8 Μαρ 2015

Ας σοβαρευτούμε...



Μας καλεί να σοβαρευτούμε ένας πολύ σημαντικός παράγοντας της σοβαρής ελληνοκυπριακής δημοσιογραφίας. Ο κ. Άριστος Μιχαηλίδης στη χθεσινή του στήλη  (Σάββατο 7.3.15 ) επικρίνει τον ΠΔ Νίκο Αναστασιάδη και την Κεντρική Τραπεζίτη κα. Χρυστάλλα Γιωρκάτζη, που συμπεριφέρθηκαν ειρωνικά έναντι της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα (π.χ. που ονομάζει την Τρόικα « τρεις θεσμούς» ). «Στο βαθύ μας ύπνο δεν πήραμε καν πρέφα» ότι, όταν η Βουλή ψήφιζε ενάντια στο κούρεμα των καταθέσεων κάτω των 100.000 ευρώ, ψήφιζε ενάντια σε μια ανύπαρκτη πρόταση (19.3.13 ). Και συνεχίζει να αναφέρεται σε γεγονότα, για τα οποία δεν πληροφορηθήκαμε την ώρα που διαδραματίζονταν και καταλήγει με την αναφώνηση «σήμερα τι γίνεται; Οι ίδιοι πολιτικοί, οι ίδιοι τεχνοκράτες, αυτοί που τα έκαναν έτσι, στην κυβέρνηση, στη βουλή, στην κεντρική τράπεζα, στην τρόικα, και ακριβώς με τις ίδιες μεθόδους, θέλουν να τους εμπιστευτούμε για να μας σώσουν ξανά. Ο Θεός να μας φυλάει».
Κατά το «διζωνική με το σωστό περιεχόμενο», οπαδοί του Τσίπρα με το λάθος περιεχόμενο.
Θα ήταν ενδιαφέρον να δούμε τί έγραφε το ίδιο άτομο και τον περασμένο και τον προπερασμένο Μάρτη, αλλά δεν χρειάζεται για τους σκοπούς του παρόντος κειμένου να το πράξουμε. Μπορούμε απλώς να σημειώσουμε ότι ο «Φιλελεύθερος» πέφτει ή κάνει πως πέφτει από τα σύννεφα. Παραδέχεται δηλαδή, ότι τελικά δεν είναι ότι πιο έγκυρο στην πληροφόρηση. Σημειώνουμε επίσης ότι, ο έγκυρος δημοσιογράφος περίμενε να ανέβει ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία και μετά να ανακαλύψει τα καλά του, ότι π.χ. «...τουλάχιστον η Αθήνα στην πρώτη μάχη που έδωσε, δεν επέτρεψε να της βάλουν το πιστόλι στον κρόταφο και να την κάνουν με τα κρεμυδάκια, όπως έκαναν τη Λευκωσία».
Παρά το κείμενο του κυρίου αρχισυντάκτη, οι υπόλοιπες σελίδες του Φιλελευθέρου ακολουθούν το ίδιο βιολί. Εκτός μίας ακόμα στήλης σε επόμενη σελίδα ενός άλλου μεγάλου αστεριού της εφημερίδας, του Κώστα Βενιζέλου, με τίτλο «Άλλο η κρίση και άλλο η λύση;». Ο κύριος Βενιζέλος διερωτάται πως είναι δυνατόν κάποιοι που υποστηρίζουν τη συμβιβαστική λύση στο κυπριακό, να εμφανίζονται ως ενθουσιώδεις απορριπτικοί εναντίον της Τρόικας; Πρόκειται για μια αντίφαση, λέει, που πλανάται πάνω από την κυπριακή ελίτ. Με την ευκαιρία αναφερόμενοι σ' αυτή την παρατήρηση του κυρίου Βενιζέλου, αντιγράφουμε και τον υπότιτλο του κυρίου Μιχαηλίδη στο κείμενο που αναφέραμε πριν «τόση εξυπνάδα μαζεμένη, πάμε για νέο ρεκόρ».
Είμαστε σε θέση να αναφέρουμε επίσης, διότι παραστήκαμε σε ένα πνευματικό συμπόσιο της κίνησης Σοσιαλιστών στο οποίο μίλησε μεταξύ άλλων ο κύριος Μιχάλης Παπαπέτρου, ο οποίος έκανε ακριβώς την αντίθετη παρατήρηση που οδηγεί στην ίδια σκέψη, «πως είναι δυνατόν, άνθρωποι οι οποίοι κατανοούν ότι το κυπριακό πρέπει να λυθεί με συμβιβασμό, δεν κατανοούν ότι και το θέμα του μνημονίου είναι ένας λογικός συμβιβασμός ο οποίος έχει ήδη υπογραφεί».
Για τον κύριο Βενιζέλο (όπως και για τον κ. Παπαπέτρου) η αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης και η αντιμετώπιση της λύσης του κυπριακού είναι αυτονόητο πως πρέπει να γίνονται με τον ίδιο τρόπο. Διατυπώνεται το επιχείρημα, παραπονιέται ο Βενιζέλος πως «δεν θα πείσουμε και εκτός από την Τουρκία και οι ισχυροί της διεθνούς κοινότητας θα αντιδράσουν βίαια και θα επιβάλουν τη διχοτόμηση». Ράβδος εν γωνία, άρα βρέχει. Αυτό που συγχίζει και ο ένας και ο άλλος είναι ότι οι ίδιοι άνθρωποι αγωνίζονται με σθένος εναντίον του μνημονίου και εναντίον της συνέχισης της διχοτόμησης, την οποία ο κύριος Βενιζέλος δεν φαίνεται να φοβάται. Η πολιτική της απόρριψης της συναινετικής λύσης στο κυπριακό, ουσιαστικά είναι υπεκφυγή, αφαιρά στο δικοινοτικό μέρος της φύσης του κυπριακού προβλήματος και επιχειρεί να συνεχίσει το στάτους κβο χωρίς να το παραδέχεται.
Για παράδειγμα, ο Νικόλας Παπαδόπουλος, «που τυχαία μας έρχεται στο νου», θέλει πριν από τη λύση να προστατέψει το κυπριακό κράτος (εννοεί το ΕΚ), να βγάλει και να εκμεταλλευτεί το φυσικό αέριο και να αγοράσει ραντάρ και πλοία. Και η λύση, λέει, θα ακολουθήσει μετά. Πάντα ξεχνά να πει πόσο μετά; Τί θα έρθει πρώτα, η λύση ή η δευτέρα παρουσία;
Eν πάση περιπτώση, βλέπουμε εδώ ανάγλυφη μία προσπάθεια από τους δύο έγκριτους συντάκτες του Φιλελεύθερου να επιχειρήσουν να επενδύσουν τον απορριπτικό χώρο της Κύπρου με την αγωνιστικότητα του ΣΥΡΙΖΑ. Την οποία αγωνιστικότητα φυσικά, χρησιμοποιούν ως μεταφυσική έννοια και ασφαλώς χωρίς το περιεχόμενο της. Ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να ενώσει τα αριστερά κινήματα της Ευρώπης ενάντια στην νεοφιλελεύθερη πολιτική προς ώφελος των εργαζομένων όλων των χωρών. Πρόκειται για μια ταξική πολιτική στις νέες συνθήκες, η οποία δεν αποτελεί μόνο μία συμπεριφορά, αλλά στηρίζεται σε μία οικονομική ανάλυση σοβαρή και εμπεριστατωμένη, συνοδευόμενη από ένα στιβαρό πολιτικό σχέδιο για την υλοποίηση των στόχων του. Πρόκειται για μια πολιτική που έχει το στοιχείο του ρίσκου, αλλά έχει επίσης σοβαρές ελπίδες επιτυχίας. Δεν πρόκειται για Κούγκι.
Ποιός είναι ο σχεδιασμός του κυρίου Παπαδόπουλου; Δεν πήρε πρέφα ότι η Κυπριακή Δημοκρατία υποβαθμίζεται και ότι αναβαθμίζεται το Ψευδοκράτος; Το οποίο δεν εξορκίζεται ,όσα ψευδό και όσα εισαγωγικά κι αν χρησιμοποιήσουμε στην ΕΚ πλευρά.
Ποιός ο σχεδιασμός του κυρίου Παπαδόπουλου για να βγάλει η ΚΔ αέρια χωρίς να βγάλουν οι ΤΚ μέσω Τουρκίας; Τί θα κάνει ο κύριος Παπαδόπουλος για να φύγει το Μπαρμπαρός; Αυτοί οι «φίλοι» του που δεν βοηθούν στο να λυθεί το κυρπιακό, πώς θα τον βοηθήσουν να διώξει το Μπαρμπαρός; Ο φίλος του ο κύριος Καμένος του έχει πει με κάθε ειλικρίνεια ότι στην Κύπρο δεν μπορεί να προσγειωθεί Ελληνικό αεροπλάνο. Μήπως λογαριάζει να αγοράσει αεροπλάνα και να τα πάρει στην Κρήτη μαζί με τους S300; Εξάλλου, ο Αλέξης Τσίπρας ήρθε και τους το είπε, Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία με ειρηνικές μεθόδους και συνομιλίες. Πρόκειται για μια πολιτική που θεωρείται σωστή από πολλούς Κυπρίους, αλλά πρόκειται και για μια πολιτική εξαιρετικά αναγκαία για την νέα αριστερή ελληνική κυβέρνηση, την πρώτη αριστερή κυβέρνηση στην Ευρώπη, όπως πολύ χαρακτηριστικά είπε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος στο συνέδριο του Σιν Φέι. Διότι ακριβώς το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ χρειάζεται ειρήνη. Να θυμίσουμε, επίσης, την πρόταση που έκανε ο Κον Μπεντίτ στο Ευρωκοινοβούλιο, αν η Ευρώπη θέλει να βοηθήσει την Ελλάδα θα πρέπει να επιβάλει μορατόριουμ εξοπλισμών σε Ελλάδα και Τουρκία και να βοηθήσει και να βοηθήσει στην απόσυρση των Τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο. Αυτή ενδεχομένως είναι και μία πρόταση, την οποία θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί μία κυπριακή κυβέρνηση και να την μετατρέψει σε ευρωπαϊκή και διεθνή καμπάνια, η οποία θα μπορούσε, μάλιστα, να λειτουργήσει και ως παράπλευρη βοήθεια στην ελληνική κυβέρνηση. Εξάλλου, αν η Τουρκία και η Ελλάδα δεν μπορέσουν να εμπεδώσουν ένα μόνιμο κλίμα ειρήνης με αμοιβαίο κέρδος, είναι δύσκολο να λυθεί το κυπριακό.
Αλλά και αντίστροφα, η λύση του κυπριακού μπορεί να σηκώσει ένα μεγάλο εμπόδιο από τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις. Επομένως, μία σχετική καμπάνια για μια Κύπρο-γέφυρα ειρήνης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας αλλά και των άλλων χωρών της περιοχής, είναι μια πολιτική πρόταση με πιθανότητες απήχησης στο συγκρουσιακό περιβάλλον της περιοχής μας.
Εδώ Φούλης, εκεί Φούλης, πού είναι ο Φούλης;
Ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο του κάθε κατεργάρη. Ο κύριος Αβέρωφ Νεοφύτου δεν κάθεται να ασχολείται με εκείνες τις στενόκαρδες φήμες που τον θέλουν να συνεργάζεται με τον κύριο Κούμα σε ύποπτες ιστορίες χρηματισμού, ούτε με εκείνους που ενδιαφέρονται να μάθουν που βρήκε ο πατέρας του εκείνο το κτήμα, που κοστίζει ένα εκατομμύριο, ούτε για κρυφές περιουσίες αποθηκευμένες κρυφίως σε φορολογικούς παραδείσους. Ο κύριος Νεοφύτου είναι στις ΗΠΑ και αγωνίζεται για τη λύση του κυπριακού. Αμέσως μετά που ο κύριος Κασουλίδης προσπάθησε να διαλύσει τις σκιές που η επίσκεψη Αναστασιάδη στη Μόσχα προκάλεσε, συνέχισε τις προσπάθειες ο κύριος Νεοφύτου, ο οποίος σε ομιλία του στο αμερικανο-εβραϊκό λόμπυ, είπε ότι οι σκιές ξεθωριάζουν ακόμα περισσότερο και ελπίζει ότι σύντομα δεν θα υπάρχουν καθόλου. Το διασκεδαστικό της ιστορίας είναι ότι οι σκιές ανάμεσα στην αμερικανική κυβέρνηση και την τουρκική, είναι ακόμα πιο βαριές. Εξ ου και ο κύριος Νταβούντογλου πήγε ως την Νέα Υόρκη, αλλά δεν είχε πρόσκληση για την Ουάσιγκτον. Μάλιστα, εκπρόσωπος του αμερικανικού υπουργείου εξωτερικών δήλωσε ότι δεν γνώριζε για την παρουσία του κυρίου Νταβούντογλου σε αμερικανικό έδαφος. Με έναν περίεργο τρόπο, Κύπρος και Τουρκία βρέθηκαν στο σκιασμένο μέρος της αμερικανικής πολιτικής. Πάντως, οι Αμερικανοί είπαν ότι, δεν ενοχλήθηκαν από το περιεχόμενο των συμφωνιών Κύπρου-Ρωσίας, αλλά από το timing της επίσκεψης και από ορισμένες «οργισμένες» δηλώσεις του κυρίου Αναστασιάδη, για αναντιστοιχία των δυτικών πολιτικών έναντι της Ουκρανίας και έναντι της εισβολής του Μπαρμπαρός στην κυπριακή ΑΟΖ. Πιο προκλητικός ήταν ο αμερικανός πρέσβης στην Κύπρο, που το έριξε σε ειρωνεία ψηλών τόνων.
Και ένα σχέδιο Μπαν Κι Μουν
Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας κύριος Νταβούντογλου ζήτησε από τον κύριο Μπαν Κι Μουν να προτείνει το δικό του σχέδιο λύσης κατά αντιστοιχία του κυρίου Αννάν. Οι ΕΚ είπε, κωλυσιεργούν και παρεμποδίζουν τη λύση. Η σχετική αναφορά στις ΕΚ εφημερίδες μιλά για απύθμενο θράσος εκ μέρους του κυρίου Νταβούντογλου, ο οποίος τολμά να ισχυρίζεται ότι θέλει λύση και οι ΕΚ δεν θέλουν. Ο κύριος Μπαν Κι Μουν του απάντησε ότι το κυπριακό είναι ψηλά στην ατζέντα του και ότι ειδικός του αντιπρόσωπος, κύριος Άιντα, συνεχίζει να εργάζεται σκληρά και την κατάλληλη στιγμή «όταν θα είναι έτοιμος να αποκαλύψει κάτι θα το πράξει». Αυτό φυσικά προκαλεί ανησυχία στα ΕΚ κόμματα, τα οποία δεν φαίνεται να έχουν καταλήξει κάπου σε σχέση με την πολιτική που θα ακολουθήσουν στο κυπριακό. Το εθνικό συμβούλιο που συνήλθε πριν δύο βδομάδες φαίνεται ότι έγινε χωρίς να υπάρχει πραγματικός λόγος ή κάποια πραγματική εξέλιξη, αλλά έγινε μάλλον για σκοπούς «δημοσίων σχέσεων» της κυβέρνησης και των κομμάτων.
Θα ήταν ενδιαφέρον, αντί να αφήσουμε τον Μπαν Κι Μουν να προτείνει το σχέδιο του, να αναθέσουμε στον κύριο Παπαδόπουλο να εκπονήσει εκείνος ένα σχέδιο λύσης με το σωστό περιεχόμενο και να αφήσει τα αέρια και τις αεροκουβέντες.
Για πολλοστή φορά υπενθυμίζουμε ότι η στήλη είπε από την πρώτη στιγμή του διορισμού του κυρίου Άιντα πως θα μας βγει σκάρτος. Πράγματι, από την πρώτη βδομάδα άρχισαν οι διαμαρτυρίες, επεκτάθηκαν και στον κύριο Μπαν Κι Μουν που έγινε ανεπιθύμητος και στον Αρχιεπίσκοπο και τώρα βγήκε στη φόρα το μεγάλο νέο...ο κύριος Άιντα είναι φίλος με τον κύριο Νταβούντογλου. Τόσος κόσμος και η κακή μας τύχη μας στέλνει από τον έναν φιλότουρκο ειδικό απεσταλμένο στον άλλο και από τον έναν φιλότουρκο ΓΓ στον άλλο.
Ξαφνικά, από στρατηγικοί εταίροι και διαμορφωτές πολιτικής στην ανατολική Μεσόγειο ξαναγινόμαστε...πάλι πιτσιρίκοι, όπως λέει και το τραγούδι. Σε βαθμό που αγωνιούμε ότι το κυπριακό θα λυθεί, χωρίς να μας λαμβάνει κανένας υπόψη.

Τελευταίες βδομάδες αγωνίας για το χαλούμι
Μεγάλη αγωνία επικρατεί για το αν η δημοσίευση στην ευρωπαϊκή εφημερίδα του χαλουμιού ως κυπριακό προϊόν θα γίνει με αστερίσκο ή χωρίς. Με αστερίσκο σημαίνει ότι θα έχουν πρόσβαση στις αγορές και τα ΤΚ χαλούμια, χωρίς την παρεμβολή της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αν ο κύριος Παπαδόπουλος προτείνει ένα πειστικό σχέδιο επίλυσης του κυπριακού, θα μπορούμε να αποφύγουμε στα σίγουρα τον αστερίσκο, επιλύοντας το κυπριακό την ερχόμενη βδομάδα. Έτσι, θα μπορέσει κιόλας να είναι όντως πρόεδρος όλων των κυπρίων και όχι των μισών. Δεν έχουμε καμμιά αμφιβολία.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου