29 Δεκ 2014

Τί έγινε στη Δρομολαξιά… [αναδημοσίευση για μια ιστορία που άλλαζε συνεχώς όψεις ενώ μάλλον είχε προκαθορισμένους στόχους από την αρχή]

Οι ευθύνες όσων συγκάλυψαν την εμπλοκή των συμφερόντων του κ. Χάσικου, την ομολογία για μίζες του Λιοτατή, και την ξαφνική μετατροπή του «χθεσινού απατεώνα» σε «σημερινό αξιοσέβαστο μάρτυρα» – γιατί απλώς βόλευε την εξουσία


Εκεί υπήρχε αρχικά μια καταγγελία του Λιοτατή εναντίον του Λίλλη – ότι του χρωστούσε χρήματα και δεν του τα έδινε. Υπήρχε βέβαια και ένα background – ο Λίλλης είχε καταφέρει να αγοράσει ένα χωράφι από ένα τουρκοκύπριο, τον κ. Μουσταφά, και μετά το πώλησε σε πολύ μεγαλύτερη τιμή στο ταμείο σύνταξης της των εργαζομένων της ΣΥΤΑ. Εκείνη η αγοραπωλησία δεν στοίχισε στο δημόσιο (τα λεφτά άνηκαν σε ταμείο συντάξεως, όχι σε δημόσιο ταμείο) και κανένας δεν απέδειξε ότι το χωράφι και το έργο δεν αξίζουν όσα πληρώθηκαν – αντίθετα στη δίκη μάλλον τεκμηριώθηκε ότι το έργο αξίζει αρκετά. Ο κ. Μουσταφά, βέβαια, όταν ανακάλυψε πόσα πουλήθηκε το χωράφι του, ήθελε πολύ περισσότερα – αλλά  το ίδιο και όσοι βοήθησαν να πουληθεί το χωράφι, όπως ο κ. Λιοτατής. Υπήρχαν όμως και άλλοι παραπονούμενοι – οι ανταγωνιστές που θεωρούσαν ότι έπρεπε να αγοραστεί το δικό τους χωράφι στην περιοχή. Ένας από αυτούς ήταν και η οικογένεια Κουλέρμου – δηλαδή η οικογένεια Χάσικου. Και έτσι, όταν έγινε υπουργός εσωτερικών αποφάσισε να ανοίξει το θέμα.

Για ό,ποιον παρακολουθούσε τη διαδικασία ήταν πραγματικά κωμική, καθώς οι δημοσιογράφοι γίνονταν λάστιχο για να ικανοποιήσουν τον αόρατο θίασο της εξουσίας. Αρχικά, εμφανίστηκε σαν θύμα ο Λιοτατής. Και φυσικά, τα ΜΜΕ προανήγγελλαν σκάνδαλο. Όμως, στην μαρτυρία του κ. Λιοτατή υπήρχαν δυο σαφείς παραδοχές για παρανομία – παραδέχθηκε ότι βοήθησε τον κ. Μουσταφά να πουλήσει το χωράφι, ενώ μετά παραδέχθηκε/είπε ότι του νοίκιασε μεν δωμάτιο, αλλά δεν έμενε εκεί. Άρα, αφού δεν έμενε στις ελεύθερες περιοχές, δεν μπορούσε να πουλήσει το χωράφι. Ο κ. Λιοτατής λοιπόν
  1. πρόσφερε κάλυψη (τάχα λέει νοίκιασε δωμάτιο για να ξεκουράζεται ο κ. Μουσταφά τα μεσημέρια - αλλά δεν το είχε δηλώσει προφανώς όταν έγινε η αρχική έρευνα από την αστυνομία) και ταυτόχρονα ενεργά προωθούσε μια παράνομη πώληση
  2. και μετά ανάφερε ότι πήρε και 50,000 για αυτές τις «υπηρεσίες».
Οι «ευαίσθητοι» στα ΜΜΕ δεν κατάλαβαν τίποτα. Και όμως, η κατάθεση δημοσιοποιήθηκε. Αλλά αντί να συλληφθεί ο Λιοτατής, πρώτα μετατράπηκε σε δημόσιο θύμα και μετά ξεχάστηκε – θα πάρει τα λεφτά τώρα πια που ο Λίλλης έγινε προστατευόμενος της εισαγγελίας; Δηλαδή του Ρίκκου; Ή ήταν και αυτός ένα χρήσιμο θύμα των δημόσιων θεαμάτων;

Την ίδια περίοδο, με τα «15 λεπτά δημοσιότητας» του Λιοτατή είχαμε και τον Γεωργίου, της επιτροπής ελέγχου της Βουλής και βουλευτή και του ΔΗΣΥ, να θρηνεί δημόσια, γιατί "ο καημένος ο τουρκοκύπριος" δεν πήρε τα λεφτά που άξιζε το χωράφι του. Έστω και αν ήταν παράνομη η διαδικασία πώλησης. Και είναι και επικεφαλής της επιτροπής ελέγχου.

Έτσι, φτιάχτηκε το αρχικό θέαμα. Συνελήφθη ο Λίλλης και τότε οι Ρίκκος και Χάσικος, που φαίνονταν να καθοδηγούν το θέαμα, άσκησαν πίεση, εκβιασμούς ενδεχομένως και τελικά έκαναν deal εξαγοράς. Τον απάλλαξαν από όλες τις κατηγορίες – ότι ξεγέλασε είτε τον Μουσταφά, είτε τον Λιοτατή, είτε τις αρχές (άφησαν απλώς μια μικρή υπόθεση με αστυνομικούς με υψηλή προστασία στο υπουργείο Δικαιοσύνης, η οποία αναμένεται να πέσει στα μαλακά) και τον μετέτρεψαν σε μάρτυρα κατηγορίας. Και, από ότι μάθαμε από τις ηχογραφημένες συνομιλίες με τον δικηγόρο του, του διαμήνυσαν ότι «θέλουν τον Κιττή». Ο Κιττής, παλιός συνεργάτης του ΔΗΣΥ από την εποχή που κυβερνούσε ο Χάσικος πάλι με τον Ντίνο Μιχαηλίδη, τον Χριστόδουλο Χριστοδούλου, κοκ, ξαφνικά έγινε εχθρός γιατί προφανώς ήταν επικεφαλής της ΣΥΤΑ και αντιδρούσε στην ιδιωτικοποίηση. Και έτσι ο Λίλλης, ο «απατεώνας» κατά τα ΜΜΕ του καλοκαιριού του 2013, έγινε το φθινόπωρο του 2013, απλός μάρτυρας, και μάλιστα «αξιόπιστος» και κακοί έγιναν κάποιοι άλλοι. Και πόσοι δημοσιογράφοι διαμαρτυρήθηκαν για την απάτη; Πειθήνιοι. Και τα στοιχεία ήταν εκεί- και για την συμφέροντα του Χάσικου, και για την μετατροπή του Λίλλη από "μεγάλο απατεώνα" σε "αθώα περιστερά" - αξιόπιστο μάρτυρα. Ακόμα και όταν ακούστηκαν δημόσια οι κασέτες, τον Φεβρουάριο του 2014, με τον δικηγόρο του Λίλλη να αναφέρεται στη συμφωνία με τον βοηθό Γενικό Εισαγγελέα, ο διευθυντής σύνταξης του Φιλελευθέρου, λ.χ., λες και ήταν δικηγόρος του κ. Ερωτοκρίτου, έτρεξε να τις λογοκρίνει -  είναι «κουβέντες του καφενέ» αποφάνθηκε. Ενώ οι ακροβατισμοί των μεταμορφώσεων του Λίλλη ήταν απόλυτα αξιόπιστοι. Και έτσι, ο Λίλλης έγινε αξιοσέβαστος μάρτυρας – ο οποίος μάλιστα όταν απείλησε δημοσιογράφους για το πώς παρουσίαζαν τη δίκη, ελάχιστοι τόλμησαν να θέσουν την εξόφθαλμη αντίφαση της σύγκρισης με την Πάφο – εκεί οι απειλές προκάλεσαν σύλληψη του δημάρχου, στην περίπτωση του «αξιοσέβαστου μάρτυρα» του κ. Ρίκκου, δεν έγινε τίποτα.. Και ο κ. Λίλλης θέλει μάλιστα και 4 εκατομμύρια από το ταμείο συντάξεως.  Και όσοι ανησυχούσαν για εκείνο το ταμείο – και σκόπιμα το λάνσαραν σχεδόν σαν δημόσιο χρήμα – ξαφνικά έπαθαν αφλογιστία.


Το μεγαλύτερο σκάνδαλο για το οποίο αργά ή γρήγορα η κυπριακή δικαιοσύνη θα πρέπει να ασχοληθεί είναι ότι, όχι μόνο κατασκευάστηκε το θέαμα, αλλά και ότι χαρίστηκαν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ σε Λίλλη και Φαντούση. Και σε αυτό η ευθύνη των ΜΜΕ είναι πια απροκάλυπτη.


Από το τεύχος 137 [6-13 Δεκεμβρίου 2014]

«Από τον Λίλλη στο ξέπλυμα των εργολάβων στην Πάφο: Καθώς το κράτος καταφεύγει στις πρακτικές του υπόκοσμου με εκβιασμούς, εξαγορές/χρηματισμό μαρτύρων, απαλλαγές «ενοχων» και με θεάματα στα ΜΜΕ που υποκαθιστούν δικαστικές αποφάσεις,  τότε το νέο γιωρκατζικό παρακράτος είναι εδώ…σαν κωμική επανάληψη.»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου