5 Απρ 2015

Η Ελληνική διεκδίκηση σε οριακό σημείο: στην Ευρώπη η συζήτηση συνεχίζεται, όπως και η μετατόπιση λόγω της ελληνικής εξέγερσης, ενώ ο Τσίπρας πάει Μόσχα

Η αντιπολίτευση και τα ΜΜΕ ξεκινούν τον εσωτερικό πόλεμο; [ένας κυπριακός αντικαταπτρισμός]
Στο εσωτερικό της Ελλάδας η αντιπολίτευση που ποντάρει στην τρόικα προσπαθεί να δημιουργήσει ένταση. Σε ένα σχόλιο του Θ. Καρτέρου για την κατασκευή του θεάματος Κουτρούγκαλου πριν λίγες βδομάδες, το θέμα τίθεται με τους γνωστούς από την Κύπρο όρους – μια συμμαχία των ΜΜΕ σε συνεργασία με την [έστω και χωρίς να το ομολογεί] φιλοτροϊκανή αντιπολίτευση που θέλει να συγκαλύψει τα δεδομένα. Όπως γινόταν από το 2010-12 που οι τράπεζες ήταν μια ωρολογιακή βόμβα, αλλά μερικοί ανακάλυπταν μόνο από δημοσιεύματα στο εξωτερικό ότι στην Κύπρο είχαμε τραπεζιτική κρίση
«Η υπόθεση Κουτρούγκαλου ήρθε να βεβαιώσει του λόγου το ασφαλές. Την στιγμή που η κυβέρνηση δέχεται ασφυκτικές πιέσεις και πόλεμο ρευστότητας από το εξωτερικό στο εσωτερικό έσκασε η «βόμβα», κατασκευασμένη στα γνωστά υπόγεια και από τους γνωστούς πυροτεχνουργούς…..η διαπλοκή ξαπέστειλε το όλον μέχρι και το τελευταίο καφενείο ως μείζον ηθικό – για τα κανάλια!!!- θέμα. Με το ίδιο ταρατατζούμ απ’ όλες τις πυροβολαρχίες: και αυτοί ίδιοι είναι! και αυτοί τα παίρνουν !...Γλέντι όπως καταλαβαίνετε από κάθε πικραμένο, που δεν μπορεί να χωνέψει ότι στο Μαξίμου είναι οι ξεβράκωτοι.»

Αυτή τη βδομάδα ο Σαμαράς με τον Βενιζέλο έφτιαξαν νέο θέαμα στην Βουλή – και φυσικά είχαν την συμπαράσταση του κόμματος των έκδοτων των ΜΜΕ, του Ποταμιού. Κάτι ανάλογου που θέλουν να φτιάξουν και μερικοί έκδοτες στην Κύπρο, από το 2012, και έχουν τους συντάκτες τους να το παίζουν ηθικό κήρυγμα [αυτοί!!! Κατά το τα «κανάλια»!!!] ενάντια στην «πολιτική». Θέλουν απόλυτα πειθήνιους πολιτικούς που να τα δίνουν όλα στις τράπεζες και στα συμφέροντα των εκδοτών/καναλαρχών χωρίς να ανησυχούν για την οργή έξω από τη βουλή. Οπότε, δεν είναι και τυχαίο αντανακλαστικά ότι μέρος της αντιπαράθεσης αυτής της βδομάδας στην Ελλάδα ήταν γιατί να μην εφαρμόζεται πιο αυστηρή καταστολή – γιατί να διαδηλώνουν οι αντιεξουσιαστές χωρίς να τους απομακρύνει η αστυνομία; Να κρίνει το τηλεοπτικό κανάλι και όχι ο δρόμος. Βέβαια, τα κόμματα της τρόικα έχουν τα εσωτερικά τους προβλήματα – το ποτάμι δεν κυλάει, ο Βενιζέλος έχασε πια, και ο Σαμαράς νοιώθει την απειλή πολύ κοντά από την εσωκομματική αντιπολίτευση. Η ομιλία του Παυλόπουλου στην Κύπρο πρόσφατα ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό, είναι ενδεικτική των εσωτερικών μετατοπίσεων της ελληνικής δεξιάς.

Ανάμεσα στη διαπραγμάτευση, τον έντιμο συμβιβασμό και το Grexit σε μια Ευρώπη που η Μέρκελ δεν αναγνωρίζει πια…
Στο εξωτερικό, η ελληνική διαπραγμάτευση φαίνεται να προχωρεί με ανοιχτές προοπτικές σε διάφορες κατευθύνσεις. Από την μια οι προτάσεις της ελληνικής κυβέρνησης συζητιούνται – και ο Τσίπρας κωδικοποίησε μια ενδεχόμενη αρχική συμφωνία σαν «έντιμο συμβιβασμό». Όμως, είναι σαφές ότι η επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ να θέσει στο τραπέζι τη συζήτηση της ίδιας της στρατηγικής της λιτότητας, δημιουργεί και μια πίεση στην άλλη πλευρά να μην φανεί ότι νίκησε. Οι συντηρητικοί της Ισπανίας και της Πορτογαλίας είναι πανικόβλητοι μπορετά στις εκλογές που έρχονται. Όμως, οι γερμανοί ξέρουν ότι δεν μπορούν να συνεχίσουν – το δημόσιο χρέος της Ελλάδας είναι δυσθεώρητο και το έφτιαξε η λιτότητα. Και η αντίφαση είναι, πια, στο τραπέζι. Η Wall Street Journal το έθεσε πιο άμεσα – η Ελλάδα είναι μικρό πρόβλημα, το ζήτημα είναι η Ιταλία – η τρίτη σε μέγεθος οικονομία της Ευρώπης. Αν, λοιπόν, συνεχιστεί η μονοδιάστατη λιτότητα, η αδυναμία είναι εκεί – ποιός θα πιέσει τους γάλλους, τους ιταλούς κοκ για περιστερές υποχωρήσεις; Η Ελλάδα με αυτή την έννοια είναι χρήσιμη για μετατόπιση, αλλά και επικίνδυνη σαν εξέγερση. Ήδη η Μέρκελ, η οποία πήγε στη Φινλανδία και φάνηκε να δυσκολεύεται να πείσει ακόμα και εκεί, φαίνεται να μην μπορεί πια να συσπειρώσει την "Ευρώπη" με εκείνο το δήθεν αθώο ύφος της «πρακτικής». Οι εκλογές αποκτούν δυναμική και οι ετερόκλητες δυναμικές της μη συμμόρφωσης είναι σχεδόν παντού.

Η Ελλάδα στο χάρτη δεν είναι πια δεδομένη – και τα βρετανικά μουρμουρητά δεν είναι τυχαία
Μαζί με το οικονομικό ζήτημα, είναι και το γεωπολιτικό. Το ελληνικό άνοιγμα στην Ρωσία και εν δυνάμει στην Κινά, φαίνεται να ανησυχεί έντονα μερικούς. Το ουκρανικό δεν βγήκε της Δύσης και τώρα η Ε.Ε. έχει μια οικονομική καταστροφή στα ανατολικά της,  ενδεχομένως χειρότερη από αυτήν που έφτιαξε η λιτότητα στην Ελλάδα, και πρέπει να διαπραγματευθεί πια και με την σκιά των οπλών, αλλά και τον κίνδυνο του αυταρχισμού τη ακροδεξιάς. Και η αντιρωσική συσπείρωση δεν λειτουργεί. Ήδη το BBC  άρχισε να ανησυχεί τώρα και την Τσεχία – όπου η αντίθεση στην φιλοστρατιωτική στάση ενάντια στην Ρωσία, αλλά και η μονοδιάστατα  φιλοδυτική στάση δεν φαίνεται πια να είναι αυτονόητη. Στην διαμάχη που ξέσπασε για το πέρασμα μιας φάλλαγας οχημάτων του ΝΑΤΟ, οι φιλοαμερικανοί στον δρόμο δεν ήταν πια περισσότεροι από τους αντίπαλους του ΝΑΤΟ. 

Σε αυτό το πλαίσιο, ενώ ο γερμανικός τύπος χαμηλώνει τους τόνους για την Ελλάδα, στη Βρετανία ανεβαίνουν έντονα. Η Βρετανία, βέβαια, δεν είναι μια μεγάλη δύναμη. Αλλά στο επίπεδο της ρητορικής πιάνει κάποιος εκείνο το απόηχο, της πάλαι ποτέ αυτοκρατορίας. Οι βρετανοί σχολιαστές μιλούν λες και εκφράζουν ακόμα τα συμφέροντα της Δύσης. Βέβαια, οι γερμανοί είναι αλλού, οι αμερικανοί επίσης – αλλά ως ένδειξη η ανησυχία των βρετανών είναι ένα ενδιαφέρον δείγμα του φόβου της Ρωσίας. Σχεδόν ρητορικού αντανακλαστικού, αφού πια η Βρετανία δεν μπορεί έχει αυτόνομη δύναμη δράσης.


Οπότε, καθώς η αναφορά στην έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ λειτουργεί και ως μολχός πίεσης, αλλά και ως ρεαλιστική πιθανότητα στο ευρύτερο ορίζοντα – με την έννοια ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος που κατασκεύασε η λιτότητα είναι αδύνατο να αντιμετωπιστεί χωρίς ριζοσπαστική παρέμβαση – η επίσκεψη Τσίπρα στη Μόσχα σηματοδοτεί το ελληνικό άνοιγμα επιλογών. Η Ελλάδα τοποθετείται σε ένα χάρτη, όπου για πρώτη ίσως φορά αποφασίζει η ίδια. Και φυσικά, όσοι δεν θέλουν τις επιλογές των ιθαγενών θα πολεμήσουν τις σχετικές κινήσεις. Θα είναι μια ενδιαφέρουσα περίοδος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου