετε πόσα ξοδεύτηκαν για το Πανεπιστήμιο Κύπρου και ποσά για το ΤΕΠΑΚ. Και μετά, θα δείτε στο συγκριτικό πλαίσιο το εν δυνάμει κίνητρο των επιθέσεων ενάντια στο ΤΕΠΑΚ.

  • Εμείς τα ξέρουμε για τον Πόλυ Πολυβίου – εσείς πως και τα θυμηθήκατε τώρα;  Η διαχείριση της Καθημερινής είναι πολύ πιο έξυπνη από αυτήν την Πολίτη που φωνάζει παντού την ανάγκη του εκδότη να προωθήσει μια γραμμή. Την Κυριακή 26/4 λ.χ. ο Πολίτης υποβάθμισε μεν την προσπάθεια στήριξης του Ρίκκου, αλλά ο «συνήγορος του διάβολου» που φημολογείται να εκφράζει και τον εκδότη, αγωνίστηκε ηρωικά για τον Ρίκκο. Και too obviously. Όπως είπε και ο περιπτεράς μου, βλέποντας το εξώφυλλο με τον Ακκιντζί «πρέπει κάποιος να τους πει ότι άμα προβάλουν κάτι έτσι πολλά, δημιουργούν υποψίες πκιον..εν είμαστε όπως πριν»..Αντίθετα, η Καθημερινή είχε ένα touch επαγγελματισμού.. Επανεμφάνιση του Παπασάββα σε ρόλο δικηγόρου του Ρίκκου..Θλιβερό κατάντημα πια. Αλλά και μια πολύ πιο έξυπνη κίνηση στην σελίδα 2. Ο Παράσχος μετά από την υπεκφυγή της πρώτης βδομάδας με την «μύθο της σπηλιάς» και τον Τσόμσκι, αυτήν την βδομάδα άγγιξε το θέμα Κληρίδη – Ρίκκου..Με έκκληση στον Κληρίδη να τολμήσει [με αφορμή την φράση του «πάθαμε αλλά δεν βάλαμε μυαλό»].. ασαφώς για τί..Αλλά έξυπνη κίνηση έμπειρου λειτουργού του δημόσιου λόγου. Και πιο κάτω ο Σπονδοφόρος [άλλη στήλη] κάνει μια προσπάθεια να συνδέσει τον Κληρίδη με τον Πολυβίου.. Αξίζει να το αντιγράψει κάποιος: «Ο κ. Πόλυς Πολυβίου ως δικηγόρος και νομικός σύμβουλος για δεκαετίες της Τράπεζας Κύπρου, θα έπρεπε τουλάχιστον να δώσει κατάθεση και εξηγήσεις για τις συμβουλές που έδωσε στην «αμαρτωλή» τράπεζα των ντιβέλοπερς κατά την περίοδο που εξετάζουν [ιμίσιμου] οι ανακριτές, αλλά και τον ρόλο του ως γραμματέας του ΔΣ της τράπεζας, όταν αυτό έκανε πάρτι εκατομμυρίων με επίκεντρο χορηγήσεις σε διοικητικού σύμβουλους»..Εμείς τα είπαμε από καιρό μάγκα μου..Αν τολμάς συνεχισε..Αν απλώς τα λες τώρα, γιατί βολεύουν για να πέσει σκόνη συγκάλυψης για τον Ρίκκο σας και τον Νεοκλέους, άστα να πάνε…Ο Πόλυς θα πρέπει να διερευνηθεί για πολλά..πάρα πολλά..από το καρτέλ των καυσίμων, μέχρι την Τράπεζα Κύπρου, μέχρι τον ρόλο του στην απόρριψη της προσφοράς Ριμπολόβλεφ για 600 εκατομμύρια στην Ρράπεζα Κύπρου [9 μήνες πριν μας σπρώξει στο μνημόνιο για ένα τέτοιο πόσο η τράπεζα του Πόλυ] κοκ..Γιατί έχει και ο Νεοκλέους τα δίκαια του – ιδιαίτερα απέναντι στον Πόλυ.. Αλλά η συνέπεια είναι ο μόνος δρόμος απέναντι στις φούσκες..Ο Πόλυς ήταν και είναι φούσκα – που θα διερευνηθεί. Και αν δεν μπορεί η κυπριακή δικαιοσύνη, θα το φροντίσει ο γραπτός λόγος και η ιστορία - και το χιούμορ απέναντι στο οποίο ο Πόλυς και όλοι οι φαιδροί που τον στήριξαν [για διάφορα], θα είναι αμήχανοι και ανίκανοι. Ότι έπαθαν το Μάρτιο του 2013, όταν μονολογούσε ο Πόλυς, θα το βρουν μπροστά τους πολύ μεγαλύτερο - σαν το ειρωνικό γέλιο της ιστορίας. Αυτό να το φοβαται, όχι μόνο ο Πόλυς, αλλά και πολλοί άλλοι...:) Αλλά και ο Ρίκκος τέτοιος ήταν. Άρα είναι φτηνό απλώς να θυμάται κάποιος τον Πόλυ για να προστατεύσει τον Ρίκκο. Η δημοκρατία και η αλήθεια κτίζεται σιγά σιγά μερικές φορές - αλλά είναι αδυσώπητη η ιστορική της πορεία…

  • Καταρρίφθηκε και ο μύθος της Ζέτας και για τα διατάγματα των καταστημάτων, αλλά και για τα ποσοστά ανεργία, αφού όπως σημειώνεται σε ειδήσεις, η απασχόληση μειώθηκε, ενώ οι μισθοί μειώθηκαν δραματικά. Οι εργαζόμενοι με το αστρονομικό ποσοστό των 350 ευρώ αυξήθηκαν κατά 100%, οι εργαζόμενοι με μισθό μεταξύ 350-500 ευρώ αυξήθηκαν κατά 50%, και οι εργαζόμενοι με μισθό από 800 ευρώ και άνω, μειώθηκαν κατά 5000. Αυτό σημαίνει ότι και οι αριθμοί για την ανεργία και κυρίως για την υποαπασχόληση είναι πολλαπλάσιοι, ενώ η φτωχοποίηση επιτυγχάνεται μέσω διαταγμάτων, αλλά και την ανοχή του κράτους για την ύπαρξη και μόνο των πιο πάνω μισθών. Κατά τα άλλα, .... ζήτω η πορεία ανάκαμψης της οικονομίας και η έξοδος στις αγορές. Ζήτω το νέο «οικονομικό» θαύμα – ναι, αυτό που καταδικάζει το λαό να ζει κάτω από το όριο της φτώχιας.

  • Και ακριβώς επειδή η κρίση δεν είναι παγκόσμια – κατά κάποιους – και η Βρετανία, μια από τις πλουσιότερες χώρες, βρίσκεται σε κίνδυνο, αφού αυξάνεται ραγδαία και δραματικά ο αριθμός των  οικογενειών που δεν μπορούν να προμηθευτούν τα απαραίτητα, με αποτέλεσμα η πείνα να πλανάται σαν φάντασμα και τον πολιτικό κόσμο να βρίσκεται σε αμηχανία, λίγες μέρες πριν από τις βουλευτικές εκλογές.

  • Ο ΠτΔ ανέφερε σε ομλία του “καταβάλλουμε  τιτάνιες προσπάθειες, για να μπορέσει ο τόπος να εξέλθει της δεινής οικονομικής θέσης στην οποία έχει οδηγηθεί”. Αυτό που απέφυγε επιμελώς να αναφέρει είναι ποιοί καταβάλλουν αυτές τις τιτάνιες προσπάθεις και δεν είναι ο ίδιος έστω και αν μιλά σε πρώτο πληθυντικό. Ο ίδιος είδαμε πόσο τιτάνια προσπάθεια κάνει για το συγκεκριμένο θέμα εδώ και δυόμιση χρόνια και δεν χρειάζεται να τα αναφέρουμε για πολλοστή φορά, για να μην καταντήσουμε γραφικοί. Όπως είθισται να λέγεται, ο λαός έχει και μνήμη και κρίση.

  • Επικαλούμενος την θετική αξιολόγηση από τον οίκο Fitch, o Αβέρωφ μας ενημέρωσε ότι «η χώρα οδεύει στη σωστή πορεία» και ότι «θα μπορέσει η χώρα μας τις προσεχείς βδομάδες να βγει με αξιοπιστία στις αγορές». Παρόλα αυτά θεωρεί «αναγκαίες για την οικονομία» τις ιδιωτικοποιήσεις, αλήθεια γιατί αφού πάμε τόσο καλά?, αλλά ξέχασε ο κύριος Αβέρωφ να σημειώσει και τη συμπληρωματική πρόβλεψη του ίδιου οίκου αξιολόγησης, ότι η ύφεση θα συνεχιστεί. Αυτό ως αποτέλεσμα των «τιτάνιων προσπαθειών» στις οποίες αναφέρεται ο πτΔ και η «σωστή πορεία» του κ. Αβέρωφ.
  •  
  • Αυτό που κάθε φορά που γίνονται στρατιωτικές ασκήσεις κυρίως με τη συμμετοχή διαφόρων χωρών και της Κύπρου, ως επιχείρημα για την προβολή της προβάλλεται η «ένδειξη σταθερότητας, ασφάλειας και ειρήνης» της ευρύτερης περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου, δεν μπορεί να γίνει κατανοητό. Πώς είναι δυνατό η χρήση στρατιωτικών μέσων να προωθεί και τη σταθερότητα και την ασφάλεια και την ειρήνη, ενώ ταυτόχρονα να αποσταθεροποιούν μια δεινοπαθούσα από στρατιωτικές επεμβάσεις και πολέμους περιοχή, με αποτέλεσμα την απειλή των λαών της ώστε να μπαίνουν σε σαπιοκάραβα μήπως και καταφέρουν να σωθούν; Εμπεδώστε το! Στρατός και ειρήνη, σταθερότητα και ασφάλεια δεν πάνε μαζί! Λαοί που ζουν σε ασφάλεια και ειρήνη, δεν έχουν ανάγκη τους στρατούς και τα όπλα, και ξοδεύουν για την κοινωνική ευημέρία και όχι για να σκοτώνουν! Καλύτερα, την επόμενη φορά, αντιστρέψτε το επιχείρημα και για να βγάζετε νόημα στα όσα λέτε και για να είστε ποιο ειλικρινείς με τα όσα λέτε

  • Μετά από μια μικρή σχετικά απουσία, ο Χάσικος ξανακτύπησε. «Και ποιος δεν θέλει μείωση φορολογιών; Το θέμα είναι αν τα οικονομικά του κράτους μπορούν να αντέξουν αυτές τις μειώσεις και να μην οδηγήσουμε τη χώρα σε άλλες περιπέτειες. Μέχρι σήμερα, καλά πάμε, γιατί ακριβώς διαχειριζόμαστε ‘νούσιμα’ τα δημόσια οικονομικά», λέει ο Χάσικος. Το «νούσιμα» να το κάμετε παντιέρα, Σωκράτη. Αν πιάμεν μιαν –μιαν τες νουσιμότητες θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι. Τόσο «νούσιμι» η διαχείριση ξεκινώντας από το υπουργείο του οποίου προΐστασαι που δεν παίζει καθόλου με το αντισυνταγματικό μέτρο της διπλής φορολόγησης ακίνητης ιδιοκτησίας και από το υποργείο σου και από την τοπική αυτοδιοίκηση που επίσης υπάγεται κοντά σου. Με έναν αμπελοχώροφο στα κάκκαφα στοιχίζει ο κούκος αηδόνι, αλλά παίζεται πελλόν! Για να διευκρινίζουμε τί σημαίνει νούσιμα. Και μιας και σε πήραμε στο στόμα μας, πώς τα πήγαν είπαμε οι μεγαλογαιοκτήμονες με τις φορολογίες? Τις πλήρωσαν ή ακόμα χρωστούν και προστατεύονται?

  • Όπως ήταν ανοικτή η τηλεόραση την Παρασκευή, ακούω που τον Αντένα: «Μποϋκοτάζ της Γαλλία, Ιταλίας, Ελλάδας και Κύπρου στους εορτασμούς της Καλλίπολης» για να συνεχίσει η είδηση ότι απορρίψαν πρόσκληση του Ερντογάν. Καλά εκάμαν τζιαι απορρίψαν την πρόσκλησην. Αλλά που πότε ο Ερντογάν τζιαι η Τουρκία  αναγνωρίζουν την ΚΔ για να την επροσκαλούσαν σε επίσημην εκδήλωση? Τούτον τζι αν ήταν είδηση!

  • Εν έφτασε να κρυάνει η ψήφιση του νόμου για την αφερεγγυότητα, τσουπ ο αβερωφικός κουμπάρος εκατέφερεν τζιαι έκαμεν συμφωνία για αναδιάρθρωση με την Τράπεζα Κύπρου. Που πάει ο νους του πλασμάτου ααα!

  • Την πάσα αλήθεια την είπε η Πράβντα του Χάσικου και μάλιστα σε τίτλο την Πέμπτη 23 Απριλίου: «Επωφελής για τις τράπεζες η νομοθεσία για τις εκποιήσεις»

  • Τέτοιο πάρτυ και εορτασμοί γιατί θα βγάζουν κόσμο από τα σπίτια του δεν έχει ματαγίνει.

  • Μας είπαν οι Fitch ότι η Κύπρος δεν θα χρειαστεί άλλο «πακέτο διάσωσης» (η ευγενής και politically correct ορολογία για το μνημόνιο – κάτι όπως το φιλανθρωπία έναν πράμα). Την Τράπεζα Κύπρου, ερωτήσαν την?

  • Πρώτα επετέξαν ούλλοι τες γραβάτες. Τωρά εξαφανίστηκεν η λέξη τρόικα. Αντικαταστάθηκεν που τη λέξη «θεσμοί». Άντε βρε και εις ανώτερα! Όταν μεγαλώσετε να γίνεται και ..... copycenter!

  • Οι δηλώσεις του Χάρη Γεωργιάδη συνήθως είναι ενδιαφέρουσες γιατί είναι σχεδόν... πανομοιότυπες και τόσο «αισιόδοξες» που δεν βασίζονται σε πραγματικά στοιχεία, αλλά φαίνονται σαν μια προσπάθεια να πείσουν απλώς ή καλύτερα να παρουσιάσουν το άσπρο-μαύρο και το μπλε για κόκκινο. Έτσι, ο μέγας Χάρης ανάρτησε στο tweeter το μήνυμα, που όπως λέει, έστειλε και αυτή τη φορά μήνυμα στο γιούρογκρουπ: Οδηγούμε την κυπριακή οικονομία σε έξοδο από την ύφεση μέσω της προώθησης μεταρρυθμίσεων και με την εξυγίανση των δημοσίων οικονομικών. Καθιστούμε αχρείαστα τα όποια νέα φορολογικά μέτρα που επιβαρύνουν νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Ξανακερδίζουμε την εμπιστοσύνη των αγορών, δημιουργώντας έτσι προοπτικές για επενδύσεις και για ολοκλήρωση του κυπριακού προγράμματος. Αυτό το μήνυμα μετέφερα σήμερα στο Eurogroup. Και σε αυτή την πολιτική παραμένουμε προσηλωμένοι»

  • Σε πρόσφατη απόφασή του το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε την έγκριση της πρότασης του Χάρη Γεωργιάδη για εξαίρεση 89 θέσεων από τις πρόνοιες του Νόμου περί απαγόρευσης πλήρωσης κενών θέσεων στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα. Οι «προτεινόμενες 89 θέσεις κρίθηκαν απόλυτα αναγκαίες για την εύρυθμη λειτουργία του δημόσιου τομέα και αφορούν, κυρίως, σε θέσεις ανώτερου διευθυντικού επιπέδου, ώστε να συνεχίσει η απρόσκοπτη λειτουργία Τμημάτων/Υπηρεσιών». Πρόκειται για θέσεις ανώτερων κυρίων βαθμίδων και κατ’ εξοχήν της κλίμακας Α14 για την πλήρωση των οποίων αποτελεί προϋπόθεση η συγκατάθεση της Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής. Διευκρινίζεται, επίσης, ότι η πλήρωση των θέσεων δεν θα συνεπάγεται αντίστοιχες μισθοδοτικές αυξήσεις. Μήπως και αυτά εντάσσονται στην .... αναδιάρθωση της δημόσια υπηρεσίας ή μήπως εντάσσεται στον προεκλογικό .... αγώνα για τις βουλευτικές που δεν είναι πολύ μακρυά. Γιατί όσον να είναι και οι βουλευτικές ένα τεστ για την εκαστοτέ κυβέρνηση είναι. Φυσικά, μπορεί και ο στόχος να είναι πιο μακροπρόθεσμος, όπως η δημιουργία «γέφυρων» (όπου γέφυρα, βλέπε υποχρέωση), για να υπάρχουν όταν θα χρειαστούν γενικότερα; Είπαμε να είμαστε προμηθείς και όχι επιμηθείς, μιας και είναι πολύ τρέντυ αυτή η έκφραση. Ή κατά το πιο λαϊκό «των φρονίμων τα παιδιά, πριν πεινάσουν μαγειρεύουν». Γιατί αν όντως ο στόχος είναι τα καλυφθούν διοικητικά κενά, αυτό μπορεί να επιτευχθεί και με αναπληρώσεις

  • Εκδήλωση, λέει, για την 11η επέτειο του Όχι στο σχέδιο Αννάν (γράψετε το επιτέλους σωστά με δύο ν ή ακολουθείται το Γιάνη?). Ομιλητές στην εκδήλωση ήταν ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ Νικόλας Παπαδόπουλός, ο Αναπληρωτής Πρόεδρος της ΕΔΕΚ Κωστής Ευσταθίου, ο Πρόεδρος του Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών Γιώργος Περδίκης, ο Πρόεδρος της Συμμαχίας Πολιτών Γιώργος Λιλλήκας και ο Πρόεδρος και ο Γραμματέας του Σωματείου Αδούλωτη Κερύνεια, Κλεάνθης Σολέας και Ιωάννης Σιεκέρσαββας αντίστοιχα. Βλέπετε αναγάγηκε σε εθνική επέτειο, με όλα τα χρειώδη, αλλά και κρίσεις αυτογνωσίας, όπως αυτή του Νικόλα «κάποιοι θεωρούν το θέμα της σημερινής συζήτησης ανούσιο και όλους εμάς υπερβολικούς, ξεπερασμένους, γραφικούς, για να μην αναφέρω άλλους χαρακτηρισμούς που χρησιμοποιούν για να μας περιγράψουν» ή και αυτή του κ. Ευσταθίου το μεγαλύτερο και σπουδαιότερο δίδαγμα που προκύπτει από την τραυματική εμπειρία της περιόδου 1999 – 2004, περίοδο κατά την οποία σχεδιάστηκε και διαμορφώθηκε το σχέδιο ΑΝΑΝ είναι ότι επιτέλους η ελληνική κυπριακή πλευρά ήδη από τα αρχικά στάδια μετά το 1974 ουδέποτε κατόρθωσε πρώτα να εντοπίσει τους στόχους της Τουρκίας και δεύτερο να διαμορφώσει δική της στρατηγική επίλυσης του κυπριακού προβλήματος”, ενώ ο κύριος Λιλλήκας ξέχασε ότι υπήρξε και Υπουργός Εξωτερικών όταν ο Τάσσος (δεν) διαπραγματευόταν το Σχέδιο Αννάν. Κατά τα άλλα, αυτοί αποτελούν την πλειοψηφία του εθνικού συμβουλίου που παίρνει και αποφάσεις για τη ..... λύση. Για να κατανοούμε καλύτερα ποιούς έχουμε μπροστά μας. Το ΕΥΡΩΚΟ, όμως, πώς και το αφήσατε στην απ΄έξω?
  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου