15 Μαρ 2015

Γιατί να σκοτώσουν τον Παπακώσταν;



Επειδή ήταν δικός τους τζι αηδίασεν τους σε σημείον να τους ηξαπολύσει τζιαι να πάει με τους «κούμμουνους»; Σίουρα όι. Δεν μπορεί να εν τούτος λόος αρκετός.

Λόος είναι έννοια, λόος είναι νόημαν, τζιαι μάλιστα όι το ό,ποιον. Λόος είναι έναν νόημαν πον εργαλείον της νόησης, που το οποίον δικαιολογούνται, συμπεραίνουνται ή συνεπάγουνται άλλα νοήματα μιας πράξης, νου αντικειμένου, νου φαινομένου.

Εθκιάβασα που έναν βιβλίον για την επιστημογένεσην τζιαι τον Ζαν Πιαζέ ότι λόους έσιει δκύο λλογιών. Έσιει λόους που δικαιολογούν· έσιει λόους επεξηούν. Το ότι ο Παπακώστας ήταν ένας αποστάτης της κυρίαρχης Εόκας για να γινεί βουλευτής τζιαι υπουργός με τους αριστερούς, έσιει το νόημαν του, αλλά δεν είναι λόος να τον ησκοτώσουν με την πιο βάναυσην Σαουδαραβικού τύπου εκδίκησην. Στα ισλαμικά πολιτιστικά υποανάπτυχτα κράτη, η τιμωρία, ο εξευτελισμός, τα βασανιστήρια αυτού που θα καταδικάσουν, για να έχουν αξίαν τζιαι αποτελεσματικότηταν για την διατήρησην μιας εξουσίας, γίνουνται σε δημόσιαν θέαν. Σε μιαν δημοκρατίαν, έστω μιαν μισοδότζιν πελατειακήν δημοκρατίαν, του κουμπαριλλικιού τζιαι των σογιών, ποιός ο λόος να γίνουνται επικοινωνιακόν ζήτημαν η συνέχιση ή όι  των βασανιστηρίων ενός άρρωστου γέροντα τζιαι τα συναισθήματα των εμπλεκομένων δημόσιον θέαμαν; Τί γυρεύκουν συγγενείς των εμπλεκομένων στα κανάλια;

Εντάξει. Δεν ηξεχνούμεν ότι είμαστιν σε μιαν χώραν, όπου καναλλάρχες επιάσαν τα κανάλια του κράτους, χτηματίες επιάσαν τα χτηματολόγια, μεγαλοδικηγόροι επιάσαν, όπως είθισται να πιάνουν την προεδρίαν, με τους οι γιούδες  τζιαι τες κόρες τους να πιάννουν τα δικηγορικά γραφεία που αφήκαν οι γονιοί, τα πλουσιόπαιδα «μπλινγκ-μπλινγκ» επιάσαν την οικονομίαν, οι επικοινωνιολόγοι επιάσαν το γραφείον της προεδρίας, οι ακροδεξιοί την δικαιοσύνην.

Γιατί όμως πρέπει να σκοτώσουν τον Παπακώσταν;

Ποιοί εν οι νομικοί που δικάζουν εις την Κύπρον; Πως εδιοριστήκαν, που είντα σόγια έρκουνται, είντα ιδεολογικόν καπνόν να φουμάρουν; Γιατί δικάζουν κάποιον, αλλά τζιαι γιατί δεν δικάζουν κάποιον άλλον; Γιατί οι δικαστές δεν εδικάσαν τον δολοφόνον του Μισιαούλη στο Τσέριν, ενώ έχουν μάρτυραν που ανάγκασεν ο δολοφόνος να γλύψει το γαίμαν του θύματος; Γιατί δεν εδικάσαν τους δολοφόνους των τεσσάρων στην πλατείαν της Λάρνακας, τους υπουργούς που αρπάξαν την εξουσίαν παράνομα που τον Μακάριον τζιαι οδηγήσαν τον τόπον στην εισβολήν; Γιατί δεν δικάζουν τον χρεοεισπράχτοραν των κουμαρτζιήδικων, που εκάμαν πως εν να συλλάβουν, στην χώραν του παράνομου τζόγου. Γιατί τες παραπάνω φορές δεν δικάζουν τους εμπόρους ανθρώπων στην πρώτην ευρωπαϊκήν χώραν του trafficking ; Γιατί οι ίδιοι νόμοι, οι ίδιοι δικαστές, οι ίδιοι αστυνομικοί ανακριτές που εκαταδικάσαν τον Παπακώσταν δεν ήβραν κανέναν υπεύθυνον για την άθλιαν επιχειρησιακήν ανικανότηταν ενός στρατού να φυλάξει μιαν στήβην παρούτιν;

Σίουρα ένας υπουργός άμυνας έσιει ευθύνην τζιαι δεν μπορεί να έσιει εμπιστοσύνην χωρίς σιεητταννίκκιν σε έναν στρατόν που ούλοι όσοι τον υπηρετήσαμεν, ξέρουμεν πώς εκπαιδεύκει τζιαι πως οργανώννει. Αλλά είναι λόος, το να μεν καταδικάσουν κανέναν που τζιείνους που είχαν την επιχειρησιακήν ευθύνην, να καταδικάσουν τον πολιτικόν τους προϊστάμενον για την εμπιστοσύνην που έδειξεν εις τον στρατόν του; Όι! Ούτε επεξηγηματικός λόος είναι, ούτε δικαιολογητικός. Η αμαρτία να πιστέψει ένας ηγέτης επιτελείς που δεν είναι επαρκείς, μπορεί δικαιολογεί μιαν τιμωρίαν, αλλά το να εν το μόνον παράπτωμαν που ήβραν να τιμωρήσουν μετά το δυστύχημαν, τί νόημαν μπορεί να έσιει;

Γιατί να μεν δικάσουν κανέναν στρατιωτικόν για έναν τόσον σοβαρόν στρατιωτικόν ατύχημαν; Γιατί ο στρατιωτικός που εκτίμησεν λάθος την επικινδυνότηταν του φορτίου, σε σημείον να χορεύκει πάνω, αθωώθηκεν σαν μάρτυρας κατηγορίας εναντίον του υπουργού; Ποιός εν ο λόος να μεν κατηγορηθεί κανένας, μα κανένας στρατιωτικός υπεύθυνος;

Διότι ίσως γυρεύκουν ακόμα τον νόμον της φύσης, σύφφωνα με τον οποίον παίρνει φώκον μόνον του το παρούτιν τζιαι δεν θέλουν να νεκατώσουν τους νόμους της φύσης με τους νόμους του κράτους...

Ναι, αλλά γιατί να πρέπει να σκοτώσουν τζιόλας τον Παπακώσταν;

Το να έσιει μια χώρα έναν ανεπαρκές στράτευμαν είναι, ναι, πολιτικόν ζήτημαν, που πρέπει να απασχολεί τον δημόσιον λόγον. Τον να είναι ανεπαρκής ένας στρατός να εγγυηθεί την ασφάλειαν του ίδιου του αρχηγού του μες το ελικόπτερον τζιαι «να τον κάμνει ήρωαν», είναι, ναι, φαινόμενον που θα πρέπει συζητείται δημόσια, όπως πρέπει να συζητηθεί τζιαι η ανικανότητα του να φυλάξει έναν φορτίον παρούτιν, ή να διαχειριστεί έναν σοβαρόν ατύχημαν με εκρηχτικά. Είναι όμως λόος το να μεν γινεί ζήτημαν του δημόσιου λόγου η ανεπάρκεια νου στρατού, να βασανίζεται εξευτελιστικά ένας υπουργός της παλιάς κυβέρνησης;  Είναι τούτος λόος να καταπατούνται ανθρώπινα δικαιώματα; Η συγκάλυψη της επιχειρησιακής αθλιότητας του στρατεύματος έσιει νόημαν, αλλά ποιός εν ο λόος; Τζιαι τί σχέσην έσιει με τον λόον της συνέχισης της απάνθρωπης μεταχείρισης ενός άρρωστου ανθρώπου.

Γιατί να θέλουν να σκοτώσουν τον Παπακώσταν;

Επειδή τα θύματα του δυστυχήματος θέλουν εκδίκησην. Ναι, αλλά γιατί το θύμαν ενός δυστυχήματος να απαιτεί εκδίκησην; Ο ίδιος ο Κώστας Παπακώστας, ήταν πατέρας του θύματος που εσκότωσεν ένας οδηγός εν ώρα αστυνομικού καθήκοντος μες τον δρόμον, έπνιξεν τον καμόν του γονιού τζιαι έβαλεν πουπάνω το ήθος του αθρώπου τζιαι τον ορθολογισμόν, έδρασεν για να φκάλουν που την φυλακήν αυτόν που του έφερεν την υπέρτατην συφφοράν. Από πότε σε έναν κράτος δικαίου έσιει δικαίωμαν, ο όποιος πολίτης, να απαιτεί εκδίκησην; Σε ποιόν πολιτισμόν το αίσθημαν δικαίου εν η εκδίκηση;

Το ότι ονομάσαν τα θύματα πο πεθάναν «ήρωες» είναι λόος οι συγγενείς να δικαιούνται να απαιτούν εκδίκησην; Τί δικαιούνται οι συγγενείς θυμάτων δυστυχήματος σε ευρωπαϊκόν κράτος δικαίου να πάρουν τζιαι τί παίρνουν οι συγγενείς θυμάτων δυστυχήματος για το οποίον φέρει ευθύνην το κράτος στην Κύπρον; Οι συγγενείς των πλασμάτων που επεθάναν μες το αεροπλάνον της Ήλιος ξέρουν τι παίρνει ο συγγενής. Τζιαι χρηματικά, τζιαι ηθικά. Οι συγγενείς ηρώων τζιαι «ηρώων» τί παίρνουν στην Κύπρον; Είναι όμως τούτος λόος; Λόος είπαμεν είναι μια έννοια εργαλείον της νόησης που διά νόημαν σε μίαν πράξην, σε έναν αντικείμενον, σε έναν φαινόμενον. Τί νόημαν έσιει η έννοια «ήρωας»;

Είναι λόος να σκοτώσουν τον Παπακώσταν το ότι ανακηρύξαν τα θύματα στρατιωτικού ατυχήματος στην Κύπρον «ήρωες»;

Ποιός εν ο λόος να ανακηρύσσουνται «ήρωες» θύματα ατυχήματος. Ποιός χρειάζεται την σήμερον ημέραν στην Κύπρον ήρωες τζιουνούρκους; Ποιός τους ανακηρύσσει; Ποιός τους δοξάζει; Ποιός τους διαφημίζει; Τζιαι μιας τζιαι ζούμεν στην κοινωνίαν της αγοράς, ποιός πουλεί, ποιός αγοράζει, ποιός κερδίζει τζιαι τί;

Το ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης διανέμουν φύλλα, διεκδικούν ακροαματικότηταν, εκθέτοντας συναισθήματα για να εμπορευθούν διαφήμισην, είναι λόος να δεχτεί έναν κράτος δικαίου να σκοτώσει τον Παπακώσταν για την επικοινωνιακήν υπόκρουσην;

Από πότε ο συγγενής του νεκρού έχει ανάγκην για επικοινωνίαν με το κοινόν, μέσον του τύπου, μέσον του μικροφώνου, μέσον του «τζιαμιού», που είπεν τζιαι ένας πολιτικός; Ανάγκην για επικοινωνίαν έσιει τζιείνος που χρειάζεται διαφήμισην για να εκλεγεί, τζιείνος που έσιει έναν προϊόν να πουλήσει, τζιείνος που έσιει έναν μισοδότζιν ναρκισσισμόν τζιαι θέλει δώσει νόημαν στην ύπαρξην του με την δημοσιότηταν αντίς με την αγάπην. Είναι η δημοσιότητα λόος ύπαρξης; Είναι η αγάπη λόος ύπαρξης; Είναι η δημοσιότητα λόος ή απλά νόημαν; Είναι η αγάπη λόος ή απλά νόημαν;

Ότι τζιαι να ναι, ο λόος που θέλουν να σκοτώσουν τον Παπακώσταν, μου είναι δύσκολον να τον καθορίσω μέσα στα πολλά νοήματα που έσιει τούτη η πράξη. Σε μιαν εποχήν που η ύπαρξη έχασεν το νόημαν της, εχαθήκαν τζιαι οι λόοι που τα νοήματα.

Αντρέπουμαι να τους θωρώ. Αντρέπουμαι που δεν μπορώ να κάμω τίποτε για να τους ησταματήσω. Αντρέπουμαι, θυμώνω, τζιαι βασανίζουμαι για την τόσην αδικίαν που εδικάσαν την ψυσιήν του Κώστα Παπακώστα να ζήσει.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου