15 Μαρ 2015

Όταν το βαθύ κατεστημένο τσακώνεται και βγάζει τα άπλυτα του στη φόρα: ποιό είναι το πιο μεγάλο σκάνδαλο σύγκρουσης συμφερόντων – ο Ρίκκος που έκανε έρευνες εκ μέρους της εισαγγελίας, υποτίθεται, στην Κεντρική, ενώ διεκδικούσε 600,000 ευρώ από τις αρχές της Κεντρικής, η κ. Γιωρκάτζη που κάνει ότι δεν καταλαβαίνει το ρόλο της κόρης της στη διαδικασία υπεράσπισης των συμφερόντων του Βγενόπουλου;


«Το [δικηγορικό] γραφείο υποστηρίζει ότι δεν εμφανίστηκε από «παραδρομή ή/και από αβλεψία». …. Όπως διαπιστώνει και ο δικαστής στην υπόθεση, η αίτηση [για «παραμερισμο της υποθεσης]  υποβλήθηκε μετά από τρεις μήνες, τον Φεβρουάριο του 2014.  Είναι άγνωστο πότε το θέμα περιήλθε στην προσοχή της Κεντρικής Τράπεζας….Το βασικό γεγονός της υπόθεσης παραμένει αναμφισβήτητο και καταγράφεται στην υπόθεση: Ότι το γραφείο Νεοκλέους δεν εμφανίστηκε σε υπόθεση της Λαϊκής με αποτέλεσμα να την κερδίσει ο βοηθός γενικός εισαγγελέας.»


 Ο Ρίκκος «βαδίζει και παραμιλά»: απειλεί (και το προεδρικό;) με αποκαλύψεις για το κούρεμα, αν προχωρήσουν οι αποκαλύψεις για την σύγκρουση συμφερόντων στην υπόθεσή του
Υπήρχε κάτι κωμικό στην προσπάθεια του Ρίκκου Ερωτοκρίτου να διαψεύσει την αναφορά Κοιλιάρη ότι η Γιωρκάτζη είχε αναφερθεί σε «δωροδοκία» του από το γραφείο Νεοκλέους σε σχέση με συμψηφισμό των δανείων του με κουρεμένες καταθέσεις από τη Λαϊκή. Με ένα βαρύγδουπο τόνο, φάνηκε να παραμιλά, χωρίς συναίσθηση των αντιφάσεων. Αρχικά, ζήτησε από την κ. Γιωρκάτζη διάψευση, μετά δήλωσε ότι δεν θα την αποδεχόταν, θα διέταζε έρευνα κλπ, και μάλιστα διαβεβαίωσε ότι θα έδινε και ο ίδιος κατάθεση, αλλά μέχρι την άλλη μέρα το πρωί, ο Πολίτης, μας πληροφορούσε ότι ήταν «ξαφνικά» ικανοποιημένος από τη διάψευση της Γιωρκάτζη – η Αλήθεια, από την άλλη, δεν φάνηκε να μην είχε πάρει χαμπάρι την κωλοτούμπα και επέμενε στην εκδοχή του βαρύγδουπου Ρίκκου ότι δεν δεχόταν διάψευση κλπ. Είναι, μάλλον, πιθανό ότι ο Ρίκκος αναδιπλώθηκε, όταν αντιλήφθηκε ότι δεν ήταν πια πιστευτός και ότι ο γενικός εισαγγελέας θα διέταζε ποινική ανάκριση και ο Χάσικος, τον οποίο εξυπηρέτησε ο Ρίκκος στη Δρομολαξιά, του πρόσφερε, κάπως, κάλυψη και προβολή.

Η παρέμβαση του Ρίκκου φαινόταν να είχε γίνει υπό την επήρεια πανικού - και αυτό ίσως να εξηγεί τις έμμεσες αιχμές που έπιαναν και το προεδρικό: η αναφορά του λ.χ. ότι είναι ένας από τους αξιωματούχους που δεν ήξεραν για το κούρεμα, ήταν και προσπάθεια δικαιολόγησης του όλου θέματος με το δικηγορικό γραφείο Νεοκλέους, αλλά θα μπορούσε να θεωρηθεί και μια σπόντα προς το προεδρικό. Ιδιαίτερα με την αναφορα για «θυγατέρες» σε συνάρτηση με την σύγκρουση συμφερόντων. Υπάρχει βέβαια και μια φήμη που αιωρείται ότι και η κ.Γιωρκάτζη ήξερε για το κούρεμα και απέσυρε χρήματα πριν το κούρεμα. Είναι πιθανό ότι ο Ρίκκος έστελλε μηνύματα εκβιασμού σε διάφορες κατευθύνσεις για να λογοκρίνει όσο μπορούσε την επίθεση εναντίον του – ήδη ήταν εμφανές ότι ο ΔΗΣΥ, ως κόμμα, δεν αποστασιοποιήθηκε από την κ. Γιωρκάτζη. Ήταν όμως και πάλι κάπως κωμικός ο κ. Ερωτοκρίτου, όταν δήλωνε ότι δεν είχε δεχθεί «χάρες» - και αυτό απευθυνόταν σε μια κοινωνία που τον είχε δει να διορίζεται με μόνο κριτήριο της εξυπηρέτηση του νυν προέδρου στην προεκλογική εκστρατεία.

Γιατί ο Κοιλιάρης ανέφερε την υπόθεση του Ρίκκου – ήταν σκόπιμο, του ξέφυγε, ή ήλπιζε ότι θα δημιουργούσε περισσότερη αντίθεση ενάντια στη Γιωρκάτζη και τελικά βρέθηκε αντιμέτωπος με μπούμεραγκ, αφού το κοινό εστίασε στη διαπλοκή του Ρίκκου;

Κατ’ αρχήν αξίζει να δει κάποιος τον αγγελιαφόρο - ο Κοιλιάρης είναι ένα άτομο στο οποίο δεν μπορεί να βασιστεί κάποιος ότι θα εκφράσει μια άποψη που βασίζεται σε αμεροληψία. Και ένα ανοιχτό ερώτημα είναι γιατί έκανε την συγκεκριμένη κίνηση – και το σε τί ανταλλάγματα-ανταμοιβές προσβλέπει; Η επαγγελματική του βιογραφία δεν είναι μια ιστορία ευθιξίας κλπ - είχε εμπλοκή στην υπόθεση του χρηματιστηρίου, διορίστηκε στην Κεντρική ως σύμβουλος με μεγάλη αμοιβή για να κάνει τη δουλειά του προεδρικού και όσων [ιδιαίτερα των μεγαλο-οφειλετών] που ήθελαν να ελέγχουν την Κεντρική. Και όπως τα κατέγραφε τότε ο Πολίτης της Κυριακής, ήταν ιδιαίτερα ενθουσιώδης στην εκστρατεία του – και στην συνεργασία με τον κ. Ερωτοκρίτου το φθινόπωρο του 2013. Η αναφορά του σε «συνεργασία» με «μαφίες» στην Ελλάδα, μπορεί να ήταν εκ παραδρομής, αλλά και να αποκάλυπτε ενδεχομένως κατι.

 Οι αναφορές του στη βουλή είχαν σαφώς ως στόχο να εξοργίσουν το κοινοβούλιο εναντίον της Γιωρκάτζη – αυτή ήταν ο σαφής στόχος της αναφοράς σε «λίστες» βουλευτών με μη εξυπηρετούμενα δάνεια.  Η άλλη «αποκάλυψη», ότι η Γιωρκάτζη είχε κατηγορήσει το βοηθό γενικό εισαγγελέα για δωροδοκία από το δικηγορικό γραφείο Νεοκλέους, φαίνεται ότι πόνταρε πως η αναφορά θα δημιουργούσε αίσθηση ενάντια στην Γιωρκάτζη.[1] Όμως, η ήδη διάτρητη εικόνα του Ρίκκου στην κοινή γνώμη [μετά τις ηχογραφήσεις για την Δρομολοξιά, τη μυστήρια/ύποπτη απαλλαγή και κλείσιμο της υπόθεσης του Ναού της Αφροδίτης στην Παλωδια, και τελικά την προνομιακή μεταχείριση Βέργα και την απαλλαγή των εργολάβων στην Πάφο] δημιούργησε το πλαίσιο για ένα μπούμερανγκ – το ενδιαφέρον, σε αυτό το θέμα, δεν μετατοπίστηκε στην Γιωρκάτζη, αλλά αντίθετα εστιάστηκε στο Ρίκκο. Ο πανικός πίσω από την βαρύγδουπη δήλωση του Ρίκκου την Πέμπτη, τις αιχμές για το κούρεμα [για το οποίο δεν τον ειδοποίησαν] και την κωλοτούμπα την επομένη, εξέφραζε την συνειδητοποίηση της καχυποψίας της κοινής γνώμης – ότι τελικά ο Ρίκκος είναι ύποπτος, όπως ήταν λ.χ. και ο Βέργας.

Τί είχε συμβεί; Η σύγκρουση συμφερόντων του Ρίκκου που, ενώ έκανε έρευνα στην Κεντρική, διεκδικούσε ταυτόχρονα για τον εαυτό του 600,000 ευρώ από την Αρχή Εξυγίανσης που υπάγεται στην Κεντρική και εργοδοτεί το δικηγορικό γραφείο Νεοκλέους
Ενώ η κοινή γνώμη προσπαθούσε να κατανοήσει, διέρρευσαν μέσω του Inbusiness/Sigmalive τα δεδομένα της υπόθεσης.[2] Σε μια δικαστική υπόθεση του 2013, ο κ. Ερωτοκρίτου [ως «οι Ενάγουσες Εταιρείες αποτελούσαν στην πραγματικότητα το «alter ego» του ιδίου (Ενάγοντα 5), τόσο αναφορικά με τις ευθύνες, όσο και σε σχέση με τα δικαιώματα του έναντι της Τράπεζας»] φαίνεται να ευνοήθηκε από μια μυστηριώδη απουσία του δικηγορικού γραφείου Νεοκλέους από μια δίκη, όπου ο Ερωτοκρίτου, μέσω του δικηγορικού του γραφείου, ζητούσε «συμψηφισμό των δανείων» από την Λαϊκή «με κατάθεση και απαλλαγή κτήματος από υποθήκες» – το όλο σκηνικό φαίνεται να είχε να κάνει με διεκδίκηση συμψηφισμού δανείων με το κούρεμα καταθέσεων εταιρειών στις οποίες ήταν μέτοχος. Το σαφές προβληματικό στοιχείο εδώ, πριν εξεταστεί η στάση του δικηγορικού γραφείου είναι πως γίνεται ο βοηθός γενικός εισαγγελέας να διερευνά υποθέσεις της Λαϊκής και ταυτόχρονα να της κινά αγωγή για ιδιωτικό συμφέρον.
Με σχεδόν παιδική αθωότητα ο βαρύγδουπος Ρίκκος φαινεται λίγο πολύ να έλεγε – γιατί να μην μου πείτε και εμένα για το κούρεμα; Άρα, σβήστε μου τα χρέη για να πάρω πίσω όσα μου κουρεύτηκαν. Διεκδικούσε, δηλαδή, προνομιακή μεταχείριση - έστω και καθυστερημένα. Και η αναφορά του σε αξιωματούχους που ήξεραν, θα μπορούσε να την θεωρήσει κάποιος και ως "γλωσσική παραδρομή" στο ότι, όταν είχε και αυτός,επιτέλους εξουσία [την εποχή του κουρέματος δεν είχε], θα την εξασκούσε σε αυτό τον τομέα.
Η δικαιολογία του δικηγορικού γραφείου Νεοκλέους, γιατί αφέθηκε να κερδίσει το δικηγορικό γραφείου του Ρίκκου, με την απουσία από τη δίκη των εκπροσώπων της Λαϊκής [του γραφείου Νεοκλέους δηλαδή] όχι μόνο δεν ακουγόταν πειστική, αλλά μάλλον φαινόταν ελαφρώς κωμική στο συγκεκριμένο πλαίσιο – το δικηγορικό γραφείο που διαχειρίζεται δισεκατομμύρια, και σε μια υπόθεση που αφορά τη Λαϊκή, την επίμαχη υπόθεση την οποία το δικηγορικό γραφείο διεκδικεί ως μεγάλη του υπόθεση στο θέμα των τραπεζιτικών σκανδάλων, ξέχασε να παραστεί στο δικαστήριο..Και αν και τα στοιχεια δεν είναι ακόμα σαφή στις ημιτελείς παραπομπές που κυκλοφορούν, υπάρχει αναφορά ότι το δικηγορικό γραφείο δεν απουσίασε μόνο μια φορά, αλλά 3 από το δικαστήριο![3] Το υπονοούμενο, το οποίο άφησε να αιωρείται η Γιωρκάτζη, και το οποίο μετέφερε ο Κοιλιάρης, ήταν ότι η μη παρουσία ήταν σκόπιμη και είχε ως στόχο την έμμεση δωροδοκία του κ. Ερωτοκρίτου. Και είναι δύσκολο να το δει κανείς διαφορετικά. Ιδιαίτερα, όταν εστιάσει κανείς στο πλαίσιο – διότι το φθινόπωρο του 2013 ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου έπαιζε σε δυο ταμπλό – ως ιδιώτης ζητούσε να του χαριστούν δάνεια, ενώ ως βοηθός γενικός εισαγγελέας ερευνούσε, υποτίθεται, την Κεντρική, άρα μπορούσε και να την εκβιάζει. Το ενδιαφέρον είναι ποιός πίεσε τελικά το δικηγορικό γραφείο να υποβάλει έφεση.[4] Όπως αναφέρει ο Ερωτοκρίτου, ως δικηγόρος - εκπρόσωπος των συμφερόντων των 600,000 ευρώ η έφεση του δικηγορικού γραφείου Νεοκλεους, έγινε παράδοξα καθυστερημένα: 
«Επιπλέον, αναφέρει, δεν δίδεται οποιαδήποτε εξήγηση για την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην καταχώριση της αίτησης.  Όπως αναφέρει, η απόφαση επιδόθηκε στις Εναγόμενες στις 29.11.2013 και η αίτηση παραμερισμού καταχωρήθηκε 3 μήνες μετά.»  http://www.sigmalive.com/inbusiness/news/financials/cyprus/ayth-einai-h-apofash-ths-%C2%ABdorodokias%C2%BB#sthash.YNySSCWf.dpuf
 Μέχρι και το stockwatch έθεσε θέμα πότε το αντιλήφθηκε η Κεντρική[5] – και άρα υποχρέωσε το δικηγορικο γραφείο να υποβάλει έφεση;
Ο ελέφαντας στο σαλόνι – η διαπλοκή του Ρίκκου
Τα ΜΜΕ πιάστηκαν κάπως απροετοίμαστα – και μετά προσπάθησαν να ρίξουν κάπως στα μαλακά το θέμα του Ρίκκου, εστιάζωντας περισσότερο στις λίστες των βουλευτών με τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Όμως, το σκάνδαλο της σύγκρουσης συμφερόντων είναι κραυγαλέο. Κατ’ αρχήν, το γεγονός ότι ο βοηθός γενικός εισαγγελέας εμπλεκόταν ως ιδιώτης σε υπόθεση στα δικαστήρια που διασταυρωνόταν με υπόθεση που διερευνούσε ως δημόσιος λειτουργός είναι από μόνη της σκάνδαλο και σύγκρουση συμφερόντων. Αν, μάλιστα, εστιάσει κανείς στον ουσιαστικό χρόνο της "απώλειας" μνήμης ή/και προσοχής του δικηγορικού γραφείου Νεοκλέους, τότε το θέμα γίνεται χειρότερο για τον βοηθό γενικό εισαγγελέα: ενώ ο Ρ. Ερωτοκρίτου ήταν επικεφαλής των ερευνών στην Κεντρική [με στόχο τον Π. Δημητριάδη], την ίδια περίοδο στα δικαστήρια, φαίνεται να ζητούσε ως ιδιώτης να του χαριστούν 600,000, που έχασε στο κούρεμα μέσα από συμψηφισμό δανείων. Εκεί, υπήρχε και υπάρχει μια κραυγαλέα σύγκρουση συμφερόντων – ο κ. Ερωτοκρίτου, ουσιαστικά, ερευνούσε την Κεντρική, που ηταν διαδικος του,  άρα το σώμα το οποίο, έλεγχε τη διαδικασία για το θέμα των 600,000 για τον ίδιο. Τελικά, η απόφαση του δικαστηρίου εκδόθηκε ακριβώς την περίοδο, Νοέμβριος 2013, όταν τα ΜΜΕ διακήρυτταν ότι «μπαίνει στην Κεντρική» η εισαγγελία. Άρα, μπορούσε, κάλλιστα, να εκβιάζει όσους εμπλέκονταν. Και ενδεχομένως, αυτά να ήταν και γνωστά σε μέλη του ΔΣ της Κεντρικής, όπως ο κ. Κοιλιάρης, που συνεργάζονταν τότε στην επίθεση ενάντια στον Δημητριάδη.

Σε αυτό το πλαίσιο, η «τυχαία» απώλεια προσοχής ή/και μνήμης από το δικηγορικό γραφείο Νεοκλέους ήταν πολύ βολική [για το δικηγορικό γραφείο που λογικά ενδιαφερόταν να διατηρησει την θέση του και μετά την υποχρεωτική αποχώρηση Δημητριάδη]. Όταν «ξύπνησε» το δικηγορικό γραφείο και υπέβαλε έφεση, 3 μήνες μετά, η όλη διαδικασία φαίνεται ότι έγινε και υπό την επίβλεψη του δικηγορικού γραφείου της Κεντρικής, του κ. Ευαγγέλου.[6] «Στην ακρόαση με οδηγίες της Κεντρικής παρών ήταν ο ομόδικος μας ο δικηγόρος της κ. Αλέκος Ευαγγέλου»[7]
Άρα η τυχαία απώλεια μνήμης, ή η "ευκολία" που ενδεχομένως να προσπάθησε να κάνει το δικηγορικό γραφείο, αμφισβητήθηκε από την Κεντρική ή/και την Αρχή Εξυγίανσης, και άρα έγινε η έφεση με παρακολούθηση από το δικηγορικό γραφείο της Κεντρικής Τράπεζας. Πάντως, ακόμα και η καθυστέρηση φαίνεται να μπορούσε να λειτουργήσει υπέρ του Ρίκκου, αφού την χρησιμοποίησε στα επιχειρήματα του όπως φαίνεται και από το απόσπασμα πιο πάνω.[8]

Με αυτά τα δεδομένα, ο κ. Ερωτοκρίτου πρέπει σαφώς να διερευνηθεί για σύγκρουση συμφερόντων το λιγότερο – αλλά και να διερευνηθούν τα τηλεπικοινωνιακά του δεδομένα λ.χ. σε σχέση με το δικηγορικό γραφείο Νεοκλέους. Όπως και η σχέση της υπό συζήτηση υπόθεσης με την άλλη υπόθεση που αφορούσε στο δικηγορικό γραφείο Νεοκλεους και την οποία φάνηκε να προωθεί ο κ. Ερωτοκρίτου σε βαθμό που ήρθε σε διάσταση με τον κ. Κληρίδη στη γενική εισαγγελία.[9] Και φυσικά, ο ίδιος, ως βαθύτατα εμπλεκόμενος σε υπόθεση σύγκρουσης συμφερόντων, με ιδιωτικό όφελος 600,000, δεν μπορεί να ζητά από κάποιους, βολικούς φυσικά για τον ίδιο, να τον διερευνήσουν. Θα πρέπει να απομακρυνθεί από το θέμα και διερευνηθεί από ανεξάρτητους ερευνητές. Ο κ. Βέργας λ.χ. υποχρεώθηκε να παραιτηθεί.

Η σύγκρουση συμφερόντων της κ. Γιωρκάτζη και η προσπάθεια μετατόπισης
Η αποκάλυψη της σύγκρουσης συμφερόντων, αλλά και του ενδεχόμενου τρόπου με τον οποίο γίνονται οι πληρωμές σε τέτοια πλαίσια [με την απουσία από δίκες], δεν σημαίνουν, φυσικά, ότι η κ. Γιωρκάτζη δεν εμπλέκεται επίσης σε υπόθεση σύγκρουσης συμφερόντων. Αλλά σίγουρα δεν μπορεί να παραιτηθεί, χωρίς ταυτόχρονα να παραιτηθεί και ο κ. Ερωτοκρίτου, ο οποίος είχε πιο κραυγαλέα σύγκρουση συμφερόντων και μάλιστα τίθεται και επιπρόσθετο θέμα «δωροδοκίας» που δεν τίθεται στην υπόθεση της κ. Γιωρκάτζη.

Το όλο θέμα με τη θυγατέρα της είναι κραυγαλέο.[10] Πρέπει να καταγραφεί ότι η ίδια η κ. Μ. Γιωρκάτζη δήλωσε ότι αποχώρησε από την εταιρεία του πατέρα της και ότι η αναφορά του ονόματος της σε άλλη εταιρεία [πάλι με τον πατέρα της] αφορά ένα κατάλοιπο από το παρελθόν.[11] Τα πιο ενδιαφέρον, το οποίο περνά μέχρι τώρα απαρατήρητο, είναι το γεγονός ότι η κόρη της κ. Γιωρκατζη φαίνεται, παραδόξως να κινείται από το ένα δικηγορικό γραφείο σε άλλο παράλληλα με τον κ. Βγενόπουλο. Η δήλωση ότι τελικά θα αποχωρούσε από το γραφείο του πατέρα της, στο οποίο είχε καταλήξει και η ίδια και ο Βγενόπουλος μετά από την μετακίνηση τους από το δικηγορικό γραφείο Ιωαννίδη και Δημητρίου, όμως, παραμένει αμφίβολη – και αναγκαστικά θα αναμένεται η έρευνα για να δούμε που θα καταλήξει. Το άλλο επίμαχο ζήτημα είναι ότι η ίδια η κ. Γιωρκάτζη φέρεται να παραπλανούσε, όταν έλεγε ότι δεν θα εμπλακεί στα θέματα της Αρχής Εξυγίανσης – αφού το έκανε με την υπόθεση του δικηγορικού γραφείου Νεοκλέους.

Η υπόνοια που υπάρχει ότι, ουσιαστικά, η κ. Γιωρκάτζη λειτουργεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να οδηγήσει σε αποτυχία τη δικαστική διαδικασία εναντίον του Βγενόπουλου και να ευνοηθεί οικονομικά η οικογένεια, και η κληρονομιά, θα μπορούσε να πει κάποιος, της κόρης της. Το ερώτημα που μένει μετέωρο εδώ, είναι γιατί να κάνει κάτι τέτοιο η κ. Γιωρκάτζη αν ενδιαφέρεται για τη δική της καριέρα. Ιδιαίτερα με δεδομένο ότι ήδη κινδυνεύει να χρεωθεί άλλη μια χαμένη δίκη με την FBME – μια υπόθεση που μερικοί της καταλογίζουν ως προσπάθεια εξυπηρέτησης τοπικών συμφερόντων [ακούγεται το όνομα του κ. Σιακόλα]. Μια τέτοια αποτυχία θα έχει σαφείς επιπτώσεις πάνω της καριέρα της – και στο image της. Θα πρέπει εδώ να διερευνηθούν τα ευρύτερα συμφέροντα, τα οποία κρύβονται πίσω από την προσπάθεια συμβιβασμού με τον κ. Βγενόπουλο. Φημολογείται λ.χ. ότι και ο κ. Σαμαράς είχε ζητήσει από τον κ. Αναστασιάδη να πέσει στα μαλακά το θέμα. Υπενθυμίζεται ότι σε μια από τις παρεμβάσεις του Βγενόπουλου είχε υποδείξει με νόημα ότι στην παρέμβαση του 2009, όταν εκβίαζε με την μεταφορά της έδρας της Λαϊκής στην Ελλάδα, παρέπεμψε σε συνάντηση με τον Αβέρωφ – ο οποίος του υποσχέθηκε, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, πρόσβαση τον Ορφανίδη. Ο Αβέρωφ δεν διέψευσε τότε - απλώς κρύφτηκε πίσω από τον Αναστασιάδη αναφέροντας ότι ήταν και εκείνος παρών. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι ενδεχόμενο ότι ένα δικτυο στην κυβερνητικη παραταξη θέλει να πέσει στα μαλακά το θέμα – και σε αυτό πλαίσιο ισως να κινείται και η κ. Γιωρκάτζη. Ο Ρ. Ερωτοκρίτου, ενδεχομένως, για να συμπλεύσει με αυτό το πλαίσιο, θα ήθελε ανταλλάγματα – όπως την έμμεση επιστροφή των κουρεμένων 600,000.

Τί εκπροσωπεί το δικηγορικό γραφείο Νεοκλέους
Αντίθετα, το γραφείο Νεοκλέους φαίνεται να εκπροσωπεί μεγάλα συμφέροντα κουρεμένων, και άρα να έχει ως στόχο τον Βγενόπουλο για να πάρει από εκείνον κεφαλαια μέσα από την επιστροφή τους στη διαχείριση της Λαϊκής. Η κ. Γιωρκάτζη ισχυρίζεται ότι ο κ. Νεοκλέους την έχει ως στόχο επειδή η ίδια δεν τον διευκολύνει στην εξυπηρετηση των πελατών του. Σε αυτό το πλαίσιο, κατηγορεί την εφημερίδα Καθημερινή, ότι της κάνει κριτική γιατί εκφράζει τα συμφέροντα του συγκεκριμένου δικηγορικού γραφείου. Από την άλλη πλευρά και η κ. Γιωρκάτζη έχει τις δικές της διασυνδέσεις με τα ΜΜΕ. Σαφώς στηρίζεται από την εφημερίδα Πολίτης, στην οποία άλλωστε διέρρεε προνομιακά ειδήσεις και πληροφορίες όταν ήταν Γενική Ελέγκτρια.

Αφού όμως και οι δυο αντίπαλοι εκφράζονται με αντίστοιχες εφημερίδες, αξίζει και μια αναφορά στη σχέση τους με τον Βγενοπουλο: ο Πολίτης το 2009 παρουσίαζε σε μια φάση τον Βγενόπουλο ως ένα είδος φορέα αλλαγής ενάντια στο κατεστημένο [το αγαπημένο κλισέ του Πολίτη όταν θέλει να προσφέρει εξυπηρέτηση]. Η κριτική εναντίον του άρχισε να εμφανίζεται πολύ αργότερα – με δεδομένο ότι ο Πολίτης είχε στηρίξει έντονα το τραπεζιτικό κατεστημένο και υπήρξε βασικός εκφραστής της ρητορικής της λιτότητας με εστίαση στο Δημόσιο, προσπαθώντας να μετατοπίσει την εστίαση από την ευθύνη των τραπεζών. Αντίθετα, η Καθημερινή είχε μια συστηματική εστίαση στην τραπεζική κρίση από το 2012 – και μάλιστα εκεί είχε δημοσιευθεί και η πρώτη αναφορά για το σκάνδαλο της Εγνατίας το 2012. Σαφώς ο κ. Νεοκλεους αλλα και η Καθημερινή εστίασαν με συνέπεια στον κ. Βγενοπουλο. Όμως αυτή η εστίαση λογικά είχε και τα οικονομικά της κίνητρα παρά το ενδιαφέρον για το δημόσιο συμφέρον. Σε αυτά τα πλαίσια η αποκάλυψη για την στάση του δικηγορικού γραφείου απέναντι στον κ. Ερωτοκρίτου θέτει νέα ερωτήματα και για τα κίνητρα, αλλά και τις μεθόδους του γραφείου. Ακόμα και το γεγονός της ισχυριζόμενης [δήθεν;] αβλεψίας, θέτει το ερώτημα της συνέπειας αφού το δικηγορικό γραφείο επέμενε για τόσο χρονικό διάστημα ότι ενδιαφερόταν με συνέπεια για την διασφάλιση των συμφερόντων των καταθετών της Λαϊκής κλπ. Εδώ από αβλεψία θα πετάγονταν 600.000. Και μένει να διερευνηθεί, αν ήταν η πρώτη φορά που το δικηγορικό γραφείο «ξέχασε» να παραστεί. Όπως και τίθεται πλέον και θέμα διερεύνησης άλλων υποθέσεων, τις οποίες ήθελε να προωθήσει ο κ. Ερωτοκρίτου και για τις οποίες είχε συμφέρον το συγκεκριμένο δικηγορικό γραφείο. Για μια τέτοια περίπτωση, μάλιστα, είχε έρθει και σε σύγκρουση με τον γενικό εισαγγελέα.

…το γεγονός ότι ο βοηθός γενικός εισαγγελέας εμπλεκόταν ως ιδιώτης σε υπόθεση στα δικαστήρια που διασταυρωνόταν με υπόθεση που διερευνούσε ως δημόσιος λειτουργός είναι από μόνη της σκάνδαλο και σύγκρουση συμφερόντων. Αν, μάλιστα, εστιάσει κανείς στον ουσιαστικό χρόνο της "απώλειας" μνήμης ή/και προσοχής του δικηγορικού γραφείου Νεοκλέους, τότε το θέμα γίνεται χειρότερο…: ενώ ο Ρ. Ερωτοκρίτου ήταν επικεφαλής των ερευνών στην Κεντρική… την ίδια περίοδο στα δικαστήρια, φαίνεται να ζητούσε ως ιδιώτης να του χαριστούν 600,000.. μέσα από συμψηφισμό δανείων… υπάρχει μια κραυγαλέα σύγκρουση συμφερόντων – ο κ. Ερωτοκρίτου, ουσιαστικά, ερευνούσε την Κεντρική, που ηταν διάδικος του..



[1] Αν και αυτό το σημείο θα φανεί – αν η έρευνα για το Ρίκκο προχωρήσει, είναι πιθανό ότι δεν ήταν μόνο εκ παραδρομής και ως αποτέλεσμα απρόσμενων συνεπειών, αλλά ίσως και να παίζει ένα ευρύτερο παιχνίδι. Η παραίτηση του λόγω ευθιξίας είναι μια εντυπωσιακή, χωρίς προηγούμενο, στη γνωστή του πορεία. Το να εγκαταλείψει μια εύκολη ενασχόληση που αμοίβεται πλουσιοπάροχα, δεν είναι πιθανό να έγινε χωρίς βλέμμα στην επόμενη μέρα. Από πού ήρθαν οι υποσχέσεις ή οι ελπίδες, θα φανεί. Για ιστορικούς λόγους πρέπει να αναφερθεί ότι ο διορισμός θεωρείται επιλογή του κ. Κάρογιαν, όταν ήταν ακόμα ηγέτης του ΔΗΚΟ.
[2] Το κείμενο το οποίο είναι πια ιστορικό για τις αποκαλύψεις του αναδημοσιεύται στα Ντουκουμέντα του παρόντος τεύχους.
[3] «The Neocleous law office failed to put in an appearance on three occasions (it claimed to have got the dates wrong) and because of the no-show the case was won by the tricky Rikky, at a cost to Laiki of about 600 grand. Kiliaris said Crystal maintained that the court annulled this decision after Neocleous gave Rikkos the sum he had been demanding.»

[4] Ή αν αληθεύει ότι πληρώθηκε το ποσό, όπως αναφέρεται στην Cyprus Mail «Kiliaris said Crystal maintained that the court annulled this decision after Neocleous gave Rikkos the sum he had been demanding». Το δημοσίευμα της Cyprus Mail έχει ενδιαφέροντα στοιχεία αν και κουβαλά, επίσης, τις προκαταλήψεις του συγγραφέα του. Είναι πάντως σημαντικό για ένα ακόμα λόγο πέρα από τα τεμκήρια που αναφέρει – θέτει και το θέμα της προσπάθειας δαιμονοποίησης της Χρυστάλλας Γιωρκάτζη σε ένα κλίμα που θυμίζει τα ίδια και τα ίδια κόλπα που συσκοτίζουν την συζήτηση.  http://cyprus-mail.com/2015/03/15/tales-from-the-coffeeshop-where-is-the-seat-of-power-in-cyprus-the-palace-or-a-law-office-in-limassol/
[5] «Είναι άγνωστο πότε το θέμα περιήλθε στην προσοχή της Κεντρικής Τράπεζας, η οποία αργότερα ζήτησε να πλαισιωθεί το γραφείο Νεοκλέους στις υποθέσεις της Λαϊκής με το γραφείο Χρύση Δημητριάδη.»

[6] Στην απάντησή του το δικηγορικό γραφείο Νεοκλέους παραπέμπει στα εύσημα από τον κ. Ευαγγέλου για την έφεση και την επιτυχία της. Το αν όμως η έφεση έγινε πρόθυμα ή μετά από πίεση, όταν συνειδητοποίησαν και άλλοι ότι υπήρχε πρόβλημα εκεί, δεν αναφέρεται.
[7] Φιλελευθερος, 13.3.2015, σελ. 3, Λογος για εξυπηρετηση αλλοτριων συμφεροντων.
[8] «Επιπλέον, αναφέρει, δεν δίδεται οποιαδήποτε εξήγηση για την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην καταχώριση της αίτησης.  Όπως αναφέρει, η απόφαση επιδόθηκε στις Εναγόμενες στις 29.11.2013 και η αίτηση παραμερισμού καταχωρήθηκε 3 μήνες μετά.»  
[9] «Interestingly, one of Rikkos’ decisions that had been overruled by Clerides was legally suspect, but very helpful to a case being handled by the Andreas Neocleous law office.» http://cyprus-mail.com/2015/03/15/tales-from-the-coffeeshop-where-is-the-seat-of-power-in-cyprus-the-palace-or-a-law-office-in-limassol/
[10] Εδώ πρέπει να αναφερθεί και το γεγονός ότι δεν υπάρχει διαζύγιο, άρα νομικός διαχωρισμός της κ. Γιωρκάτζη από τον εν διαστάσει σύζυγό της που επιβαρύνει την υπόθεση για την ίδια. Αλλά, βέβαια, αυτά θα μπορούσε η ίδια ή οποιοσδήποτε να τα επικαλεστεί και για το δικηγορικό γραφείο της οικογένειας του νυν προέδρου.
[11] Το θέμα της συνέχισης της εμπλοκής της σε άλλη εταιρεία του πατέρα της, το είχε δημοσιεύσει πρωτοσέλιδα ο Φιλελεύθερος στις 9/3/2012.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου