18 Ιαν 2015

Η παραίτηση Ομήρου- μια αντεπίθεση ή μια κίνηση «αναπληρωτή» προέδρου;



Το γιατί παραιτήθηκε ο Γ. Ομήρου είναι αιχμάλωτο των λογοκρινόμενων αφηγήσεων των ΜΜΕ. Ακόμα και το γεγονός ότι αναφέρθηκε ο νεκρός αδελφός του στο σκάνδαλο του ΣΑΠΑ, περνά στα χαμηλά – σαν ένα είδος φήμης που θα χρησιμοποιηθεί, όταν αυτοί που ελέγχουν τα ΜΜΕ θα το έχουν ανάγκη. Αλλά αυτό είναι μονάχα τα κερασάκι – διότι η πιο ουσιαστική λογοκρισία είναι τα κίνητρα της κατασκευής του θεάματος της Πάφου. Μια άλλη κωμική αναφορά είναι η εμπλοκή του Λυσσαρίδη, λες και είναι ουδέτερος. Είναι πιθανό ότι ο Λυσσαρίδης να μην συγχώρεσε τον τρόπο που έχασε την ηγεσία της ΕΔΕΚ το 2001. Παίζει συνήθως ένα διπλό παιχνίδι με τις δημόσιες αναφορές του και το τι κάνει  στο παρασκήνιο. Με αυτό τον τρόπο, πουλούσε αγωνιστικό απορριπτισμό και εξέλεξε δυο φορες πρόεδρο τον Κληρίδη την δεκαετία του 1990. Το επόμενο θέμα είναι προς τα πού θα κινηθεί το κόμμα με την νέα ηγεσία του – με δεδομένο ότι οι βασικές του διαρροές είναι προς τη Συμμαχία Πολιτών, θα μπορούσε να σκεφτεί κάποιος ότι θα προσπαθήσει να αντιμετωπίσει εκείνη τη διαρροή. Αλλά η ΕΔΕΚ προσπαθεί συνήθως να το παίζει ως ένας παράγοντας με ευρύτερες φαντασιώσεις – όπως άλλωστε δείχνει και η πορεία του ίδιου του Λυσσαρίδη. Αλλά και η διάχυση τέως και νυν εδεκιτών στην πλειοψηφία των ΜΜΕ. Οπότε το θέμα που τίθεται, είναι αν η ΕΔΕΚ έχει φτάσει πια στο όριο της – και κινδυνεύει να πέσει και κάτω από το 5% στις επόμενες εκλογές – ή αν θα τα καταφέρει να επανεφεύρει τον εαυτό της με δυναμική.

Ποιά είναι λοιπόν τα πιθανά σενάρια.

Σενάριο 1. Η εσωτερική υπονόμευση – και ο ρόλος Λυσσαρίδη και Ευσταθίου. Το βασικό σενάριο που κυκλοφορεί είναι ότι ο Ομήρου παραιτήθηκε λόγω μιας παρατεταμένης εσωτερικής αντιπαράθεσης. Ήδη κυκλοφορούσε από καιρό ότι ο κ. Σιζόπουλος προετοιμαζόταν ως υποψήφιος πρόεδρος. Υπήρχαν και μερικά σχετικά δημοσιεύματα – αν και ο ίδιος είχε δηλώσει σε μια συνέντευξη ότι «η ΕΔΕΚ έχει πρόεδρο». Σε αυτό το σενάριο πίσω από τον κ. Σιζόπουλο είναι ο επίτιμος πρόεδρος ο κ.Λυσσαρίδης – αν και υπάρχουν και πληροφορίες ότι και ο κ. Ευσταθίου αποτελεί μέρος της όλης προσπάθειας. Σύμφωνα με αυτά τα σενάρια, η απόφαση του κ. Μαληκκίδη να εμπλέξει τον νεκρό αδελφό του κ. Ομήρου στην υπόθεση του ΣΑΠΑ, είχε να κάνει με αυτά τα σενάρια. Ο κ. Μαληκκίδης θεωρείται ότι προέρχεται από τον χώρο της ΕΔΕΚ και ότι η υπόδειξη του κ. Α. Ομήρου ήταν μέρος συμφωνίας στην οποία έπαιξε ρόλο και ο δικηγόρος του. Σε αυτό το πλαίσιο, μπορεί να ενταχθεί και η έντονη αντίδραση της ΕΔΕΚ Πάφου,[1] και ιδιαίτερα του άλλου του αδελφού του κ. Ομήρου και η φρασεολογία που παρέπεμπε σε «πραξικόπημα» από τη Λευκωσία.

Σενάριο 2: Η αντεπίθεση Ομήρου στο εσωτερικό «πραξικόπημα» ως κίνηση ανάκτησης δυναμικής για την τάση την οποία εκπροσωπεί. Σε αυτό το σενάριο η απόφαση του κ. Ομήρου ερμηνεύεται ως ένα είδος αντεπίθεσης του τέως προέδρου, ο οποίος βλέποντας το κόμμα σε κρίση με τα μειωμένα ποσοστά, την αποτυχία στις τοπικές εκλογές στην Πάφο, την έκθεση του κ. Σαρίκα που αναγκάστηκε να αμφισβητήσει την άρση της ασυλίας του βλέποντας, για τον ίδιο έστω, μια οργανωμένη επίθεση από μερίδα της εισαγγελίας, κοκ, έπεισαν τον κ. Ομήρου ότι η πολιτική του κατευνασμού δεν μπορεί να συνεχιστεί. Είχε άλλωστε πληγεί και ο ίδιος, τόσο με την αναφορά στον νεκρό αδελφό του, αλλά και με την θέση του για όσους εμπλέκονταν σε σκάνδαλα – και την άρνηση του κ. Σαρίκα να αποδεχθεί την άρση της ασυλίας. Οπότε η παραίτηση, σε αυτό το πλαίσιο, φαίνεται να είχε ως στόχο και την εμφάνιση του κ. Ομήρου με ένα πέπλο ευθιξίας, αλλά και αναγκαστικά ως σύμβολο ηγέτη. Άλλωστε η καθολική αποδοχή που εκφράστηκε μετά την παραίτηση του, έδωσε αυτό το κλίμα. Ακόμα και ο Κ. Ευσταθίου που ζητούσε εν μέρει την απόσυρσή του, φάνηκε να υιοθετεί αμυντική στάση. Αυτό που μένει να φανεί είναι η «πτέρυγα» Ομήρου έχει και ένα πλάνο για την «επόμενη μέρα». Ξεκινώντας από τις εσωκομματικές εκλογές. Ήδη στην επιστολή παραίτησής του άφηνε αιχμές για την προεκλογική συμφωνία με τον κ. Λιλλήκα που θεωρείται σήμερα ως λάθος, αφού η Συμμαχία Πολιτών φαίνεται να είναι βασικός αποδέκτης των εκροών ψήφων από την ΕΔΕΚ.

Σενάριο 3: Αναπληρωτής part time πρόεδρος; Παρά τους χαμηλούς τόνους, ο κ. Ομήρου είναι σαφώς ένας φιλόδοξος πολιτικός. Σε διάφορα στάδια φάνηκε να συνεργάζεται και με τους δυο πόλους – η ρητορική του, ακόμα και στην επιστολή παραίτησης, είναι σαφώς «αριστερίζουσα» (με παραπομπές στο όραμα της σοσιαλιστικής δημοκρατίας) αλλά στην πράξη συνεργάστηκε και με τον ΔΗΣΥ. Υπήρξε υπουργός του κ.Κληρίδη το 1998 – αλλά παραιτήθηκε έγκαιρα [δείχνοντας και το πολιτικό του ένστικτο], ακολούθως συζητούσε για δική του υποψηφιότητα με την στήριξη του ΔΗΣΥ πριν τις εκλογές του 2003. Σε εκείνη την περίπτωση φάνηκε, αν υποθέσει κανείς ότι μια σχετική αναφορά του κ. Προδρόμου ήταν αληθής, ότι χρησιμοποιήθηκε χωρίς να το αντιληφθεί για να κερδίσει χρόνο ο ΔΗΣΥ για την εξαγγελία της τρίτης υποψηφιότητας Κληρίδη. Και είναι επίσης αξιοσημείωτο ότι οι φήμες τον έφεραν να αποδέχεται το σχέδιο Αννάν, αν γινόταν αποδεκτό και από άλλα κόμματα. Και φυσικά, παραμένει και η διαδικασία εκλογής του επικεφαλής της Βουλής ως μέρος της στρατηγικής κίνησης του ΔΗΣΥ και του Αρχιεπίσκοπου για να πληγεί το ΔΗΚΟ, το οποίο συνεργαζόταν με το ΑΚΕΛ αμέσως μετά τις εκλογές του 2011. Σε αυτό το πλαίσιο, διάφορες φήμες φέρουν τον κ. Ομήρου να οικοδομεί ένα προφίλ ηγέτη ευρύτερης αποδοχής. Μερικοί εισηγούνται ότι θα μπορούσε να εμφανιστεί και ως ηγέτης της αντιπολίτευσης. Αλλά, αν αληθεύουν οι φήμες ότι ο κ. Αναστασιάδης δεν μπορεί λόγω υγείας να είναι και full time πρόεδρος, ή οι πιο τεκμηριωμένες φήμες ότι η κυβέρνηση αναζητεί εναλλακτικά σενάρια για να σπάσει την αυξανόμενη απομόνωση της στη Βουλή, τότε ο κ. Ομήρου θα μπορούσε, ενδεχομένως, να λειτουργήσει και ως εναλλακτικός part time πρόεδρος «ευρύτερης αποδοχής». Ως είδος συγκυβέρνησης. Αυτό έχει να κάνει βέβαια και με το κυπριακό.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου