15 Μαρ 2015

Το Κυπριακό στην εποχή του ΣΥΡΙΖΑ


Γυροφέρνει στα ελληνοτουρκικά, από τότε που ειπώθηκε η οργίλη παρατήρηση του Κον Μπεντίτ προς την Ευρωπαϊκή Ένωση: θέλετε να λύσετε το πρόβλημα της ανθρωπιστικής κρίσης στην Ελλάδα. Σταματήστε τους εξοπλισμούς σε Ελλάδα και Τουρκία. Λύστε το Κυπριακό, υποχρεώστε την Τουρκία να σηκώσει τον τουρκικό στρατό από την Κύπρο.

Η δήλωση έγινε πριν από πολλούς μήνες. Έκτοτε συνέβησαν και συμβαίνουν αρκετά. Δόθηκε σημασία στην προσπάθεια επαναπροσέγγισης Κύπρου Ρωσίας. Η στήλη θα στρέψει την προσοχή της σε δύο νέα δεδομένα.

1) Η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβερνητική εξουσία. Ενώ η «αντάρτισα» κυβέρνηση προκαλεί νεόγνωρες τρικυμίες στα ευρωπαϊκά βαλτόνερα σε σχέση όχι μόνο με το χρέος και το μνημόνιο, αλλά και τις καθιερωμένες ισορροπίες μέσα στην Ευρωζώνη, παραμένει εκτός ορίζοντα η υπό διαμόρφωση πολιτική του Σύριζα στα ελληνοτουρκικά. Εάν ο Σύριζα παραμείνει πιστός στην πρώτη του προτεραιότητα, δηλαδή την επίλυση της ανθρωπιστικής κρίσης , είναι υποχρεωμένος να επιλέξει την ύφεση στις σχέσεις του με το περιβάλλον του κι όχι την ένταση. Αντίθετα, κάποτε ο Ανδρέας Παπανδρέου διάλεξε την πατριωτική ένταση για να πνίξει μέσα της,τις υποσχέσεις που είχε δώσει για κοινωνική δικαιοσύνη. Η στήλη αναμένει από τον ΣΥΡΙΖΑ και το υπουργείο του κ. Κοτζιά μία επίμονη επίθεση ειρήνης στα ελληνοτουρκικά. Ο θεμέλιος λίθος μιας τέτοιας επιλογής δεν μπορεί να είναι άλλος από την επίλυση του Κυπριακού, η οποία θα αναδιαμορφώσει πλήρως την εξωτερική πολιτική του ελληνικού κράτους στην περιοχή, αλλά και τις ευρύτερες σχέσεις ισορροπίας της περιοχής.

2) Η κατάσταση στην ίδια την Τουρκία. Γενικά φαίνεται ότι δύο διαδικασίες μπλέκονται η μία μέσα στην άλλη στη γείτονα κι όχι μόνο χώρα. Η μια αφορά στην συνειδητοποίηση ότι η χώρα εισέσχεται σε οικονομική ύφεση ανάλογη με τις αντίστοιχες των χωρών του ευρωπαϊκού νότου. Οι φούσκες της τουρκικής οικονομίας θα αρχίσουν να σπάζουν πολύ σύντομα.

Η δεύτερη διαδικασία αφορά στην εισβολή του μουσουλμανικού φονταμενταλισμού των τζιχαντιστών μέσα στην χώρα. Το γεγονός ανησυχεί όχι μόνο την κοσμική πτέρυγα της τουρκικής κοινωνίας, αλλά και το κίνημα του κ. Ερντογάν, το μετριοπαθές Ισλάμ, το οποίο έχει επιλέξει τον νεοφιλελευθερισμό ως την οικονομικο- πολιτική του επιλογή. Αν και φαίνεται πιθανόν η κυβέρνηση του κ. Ερντογάν να έχει παίξει κατά καιρούς το χαρτί των τζιχαντιστών στην Συρία, ταυτόχρονα το χάος της περιοχής εισάγει μη προβλεπτές μεταβλητές που φοβίζουν το τουρκικό κράτος. Κι όχι μόνο το τουρκικό κράτος, αλλά και την Ε.Ε που βλέπει με δέος ότι το τέρας που έθρεψε από κοινού με τις ΗΠΑ στην εγγύς Ανατολη όχι μόνο πλησιάζει την ίδια, αλλά επιπλέον την διαπερνά.

Γι αυτούς τους λόγους η Τουρκία στρέφεται ξανά προς την Ε.Ε. αλλά και το αντίστροφο. Έτσι, αυτό που βλέπει ο Ξανθούλης σε μια ολόκληρη σελίδα στο Φιλελεύθερο της Κυριακής, την επαναπροσέγγιση, δηλαδή Τουρκίας- Ε.Ε. και την αποδίδει σε ακατανόητες και ανθελληνικές βρετανικές μηχανορραφίες δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια φυσιολογική τάση για συμμαχία για τους λόγους που προαναφέραμε. Με τον ίδιο τρόπο και για τους ίδιους λόγους σκέφτεται και η ελληνοκυπριακή ελίτ. Η οποία τελείως ανόητα μετέτρεψε την Κύπρο από παράγοντα, ουδετερότητας και σταθερότητας στην περιοχή σε παράγοντα - μέρος της κρίσης μέσα από αλλοπρόσαλλες συμμαχίες.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου