21 Δεκ 2014

Οικονομία: ξεκινά η δίκη για το τραπεζιτικό σκάνδαλο, η Τράπεζα Κύπρου «επανήλθε» με σκαμπανεβάσματα και η Βουλή έστειλε μήνυμα ότι δεν θα παίζει με τους εκβιασμούς [μέσω ΔΝΤ] για τις εκποιήσεις



Αυτή τη βδομάδα υπήρξαν τρεις εξελίξεις γύρω από την Τράπεζα Κύπρου, αλλά υπήρξε και μια ευρύτερη εξέλιξη όσον αφορά στη σχέση με τους «δανειστές» και τις τράπεζες, μετά την αναστολή της εφαρμογής της νομοθεσίας για τις εκποιήσεις. Όσον αφορά στην Τράπεζα Κύπρου, έχει μάλλον ξεκαθαρίσει το σκηνικό από την Γενική Εισαγγελία με τις πρώτες διώξεις στελεχών την τράπεζας για την οικονομική κρίση, επανήλθε η μετοχή της τράπεζας στο χρηματιστήριο, και διεθνώς φαίνονται σημάδια ότι η συμβίωση στο εσωτερικό της μπορεί να έχει προοπτική. Σε ένα παράλληλο πλαίσιο η κίνηση της Βουλής μετά τις παλινωδίες του Χ. Γεωργιάδη που αθετεί υποσχέσεις, υιοθετεί αντιφατικές στάσεις όσον αφορά στη συνταγματικότητα θέσεων κλπ, προκάλεσε την παγοποίηση της συνεισφοράς του ΔΝΤ στο κυπριακό δάνειο. Το οποίο, όμως, είναι ένα μέρος του όλου. Και η διαφοροποίηση ΔΝΤ δείχνει την ευρύτερη ευρωπαϊκή τάση για διαφοροποίηση του ΔΝΤ από ευρωπαϊκούς θεσμούς, αλλά και την εξάρτηση της κυβέρνησης, αλλά και του Α. Νεοφύτου από τέτοιους εξωτερικούς εκβιασμούς για να διεκδικήσουν αποδοχή των συμφερόντων των τραπεζών – διότι αυτό είναι το ζητούμενο.

Η Έρευνα και οι πρώτες δικαστικές υποθέσεις για την οικονομική-τραπεζιτική κρίση: σαφώς ο Κώστας Κληρίδης αναζητεί τουλάχιστον τεκμήρια, παρά απλώς θεαματικούς τίτλους, όπως ο Ρίκκος
Η έρευνα την οποία φαίνεται να καθοδηγεί ο κ. Κληρίδης δείχνει κατ’ αρχήν την διαφορά του με τις πρακτικές, και την νομική αντίληψη τελικά, του Ρ. Ερωτοκρίτου. Κατ’ αρχήν οι κατηγορίες διαμορφώθηκαν χωρίς να γίνει καμία σύλληψη για το θέμα. Το ζήτημα, βέβαια, μπορεί να έχει να κάνει και με το γεγονός ότι οι ύποπτοι είναι μέλη της ελίτ. Αλλά και τα τεκμήρια βασίζονται σε γραπτά ή άλλα «αντικειμενικά» τεκμήρια και όχι προφορικές δηλώσεις υπόπτων που έχουν κάθε συμφέρον να κατηγορούσουν άλλους για να πάρουν οι ίδιοι απαλλαγή. Με την λογική του Ερωτοκρίτου, θα έπρεπε η νομική υπηρεσία να ζητήσει από τους  5 κατηγορούμενους να κατονομάσουν άλλους, χαμηλόβαθμους ή περιφερειακούς με το θέμα, να κατηγορηθούν εκείνοι με βάση δύο από τις εκμαιευμένες μαρτυρίες, και να μετατραπούν οι πέντε της ελίτ σε μάρτυρες κατηγορίας. Αυτό, λοιπόν, οφείλει να το αναγνωρίσει κάποιος στον κ. Κληρίδη – προσπαθεί να τεκμηριώσει το θέμα και να αναζητήσει του υπεύθυνους και όχι θέαμα, το οποίο να απαλλάσσει τους άμεσα ύποπτους για ένοχη – είτε ο Λίλλης είναι, είτε οι εργολάβοι της Πάφου. Και βέβαια, αφού ο κ. Κληρίδης αναζητά hard evidence και όχι κουβέντες του αέρα, θα πρέπει να τεθεί και το αδίκημα της διαγραφής γραπτών αρχείων. Όπως και της υποκλοπής τους – ή της διαρροής απορρήτων.

Η διακύμανση της μετοχής και πως η Τράπεζα Κύπρου είναι ουσιαστικά ένα σημείο σύγκλισης και συνύπαρξης των συμφερόντων ΗΠΑ - Ρωσίας
Η εμφάνιση της μετοχής στην Τράπεζα Κύπρου είχε μια μιξ διακύμανση. Την πρώτη μέρα έπεσε δραματικά και προκάλεσε άγχος. Συγκρατημένο όπως πάντα στα ΜΜΕ, αλλά για όποιον ξέρει πως χειρίζονται την συγκεκριμένη τράπεζα τα ΜΜΕ, ήταν αναμενόμενη. Την επομένη, επανήλθε κάπως – με απειλές μάλιστα ότι μαζικές πωλήσεις θα θεωρηθούν προσπάθεια χειραγώγησης της αγοράς. Έτσι και το πρώτο κατηγορητήριο εστιάζει σε αυτό το θέμα. Ένα στοιχείο που αξίζει να καταγραφεί είναι ότι οι παλιοί βασικοί μέτοχοι έχουν τώρα το 0.82% μόνο. Οι νέοι μεγάλοι παίκτες είναι, πια, ξένοι. Σε αυτό το πλαίσιο, η πτώση της μετοχής εξέφρασε και την αμφιβολία αν θα άντεχε την πτώση του ρουβλίου, που για όποιον βλέπει τη διαπλοκή, πια, της οικονομικής με την πολιτική στην παγκόσμια σκηνή, ήταν μέρος του ακήρυχτου νέου ψυχρού πολέμου.

Ουσιαστικά, η Τράπεζα Κύπρου σε ένα διεθνές πλαίσιο είναι ένα είδος συμφωνίας ανάμεσα σε ρώσους και αμερικανούς – ο αντιπρόεδρος της τράπεζας είναι ρώσος που πρόσκειται στον Πούτιν, ενώ ο αμερικανός θεωρείται τυπικός εκφραστής του αμερικανού κεφαλαίου – κερδοσκοπικό, αλλά με γνώμονα τα υπόγεια τα συμφέροντα του κράτους που του διασφαλίζει την επιρροή. Είναι σε αυτό το πλαίσιο που κλήθηκε ο Άκερμαν – η προϊστορία θα έπρεπε να τον αποκλείσει από την τράπεζα, αν ο στόχος ήταν να εφαρμοστούν κριτήρια διαφάνειας. Ο ίδιος εμπλεκόταν κατά περιόδους, όπου συνέβαιναν διάφορα σκάνδαλα. Όμως  θεωρείται τραπεζίτης, ο οποίος έχει προσβάσεις, αλλά και καλές σχέσεις από τότε με τους ρώσους – και σαν κεφάλαιο που πρόσκειται στο κράτος.

Όταν κτυπιέται ο Αβέρωφ και τρέχει το ΔΝΤ να τον επιβεβαιώσει αυτό ρίχνει σκιές για τον ρόλο του ηγέτη του ΔΗΣΥ – αλλά και για τις πρακτικές της κυβέρνησης
Η απόφαση της βουλής για αναστολή της εφαρμογής του νόμου για τις εκποιήσεις είναι το λογικό και αναμενόμενο αποτέλεσμα δυο διαδικασιών – της έντονης κοινωνικής δυσφορίας για το θέμα όπως εκφράζεται από το περασμένη καλοκαίρι, και των αστείων προσπαθειών της κυβέρνησης να βρει τρόπους να προσπεράσει την βουλή ακόμα και σε απλά διαδικαστικά θέματα – με στόχο να δείξει ο μεν υπουργός οικονομικών ότι δεν είναι απλώς loser, αλλά και για να δοθεί στις τράπεζες ο μηχανισμός εκβιασμών των μικρό-οφειλετών, όπως και το νομικό πλαίσιο για να γίνουν οι μαζικές πωλήσεις δανείων.

Αρχικά, η κυβέρνηση δεν διαβουλεύθηκε με τα κόμματα. Μετά υπαναχώρησε και δέχτηκε αλλαγές και ακολούθως πήγε μέχρι και το Ανώτατο γιατί θα εισηγείτο η ίδια ρυθμίσεις στο πλαίσιο αφερεγγυότητας– που τελικά δεν πρόλαβε, δήθεν, μέχρι το τέλος του χρόνου. Το θέμα θα μπορούσε να ήταν απλώς διαδικαστικό. Αλλά ο ΔΗΣΥ φάνηκε να πανικοβάλλεται από τον έλεγχο της βουλής, που περιορίζει τη δυνατότητα εξυπηρέτησης ιδιωτικών συμφερόντων – και έτσι, ξαφνικά, το ΔΝΤ εμφανίστηκε να παγοποιεί την προσφορά του. Είναι μικρό το ποσό – αλλά, ενώ την επομένη έγινε προσπάθεια να πέσουν οι τόνοι, το αγχωμένο ύφος της κυβερνητικής παράταξης δείχνει ότι αγωνιζόταν να διατηρήσει κάποιο εκβιαστικό μηχανισμό – έστω για εξυπηρέτηση των τραπεζών. Το ότι μια σειρά από αρθρογράφοι που συγκαλούνταν προηγουμένως στις τράπεζες, και οι οποίοι το 2013 υιοθέτησαν το σύνθημα η Τράπεζα Κύπρου είναι εθνική υπόθεση, έκαναν επιθέσεις στη βουλή, είναι εκφραστικό των συμφερόντων που δεν άλλαξαν. Και της ανάλογης διαπλοκής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου