15 Μαρ 2015

Αυτή είναι η απόφαση της «δωροδοκίας»

Τί είπε ο Νεοκλέους, τίο Ρίκκος στην επίμαχη απόφαση



Μετά τα όσα πρωτόγνωρα ακούστηκαν στην επιτροπή Θεσμών της Βουλής περί δωροδοκίας του βοηθού Γενικού Εισαγγελέα σε σχέση με υπόθεση συμψηφισμού δανείου του, το InBusinessNews παρουσιάζει την επίμαχη απόφαση. Στην υπόθεση, ο βοηθός Γενικός Εισαγγελέας Ρίκκος Ερωτοκρίτου και πέντε εταιρείες στις οποίες ήταν μέτοχος, ζητούσε να γίνει συμψηφισμός δανείων με κατάθεση και απαλλαγή κτήματος από υποθήκες.
Η απόφαση ήταν εναντίον της Άντρης Αντωνιάδου ως διαχειρίστριας της Cyprus Popular Bank Company Limited και εναντίον της ίδιας της τράπεζας.
Το δικηγορικό γραφείο Νεοκλέους που εκπροσωπούσε τη Λαϊκή (συγκεκριμένα ο Παναγιώτης Νεοκλέους), όπως αναφέρεται στην αίτηση παραμερισμού παρέλειψε να εμφανιστεί στην υπόθεση και έτσι εκδόθηκε απόφαση υπέρ του βοηθού Γενικού Εισαγγελέα. Στην αίτηση παραμερισμού, αναφέρεται πως η δικαιολογία που προβλήθηκε για την παράλειψη εμφάνισης, ήταν πως μία από τις εταιρείες του Ρ. Ερωτοκρίτου, είχε εγείρει, παράλληλα με την παρούσα αγωγή και την αγωγή υπ' αρ. 1482/2013 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στην οποία κατεχωρήθη εμφάνιση.  Από παραδρομή και/ή από αβλεψία, αναφέρει, οι δικηγόροι του γραφείου θεώρησαν ότι επρόκειτο για την ίδια αγωγή και για το λόγο αυτό παρέλειψαν να εμφανιστούν στην παρούσα υπόθεση. «Με έκπληξη τους, συνεχίζει, πληροφορήθηκαν την έκδοση της απόφασης στην παρούσα αγωγή και τότε αντιλήφθηκαν ότι επρόκειτο για δύο ξεχωριστές αγωγές. Μόλις το πληροφορήθηκαν, καταλήγει, έσπευσαν χωρίς καθυστέρηση και κατεχώρισαν την παρούσα αίτηση», αναφέρει χαρακτηριστικά η απόφαση.
Όσον αφορά τη γραμμή υπεράσπισης, υποστηρίχθηκε πως το χρέος μίας εταιρείας δεν μπορούσε να συμψηφιστεί με την κατάθεση άλλης.  Με βάση τη συγκεκριμένη νομοθετική πρόνοια, αναφέρθηκε από δικηγόρο του γραφείου Νεοκλέους, συμψηφίζονται δύο ή περισσότερες απαιτήσεις ή υποχρεώσεις που οφείλονται μεταξύ της Τράπεζας και ενός αντισυμβαλλόμενου. «Η πρόνοια δεν καλύπτει τις υποχρεώσεις πολλών αντισυμβαλλομένων ξεχωριστά, έστω και εάν αυτοί συνδέονται μεταξύ τους».
Από την πλευρά του ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου υποστήριξε πως το αίτημα για παραμερισμό της υπόθεσης έπρεπε να απορριφθεί για τους εξής λόγους:
α) Σε σχέση με την αποκάλυψη καλής υπεράσπισης υποστηρίζει πως η εκδοθείσα απόφαση ορθά εκδόθηκε αφού το Δικαστήριο πείσθηκε ότι οι Ενάγουσες Εταιρείες αποτελούσαν στην πραγματικότητα το «alter ego» του ιδίου (Ενάγοντα 5), τόσο αναφορικά με τις ευθύνες, όσο και σε σχέση με τα δικαιώματα του έναντι της Τράπεζας.  Στην κατάληξη αυτή, εξηγεί, οδηγήθηκε το Δικαστήριο, εφαρμόζοντας ορθά τις αρχές για άρση του εταιρικού πέπλου σε αστικές υποθέσεις, για σκοπούς συμψηφισμού της κατάθεσης της Ενάγουσας 1 με το δάνειο της Ενάγουσας 6.
Υποστηρίζει, επίσης, πως ούτε το Άρθρο 24, ούτε άλλες πρόνοιες του Νόμου, εμποδίζουν τον συμψηφισμό των καταθέσεων και των δανείων, κάτω από τις περιστάσεις της κρινόμενης υπόθεσης.
β) Όσον αφορά τους λόγους που προβάλλονται με την ένορκη δήλωση της κας Ε. Σπανού, για την παράλειψη των Εναγομένων να καταχωρίσουν σημείωμα εμφάνισης, υποστηρίζει πως είναι νόμω και ουσία αβάσιμοι και ανεδαφικοί.  Επιπλέον, αναφέρει, δεν δίδεται οποιαδήποτε εξήγηση για την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην καταχώριση της αίτησης.  Όπως αναφέρει, η απόφαση επιδόθηκε στις Εναγόμενες στις 29.11.2013 και η αίτηση παραμερισμού καταχωρήθηκε 3 μήνες μετά.
Τελικά το δικαστήριο αποφάσισε εξασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια να ακυρώσει την εκδοθείσα απόφαση υπέρ των Εναγομένων (Αντωνιάδου-Λαϊκή).
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου εφεσίβαλε την απόφαση για παραμερισμό της αρχικής απόφασης στο Ανώτατο.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου