8 Μαρ 2015

Μια ακόμα φούσκα που έσκασε κάπως γρήγορα και μετατράπηκε σε μπούμερανγκ: η κυβέρνηση, όχι μόνο ήξερε για το κούρεμα από τις 4 Μαρτίου 2013, αλλά και έλεγε ψέματα για το ότι δεν υπήρχαν άλλες επιλογές, ενώ οι εξαρτώμενοι της στα ΜΜΕ επέμεναν σαν μαζορέτες να παραπλανούν για ένα νομοσχέδιο που αφορούσε επιλογές του 2018 σαν..απόφαση για κούρεμα

«Για να μαθαίνουμε σήμερα , από παλιές δηλώσεις του Ντράγκι, που στο βαθύ μας ύπνο δεν πήραμε χαμπάρι νωρίτερα, ότι είχαν κάνει τηλεδιάσκεψη την επόμενη μέρα του Γιούρογκρουπ και ακύρωσαν την πρόταση, διότι διαπίστωσαν ότι το «το λιγότερο δεν ήταν έξυπνη»

Α. Μιχαηλίδη, «Μα, σοβαρολογούν;», Φιλελεύθερος, 7/12/2015, σελ. 3


«Στην γνωμοδότηση της Ε.Κ.Τ διαπιστώνεται πώς το κούρεμα των ασφαλισμένων καταθέσεων στην περίπτωση bail in 'συστήνεται' σχεδόν ως απαγορευτικό, πού σημαίνει ήταν επιμονή της κυπ. κυβέρνησης στο γιούρογκρουπ που το πρόκρινε και η κυπ. βουλή έπραξε λογικά στην πρώτη ψηφοφορία, με άλλα λόγια κάποιοι έβγαλαν μόνοι τους τα μάτια τους με αυτήν την 'αρχαιολογική ανακάλυψη'.» 
Χρήστος Λαζαρίδης, προβλέποντας, σε σχόλιο το ίντερνετ το μπούμεραγκ για την κυβερνητική παράταξη μετά από μελέτη των «εγγράφων» που διέδιδε το προεδρικό




Η αποκαλυπτική διάσταση της πιο πάνω δήλωσης δεν μπορεί να υποτιμηθεί. Την ίδια μέρα, στην πρώτη σελίδα, ο Φιλελεύθερος είχε πρωτοσέλιδο τίτλο, όπου αναγνώριζε τα δεδομένα, που ήταν γνωστά, έστω και αν μερικοί ήταν σε «βαθύ ύπνο» [το οποίο μπορεί να είναι μάλιστα και κατανοητό συγκριτικά] ενώ κάποιοι άλλοι σκόπιμα παραπλανούσαν. Και τότε και ακόμα και αυτό τον μήνα. Ιδού, λοιπόν, ο τίτλος που λέει τα πράγματα με το όνομά τους – 2 χρόνια μετά: «υπήρχε επίσημη ενημέρωση από τις 4 Μαρτίου» στο Γιούρογκρουπ. Και  Σαρρής λέει ότι πληροφόρησε τον κ. Αναστασιάδη. Ιδού, λοιπόν, τα συσσωρευμένα ψέματα 2 χρόνων. Και όμως, η αποκάλυψη έγινε σχεδόν με το ζόρι. Η δημοσιογράφος λ.χ. που υπογράφει το κείμενο, το οποίο έγινε τελικά πρωτοσέλιδο κλείνοντας 2 χρόνια ψεμάτων, η Θ. Θειοπούλου, μόλις την προηγούμενη μέρα είχε ένα άλλο πρωτοσέλιδο με τον παραπλανητικό τίτλο «όλοι ήξεραν για το κούρεμα». Χυδαίο ψέμα, το οποίο έγινε μάλιστα και πρωτοσέλιδο. Στο ίδιο το κείμενό της, στη σελίδα 9, παρέπεμπε χωρίς έστω και ένα τεκμήριο σε «έγγραφα» και «πληροφορίες» από το 2012 [στη φωτογραφία του κειμένου μάλιστα είχε τους κ. Σιαρλή και Δημητριάδη] τα οποία βέβαια δεν κατονόμαζε – για να καταλήξει την επομένη ότι τελικά αυτοί που γνώριζαν ήταν λίγοι. Και η απόφαση ήταν του Μαρτίου του 2013. Απλώς εκείνη την ημέρα η δημοσιογράφος έκανε ακόμα μια απόπειρα να συντηρήσει το ψέμα που ξεκίνησε η βιομηχανία λάσπης του προεδρικού, ότι δήθεν το έγγραφο το οποίο συζητείτο για το 2018 είχε σχέση με το κούρεμα. Και επειδή, σε αντίθεση με τον κ. Μιχαηλίδη που το κάτω κάτω ασχολείται με τα πολιτικά, η κ. Θειοπούλου έχει την ευθύνη των οικονομικών, το ψέμα της 6ης Μαρτίου είναι δυσκολο να θεωρηθεί τυχαιο. Απλώς την επομένη δεν άντεχε ούτε για γέλια, πια, το ψέμα.



Κατασκευάζοντας το ψέμα: οι δημοσιογράφοι της βιομηχανίας λάσπης και οι μαζορέτες – αλλά το ψέμα έχει κοντά ποδάρια
Για να γίνει κατανοητό το όλο σκηνικό αξίζει και ένα σχόλιο από τον Π. Τσαγκάρη, ο οποίος πρόσκειται στην κυβερνητική παράταξη, αλλά ο οποίος προσπαθεί να διατηρεί μια σοβαρότητα [σε αντίθεση λ.χ. με τον Πολίτη, ο οποίος κατάντησε πιο κομματικό όργανο και από την Αλήθεια]. Έγραφε, λοιπόν
«…εδώ και 10 ημέρες σιγοβράζει το θέμα του Κουρέματος. Αρχικά με αναφορές και δημοσιεύματα ότι το Κούρεμα ήταν γνωστό και λίγο – πολύ συμφωνημένο επί Χριστόφια.
Ήρθε ο Δημήτρης Χριστόφιας λέγοντας ότι το θέμα του κουρέματος κάτω των 100,000 ευρώ ήταν εισήγηση του Ν. Αναστασιάδη και όχι του eurogroup (ορθά λέει). Αμέσως η κομματική μηχανή του ΔΗΣΥ μέσα από «έμπιστους» οπαδούς, χρησιμοποιώντας τα social media αρχίζουν μια χλευαστική εκστρατεία κατά του Δ. Χριστόφια ότι λίγο πολύ «δεν ξέρει πλέον τι λέει»).
Αυτό δεν ήταν κάτι το νέο. Μια ολόκληρη σειρά από δημοσιογράφοι με παρατρεχάμενους σε social media καλλιέργησαν από τον Μάρτιο του 2013 ένα κλίμα αντίστροφης του νοήματος, όπου το πιο φαιδρό ψέμα [ακόμα και το ότι είναι η κόρη του Χριστοφια και όχι η κόρη του Αναστασιάδη που έβγαλε λεφτά στο εξωτερικό] περνούσε. Μερικοί το ερμήνευαν τότε ως ικανότητα, αντί ως σύμπτωμα πανικού, που αργά ή γλήγορα θα γίνει σύμπτωμα κωμωδίας για αυτούς που συμμετείχαν σαν μαζορετες σε ένα κατασκευασμένο θέαμα. Ο Χριστόφιας είχε απλώς δίκαιο. Δεν είχε να κάνει με το κούρεμα. Και ήταν ξεκάθαρο. Το πώς η φούσκα σβήνει ήταν έκδηλο από το γεγονός ότι μέχρι και ο Μυλωνάς του Μέγα αντέδρασε. Στο μέλλον θα είναι αντικείμενο κωμικής παραπομπής όλοι αυτοί που πουλούσαν με θράσος την προσπάθεια μετατόπισης.

Η βιομηχανία λασπης και οι μαζορέτες ξανά στο καθήκον: «φταίει ο Χριστόφιας», «φταίνε οι προηγούμενοι».. «φταίνε όλοι», εκτός από τον συμπέθερο του Λούτσιου που μπορεί να προσφέρει διευκολύνσεις στους υπάκουους…
Ας δούμε, λοιπόν, το σύντομο ιστορικό αυτής της τελευταίας σκηνής που όπως σωστά την κατέγραψε ο Χ. Λαζαρίδης «έβγαλαν μόνοι τους τα μάτια τους». Αρχικά, στις αρχές του Μάρτη [ενόψει και την επετείου, των εξελίξεων στην Ελλάδα, αλλά και του γεγονότος ότι η επίσκεψη Αναστασιάδη στην Μόσχα επιβεβαίωνε το δίκαιο της προηγούμενης κυβέρνησης για την εξωτερική πολιτική] οι μαζορέτες του προεδρικού αμολήθηκαν συντονισμένα. Έτσι, το Σάββατο το βράδυ, ο Αντένα είχε δήθεν είδηση, και ακολούθως σαν συντονισμένοι παπαγάλοι η Αλήθεια και ο Πολίτης πρόσφεραν την επομένη στις 1/3 τα πρωτοσέλιδά τους στην νέα εκστρατεία. Το βράδυ το ΡΙΚ, το οποίο ελέγχει ο Τσαλακός της Αλήθειας, ήταν «συγκλονισμένο». Το θέμα; Ανακάλυψαν, λέει έγγραφο που έδειχνε ότι το κούρεμα το αποφάσισε η προηγούμενη κυβέρνηση. Είναι ενδιαφέρον ότι τέτοια ψέματα λέγονται ακόμα και υπάρχουν ψώνια που τα πιστεύουν. Η προσπάθεια, βέβαια, είχε ξεκινήσει από τον Μάρτιο του 2013, όταν σε μια άσκηση που θύμιζε την άρπα κολλά δημοσιογραφία του Δρουσιώτη, το προεδρικό μας πληροφόρησε ότι η λέξη resolution υπήρχε στο μνημόνιο, που είχε συμφωνηθεί στον Νοέμβριο. Ανόητο επιχείρημα – μια ανάγνωση εκείνης της συμφωνίας τεκμηρίωνε ότι δεν υπήρχε αναφορά για κούρεμα. Προνοούσε την παραχώρηση 10 δις για τις τράπεζες. Αλλά μερικοί αναζητούσαν κάτι να πιαστούν. Μετά ανακάλυψαν και το έγγραφο, που υποτίθεται ανακάλυψαν τώρα ξανά – μια εισήγηση της Κομισιόν για να εγκριθεί από τα κράτη της Ε.Ε. απόφαση για πιθανότητα [σαν μια ανάμεσα σε άλλες πιθανότητες αντιμετώπισης τραπεζιτικής κρίσης] bail in – δηλαδή διάσωση τραπεζών με ίδια μέσα, κούρεμα. Αλλά η εισήγηση που ήταν της Κομισιόν και δεν είχε καμία σχέση με την συμφωνία Χριστόφια-Τρόικας, αναφερόταν στο 2018 – και διασφάλιζε σαφώς τις καταθέσεις κάτω από 100,000 ευρώ. Ήταν δύσκολο ένας φιλόλογος, όπως ο διευθυντής σύνταξης του Πολίτη της Κυριακής, ο κ. Διονυσίου να καταλάβει ένα κείμενο; Ή να αντιληφθεί την διαφορά ανάμεσα σε πιθανότητα και απόφαση; Όταν, όμως, κάποιος μετατρέπεται σε προπαγανδιστή, τί να πει. Ό,τι του πουν.



Η κυβέρνηση, όμως, ατύχησε. Παρά την υπεροπλία στον έλεγχο των ΜΜΕ, το όλο σκηνικό άρχισε να ξεχειλώνει. Ας δούμε, λοιπόν, τη σειρά. Αρχικά, αρκετοί φάνηκαν να μην δέχονται το αστείο επιχείρημα. Φαινόταν, πια, ότι πάλι προσπαθούσε ο συμπέθερος του Λούτσιου να μετατοπίσει το θέμα – διότι κάθε τέτοια προσπάθεια στον Αναστασιάδη επιστρέφει [αν και σε αυτήν την περίπτωση ο Γεωργιάδης το ξεκίνησε από δικές του ανασφάλειες και λάθη].  Και ο Δ. Χριστόφιας είχε σαφώς δίκαιο, όταν ζήτησε από την κυβέρνηση να έχει τουλάχιστον την τιμή ή αξιοπρέπεια να αναλάβει την ευθύνη των αποφάσεων της. Η κυβέρνηση σπαταλούσε χωρίς λόγο το ό,ποιο πολιτικό κεφάλαιο έβγαλε από την επίσκεψη στη Ρωσία.

Η απάντηση Σιαρλή και το πάγωμα της κυβερνητικής προπαγάνδας: όταν οι δημοσιογράφοι [και οι φιλόλογοι] του προεδρικού κυκλώματος δεν μπορούν να ξεχωρίσουν την «πιθανότητα» από την «απόφαση» και το 2013 από το 2018…τότε το ζήτημα είναι αλλού και η βιομηχανία λάσπης μπλοκαρίστηκε μπροστά στην παράθεση των γεγονότων
Μετά, άνοιξε τελικά το στόμα του ο κ. Σιαρλή. Και υπέδειξε το αυτονόητο – για το 2018 και το ότι ήταν πιθανότητα και όχι απόφαση. Αξίζει να δημοσιευτεί μέρος της επιστολής, γιατί ουσιαστικά πάγωσε τις μαζορέτες του προεδρικού. Δεν είχαν λέξη να πουν. Ήθελαν, πια, να αλλάξουν θέμα, αλλά άρχισε ένας κατακλυσμός σαν μπούμερανγκ.
 Η οδηγία για την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων ήταν απαίτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και είχε εγκριθεί ως προσχέδιο από την Κομισιόν τον Ιούνιο του 2012, αναφέρει ο πρώην Υπουργός Οικονομικών Βάσος Σιαρλή, τονίζοντας ωστόσο ότι αυτό «δεν σημαίνει και αυτόματη αποδοχή του κουρέματος καταθέσεων».

«Κατά συνέπεια είναι λάθος να παρουσιάζεται ότι το προσχέδιο νόμου (ημερ. 11/1/2013) που ήταν γενικής μορφής, με βάση την ευρωπαϊκή οδηγία, και με πρόθεση να έχει εφαρμογή τουλάχιστον όσον αφορούσε το κούρεμα καταθέσεων (bail-in) μετά 1/1/2018, ότι είναι αυτό που δυστυχώς επεβλήθη από το Eurogroup το Μάρτιο 2013», αναφέρει σε δήλωσή του που εξέδωσε σήμερα.
Όπως εξηγεί ο κ. Σιαρλή, το Μνημόνιο που είχε κατά αρχήν συμφωνηθεί στις 29/11/2012 προνοούσε χρηματοδότηση μέχρι €10 δισ, ειδικά για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, καθώς και πρόνοιες που αφορούσαν την εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων.

«Άσχετα με οποιεσδήποτε μνημονιακές υποχρεώσεις, ήταν απαίτηση της ΕΕ όπως ΌΛΑ τα κράτη μέλη υιοθετήσουν νομοθεσίες για την εξυγίανση των Πιστωτικών Ιδρυμάτων», σημειώνει ο κ. Σιαρλή, προσθέτοντας πως «αυτή η απαίτηση της Ευρώπης ήταν αντικείμενο συζήτησης τουλάχιστον από το 2011».

Σημειώνει ακόμη πως «τον Ιούνιο του 2012 εγκρίθηκε το προσχέδιο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και κυκλοφόρησε υπό τη μορφή Ευρωπαϊκής Οδηγίας. ΟΛΑ τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν υποχρεωμένα να την υιοθετήσουν» και προσθέτει πως «με βάση αυτή την Οδηγία, για εξυγίανση των Πιστωτικών Ιδρυμάτων, υπήρχε πρόνοια υπό κάποιες αυστηρές συνθήκες να γίνεται κούρεμα καταθέσεων».

Λέγοντας πως η εφαρμογή της πρόνοιας για κούρεμα καταθέσεων δεν μπορούσε να γίνει πριν την 1/1/2018 και ότι στις πρόνοιες του Οδηγίας συμπεριλαμβάνεται και με σύσταση όπως το μέγιστο πόσο κουρέματος να μην υπερβαίνει το 10% (έκτοτε έχει μειωθεί στο 8%) των συνολικών πιστωτικών υποχρεώσεων και να μην περιλαμβάνει πιστωτικά υπόλοιπα τρεχούμενων λογαριασμών ή καταθέσεων λήξης μέχρι ένα μήνα κ.τ.λ, ο κ. Σιαρλή επισημαίνει ότι η ευρωπαϊκή οδηγία έγινε τελικά ευρωπαϊκή νομοθεσία στις 15/5/2014 με εφαρμογή της πρόνοιας για bail-in, όχι πριν την 1/1/2016, και όλα τα κράτη μέλη έχουν υποχρέωση να την υιοθετήσουν.

«Η νομοθεσία είναι ένα εργαλείο για την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων. Αυτό δεν σημαίνει και αυτόματη αποδοχή κουρέματος καταθέσεων», υπογραμμίζει.

Όπως αναφέρει, «το κούρεμα των καταθέσεων που επεβλήθη από το Eurogroup στη Κύπρο το Μάρτιο 2013 έγινε με διαφορετικό σχέδιο από αυτό που περιέγραψα πιο πάνω και ΔΕΝ έπρεπε να γίνει αποδεκτό αφού ΔΕΝ ήταν σύμφωνα με την Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Επισημαίνει ακόμη πως «στο Μνημόνιο της 29ης Νοεμβρίου 2012 είχε συμφωνηθεί η χρηματοδότηση ποσού μέχρι €10 δις, για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, η ψήφιση του νόμου στις 26 Μαρτίου 2013 περί Εξυγίανσης Πιστωτικών Ιδρυμάτων σε συνδυασμό με τις αποφάσεις της «Aρχής Εξυγίανσης» ήταν πράξη που ΔΕΝ συνάδει με την Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Τέλος, σημειώνει πως «το προσχέδιο νόμου (11/1/2013) ετοιμάστηκε από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου και προωθήθηκε στο Υπουργείο Οικονομικών για αποστολή στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα».

Πηγή
: philenews / ΚΥΠΕ
-           
Και μετά ηρθε και ο Ντράγκι και ενίσχυσε τις κατηγορίες του Ν. Παπαδόπουλου ότι χαρίστηκαν τα παραρτήματα στην Αθήνα για «ευρωπαϊκούς λόγους»
Μετά ήρθε και ο Ντράγκι, ο οποίος φυσικά δεν ασχολήθηκε με τις μαζορέτες του προεδρικού και όταν προέκυψε θέμα για το κούρεμα, παρέπεμψε έμμεσα στο ότι το θέμα είχε να κάνει με απόφαση των ευρωπαϊκών αρχών για να περιορίσουν την πιθανότητα επέκτασης της κρίσης εκτός Κύπρου. Αυτό το σημείο το κατέγραψε μια ανάλυση του press project.
«Ο σκοπός του προτεινόμενου διαχωρισμού είναι να αποφευχθεί ένα depositrun (φυγή καταθέσεων) στην Ελλάδα στην περίπτωση (α) της χρεοκοπίας της CPBBY(κυπριακής Λαικής Τράπεζας)ή (β) ενός bail-in των καταθετών της CPBBY. Ο κίνδυνος το bail-in των καταθέσεων στην Ελλάδα να μεταδοθεί στο εντόπιες ελληνικές τράπεζες και να προκαλέσει σε όλο το σύστημα φυγή καταθέσεων είναι υψηλός. Με τη σειρά της, η ήδη αδύναμη χρηματοδοτική θέση των ελληνικών τραπεζών θα χειροτέρευε και θα απαιτούσε αύξηση του ELA, στη χειρότερη περίπτωση πέρα από τη δυνατότητα των τραπεζών και του Ευρωσυστήματος να εξισσοροπήσουν τις εκροές. Ο διαχωρισμός των τραπεζικών δραστηριοτήτων στην Ελλάδα από την CPBCY είναι κρίσιμος για τη διατήρηση της χρηματοοικονομικής σταθερότητας στην εύθραυστη τραπεζική αγορά της Ελλάδας».

Πώς θα μπορούσε να επιτευχθεί αυτό; Μία λύση θα ήταν η εθνικοποίηση των κυπριακών υποκαταστημάτων, λύση σε βάρος μεν των κυπριακών συμφερόντων αλλά ενδεχομένως υπέρ των ελληνικών:
 "


Μέχρι και ο Σαρρής, πια, αφήνει ξεκρέμαστα τα φερέφωνα/μαζορέτες..
Και σαν να μην έφταναν αυτά, τελικά άνοιξε και ο Σαρρής το στόμα του και ομολόγησε [ή επανέλαβε ουσιαστικά] ότι ήξερε για το κούρεμα και παρόλες τις ανοησίες των φερεφωνων, διαπραγματευόταν το θέμα από τις αρχές του Μάρτη του 2013. Και το Sigmalive θυμήθηκε ότι κάτι τέτοιο το είπε και σε συνέντευξη του τότε – αλλά ο βαθύς ύπνος είναι μεγάλο πράγμα.
Σε συνέντευξη του στα 60 λεπτά στις 27/3/2013, ο τέως Υπουργός Οικονομικών, Μιχάλης Σαρρής, δήλωσε ότι η διαπραγματευτική ομάδα γνώριζε ότι το κούρεμα καταθέσεων θα έμπαινε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Σχολιάζοντας τις προεκλογικές δεσμεύσεις της κυβέρνησης αλλά και του ιδίου, ότι δεν θα συναινούσε σε κούρεμα καταθέσεων, ο Υπουργός Οικονομικών εξήγησε ότι παρόλο που η διαπραγματευτική ομάδα γνώριζε ότι θα έμπαινε στο τραπέζι, εντούτοις οι όποιες ελπίδες ότι θα το αποφεύγαμε βασίζονταν κυρίως στις εναλλακτικές λύσεις που θα αντιπρότεινε η πλευρά μας, καθώς και στην άποψη ότι υπήρχαν φωνές εντός αλλά και εκτός τρόικας ότι κάτι τέτοιο θα είχε συνέπειες στην σταθερότητα της ευρωζώνης. Απεκάλυψε ότι εντός τρόικας υπήρχαν δύο φωνές και αυτό που υπερίσχυσε τελικά ήταν η φωνή που απαιτούσε πιο δραστικές λύσεις και δη το κούρεμα.

Και ξαφνικά, θυμήθηκαν και όσοι σιωπούσαν για δυο χρόνια αυτά που λέγονταν τον Μάρτιο του 2013 – ότι είναι η κυπριακή κυβέρνηση που όχι μόνο ήξερε, αλλά και προωθούσε η ίδια το καθολικό κουρεμα.. Τα φερέφωνα τα μάζεψαν και άρχισαν να ομολογούν…περιμενωντας πειθήνια το επόμενο θέαμα για να τσιρίξουν και πάλι ό,τι απαιτεί το κομματικό καθήκον…
Άρχισε, τότε, να κυκλοφορεί και το βίντεο με τις δηλώσεις Ντράγκι που έδειχνε που έλεγε ουσιαστικά ότι έλεγαν και όλες οι ανταποκρίσεις τον Μάρτιο του 2013 – ότι είναι η κυπριακή κυβέρνηση που ήθελε το καθολικό κούρεμα.

The ECB had presented a proposal where no bail in of insured depositors was foreseen. So was the proposals from IMF and the Commission. A prolonged negotiation started with the Cypriot authorities present at the meeting. And the outcome was what you saw. That was not very smart.... to say the least. And it was quickly corrected the day after in a eurogroup teleconference. 

Το τελικό κτύπημα το έδωσε ο Σιζόπουλος ως είδος αρχηγικής εμφάνισης – παρουσίασε το γεγονός ότι οι ευρωπαίοι, όταν συνειδητοποίησαν τις τοπικές αντιδράσεις στην Κύπρο για το καθολικό κούρεμα, ήταν έτοιμοι να το ακυρώσουν – και ουσιαστικά, ήταν η κυβέρνηση που επέμενε και έμεινε μόνη της. Από το Sigmalive.
Σύμφωνα με το έγγραφο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέστησε σαφές στο Eurogroup, πριν από την ψηφοφορία του κυπριακού κοινοβουλίου, ότι μια εναλλακτική λύση, εκτός του κουρέματος καταθέσεων κάτω των 100.000 ευρώ, η οποία θα ανταποκρινόταν στις παραμέτρους της χρηματοδότησης που είχαν τεθεί, θα γινόταν αποδεκτή.


Είναι σε αυτό το πλαίσιο που βγήκε και η Θειοπούλου την επομένη και άλλαξε σενάριο σε 24 ώρες. Τώρα, πια, το μόνο ερώτημα που απομένει είναι, αν όλοι όσοι για δυο χρόνια πουλούσαν ανοησίες για την λέξη resolution ή για την εναλλακτική πιθανότητα bail in του 2018, αν απλώς πληρώνονταν ή αν ήταν απλώς μαζορέτες. Και αν ήταν μαζορέτες, μπορεί όταν ξινίσουν από την έκσταση του θεάματος, να θυμηθούν και την υπόθεση Λούτσιου για την οποία στήθηκαν τόσα και τόσα ψέματα.


Ο κ. Χριστοδουλίδης, πιο σεμνός από τον αμίμητα φαιδρό Βίκτορα, απλώς προσπάθησε να επαναλάβει – αν δεν δεχόμασταν το δεύτερο κούρεμα, θα έκλεινε και η Τράπεζα Κύπρου, είπε. Ανάλογα λέγονταν βέβαια και για την Λαϊκή. Μόνο που το θέμα δεν ήταν ποιά θα κλείσει και ποιά όχι, αλλα αν θα ήταν πιο σοφό να ενωθούν και να διαχωριστούν σε καλή και κακή ταυτόχρονα. Και για την αποτυχία εκείνου του διαχωρισμού, το προεδρικό φταίει γιατί αναλωνόταν σε ένα χωρίς νόημα αγώνα λογοκρισίας της υπόθεσης Λούτσιου σχεδόν για ολόκληρο το 2013, ενώ ο Αβέρωφ Νεοφύτου έστηνε το παιχνίδι στην Κεντρική για να ευκολύνει τους μεγαλοοφειλέτες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου