29 Δεκ 2014

Μια Δέφτερη Ανάγνωση, αποδόμησης και συγκριτικής συνανάγνωσης, ενδεικτικών αποσπασμάτων από την απόφαση του κ. Σάντη, και την δίκη, για τη Δρομολαξιά που δημιουργούν ερωτηματικά




Ένας Μάρτυρας που απαλλάσσεται από διάφορα, αλλά ακόμα και όταν κατατίθεται τεκμήριο ότι αναστάλθηκαν οι διώξεις εναντίον του, ο δικαστής επιμένει ότι δεν υπήρξε συναλλαγή – ήταν, φαίνεται, μια «στιγμή» ξαφνικής ειλικρινείας που συνοδεύτηκε από μια άδολη προσφορά διαγραφής χρεών ή αναστολής δίωξης αδικημάτων, η οποία έγινε σε μια στιγμή «καλής καρδιάς" από ένα εισαγγελέα. Και τυχαία οι στιγμές συνέπεσαν.

«Η Φωτούλα Κυριάκου (ΜΥ28) υπάλληλος στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, κατέθεσε φορολογικά στοιχεία αναφορικώς με τους Νίκο Λίλλη (ΜΚ5), Βλαδίμηρο Φαντούση (ΜΚ21), Wadnic Trading Ltd και Glarisano Enterprises Ltd προβαίνοντας και σε μνεία περί αναστολών ποινικών διώξεων από τον Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ως τα Τεκμήρια 632, 634 και 635Α, που αφορούσαν (αντιστοίχως) στις ποινικές υποθέσεις 13831/13 (βλ. Τεκμήριο 631) 13832/13 (βλ. Τεκμήριο 632) και 12833/13 (βλ. Τεκμήριο 633), σε σχέση με τους Νίκο Λίλλη, (ΜΚ5), Wadnic Trading Ltd, Glarisano Enterprises Ltd και Echeklis Ltd»
 (σελ 35)

Ο κ. Σάντης όμως επέμενε στον μάρτυρα που του παρουσίασαν




«Οι δικηγόροι Υπεράσπισης προσπάθησαν – και τούτο ήταν απολύτως επιτρεπτό και αναμενόμενο υπό τις συνθήκες – να πλήξουν την αξιοπιστία του Νίκου Λίλλη (ΜΚ5), προβαίνοντας σε αναφορές επί διαφόρων φαινομενικά δυσμενών γεγονότων σε σχέση με το χαρακτήρα και τη συμπεριφορά του, με παραπομπή είτε σε εκκρεμούσες είτε σε αποπερατωθείσες δικαστικές διαδικασίες (διά καταχώρισης αναστολής ποινικής δίωξης ή άλλως πως), ή ακόμη και σε πράξεις ή παραλείψεις του, εν σχέσει με αξιόποινες και αξιόμεμπτες φορολογικές και άλλες επιχειρηματικές παρασπονδίες του. 
Σχόλιο ΔΑ: Και δηλαδη τι άλλο έπρεπε να είχε κάνει ο κ. Λιλλης για να θεωρήσει ο δικαστής ότι δεν είναι αξιόπιστος

Ωστόσο, ο Νίκος Λίλλης (ΜΚ5) – και τούτο πρέπει οπωσδήποτε να αναδειχθεί – παραδέχθηκε δίχως περιστροφές (σχεδόν αποστομωτικά), την αξιόποινη εμπλοκή του στα αδικήματα που του αποδίδονται στο κατηγορητήριο καθώς και άλλες πτυχές του προσωπικού και επιχειρηματικού του γίγνεσθαι οι οποίες θα μπορούσαν, ίπως δέχθηκε και ο μάρτυς, να ήσαν καλύτερα διαπλασμένες. Δεν παραλείψαμε να τα εντάξουμε όλα αυτά – και που παρεμπιπτόντως, προκύπτουν ως αναντίλεκτα από τη μαρτυρία ή ως ρητώς παραδεδεγμένα από τον εν λόγω μάρτυρα – εντός του συνόλου των αξιολογικών γνωμόνων που αφορούν στον παρουσιαζόμενο κακό του χαρακτήρα, κατά ανάλογη προσαρμογή του σκεπτικού στη Liatsos v The Police (1968) 2 CLR 15, 21-23. Τίποτε δεν προέκυψε από τη συναφή επιχειρηματολογία των δικηγόρων των κατηγορουμένων, ικανό να πλήξει την αξιοπιστία του μάρτυρα. Σχόλιο ΔΑ: Τίποτα δεν προέκυψε – ούτε η τεκμηρίωση της εξαγοράς φιλικού προς τον κ. Λίλλη μάρτυρα, του κ. Φαντούση, με 450,000 ευρώ φάνηκε να κλονίζει την πίστη του δικαστή
Η ύπαρξη περιστάσεων τις οποίες υπέδειξαν οι εν λόγω δικηγόροι ως σχετιζόμενες με τον προβαλλόμενο κακό χαρακτήρα του μάρτυρα, δεν αποτελεί μεταβλητή που θα μπορούσε εδώ να προκαθορίσει τελεσιδίκως και εκ προοιμίου την αξιοπιστία του (αλλά και οποιουδήποτε άλλου μάρτυρα), ως ζήτημα γενικότερης αρχής Κάτι τέτοιο θα ήταν δυνατό μόνο εάν ίσχυε αποδεικτικός κανόνας αποκλεισμού μαρτυρίας μαρτύρων οι οποίοι (για διάφορους λόγους), θα μπορούσαν πράγματι να θεωρηθούν ως κακού χαρακτήρα, κατά τα προβλεπόμενα στο ποινικό δίκαιο και συναφή νομολογία.» (σελ 49) Σχόλιο ΔΑ: Είναι όντως αξιοσημείωτο ότι ενώ ο κ. Λίλλης είναι αποστομωτικός όταν παραδέχεται ότι είχε «αξιόποινη εμπλοκή σε αδικήματα» όπως λέει η απόφαση, κατά τον κ. Σάντη δεν  υπάρχει νομολογία που να τον αποκλείει που μάρτυρα – Ούτε καν η ίδια του η ομολογία!!! Η κυπριακή δικαιοσύνη φαίνεται να αναπτύσσει μηχανισμούς λογοκρισίας των τεκμηρίων – και της πραγματικότητας; Διότι αυτή η ευαισθησία για την αξιοπιστία των μαρτύρων, δεν φαίνεται να εφαρμόστηκε ισομερώς για όλους – παραδόξως φαίνεται να επιφυλάσσεται για τον κ. Λίλλη και στους φίλους του.

..Αλλά ακόμα και όταν ο κ. Σάντης βρέθηκε μπροστά σε φαινόμενο [πιθανής;] ψευδορκίας του κ. Λίλλη όσον αφορά στην δίκη [την πρώτη μαρτυρία του κ. Λίλλη] «αγωνίστηκε» να μας πείσει ότι τελικά δεν είναι «ψευδορκία» - αλλά εδώ παραδόξως έδειξε ευαισθησία για την επίδραση των ΜΜΕ και ξαφνικά παραδέχτηκε ότι υπάρχει πιθανότητα  για «τάση» προς ψευδορκία.. Αλλά αυτά δεν εφαρμόζονται ισόνομα σε όλους φαίνεται


«Οι δικηγόροι Υπεράσπισης αναφέρθηκαν στο ότι ο Νίκος Λίλλης (ΜΚ5), κατά την πρώτη ανακριτική του κατάθεση προς την Αστυνομία στις 26.8.13 (βλ. Τεκμήριο 60), αλλά και ακολούθως, κατά τη δεύτερη ανακριτική του κατάθεση στις 2.9.13 (βλ. Τεκμήριο 61), δεν είπε για όλα εκείνα τα γεγονότα και στοιχεία που προέταξε στις επακόλουθες καταθέσεις του (μεταξύ 23.9.13 και 20.11.13) ως τα Έγγραφα Η-Η3, κάτι που πλήττει ως υπέβαλαν, την ευρύτερη αξιοπιστία του μάρτυρα και θεμελιώνει ακόμη περισσότερο τη θέση πως οι γραπτές του αυτές καταθέσεις απέρρευσαν λόγω αθέμιτης συνδιαλλαγής με ανακριτές και κατηγόρους. Ο μάρτυς, όμως, εξήγησε με επάρκεια και πειστικότητα τους λόγους για τους οποίους προέβη στους χειρισμούς αυτούς, λέγοντας πως είχε αρχικώς λάβει δικηγορική συμβουλή να μην αναφέρει οτιδήποτε προς την Αστυνομία και ότι εν πάση περιπτώσει, διακατεχόταν ευθύς εξαρχής από έλλειψη εμπιστοσύνης προς την ακολουθούμενη τότε ανακριτική διαδικασία ένεκα κάποιων δημοσιευμάτων και φημών που κυκλοφορούσαν (υπό μορφή διαρροών προς τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης [«ΜΜΕ»] σε σχέση με την υπόθεση, όπως τούτη εκτυλισσόταν κατ’ εκείνο το χρονικό σημείο  αλλά και επειδή ένιωθε πως υπήρχε «.. έντονη πολιτική χροιά σε όλο αυτό που γινόταν, ένιωθα ότι υπήρχε και συγκεκριμένος υπουργός που έκανε δηλώσεις για το θέμα συνεχόμενες, ένιωθα ότι αυτή η υπόθεση μύριζε κάτι...». Όταν όμως ο μάρτυς αφέθηκε ελεύθερος και συγκρότησε με νηφαλιότητα τις σκέψεις του, αποφάσισε να πει αυτά που γνώριζε, έχοντας πλέον διασφαλίσει, όχι μόνο τα δικαιώματά του, αλλά και την ακρίβεια (κατά το δυνατόν), όσων είναι που θα ανέφερε προς τους ανακριτές, προσβλέποντας και σε υποβοήθηση του έργου των τελευταίων. (σελ 49-50)
Σχόλιο ΔΑ: Θα ήταν όντως πολύ ενδιαφέρον να μάθουμε τι θα συνιστούσε «τάση» για ψευδορκία ο κ. Σάντης που μόλις πιο πάνω δήλωσε ότι δεν υπάρχει στην κυπριακή νομολογία πρόνοια για κάτι τέτοιο. Διότι η έννοια της «τάσης» παραπέμπει και στα προηγούμενα. Άρα ο κ. Σάντης έψαξε πραγματικά την πιθανοτητα «τάσης» για ψευδορκία ή αρκέστηκε να ελπίζει όπως και με τις δημοσιοποιημένες ηχογραφήσεις, ότι απλώς θα λογοκριθούν – κατά τον δημόσιο λόγο;

Όσο και αν κακίζουμε την προχειρότητα και επιπολαιότητα με την οποία προσέγγισε ο μάρτυς το ζήτημα της υπογραφής της ένορκης του δήλωσης, δεν έχουμε πεισθεί από όσα είδαμε και βιώσαμε κατά την παράθεση της μαρτυρίας του (τα οποία και ζυγίσαμε πρεπόντως), πως η περίπτωση θα πρέπει να σταχυολογηθεί (στην ουσία του τι είναι που εκφράζει), ως ένδειξη ασέβειας προς την ορκοδοτική διεργασία ή τάσης (και μάλιστα μόνιμης) για ψευδορκία.» (σελ 55)


Έτσι ενώ ο δικαστής φαίνεται να έκανε ότι μπορούσε, για να διασώσει την «αξιοπιστία» του Λιλλη, στην περίπτωση των μαρτύρων που τον διέψευδαν, το δικαστήριο δεν πειθόταν. Φαίνεται ότι ο κ. Σαντης διέγνωσε κάποια «τάση» σε αυτούς – σε αντίθεση με τον κ. Λιλλη και τον κ. Φαντουση – παρά το ότι οι αυτοί είχαν συνεπή σχέση με τις υποχρεώσεις τους. Ιδού λοιπόν τι δεν πίστεψε το δικαστήριο για να πιστέψει τον κ. Λιλλη – η σύγκριση και η συναναγνωση είναι απαραίτητη για να διαφανεί αν υπήρχε ισονομία στην δίκη

«Ο Νικόλας Γεωργιάδης (ΜΥ9) [...] [Α]πέρριψε κάθε εισήγηση της Κατηγορούσας Αρχής σε σχέση με τη συνάντηση του με τον Νίκο Λίλλη [ΜΚ5] στα γραφείο του κατηγορούμενου 7 (Βενιζέλου Ζαννέτου), στα γραφεία του ΑΚΕΛ στη Λευκωσία, σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή, παρέχοντας προς τούτο και λεπτομέρειες των χρόνων που απουσίαζε από την Κύπρο κάτι μάλιστα που οδήγησε και σε έκδοση διατάγματος επανάκλησης του στις 2.10.14 ώστε να του παρασχεθεί η δυνατότητα παράθεσης περαιτέρω μαρτυρίας επί του συγκεκριμένου ζητήματος.»

«Ο Γεώργιος Τσακιστός (ΜΥ22) [...] [Α]ρνήθηκε πως ήταν ποτέ παρών σε συνάντηση μεταξύ Νίκου Λίλλη (ΜΚ5), Νικόλα Γεωργιάδη (ΜΥ9) και κατηγορούμενου 7 (Βενιζέλου Ζαννέτου), σε οποιοδήποτε χώρο και χρόνο, πόσω δε μάλλον να παρατήρησε και οποιοδήποτε εκβιασμό του τελευταίου προς τον Νίκο Λίλλη (ΜΚ5), κατά τη φερόμενη τούτη συνάντηση».

Όσο για τα χρέη της Αλκής για τα οποία καταδικάστηκε ο Β. Ζαννέτος σε ένα επεισόδιο που θυμίζει συνειρμικά τις κραυγές των ακροδεξιών εφημερίδων το 1948 ενάντια στους αριστερούς στα γήπεδα, το δικαστήριο φαίνεται και πάλι να έκανε μια μικρή, αλλά σημαντική, αποφυγή δεδομένων. Εδώ καταγράφεται πως η Αλκή, της οποίας πρόεδρος επέλεξε να είναι ο κ. Λίλλης, είχε αποφασίσει να αποκληρωθούν τα χρέη. Άρα ο κ. Λίλλης είχε αναλάβει υποχρέωση. Και ξόδευε αλλού τα χρήματα του σωματείου. Το δικαστήριο μπορεί να λέει ότι δεν ανέλαβε υποχρεώσεις; Γιατί δεν έφυγε από πρόεδρος τότε;
«Ο Χαράλαμπος Χρίστου (ΜΥ19) με  αναφορά στο περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης προς την Αστυνομία –Τεκμήριο 237, είπε για την εμπλοκή του στα διοικητικά της ΑΛΚΗΣ, ως Γενικού Γραμματέα από το 1999 μέχρι το 2002 και ως Προέδρου από το 2002 μέχρι το 2006. Αναφέρθηκε στη δημιουργία – μετά από απόφαση της Γενικής Συνέλευσης της ΑΛΚΗΣ – άτυπης επιτροπής για την αποπληρωμή χρεών που δημιουργήθηκαν από τη σύναψη δανείων μελών και φίλων της ΑΛΚΗΣ αλλά και μελών του Διοικητικού της Συμβουλίου, προς όφελος του εν λόγω σωματείου. Εξήγησε τη λειτουργία της επιτροπής, καταθέτοντας συνάμα και πίνακα εξόφλησης παλαιών χρεών της ΑΛΚΗΣ, ως το Τεκμήριο 566, το οποίο και επεξήγησε με αναφορά σε επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού που το σωματείο διατηρούσε στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Εργαζομένων Κύπρου Λτδ.»  (σελ 33)

«Απόλυτο άρχοντα στις διεργασίες που έγιναν, ώστε το κτήμα τουρκοκυπριακής ιδιοκτησίας στη Δρομολαξιά να αδειοδοτηθεί και να καταλήξει ως επένδυση στο Ταμείο Συντάξεων των υπαλλήλων της Cyta, παρουσίασε τον Νίκο Λίλλη ο κατηγορούμενος στην υπόθεση, Αντώνης Ιωακείμ. Κατέθεσε ότι επί προεδρίας Λίλλη στην Αλκή υπήρχαν μεγάλα συμβόλαια με ποδοσφαιριστές και προπονητές ενώ χρυσοπλήρωνε για εκδηλώσεις του Σωματείου και τηλεπαρουσιάστριες όπως την Χριστιάνα Αριστοτέλους, για να «λάμψει» η ομάδα.» - http://www.sotiranews.com/2014/10/10_11.html#sthash.XONVyaVq.dpuf


Γιατί ο κ. Σάντης απαγόρευσε ερωτήσεις για τεκμήρια συναλλαγής του κ. Φαντούση;
Το δικαστήριο επέλεξε να πιστέψει και τον κ. Φαντούση – φίλο του του κ. Λίλλη- με «τάση», επίσης, για μη συμμόρφωση με τους κανόνες ισονομίας όσον αφορά τις οικονομικές υποχρεώσεις προς το κράτος. Και εδώ η φαινομενική εξαγορά από την εισαγγελία ήταν ακόμα πιο κραυγαλέα. Ο κ. Σάντης, όμως, απαγόρευσε ερωτήσεις για το θέμα


«Ο Βλαδίμηρος Φαντούσης (ΜΚ21) επαναλαμβάνοντας το περιεχόμενο των γραπτών του καταθέσεων προς την Αστυνομία, ως τα έγγραφα ΚΗ1 και ΚΗ2 αναφέρθηκε στη σχέση του με τον Νίκο Λίλλη (ΜΚ5) και στις μεταξύ τους οικονομικές δοσοληψίες, με επίκεντρο την έκδοση σειράς επιταγών στο όνομα του πρώτου με εκδότη την Wadnic Trading Ltd και υπογράφοντα τον Νίκο Λίλλη (ΜΚ5). Είπε επίσης για πιέσεις που δεχόταν ο τελευταίος από τους κατηγορούμενος 7 (Βενιζέλος Ζαννέτος) και 8 (Αντώνη Ιωακείμ), αναφορικώς με ποσά που είχε εισπράξει ο Νίκος Λίλλης (ΜΚ5), στο πλαίσιο της επένδυσης Aero Center και για τον τρόπο που αυτά έπρεπε να διατεθούν.» (σελ 22-23) Σχόλιο ΔΑ: Είναι ενδιαφέρον ότι ο κ. Φαντούσης χρησιμοποιεί την ίδια δικαιολογία με τους φοροφυγάδες – και το ότι γίνεται πιστευτό ότι τάχα μου δεν τον έβρισκαν είναι από μόνο του χαρακτηριστικό. Αφού δικάζονται άτομα στα οποία χρωστούσε ο Λίλλης πάλι καλά που δεν ήταν υπόδικη και η πολιτεία σε αυτήν την διαδικασία «συγκρότησης κατηγορητηρίου». Αλλά δυστυχώς για τον κ. Σάντη το τεκμήριο


Ας δούμε λοιπόν αυτά που το δικαστήριο έκανε ότι δεν έβλεπε – ή και παρέμβαινε να μην συζητηθούν [λογοκριθούν όπως λέγεται…]
"Σύμφωνα πάντα με το πρακτικό, ο αστυνομικός που κλήθηκε να δώσει εξηγήσεις γιατί δεν κατέστη δυνατή η σύλληψη του Φαντούση, ανέφερε πως τον αναζητούσαν πρωί, μεσημέρι και βράδυ και δεν τον έβρισκαν. Σύμφωνα με το Νίκο Κληρίδη συνήγορο υπεράσπισης του Βλαδίμηρου Φαντούση, οι αστυνομικοί είχαν λάθος διεύθυνση του πελάτη του ο οποίος βρισκόταν εκείνο το διάστημα στο εξωτερικό.   Στο πρακτικό αναφερόταν ακόμα ότι στις 14/11/2013 υπογράφηκε από τον Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα Ρίκκο Ερωτοκρίτου η αναστολή της δίωξης του Βλαδίμηρου Φαντούση για τη συγκεκριμένη υπόθεση, στις 15/11/2013 η αναστολή βρισκόταν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας και το πρωί της  20/11/2013 είχε ανασταλεί η υπόθεση δίωξης." http://www.philenews.com/el-gr/eidiseis-politiki/39/223230/dromolaxia-katethesan-martyres-yperaspisis-tou-ant-ioakeim



"Η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής Έλλη Παπαγαπίου κατέθεσε ενώπιον του Κακουργιοδικείου δύο επιστολές, ημερομηνίας 14/11/2013, υπογεγραμμένες από τον Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Ρίκκο Ερωτοκρίτου προς τους δικηγόρους του Βλαδίμηρου Φαντούση με κοινοποίηση προς τον Διευθυντή Τελωνείων και τον Έφορο του ΦΠΑ.
Στην κοινοποιημένη επιστολή αναφέρεται ότι το συνολικό ποσό που οφείλεται στην Υπηρεσία ΦΠΑ από τον Βλαδίμηρο Φαντούση και οφείλει να πληρώσει, είναι 165 χιλιάδες ευρώ και όχι 600 χιλιάδες.
 
Σχόλιο ΔΑ: 450 χιλιάδες ευρώ Δώρο !! αλλά όχι.. αυτό δεν λέγεται συναλλαγή!!!
Αναφέρεται ότι αναστέλλεται η ποινική δίωξη εναντίον του Βλαδίμηρου Φαντούση, νοουμένου ότι θα πληρώνει 500 ευρώ μηνιαίως μέχρις ότου εξοφληθεί το ποσό που χρωστά στο ΦΠΑ και προστίθεται πως η υπόθεση θα επανακαταχωρηθεί σε περίπτωση που δεν κάνει τις συγκεκριμένες πληρωμές.
Ωστόσο ο δικηγόρος Γιώργος Παπαϊωάννου ζήτησε την άδεια από το Δικαστήριο για να υποβάλει σειρά ερωτήσεων στην Αθηνά Κώστα, αναφορικά με τις δύο επιστολές. Μεταξύ των ερωτήσεων αυτών ήταν πώς αποφάσισε ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ότι το ποσό που όφειλε ο Βλαδίμηρος Φαντούσης στην Υπηρεσία ΦΠΑ ήταν 165 χιλιάδες ευρώ και όχι 600 χιλιάδες και γιατί ο Γενικός Εισαγγελέας αποδέχθηκε να πληρώνει (ο Φαντούσης) μόνο 500 ευρώ μηνιαίως μέχρι την εξόφληση του ποσού (165.000 ευρώ), χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι τόκοι (17.000 το χρόνο).
Ωστόσο ο Πρόεδρος του Κακουργιοδικείου δεν επέτρεψε να υποβληθούν οι συγκεκριμένες ερωτήσεις." http://www.newzup.com/index.php?id=26267



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου