14 Δεκ 2014

Μία φευγαλέα ματιά στη σκοτεινή πλευρά, μέρα μεσημέρι


Την περασμένη Πέμπτη το μεσημέρι βρέθηκα τυχαία μπροστά στο δέκτη της τηλεόρασης στην εκπομπή «Μέρα μεσημέρι». Πρόλαβα να δω το τελευταίο τρίλεπτο μιας, προφανώς ολιγόλεπτης συνεντευξούλας από κάποιο άγνωστο μου κύριο, προς το δημοσιογράφο Πάρη Ποταμίτη. Ο άγνωστος σε μένα κύριος ο οποίος, όπως δήλωσε είναι Αμμοχωστιανός και δουλεύει στις Βρυξέλλες, ήταν βαθιά θυμωμένος, θά’ λεγα και συγκινημένος, από το θέμα του. Με πολύ θυμό δήλωσε βαθύτατα απογοητευμένος από το γεγονός ότι πολλοί  Ελληνοκύπριοι δέχτηκαν με ευχαρίστηση το νέο βιβλίο της Βικτώρια Χίσλοπ, του οποίου η υπόθεση εξελίσσεται στην Κύπρο και συγκεκριμένα στην Αμμόχωστο. Ο ήρωας της συνέντευξης που έβλεπα κάκισε τους ΕΚ που υποδέχτηκαν ένα βιβλίο με ενθουσιασμό, μόνο και μόνο επειδή αναφέρεται στην Κύπρο.

Όμως, αυτό το μυθιστόρημα δεν είναι τίποτε άλλο παρά σκέτη τουρκική προπαγάνδα, υποστήριξε ο ήρωας μας. Συγκεκριμένα έχει ως ήρωα κάποιον Τουρκοκύπριο Χουσεΐν, ο οποίος είναι καλός άνθρωπος και μέσα από τις περιπέτειες του, προβάλλεται η μαζική σφαγή ΤΚ γυναικών και παιδιών στα χωριά Μαράθα, Σανταλάρι και Αλόα τον Αύγουστο του 1974. Μέχρι και αποσπάσματα του τουρκικού τύπου προβάλλονται για το θέμα.

Αντίθετα, οι ΕΚ ήρωες του είναι δύο επιχειρηματίες Αμμοχωστιανοί, παραδόπιστοι, κλέφτες, πονηροί και δολοπλόκοι. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να κάνουν λεφτά με οποιοδήποτε τρόπο. Η συγγραφέας αγνόησε παντελώς διάφορα πράγματα , όπως για παράδειγμα ότι η Αμμόχωστος πίσω από τα ξενοδοχεία της παραλίας, διέθετε πνευματικούς ανθρώπους με σημαντικό έργο.

Γενικά, ο άνθρωπος ήταν βαθύτατα αγανακτισμένος διότι η συγγραφέας έπαιρνε την πλευρά των ΤΚ και υποστήριζε μάλιστα ότι, όλα τα κακά τα προκάλεσαν οι ΕΚ, ενώ οι ΤΚ και η Τουρκία αντιδρούσαν εκ των υστέρων.

Μια βαριά παραπλανημένη συγγραφέας…
Μέσα στα τελευταία τρία λεπτά λοιπόν του τέλους της συνέντευξης αυτής έγιναν φανερά δύο πράγματα.   Το πρώτο ότι, είναι αδύνατο για έναν ΕΚ - ακόμα κι αν δουλεύει στις Βρυξέλλες- να φανταστεί ότι κάποιοι άνθρωποι μπορεί να υποστηρίζουν ότι, στην κυπριακή διένεξη, το δίκαιο είναι με τους ΤΚ. Ενώ π.χ. είναι κατανοητό ότι κάποιοι ΕΚ μπορεί να υποστηρίζουν την πλευρά των Παλαιστινίων και κάποιοι άλλοι την πλευρά των Ισραηλινών, ενώ κάποιοι ΕΚ μπορεί να υποστηρίζουν τους Ουκρανούς και κάποιοι άλλοι τους Ρώσους, πολύ λίγοι ΕΚ μπορεί να φανταστούν ότι ένας τρίτος παρατηρητής μπορεί να  δει ότι στο κυπριακό δίκαιο έχουν οι ΤΚ και όχι οι ΕΚ. Όταν αυτό συμβαίνει, θα πρόκειται σίγουρα για θύματα της τουρκικής προπαγάνδας, ή εξαγορασμένα άτομα, ή άτομα με τουρκικά συμφέροντα.
Με πατριωτική αγανάκτηση…
Το δεύτερο σημείο που επισημάνουμε είναι ότι, με μικρά περιθώρια λάθους, μπορούμε να στοιχηματίσουμε ότι για πρώτη φορά μεταδίδεται, έστω και υπό μορφή πατριωτικής αγανάκτησης, η είδηση-αναφορά στη σφαγή γυναικόπαιδων των τριών προαναφερθέντων χωριών. Τα χωριά αυτά είχαν καταληφθεί το καλοκαίρι του 74 από μία ομάδα ΕΚ, πιθανόν ΕΟΚΑΒΗΤΑΔΩΝ, οι οποίοι πριν θανατώσουν τα θύματα τους για αρκετές μέρες διασκέδαζαν μαζί τους προβαίνοντας σε πράξεις που δυσκολευόμαστε να αναφέρουμε. Το όλο θέμα αναφέρθηκε δυο-τρεις φορές σε ντοκιμαντέρ του ΡΙΚ μετά το 2000, ενώ είχε γίνει αναφορά σ αυτό και στο παρελθόν από μικρής κυκλοφορίας  έντυπα.

Όταν τα απανθρακωμένα πτώματα ανακαλύφθηκαν το φθινόπωρο του 1974 και έγινε η εκσκαφή του μαζικού τάφου υπό την επίβλεψη των ΗΕ και μπροστά στις κάμερες των διεθνών πρακτορείων, το γεγονός μεταδόθηκε από ξένα τηλεοπτικά μέσα ζωντανά και έκανε πάταγο. Για να καταλάβει ένας ΕΚ το βάρος που η είδηση είχε τότε, μπορεί να το παραλληλίσει με την ανακάλυψη του μαζικού τάφου της Τιμισουάρα στη Ρουμανία (παρόλο που η υπόθεση της Τιμισουάρα ήταν στημένη).

Μπροστά στην επιμονή του αγανακτισμένου πρόσφυγα της Αμμοχώστου, ο δημοσιογράφος της εκπομπής «Μέρα μεσημέρι» υποσχέθηκε να οργανώσει μία εκτενέστερη συζήτηση για το θέμα, στην οποία  δεν αμφιβάλουμε  ότι θα καλέσει, έστω και από μακριά την κυρία Χίσλοπ. Αμφιβάλλουμε όμως ότι η συζήτηση αυτή, αν γίνει,  θα γίνει μέρα μεσημέρι.

Ανέλαβαν οι μανάδες τα προξενιά
Το βάρος των θέσεων αναφορικά με την επανέναρξη του δικοινοτικού διαλόγου όλων των εμπλεκομένων πλευρών φαίνεται ότι είναι τεράστιο. Από την άλλη, η ΕΚ πλευρά είναι δεσμευμένη από τη δήλωση της όσο το Μπάρμπαρος κινείται στην κυπριακή ΑΟΖ, δεν πρόκειται να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Όπως είναι το διεθνές κλίμα αυτή τη στιγμή η ΕΚ πλευρά είναι για ένα διάστημα υποχρεωμένη να επιμένει στη θέση της. Κάποιες δηλώσεις στελεχών της κυβέρνησης αναφέρουν ότι περιμένουν να φθάσουμε στις 30 Δεκεμβρίου, οπότε και λήγει η τουρκική οδηγία προς ναυτιλλόμενους  και το Μπαρμπαρός πιθανόν να αποχωρήσει.

Οι ενδείξεις είναι ότι το Μπαρμπαρός θα αποχωρήσει για να δημιουργηθεί χώρος για την επιστροφή στις συνομιλίες. Όμως δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η ΕΚ πλευρά θα δεχθεί τη συμπερίληψη του θέματος των υδρογονανθράκων και επομένως είναι δυνατόν να υπάρχουν και άλλα προσκόμματα για την επανέναρξη του διαλόγου. Να επαναλάβουμε κάτι που αναφέραμε και στο περασμένο κείμενο ότι δηλαδή, η παρουσία του Μπαρμπαρός δεν πρέπει να θεωρείται μόνο κίνηση πολιτικής πίεσης, αλλά πρέπει να θεωρείται και ως μια πραγματική έρευνα που έδωσε σοβαρές ενδείξεις στην Τουρκία για την αναμενόμενη  ποσότητα υδρογονανθράκων και την έκταση τους.

Επίσης, η απειλή της Τουρκίας ότι μπορεί να αγοράσει ή να κατασκευάσει πλατφόρμα εξόρυξης δεν πρέπει να θεωρείται κενολογία. Η αντίδραση του ΥΠΕΞ κύριου Κασουλίδη  ο οποίος ειρωνεύτηκε την αντίστοιχη δήλωση του κυρίου Ερτογάν, δείχνει κατά τη γνώμη μας έλλειψη σοβαρότητας.  Αντί να ειρωνευόμαστε την Τουρκία ότι δεν βρίσκει πλατφόρμα ή δεν μπορεί να κατασκευάσει, θα πρέπει να κατανοήσουμε τη βαρύτητα με την οποία αντιμετωπίζει το θέμα, αλλά και πιθανές ενδείξεις για μεγάλου μεγέθους κοιτάσματα.

Η Τουρκία βλέποντας τη μετέωρη στάση της ΕΚ πλευράς άρχισε να προβαίνει σε κινήσεις οι οποίες δείχνουν ότι είναι έτοιμη να βοηθήσει στο διάλογο. Μέσα σ΄ αυτό το πλαίσιο επιχειρεί να επαναδραστηριοποιήσει  την Ελλάδα, ως εγγυήτρια χώρα για να πιέσει την ΕΚ πλευρά, εξ ου και οι ειδήσεις για σχέδιο λύσης του κυπριακού μαγειρεμένο από Ελλάδα και Τουρκία, για επίσκεψη των δύο υπουργών εξωτερικών, Ελλάδας και Τουρκίας, στη νότια Κύπρο και τα τηλεφωνικά περαστικά Νταβούσογλου στον κύριο Αναστασιάδη.

Ένα από τα τελευταία σχόλια του κυβερνητικού εκπροσώπου κύριου Χριστοδουλίδη είναι η ανάγκη επιβεβαίωσης ότι, η Λευκωσία παίρνει τις αποφάσεις και η ΚΔ είναι ανεξάρτητο κράτος. Ακριβώς αυτή την ανεξαρτησία όμως υπονομεύει, όχι μόνο η κυβέρνηση του κ. Αναστασιάδη, αλλά και όλες οι κυπριακές κυβερνήσεις που αφήνουν την Κύπρο χωρίς εθνικό ύμνο, για παράδειγμα, ή χωρίς δική της στρατιωτική ηγεσία στην κορυφή, ή χωρίς ανεξάρτητη δική της παιδεία προσανατολισμένη στους επιδιωκόμενους κατ΄ αυτήν στόχους.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου