22 Μαρ 2015

Το «Άγρυπνο Μάτι» Επιστολή Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τη δημοσκόπηση του Πανεπιστημίου Λευκωσίας και του Φιλελευθέρου


Αποσπάσματα από σχετικό δημοσίευμα Φιλελεύθερου 15/03/2015:

Στο πιο κάτω απόσπασμα, στην ουσία ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως φαίνεται, ζητά προκαταβολικά να ζητούνται οι απόψεις της Δικαστικής Εξουσίας πριν τη διενέργεια οποιασδήποτε δημοσκόπησης, που στην ουσία είναι σαν να γίνεται μία προσπάθεια για να προκαταλαμβάνεται η κοινή γνώμη και ή να εμβολιάζεται με τις θέσεις της Δικαστικής Εξουσίας, πριν απαντήσει σε ότι έχει σχέση με αυτήν.

«Δημοσκόπηση: Καθολική η απαξίωση για τους θεσμούς της Δικαιοσύνης –
«Εκτιμώ, επίσης», συνεχίζει ο κ. Νικολάτος, «ότι, σε έρευνες και δημοσκοπήσεις για τη Δικαστική Εξουσία, είναι επιβεβλημένο να ζητούνται και οι απόψεις της ίδιας (της Δικαστικής Εξουσίας) και να τίθενται ενώπιον των ερωτουμένων, πριν κληθούν να κρίνουν ή να εξάξουν συμπεράσματα». 

Όμως, η Δικαστική Εξουσία, όπως φαίνεται, δεν έχει αντιληφθεί ότι οι καιροί έχουν αλλάξει και ζούμε σε μία εποχή όπου τα πάντα κινούνται με μία απίστευτη ταχύτητα και οι πάντες βρίσκονται στη δημόσια σφαίρα και εξέταση ένεκα της τεχνολογικής επανάστασης που έχει βοηθήσει στη γρήγορη παραγωγή της πληροφορίας και μετάδοσής της  σε περισσότερους πολίτες από ότι προηγουμένως. Ο καιρός των κλειστών «αιθουσών» και της άσκησης της Δικαστικής Εξουσίας εντός 4 τοίχων έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί και ο κάθε δικαστής κάθε φορά που κάθεται στην έδρα «δίνει» εξετάσεις και φιλτράρεται μέσα από τις αποφάσεις του από ένα ευρύ φάσμα ανθρώπων και οργανωμένων συνόλων.

Ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου με μία πρωτοφανή για τα Κυπριακά δεδομένα κίνηση απέστειλε επιστολή στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, εκθέτοντας τις θέσεις και τους προβληματισμούς του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με τα ευρήματα της δημοσκόπησης του Πανεπιστημίου Κύπρου και την μεθοδολογία που ακολουθήθηκε. Είναι φανερό από την ανάγνωση των σχετικών αποσπασμάτων της επιστολής που δημοσιεύονται στην ηλεκτρονική σελίδα της εφημερίδας Φιλελεύθερος ότι ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει «σοκαριστεί» από την πρωτοφανή απαξίωση που τυγχάνει τελευταία  η Κυπριακή Δικαιοσύνη από τον Κύπριο Πολίτη.

Όμως, η Δικαστική Εξουσία θα πρέπει να αναλάβει το δικό της μερίδιο ευθύνης για την κατρακύλα της εικόνας της Κυπριακής Δικαιοσύνης στα μάτια του απλού πολίτη, όταν οι εγκέφαλοι οργανωμένων εγκλημάτων απαλλάσσονται από πάσα ευθύνη και τα Δικαστήρια σφραγίζουν και ευλογούν τις αποφάσεις και ενέργειες άλλων Θεσμών του Κράτους, βαφτίζοντας μάλιστα αυτούς τους εγκεφάλους απόλυτα αξιόπιστους. Είναι, επομένως, ατυχής η αναφορά του Προέδρου ότι «θα ήταν ορθό να επεξηγείται στους ερωτούμενους ποια είναι η αρμοδιότητα των δικαστηρίων, σε αντιδιαστολή με την αρμοδιότητα της Νομικής Υπηρεσίας και των Διωκτικών Αρχών, ώστε να μην προκαλείται σύγχυση αναφορικά με τους τομείς αρμοδιότητας, εκάστου». Είναι εμφανής η προσπάθεια αποστασιοποίησης της Δικαστικής Εξουσίας από «καλοστημένες υποθέσεις» άλλων θεσμών που έρχονται ενώπιον των Δικαστηρίων, όμως ο τελευταίος λόγος πάντα ανήκει σε αυτή και θα πρέπει να ανταποκρίνεται στο ρόλο της που σίγουρα δεν μπορεί αυτός ο ρόλος να είναι η «εξύμνηση» και η «κολακεία» άλλων θεσμών του Κράτους μέσα από τις δικαστικές αποφάσεις. (βλέπε αποφάσεις Δρομολαξιάς και Έφεση στην υπόθεση Σιαήλη).

Η θέση επίσης του Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι «τουλάχιστον στις περιπτώσεις όπου εκκρεμούν εφέσεις, όπως στην υπόθεση Δρομολαξιάς, ένας θα ανέμενε την τελική απόφαση, πριν προβεί σε σχόλια και εξαγωγή συμπερασμάτων και επίσης, σε μια δημοσκόπηση για τη δικαστική εξουσία»  είναι ετεροχρονισμένη και έντονα ωφελιμιστική, εφόσον για την ίδια την υπόθεση που αναφέρεται, έχει υπάρξει ένα όργιο δημοσιευμάτων και Λαϊκών Δικαστηρίων από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, ακόμα και πριν την καταχώρηση της υπόθεσης στα Δικαστήρια, έχουν επίσης υπάρξει δηλώσεις Κρατικών Αξιωματούχων για την σίγουρη «ενοχή» των τότε υπόπτων, πριν ακόμα ξεκινήσει η ακροαματική διαδικασία της υπόθεσης και όμως καμία παρέμβαση από το Ανώτατο Δικαστήριο, απόλυτη σιγή! Η τήρησης ή μη του δικαιώματος του απλού πολίτη για δίκαια διερεύνηση της υπόθεσης του και η δίκαια δίκη του είναι το αποτέλεσμα της εικόνας της ίδιας της Δικαιοσύνης στην Κυπριακή Κοινωνία και εμάς τουλάχιστον δεν μας έχει ξενίσει το αποτέλεσμα της πιο πάνω Δημοσκόπησης. Η θέση ότι  «τη στιγμή που εκτοξεύονται κατηγορίες για διάφορους Θεσμούς του Κράτους, εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον, η πλήρης και γενική κατεδάφιση και ισοπέδωση της Δικαστικής Εξουσίας, του τελευταίου καταφυγίου του πολίτη, ώστε να μην παραμείνει τίποτε όρθιο στο οποίο οι πολίτες να μπορούν να προσβλέπουν με εμπιστοσύνη»  είναι ουτοπιστική, από την στιγμή μάλιστα που οι ίδιοι οι πολίτες δεν θεωρούν πλέον «τελευταίο καταφύγιο» την Δικαστική Εξουσία, εφόσον με την «σύμπλευση» της με τις αποφάσεις της Εισαγγελίας και της Αστυνομίας, έχει χάσει την έξωθεν καλή μαρτυρία που είχε στο παρελθόν και αυτό δεν έχει να κάνει με την γενική κατεδάφιση και ισοπέδωση των Θεσμών, αλλά με τις ίδιες τις αποφάσεις της Δικαστικής Εξουσίας σε διάφορες υποθέσεις μη εξαιρουμένων και αυτών στις οποίες κάνει αναφορά ο Πρόεδρος στην επιστολή του. Η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου για το κούρεμα των καταθέσεων δεν βοήθησε την εικόνα της Δικαστικής Εξουσίας στα μάτια του απλού κόσμου, όταν μάλιστα την προηγούμενη της ακρόασης της υπόθεσης σύσσωμο το Ανώτατο Δικαστήριο επισκέφθηκε το Προεδρικό Μέγαρο!

Όπως φαίνεται, ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου δεν διαβάζει ούτε αυτός την εφημερίδα Χαραυγή (όπως και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας), εφόσον ο προηγούμενος Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Δημήτρης Χατζηχαμπής, σε σχετική συνέντευξη του πριν την εκδίκαση της υπόθεσης της Δρομολαξιάς και του ΣΑΠΑ στην Πάφο, ανέφερε ξεκάθαρα ότι δεν νοείται μη δίωξη των εγκέφαλων των σοβαρών ποινικών αδικημάτων. Πώς γίνεται, επομένως, το Ανώτατο Δικαστήριο να παραπονείται τώρα για την εικόνα της Κυπριακής Δικαιοσύνης, όταν το ίδιο το Δικαστικό Σώμα με τις αποφάσεις του αντιστρατεύεται και συγκρούεται με τις θέσεις του ίδιου του τότε Πρόεδρου του. Βλέπε Λίλλη και Εργοληπτικές Εταιρείες στην Πάφο.  

Ένα άλλο σημαντικό σημείο της επιστολής του Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι η αναφορά του ότι «Για το σημείο της δημοσκόπησης στο οποίο αποδίδεται στους Δικαστές «έλλειψη αμεροληψίας», ο κ. Νικολάτος διερωτάται κατά πόσον «γνωρίζουν, οι συμμετέχοντες στη δημοσκόπηση, τη διαφορά μεταξύ του λάθους σε δικαστική απόφαση, το οποίο μάλιστα μπορεί να διορθωθεί κατ΄ έφεση και της έλλειψης αμεροληψίας που, ουσιαστικά, συνιστά ανεντιμότητα για ένα Δικαστή;» δεν θέλω να πιστέψω ότι υποτιμάται η συλλογική νοημοσύνη των απλών πολιτών στην Κύπρο. Να είναι σίγουρος ο Πρόεδρος ότι ο απλός πολίτης γνωρίζει την διαφορά στην οποία παραπέμπει ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου και μάλιστα, συνιστώσα διαφορά, σε αυτή την περίπτωση, για ύπαρξη βεβαιότητας για γνώση του απλού πολίτη, είναι η ύπαρξη των ηχογραφημένων συνομιλιών των προσώπων που ήταν πρωταγωνιστές στο στήσιμο της υπόθεσης της Δρομολαξιάς, όπως έχουν διαρρεύσει στα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας. Πώς είναι δυνατόν αυτοί που μιλούσαν πριν ακόμα γίνουν συλλήψεις για αδικήματα, πριν ακόμα ληφθούν καταθέσεις για αδικήματα και πριν ακόμα καταχωρηθούν υποθέσεις, να γνωρίζουν εκ των προτέρων ποιοί είναι οι δικαστές οι οποίοι θα εκδικάσουν μία μελλοντική υπόθεση, που δεν είχε καταχωρηθεί ακόμα στο Δικαστήριο. Πώς γίνεται, πριν ακόμα διερευνηθεί η υπόθεση από την Αστυνομία, να γνωρίζουν αυτοί που συνομιλούν στις κασέτες ότι οι υποθέσεις θα καταχωρηθούν από την εισαγγελία ως κακουργήματα και θα τις εκδικάσει συγκεκριμένος Πρόεδρος Κακουργιοδικείου.

Πώς βοηθάται η εικόνα της Δικαστικής Εξουσίας, όταν από τη διαρροή των ηχογραφημένων συνομιλιών της Δρομολαξιάς στα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας, ακούγεται ότι συγκεκριμένοι δικηγόροι με τη σύμπραξη της Εισαγγελίας «έστησαν» δίκη για να αθωώσουν συγκεκριμένα άτομα και η Δικαστική Εξουσία δεν αντέδρασε, όπως δεν αντέδρασε ούτε οποιοσδήποτε άλλος Φορέας στην απονομή της Δικαιοσύνης στην Κύπρο. Έννοια όλων, τότε, ήταν η διαφύλαξη του δικηγορικού απόρρητου μεταξύ πελάτη και δικηγόρου και η στημένη δίκη δεν ενόχλησε κανένα, όπως και τα τόσα άλλα που ακούγονται, όπως έχουν διαρρεύσει.

Η επικύρωση ήδη ειλημμένων αποφάσεων άλλων Θεσμών και η υλοποίηση επιθυμιών της Εκτελεστικής Εξουσίας δεν είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα της Ανεξαρτησίας της Δικαστικής Εξουσίας και ούτε συστατικό στοιχείο της Συνταγματικής  διαχώρισης των τριών εξουσιών!

Τα «νάμια» μας, κ. Πρόεδρε, έφτασαν μέχρι τα αυτιά του Προέδρου της Γαλλίας και ακόμα που είσαι. 

Κάποιοι σας βλέπουν ...       

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου