25 Ιαν 2015

Βίος χωρίς βία

Άντης Γεωργίου


Ακόμα μια τρομοκρατική επίθεση στον δυτικό κόσμο. Μια υπενθύμιση, ένα συμβάν που  βίαια και απότομα σπάζει την φούσκα στην οποία ζούμε. Γιατί για τον υπόλοιπο κόσμο, για χώρες τις Αφρικής και της Ασίας που βρίσκονται συνεχώς στα μέσα πολέμων, τέτοια συμβάντα αποτελούν καθημερινότητα.

Αλλά σήμερα, το φαινόμενο αυτό κτύπησε τη δική μας πόρτα. Και φυσικά, πρώτο μας  μέλημα είναι, ή τουλάχιστον πρέπει να είναι, ο προβληματισμός και η εξεύρεση πολιτικών λύσεων που θα μειώσουν, και στο τέλος θα εξαλείψουν το φαινόμενο αυτό. Για τον σκοπό τούτο λοιπόν, πρέπει να προσδιορίσουμε το πρόβλημα, το φαινόμενο. Είναι το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση η πηγή του κακού, ή μήπως οι αμετάλλακτοι και αναθεματισμένοι εξτρεμιστές μουσουλμάνοι; Μήπως το πρόβλημα είναι η ίδια η φύση του ανθρώπου;

Καμία από τις πιο πάνω προσεγγίσεις δεν είναι επαρκής για να απαντήσει πιο είναι επιτέλους το πρόβλημα και να το λύσει. Το πρόβλημα είναι απλό, καθημερινό και ξεκάθαρο. Το πρόβλημα είναι η βία, πρόβλημα που παίρνει τρομακτικές διαστάσεις όταν προσθέσεις στην εξίσωση την τρομακτική ικανότητα των σύγχρονων (του 20ου αιώνα) μέσων έκφρασης της.

Είμαστε όμως και υποκριτές, εθελοτυφλούμε να αντικρούσουμε το πραγματικό πρόβλημα στα μάτια. Είμαστε σαν μια νοικοκυρά που φτιάχνει σοκολατάκια, τα αφήνει έξω στο κατώφλι της και μετά ωρύεται ότι τα έφαγαν τα παιδιά της γειτονίας. Φταίει τον τρόπο ανατροφής τους και την αχόρταγη τους φύση και ευθύς πάει στην κουζίνα της για να ετοιμάσει διπλάσια δόση σοκολατάκια να τα αφήσει έξω στο κατώφλι.

Έτσι και εμείς, οι δυτικοί, που είμαστε οι κύριοι παραγωγοί οπλισμού, δεν θα μάθουμε τίποτα και ευθύς θα διατάξουμε τα εργοστάσια του θανάτου να μας τροφοδοτήσουν με τα νοστιμότερα τους σοκολατάκια. Και αφού θα γεμίσουμε το σπιτικό μας και την γειτονιά μας με τούτους τους 'πειρασμούς' μετά θα αναρωτιόμαστε γιατί ο κόσμος τα καταναλώνει. Πόσο ακόμα θα φτιάχνουμε βαρύ και καταστροφικό οπλισμό και μετά να φταίμε αυτούς που τον χρησιμοποιούν; Τι τα χρειαζόμαστε καν τα Καλάσνικοφ και τα αυτόματα πυροβόλα; Δεν ωριμάσαμε ακόμη σαν ανθρωπότητα;

Για να μην παρεξηγηθώ, δεν θα λύσουμε έτσι την 'ανάποδη φύση' ή την 'κακή ανατροφή' που στρέφει κάποιον στην βία. Αλλά θα τον αφοπλίσουμε. Θα τον  αδυνατίσουμε και θα τον αφήσουμε με μόνο όπλο την φωνή του να εκφραστεί και να μας πει τα παράπονα και προβλήματα του. Και αν είμαστε σωστοί και πρόθυμοι να ξεριζώσουμε την βία ολοκληρωτικά από την ζωή μας, τότε θα τον ακούσουμε. Θα δούμε τι έχει να πει, τι τον φοβίζει και τι τον ωθεί στην βία. Και μόνο τότε θα μπορέσουμε να βρούμε την πηγαία αιτία της βίας, και σαν θαρραλέοι θα την εξαλείψουμε κτυπώντας την πριν προλάβει καν να εμφανιστεί.

Βλέπετε, μακροπρόθεσμα πρέπει να πάμε πίσω στο σχολείο, στην παιδεία και στις συνθήκες διαβιώσεις που επικρατούν στο κόσμο μας. Να βρούμε τις πιο μολυσμένες και άρρωστες συνθήκες και να φροντίσουμε, με γνώση και συντροφικότητα, να γιατρέψουμε τα θύματα αυτών των καταστάσεων που καταλήγουν να είναι οι θύτες με όπλο τους την ωμή βία. 
Βραχυπρόθεσμα όμως πρέπει να σταματήσουμε την ‘νοικοκυρά’ να φτιάχνει σοκολατάκια. Ναι είναι αλήθεια ότι μιλάμε για, ίσως, την  πιο ισχυρή βιομηχανία παγκοσμίως. Αλλά δεν είμαστε δημοκρατία; Κάθε φορά που γίνεται κάποια τρομοκρατική επίθεση, αντί να σπεύδουμε στα ΜΜΕ και στα social media να φταίμε τους τρομοκράτες ή να συζητούμε για παρεμφερή ζητήματα, πρέπει να συγκεντρώσουμε τις προσπάθειες και τον διάλογο μας προς μια ευρεία, παγκόσμιας κλίμακας, καταστροφή οπλισμού. Είναι καιρός να συζητήσουμε για την όπλο- βιομηχανία, να ερευνήσουμε πως λειτουργεί και να προτείνουμε λύσεις.

Ο Charlie, οι επιθέσεις στο Οχάιο, οι πόλεμοι ανά το παγκόσμιο, η Σομαλία,  είναι όλα σύμβολο αυτού του αγώνα που είμαστε υπόχρεοι να δώσουμε.  Αν μείνουμε άπρακτοι τότε θα προλάβει η βία να βρει τον δρόμο προς τα πιο τρομερά και απαίσια μας δημιουργήματα, δημιουργήματα που θέτουν σε κίνδυνο εμένα, εσένα και όλον τον κόσμο. Στο τέλος της ημέρας, και μπροστά στον κίνδυνο της ολικής καταστροφής, θα φταίμε και εμείς για την ανοχή μας στην πιθανότητα αυτή.        


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου