8 Φεβ 2015

Και η επιβεβαίωση ότι το θέαμα «σκάνδαλο του ΣΑΠΑ» ήταν από την αρχή και μια προσπάθεια μετατόπισης από τα σκάνδαλα της Λευκωσίας - όπως της Ryanair: Η Αθηνά που ρώτησε μόνο για το δικηγορικό γραφείο των εργολάβων και συμβούλων, αλλά όχι για το ποιοί απάλλαξαν τους εργολάβους, και ο δήμαρχος, τέως υπάλληλος εργολάβων, είχε την απάντηση έτοιμη, αλλά όχι την εξήγηση γιατί το κόμμα του απάλλαξε του εργολάβους..

[πάλι καλά που υπάρχει και η Βουλή για να συζητηθεί τελικά το σκάνδαλο του ξεπλύματος των εργολάβων;]


«Κάτι όμως δεν κολλάει σε όλες αυτές τις υποθέσεις. Γιατί δηλαδή στέλλονται στο δικαστήριο όσοι φέρονται να χρηματίστηκαν και όχι κι αυτοί που τους χρημάτισαν; Μήπως γιατί οι εργολάβοι που έπαιρναν τις προσφορές είχαν και έχουν πίσω τους πολιτικούς κουμπάρους που λειτουργούν με το αζημίωτο; Μα αν είναι έτσι τότε η όλη υπόθεση είναι στημένη με τέτοιο αριστοτεχνικό τρόπο – από τους ταγούς – ώστε να θυσιαστούν μόνο μερικά κομματικά ερίφια..»[1]

Η συζήτηση στη Βουλή για το «σκάνδαλο του ΣΑΠΑ» μπορεί να ήταν ένα απλό επεισόδιο στο όλο θέαμα – και το πραγματικό σκάνδαλο, που είναι το ξέπλυμα των εργολάβων, αλλά και οι μετατοπίσεις που έγιναν για να συγκαλυφθούν άλλα με την αλλαγή έμφασης στα πρωτοσέλιδα. Η συζήτηση μετατράπηκε, βέβαια, από μόνη της σε θέαμα με την εμφανώς στημένη παράσταση του κ.Φαίδωνος και της κ. Α. Κυριακίδου. Ακόμα όμως και έτσι, ήταν μια ενδιαφέρουσα εμπειρία, αφού έφερε στην επιφάνεια το σκάνδαλο των δικηγορικών γραφείων (και όσο και να προσπαθούσε η κυβερνητική παράταξη το δικηγορικό γραφείο Αναστασιάδη ήταν μέρος της ευρύτερης συζήτησης) αλλά ακόμα πιο σημαντικά έθεσε το θέμα που ξεκίνησε το θέαμα στην Πάφο και μετά λογοκρίθηκε: το σκάνδαλο των εργολάβων και των συμβούλων μηχανικών που απαλλάχθηκαν/ξεπλύθηκαν. Το ότι την αναφορά σε αυτούς την έκαναν αυτοί που τους ξέπλυναν στην Πάφο, η κυβερνητική παράταξη, ήταν εκφραστικό του πώς κατασκευάζεται επιλεκτικά η εστίαση των ΜΜΕ.

Μια στημένη παράσταση Μετατόπισης στη Βουλή: αυτοί που απάλλαξαν τους εργολάβους μηχανικούς, ξαφνικά, ρωτούν για τους δικηγόρους τους
Την επομένη της συζήτησης στη Βουλή για το θέμα του ΣΑΠΑ, το πρωτοσέλιδο του Πολίτη ήταν αποκαλυπτικό «Σειρά του Νικόλα να δώσει εξηγήσεις». Η εφημερίδα, βέβαια, δεν είχε εστιάσει στον κ. Αναστασιάδη για το σκάνδαλο της  Ryannair. Οπότε ο τίτλος πρόδιδε την προσπάθεια για κομματική εξυπηρέτηση – η εφημερίδα βιαζόταν να κλείσει το προβληματικό θέμα του δικηγορικού γραφείου Αναστασιάδη. Και την επομένη, ήταν ακόμα πιο σαφής: είχε ως τίτλο αναφορά στο ότι το όνομα του Ν. Παπαδόπουλου μόλις είχε αφαιρεθεί από την ηλεκτρονική διεύθυνση του δικηγορικού γραφείου – αλλά η είδηση ότι το όνομα του κ. Αναστασιάδη αναφερόταν ακόμα στη  διεύθυνση του δικού του δικηγορικού γραφείου, ήταν πιο κάτω – έστω και αν αναφερόταν σε ειδικότητα για «αερογραμμές» [aviation].

Για όποιον παρακολουθούσε το σκηνικό στη Βουλή, ήταν μια σχεδόν κωμική παράσταση. Με τον ίδιο τρόπο που ξαφνικά το θέμα του ΣΑΠΑ έγινε κεντρικό, μόλις ο Ν. Παπαδόπουλος άνοιξε το θέμα του δικηγορικού γραφείου της οικογένειας Αναστασιάδη [σε σχέση με το ΔΣ της Τράπεζας Κύπρου] αλλά και καθώς απλωνόταν και η συζήτηση για το θέμα της Ryannair, έτσι και τώρα το επικοινωνιακό επιτελείο της κυβέρνησης έστησε ένα θέαμα Μετατόπισης στη Βουλή. Ήρθε ο κ. Φαίδωνος, και ενώ οι βουλευτές των άλλων κομμάτων, από αβρότητα ή απροθυμία να ανοίξουν άλλο θέμα διαπλοκής, δεν τον ρώτησαν για τις φήμες από τη δική του θητεία ως υπάλληλος εργοληπτικών εταιρειών, ο κ. Φαίδωνος ήρθε έτοιμος για την παράσταση: ξαφνικά, η Αθηνά Κυριακίδου ενδιαφέρθηκε για το ποιός είναι δικηγόρος των εργοληπτικών γραφείων που ζήτησαν και πήραν τις έξτρα αμοιβές – και τί έκπληξη. Ήταν εκείνο του Ν. Παπαδόπουλου. Η κ. Κυριακιδου, βέβαια, έχει μια συνέπεια – επιμένει στο θέμα της σύγκρουσης συμφερόντων του δικηγορικού γραφείου του κ. Παπαδόπουλου για τουλάχιστον 2 χρόνια – αλλά αυτό δεν μπορεί να πει κανείς ούτε για τον ΔΗΣΥ, ούτε για τον Πολίτη.[2] Έτσι και πάλι, όμως, οι εργολάβοι και οι σύμβουλοι μηχανικοί έμειναν εκτός – αφού το θέμα μεταφέρθηκε στην διαμάχη των δικηγορικών γραφείων.

Ενώ το θέμα ξεκίνησε με τις υπερχρεώσεις για να φορτιστεί το σκηνικό και να κατασκευαστεί θέαμα, μετά ξαφνικά αυτοί που πήραν τα 30 ή 40.. εκατομμύρια, απαλλάγηκαν και μετατράπηκαν σε μάρτυρες κατηγορίας..Αλλά αφού οι εργολάβοι απαλλάχτηκαν, ποιό είναι το πρόβλημα;

Το αστείο του πράγματος είναι αντίφαση της ίδιας της ερώτησης από το άτομα που πρόσκεινται στην κυβέρνηση, αφού το κυβερνητικό επιτελείο απάλλαξε, μέσω της εισαγγελίας, τους εργολάβους. Ενώ το θέμα ξεκίνησε με τις υπερχρεώσεις για να φορτιστεί το σκηνικό και να κατασκευαστεί θέαμα, μετά ξαφνικά αυτοί που πήραν τα 30 [ή 40 λέγεται τώρα] εκατομμύρια, απαλλάγηκαν και μετατράπηκαν σε μάρτυρες κατηγορίας – σε λίγο θα βγουν και «θύματα» κατά την εκδοχή του κ. Σάντη για τον Λίλλη. Αλλά αφού οι εργολάβοι απαλλάχτηκαν, ποιό είναι το πρόβλημα; Είναι μάλλον η κλασική πρακτική της κυβέρνησης και του επικοινωνιακού της επιτελείου, να αλλάζουν θέμα και θέαμα [ποιό είναι το πρόβλημα, ποιοί οι ένοχοι, ποιό το αδίκημα] και να ελπίζουν ότι το κοινό δεν θα το καταλάβει. Αυτό άλλωστε ήταν και η πρακτική όλο το 2013 και εν μέρει το 2014. Και ο λόγος που ο κ. Παπαδόπουλος έγινε ξαφνικά στόχος, είναι γιατί κάνει αντιπολίτευση – αν δεν έκανε, θα ξεπλενόταν φυσικά το δικηγορικό του γραφείο, όπως ξεπλένεται και η υπηρεσία του κ. Φαίδωνος σε εργοληπτικά γραφεία.

Πώς απαλλάγηκαν αυτοί που πήραν τα εκατομμύρια –  όταν μερικοί προωθούν τα συμφέροντα του ιδιωτικού κεφαλαίου, προστατεύοντας το ακόμα και όταν πιάνεται στα πράσα με εκατομμύρια σε υπερχρεώσεις
Ας δούμε τα αριθμητικά δεδομένα του πραγματικού σκανδάλου του ΣΑΠΑ – διότι πέρα από τους χειραγήσιμους δημοσιογράφους, σε αυτό το θέμα, ευτυχώς, υπάρχουν και αυτοί που αρνήθηκαν να ακολουθήσουν τα ζικ ζακ της κυβερνητικής προπαγάνδας, που κατηγορούσε και απάλλασσε σαν ταχυδακτυλουργός σε παιδική παράσταση. Σε άρθρο του Β. Βασιλείου[3] στις 3/2/2015 αναφέρεται ότι το κόστος εκτοξεύτηκε από τα 113 στα 153 εκατομμύρια [στην πρώτη φάση η αύξηση ήταν από 37.7 σε 44[4] εκατομμύρια, ενώ στη δεύτερη φάση ήταν από 79 σε 109]. Όπως αναφέρει, υπήρξαν και δικαιολογημένες αυξήσεις του κόστους [«επέκταση εργασιών»,  «δικαιολογημένες καθυστερήσεις» κλπ] όμως το μεγαλύτερο μέρος αυτού του ποσού φαίνεται ότι δόθηκε ως επιπλέον κέρδος των επιχειρήσεων των εργολάβων, αφού, όπως αναφέρθηκε στη συζήτηση στη Βουλή, η αύξηση του κόστους συνοδευόταν και από «ανοχή των κακοτεχνιών» που περιλάμβαναν και χρήση πιο φτηνών υλικών, αλλά και εκτέλεση υποβαθμισμένων εργασιών. Αυτά τα είχαν καταγγείλει, ήδη, οι αρχές των κοινοτήτων γύρω από την Πάφο πριν από μερικές εβδομάδες.[5] Για να επιτευχθεί η αύξηση, τον νευραλγικό ρόλο είχαν οι σύμβουλοι μηχανικοί – στην πρώτη φάση του έργου λ.χ. η αμοιβή τους αυξήθηκε από 970.000 σε 1.719.000 ευρώ! Σχεδόν διπλασιάστηκε. Και όμως, κανένας από αυτούς δεν κατηγορήθηκε. Τα ίδια έγιναν και στη δεύτερη φάση, όπου το κόστος σχεδόν διπλασιάστηκε και πάλι – από 3.336.639 έφτασαν τα 7.375.442. Αν προσπαθήσει κάποιος να κωδικοποιήσει, κάπως, τα ποσά, τα οποία αναφέρονται, η εικόνα είναι η ακόλουθη.


Κόστος που πληρώθηκε σε Εργοληπτικές εταιρείες
Σύμβουλοι μηχανικοί
Υπάλληλοι και αξιωματούχοι του Δήμου
Α’ φάση
Αύξηση από 33. 7 σε 44
Αύξηση από 970 χιλιάδες σε 1.719 εκατομμύριο

Β’ φάση
Αύξηση απ 79 σε 109 εκατομμύρια
Αύξηση από 3.336.639 σε 7.378.442

Σύνολο
Αύξηση από 113 – σε 153 εκατομμύρια
Αύξηση από 4.3 εκατομμύρια σε
9.1 εκατομμύρια
Μια πρώτη εκτίμηση ανεβάζει τα υπό συζήτηση ποσά για μίζες σε περίπου 2 εκατομμύρια.[6] Τα μέχρι στιγμής ποσά τα οποία αναφέρονται παραπέμπουν σε «προσφορές» από 20,000 μέχρι σχεδόν 500,000
Από τις επιλεκτικές δίκες που στήνει η εισαγγελία, δεν είναι σαφές τα συνολικό ποσό για το οποίο θα γίνουν δίκες για μίζες. Ακόμα και αν δεχθεί κανείς ότι είναι σωστές οι κατηγορίες, πέρα από όσους παραδέχθηκαν, και αν τα υπολογίσει κάποιος σε 2 εκατομμύρια, μας μένουν 38 εκατομμύρια στους εργολάβους. Δηλαδή, δικάζεται το 5% και απαλλάσσεται το 95%; Μερικά από αυτά τα εκατομμύρια, όπως αναφέρθηκε, ήταν δικαιολογημένες έξτρα εργασίες. Αλλά και ο Βέργας έλεγε ότι έπαιρνε λεφτά για να κάνει φιλανθρωπίες – τη γυναίκα του μάλιστα την απάλλαξαν με βάση αυτή την εκδοχή. Ακόμα και αν ρίξει κάποιος τα αδικαιολόγητα έξτρα ποσά [αμοιβές εργολάβων, υποβαθμισμένα υλικά, κακοτεχνίες κλπ] στα 20 εκατομμύρια, οι εργολάβοι που απάλλαξε η εισαγγελία και η κυβέρνηση, πήραν χοντρά λεφτά. Μετατράπηκαν σε ..Λίλλη... Ιδού μια καταγραφή από τον Πολίτη στις αρχές Δεκεμβρίου, όταν σχολίαζε ακόμα το παράδοξο της  απαλλαγής των εργολάβων και των συμβούλων. Στην παρένθεση αναφέρεται πως αντιμετωπίστηκε
1. Το πρώτο συμβόλαιο ανατέθηκε στην εταιρεία MEDCO για 21.000.000 ευρώ. Η εταιρεία αυτή πληρώθηκε τελικώς 27.800.000 ευρώ και δεν προέβαλε άλλες απαιτήσεις.
2. Η κοινοπραξία «Λοΐζος Ιορδάνου και ΧΠΘ Αλεξάνδρου», η οποία κέρδισε το δεύτερο συμβόλαιο, αντί για 21.272.000 ευρώ που προνοούνταν, έχει λάβει μέχρι στιγμής 25.100.000 και διεκδικεί επιπλέον 7.770.000. [αυτή η εταιρεία θα είναι από ότι φαίνεται και μάρτυρας κατηγορίας  - πήρε σχεδόν 4 εκατομμύρια επιπλέον, και θέλει ακόμα 7. Τώρα τί θέση έχει η εισαγγελία για αυτήν την έξτρα διεκδίκηση είναι ασαφές. Θεωρείται εταιρεία που πρόσκειται στη δεξιά και παρά τις κατηγορίες πήρε και νέο συμβόλαιο με το Συμβούλιο αποχετεύσεων Λάρνακας][7]
3. Η εταιρεία Nemesis, η οποία ανέλαβε το τρίτο συμβόλαιο αξίας 20.175.000 ευρώ, έχει πληρωθεί 25.337.000 και παράλληλα προβάλλει απαιτήσεις για άλλα 13.600.000. [Θεωρείται εταιρεία με πρόσβαση στο κεντρώο χώρο και ιδιαίτερα στην ΕΔΕΚ –  τώρα διεκδικεί και άλλη προσφορά για δημόσια έργα στην Πάφο[8]
4. Όσον αφορά στο τέταρτο συμβόλαιο, αυτό είχε δοθεί στην εταιρεία Envitec του καταζητούμενου πλέον από τις κυπριακές αρχές, Χρήστου Δρακόπουλου. Για το συμβόλαιο, το οποίο ήταν αξίας 15.700.000 ευρώ, η Envitec έλαβε τελικά 17.100.000. Δεν προβάλλει άλλη απαίτηση σήμερα. Κι αυτό διότι αρχικώς είχε προβάλει πρόσθετες απαιτήσεις 9.700.000 συνολικά, από τις οποίες το Δ.Σ. του ΣΑΠΑ υπό τη νέα του σύνθεση συναίνεσε να καταβάλει μόνο 500.000. Ενδιαφέρον είναι πώς το συμβόλαιο για το βιολογικό σταθμό προνοούσε πως η Envitec θα αναλάμβανε και τη λειτουργία του για δέκα χρόνια με κόστος περίπου 2 εκατομμύρια τον χρόνο. Και το 2012, μετά την απόρριψη των απαιτήσεών της από το νέο Δ.Δ., η εταιρεία προέβαλε απαίτηση για... πρόσθετο κόστος λειτουργίας 1.800.000, ανεβάζοντάς το στα 3.800.000. Τελικά, επήλθε συμφωνία για 2.800.000 ετησίως. [αυτή η εταιρεία ήταν η μόνη η οποία απειλήθηκε με σύλληψη του επικεφαλής της – αλλά μόλις προσαρμόστηκε με τις επιθυμίες της εισαγγελίας για να πει ότι «είχαν ανάγκη» [η υποβολή ήταν σχεδόν σαφής και δημόσια, αφού εμφανιζόταν και έδινε μαρτυρία που είχε ανάγκη (μετά από κάποια δημόσια διακήρυξη) η εισαγγελία, μετά έφευγε, και ξαναερχόταν μόλις είχε ανάγκη, και πάλι, η εισαγγελία – ή όταν τα έβρισκε δύσκολα στο να κατηγορήσει κάποιον]

Αυτό που φαίνεται ξεκάθαρα από τα ποσά τα ποιά συζητούνται, αλλά και από τη δομή της διόγκωσης των ποσών, είναι το εξής: οι εταιρείες διόγκωναν τα ποσά, και για να το περάσουν αυτό, διογκωνόταν και η αμοιβή των συμβούλων – μηχανικών. Από εκεί και πέρα δίνονταν μερικές μίζες στους αρμόδιους και αξιωματούχους του Δήμου για να τα εγκρίνουν. Αυτά τα ποσά, ωστόσο, φαίνεται να ήταν τα πιο μικρά – ίσως και αναλογικά ασήμαντα. Μάλιστα, από ότι φαίνεται οι εργολάβοι διεκδικούσαν πολύ περισσότερα – σύμφωνα με το δημοσίευμα της 2/1 στον Φιλελεύθερο, οι διεκδικήσεις τους έφταναν στα επιπλέον 35 εκατομμύρια. Προφανώς, ήλπιζαν ότι θα τα περνούσαν μέσω των μηχανικών και ακολούθως των δικαστηρίων. Μερικοί από αυτούς, μάλιστα, οι οποίοι ζητούν ακόμα έξτρα χρήματα είναι και «αξιόπιστοι μάρτυρες», κατά την εισαγγελία. Και αυτό δεν ενόχλησε τον κ. Φαίδωνος.

Μια ενδεικτική περίπτωση Σύμβουλου – Μηχανικού που διόγκωνε και τις αμοιβές του και των εργολάβων
Ο κ. Βραχίμης, λ.χ. ο οποίος ήταν Σύμβουλος Μηχανικός, φέρεται να πρόσκειται στον ΔΗΣΥ, και τα ανώτερα στρώματα του, ως δημοτικός σύμβουλος στη Λευκωσία, να έχει σχέσεις με τον κ. Ιορδάνους την εταιρεία του οποίου αξιολογούσε, και είναι επίσης σύμβουλος σε διάφορα έργα στην Λευκωσία. Και όμως, ούτε διερευνήθηκε, ούτε κατηγορήθηκε, παρά το ότι η υπερχρέωση των συμβούλων είναι εκεί – και πέρασε από τα χέρια τους και η υπερχρέωση των εργολάβων – ενδεχομένως και φίλων η συνεργατών τους.

Επέκταση του μοντέλου πρόσληψης τέως βολικών αξιωματούχων στις ιδιωτικές επιχειρήσεις μετά από τις «υπηρεσίες» τους μέσω των μιζών – αφού οι επιχειρήσεις δεν θα διώκονται;
Το πολιτικό παρασκήνιο αυτών των δεδομένων δείχνει και την επιθυμία της κυβέρνησης, αλλά και της εισαγγελίας να αφήσει στο απυρόβλητο τα μεγάλα συμφέροντα και τις μεγάλες ιδιωτικές κομπίνες. Διότι όταν διώκεται μόνο ό,ποιος πήρε μια μίζα και αυτός που έκανε τα πραγματικά μεγάλα κέρδη σε βάρος του Δημόσιου, απαλλάσσεται από κατηγορίες, το μήνυμα είναι οτι οι εταιρείες του ιδιωτικού τομέα θα μπορούν να εξαγοράζουν μέλη του δημοσίου χωρίς κόστος – και ίσως και να τους προσφέρουν και θέσεις στις επιχειρήσεις τους. Και έτσι και η κλοπή του δημόσιου πλούτου θα γίνεται, και οι επιχειρήσεις-εταιρείες απλώς θα στοχεύουν τις κατηγορίες σε άτομα που δεν τους ενδιαφέρουν, ή που ενδιαφέρουν πολιτικά την κυβέρνηση και την εισαγγελία όπως έγινε με του Τσουρή και Ζαννέτο στη Δρομολαξιά και όπως φαίνεται να έγινε και με τον κ. Σιαηλή τουλάχιστον στην υπόθεση της Πάφου.

Πριν από λίγο καιρό είχαν προκύψει κατηγορίες ότι επιχειρήσεις του κ. Σιακόλα προσλαμβάνουν τέως (υψηλόβαθμους;) δημόσιους υπάλληλους, και έτσι προωθούν τα συμφέροντα των συγκεκριμένων εταιρειών. Προφανώς, στο μέλλον οι εταιρείες που έχουν λευκή επιταγή για κλοπή του Δημόσιου χωρίς καμία επίπτωση – φτάνει ίσως να υποδείξουν κάποιον, έστω και αντίπαλο τους – θα εργοδότουν όσους τους προσφέρουν μεγάλες υπηρεσίες;

Τι έγινε με τα δικηγορικά γραφεία
Πίσω από το θέαμα της Πάφου υπήρχε βέβαια και η κόντρα Κυβέρνησης – Ν. Παπαδόπουλου. Τελικά, δεν απέδωσε τα αναμενόμενα για την κυβέρνηση, οπότε ο πολιτικός στόχος μεταφέρθηκε στην ΕΔΕΚ. Ο τρόπος με τον οποίο «λαμβάνονται» οι κατ’ ευφημισμό «θεληματικές καταθέσεις», είναι ενδεικτικός ότι το όλο θέμα έχει στοχευόμενη κατεύθυνση, όπως ακούγεται και στις ηχογραφήσεις για την Δρομολαξιά. Το γιατί ο Παπαδόπουλος εγκατέλειψε τον Βέργα ήταν ένα από τα κενά της όλης υπόθεσης – η υποψία ήταν ότι κατάλαβε ότι ο στόχος ήταν ο ίδιος και κινήθηκε πιο γρήγορα. Όμως, όπως  φάνηκε η μετατόπιση του κ. Παπαδόπουλου είχε να κάνει και με την γνώση τί θα έκαναν διάφοροι εμπλεκόμενοι [εταιρείες, εργολάβοι, σύμβουλοι] στους οποίους η κυβέρνηση πρόσφερε απαλλαγή μέσω της εισαγγελίας για να μαρτυρήσουν εναντίον αυτών που είχε στόχο. Και προφανώς, κινήθηκε για να αποφύγει την επίθεση.


Αυτό που φαίνεται ξεκάθαρα από τα ποσά τα ποιά συζητούνται, αλλά και από τη δομή της διόγκωσης των ποσών, είναι το εξής: οι εταιρείες διόγκωναν τα ποσά, και για να το περάσουν αυτό, διογκωνόταν και η αμοιβή των συμβούλων – μηχανικών. Από εκεί και πέρα δινόταν μερικές μίζες στους αρμόδιους και αξιωματούχους του Δήμου για να τα εγκρίνουν. Αυτά τα ποσά, ωστόσο, φαίνεται να ήταν τα πιο μικρά – ισως και αναλογικα ασήμαντα. Μάλιστα, από ότι φαίνεται οι εργολάβοι διεκδικούσαν πολύ περισσότερα – σύμφωνα με το δημοσίευμα της 2/1 στον Φιλελεύθερο, οι διεκδικήσεις τους έφταναν στα επιπλέον 35 εκατομμύρια. Προφανώς, ήλπιζαν ότι θα τα περνούσαν μέσω των μηχανικών και ακολούθως των δικαστηρίων. Μερικοί από αυτούς, μάλιστα, οι οποίοι ζητούν ακόμα έξτρα χρήματα είναι και «αξιόπιστοι μάρτυρες», κατά την εισαγγελία. Και αυτό δεν ενόχλησε τον κ. Φαίδωνος.






[1] Καθημερινή, στήλη Ιανός, 18 Ιανουαρίου, 2015 και αναδημοσίευση 8/2. Σύμφωνα με το σχόλιο, οι βασικοί «παίκτες» ήταν ο «γαλάζιος» Ιορδάνους και ο κεντρώο-πράσινος Nemesis
[2] Όταν λ.χ. το καλοκαίρι του 2012, όταν ζήτησαν κρατική ενίσχυση οι δυο τράπεζες (Λαϊκή – Κύπρου), και άρχισε η δημόσια συζήτηση για τα σκάνδαλα και τις ευθύνες τους, τέθηκε ζήτημα για τη σύγκρουση συμφερόντων του δικηγορικού γραφείου με την θέση του κ. Παπαδόπουλου στη Βουλή. Ο Πολίτης, όμως, τότε, σιώπησε, και αποδέχθηκε τότε ότι δεν έχει σχέση το δικηγορικό γραφείο με τον ίδιο…Και τον Αύγουστο αναζητούσε τρόπο να μετατοπίσει την ευθύνη για την οικονομική κρίση στην ..Ομόνοια..Οπότε τα συγκριτικά δεδομένα είναι σαφή για τις προκαταλήψεις και στις ευκαιριακές εστιάσεις με άξονα τα συμφέροντα των εκδοτών.


[3] Ο Β. Βασιλείου του Φιλελευθέρου ήταν ανάμεσα στους δημοσιογράφους που ακόμα και όταν η μετατόπιση από τους εργολάβους στο Βέργα κλπ, φαινόταν να ολοκληρώνεται μπροστά σε ένα αποσβολωμένο από την «μπόχα» κοινό, έθετε το ζήτημα ευθαρσώς: «Κρίνεται το σύστημα και όχι ο Βέργας» [15/12/2014]

[4] Με τον ΦΠΑ έγινε 48 εκατ.
[5] Θέμα αποζημίωσης θέτουν μέλη του ΣΑΠΑ. Φιλελεύθερος, σελ. 20, 17/1/20015
[6] Καθημερινή, στήλη Ιανός, 15/1/2015 – αναδημοσίευση 8/2: «Όπως είναι τώρα τα πράγματα, δικάζονται για τον ΣΑΠΑ οι Σαββας Βέργας και οι συν αυτώ δημοτικοί σύμβουλοι συν ο Μαληκκίδης για ποσά που δεν ξεπερνούν τα 2 εκατομμύρια,..». Στον Πολίτη στις 8/2 το ποσό το οποίο αναφερόταν για τις μιζες ηταν 1.7 εκατομμύρια.
[7] Καθημερινή , στήλη Ιανος, 8/2/2015 «Πήρε συμβόλαιο 6,5 εκατομμυριων.
[8] Ο.π. «Και κεντρώος εργολάβος». Ενδέχεται ότι σε αυτόν θα αναφερόταν και ο Φαίδωνος, παρά στο πιο ιδεολογικά προσκείμενο του, τον Ιορδάνους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου