1 Νοε 2014

Μια δύσκολη Παρασκευή για την εξουσία, ένα συμβόλαιο αγνώστου προέλευσης και ένα déjà vu της μνήμης: η κ. Γιωρκάτζη αποκαλύπτει «κουβέντες με τον πρόεδρο» για να αμυνθεί, ο κ. Αναστασιάδης γίνεται «έξω φρενών», το κόμμα του ξαφνικά δεν θέλει την Γιωρκάτζη [και θέλει ποιόν άραγε;..], και ξαφνικά όλα θυμίζουν ….Πική

Για ένα σχεδόν μήνα η κ. Γιωρκάτζη απέφευγε τα ΜΜΕ ελπίζοντας ότι οι αποκαλύψεις της Καθημερινής, και η κριτική από την πλευρά της Αριστεράς, δεν θα επεκτείνονταν στα άλλα ΜΜΕ – ο Φιλελεύθερος το κράτησε χαμηλά το θέμα, όπως και ο Πολίτης. Όμως, το κλίμα της δυσφορίας ανάμεσα στο κοινό φαίνεται ότι έφτασε στην Βουλή, που είναι τελικά η πιο ευαίσθητη – απέναντι στο κοινό- πτερυγα της πολιτειακής εξουσίας, και έτσι όχι μόνο την κάλεσαν, αλλά και επέμεναν να έρθει και ο κ. Κληρίδης να εξηγήσει την θέση του. Και όλα έγιναν την Παρασκευή. Αλλά μια Παρασκευή όπου τα δεδομένα ήταν ήδη δύσκολα.

Τα δικηγορικά γραφεία προσφέρουν και πολιτικές υπηρεσίες; Το προεδρικό έχει ένα πολύ χειρότερο πρόβλημα από την κ. Γιωρκάτζη και δεν μπορεί να το αποφύγει με την μετατόπιση
Εκείνη την Παρασκευή υπήρχε ένα είδος σύννεφου δυσφορίας στην ατμόσφαιρα. Ήδη την προηγούμενη, δυο πολιτικοί ηγέτες και επικεφαλής δικηγορικών γραφείων, βρέθηκαν σε δημόσια αντιπαράθεση, όπου η πολιτική διασταυρωνόταν με την οικονομική διάσταση – τους πελάτες των γραφείων. Η κοινωνία άκουσε τον επικεφαλής της επιτροπής της Βουλής για οικονομικά θέματα, τον κ. Ν. Παπαδόπουλο να κατηγορεί τον πρόεδρο ότι ουσιαστικά προσπαθούσε να διευκολύνει τους πελάτες "του δικηγορικού του γραφείου" στις διαδικασίες για συγκρότηση του νέου ΔΣ της Τράπεζας Κύπρου. Είναι μια σοβαρή κατηγορία για διαπλοκή και το προεδρικό, δυστυχώς, δεν απάντησε ουσιαστικά – η δικαιολογία ότι ο πρόεδρος δεν έχει σχέση με το δικηγορικό γραφείο που δημιούργησε κλπ, δεν είναι ιδιαίτερα πειστική για την κοινή γνώμη. Μοιάζει ουσιαστικά με την δικαιολογία της κ. Γιωρκάτζη για τον τέως σύζυγο κλπ.  Η αντεπίθεση ότι και ο κ. Παπαδόπουλος εκφράζει συμφέροντα, δεν βοήθησε σαφώς το επιχείρημα ότι δεν υπάρχει διαπλοκή.

Πάει και το φύλλο συκης της δικαστικής εξουσίας
Επίσης, την Παρασκευή το Ανώτατο έριξε ψήφο υπέρ του προεδρικού για τις εκποιήσεις, απορρίπτοντας τις προσπάθειες της Βουλής να περιορίσει τις αρνητικές διαστάσεις. Δεν είναι εύκολο το θέμα για την κοινωνία. Και όσο και αν το Ανώτατο επικαλέστηκε νομολογίες, το αίσθημα που άφησε ήταν μια απόφαση με ταξικό χρώμα - ευνόησε τις τράπεζες και τα συμφέροντα πίσω από αυτές. Ούτε καν την προστασία των εγγυητών δεν προσπάθησε να κατανοήσει. Αντίθετα, επέκτεινε τα δικαιώματα των τραπεζών, αν πάρουμε την εκδοχή του δικηγόρου της Βουλής. Η εικόνα προς το κοινό ήταν η εξής: όταν θίγονται τα συμφέροντα μερικών, ο νόμος φροντίζει να τους προστατεύει, ενώ τα δικαιώματα άλλων, φαίνεται να είναι διαθέσιμα.

Και η Γιωρκάτζη μπροστά από ένα συμβόλαιο που βολικά αφαιρούσε τα σημεία που θα ήταν  προβληματικά
Σε αυτό το κλίμα, πήγε η κ. Γιωρκάτζη στη Βουλή. Όταν αποκαλύφθηκε ότι το συμβόλαιο της είχε διαφοροποιηθεί από το συμβόλαιο που είχε υπογράψει ο προηγούμενος διοικητής της Κεντρικής, τότε το θέμα έγινε πολύ δύσκολο – αφού η αλλαγή αφορούσε ακριβώς τη σύγκρουση συμφερόντων. Και επιτέλους, η έννοια άρχισε να γίνεται αποδεκτή και λειτουργική στο δημόσιο λόγο.

Το ερώτημα ποιός διέρρευσε ή πως βρέθηκε το συμβόλαιο, είναι ανοικτό.

Γιωρκάτζη: ήξερε και τα είπαμε με τον πρόεδρο
Η κ. Γιωρκάτζη που είχε επιλέξει μέχρι τώρα τη στρατηγική της σιωπής, έπρεπε να απαντήσει. Η άμυνα της είχε δυο διαστάσεις – από την μια επικαλέστηκε μια επίθεση εναντίον της από «οικονομικά συμφέροντα», που είπε θέλουν με τα «λεφτά τους να κυβερνούν». Δεν διασαφήνισε ποιόν ή ποιούς εννοούσε. Αν εννοεί τα συμφέροντα πίσω από την Καθημερινή, είναι μια πιθανότητα. Αλλά είναι αυτά τα «χρήματα» [του συγκεκριμένου εκδότη ή του συγκεκριμένου κύκλου] τόσο σημαντικά στην πολιτική; Αν εννοούσε και άλλους, αργά ή γρήγορα θα πρέπει να μιλήσει. Διαφορετικά, η δήλωσή της μένει μετέωρη, αλλά καταγράφεται.
Και βέβαια ακόμα και αν έχει δίκαιο, οφείλει να εξηγήσει και το υπό συζήτηση θέμα, αλλά και την αλλαγή του συμβολαίου που μοιάζει ύποπτα βολική.

Η δεύτερη γραμμή άμυνας της κ. Γιωρκάτζη είχε να κάνει με την επίκληση του κ. Αναστασιάδη. Ότι είχε μιλήσει μαζί του, ότι μάλιστα «ήξερε» ότι οι επιθέσεις εναντίον της έρχονταν από συγκεκριμένους κύκλους ή κύκλο. Σε αυτό το σημείο η κ. Γιωρκάτζη είτε δεν υπολόγισε καλά, είτε πιάστηκε απροετοίμαστη. Είναι πιθανόν ότι και οι συζητήσεις στις οποίες αναφέρεται έγιναν και ότι ήξεραν ανώτεροι αξιωματούχοι για το συμβόλαιο. Το θέμα της κόρης της στο δικηγορικό γραφείο υπεράσπισης Βγενόπουλου, δεν ήταν άγνωστο. Το είχε γράψει η Χαραυγή από τόπε. Αλλά τότε το κλίμα της συγκάλυψης λειτουργούσε ακόμα σε ρυθμούς 2013. Πήρε μήνες για να επανεμφανιστεί, και πάλι σε κλίμα αποσιώπησης από αρκετά ΜΜΕ, το θέμα. Άρα το ζήτημα ήταν γνωστό και απλώς πολλοί το λογόκριναν. Οπότε η αντίδραση μερικών ήταν κωμική όταν υιοθετουσαν ένα ύφος λες και το ανακάλυπταν ξαφνικά.

Η αντίδραση Αναστασιάδη: η οργισμένη προσπάθεια να κρατηθούν αποστάσεις
Ο κ. Αναστασιάδης αντέδρασε έντονα – και ήταν άλλωστε το μόνο που μπορούσε να κάνει. Και το αναγκαίο. Ήδη είχε κατηγορηθεί ότι προωθούσε τα συμφέροντα του δικηγορικού γραφείου και τώρα ξαφνικά, που η κοινή γνώμη άρχισε να εστιάζει στην σύγκρουση συμφερόντων – και μάλιστα μετά από μια δικαστική απαλλαγή του Βγενόπουλου- βρισκόταν ο ίδιος στο στόχαστρο. Ότι ήξερε και αποδέχτηκε να διοριστεί η Γιωρκάτζη με την περίεργη οικογενειακή «σχέση» με το δικηγορικό γραφείο υπεράσπισης του Βγενόπουλου.

Όμως υπάρχει και το προηγούμενο: τις ίδιες διαψεύσεις έκανε το προεδρικό και για το κούρεμα, και ένα στημένο παιχνίδι το έκανε και με τον Πική
Λογικά για να γίνει πιστευτό το προεδρικό θα πρέπει να εξηγήσει ποιός και με ποιά αρμοδιότητα άλλαξε το συμβόλαιο. Και αν είναι τόσο ενοχλημένος ο Πρόεδρος που δεν ήξερε, τότε να τιμωρηθεί ο αρμόδιος – όχι η Γιωρκάτζη που στο κάτω κάτω υπέγραψε ότι την βόλευε. Αλλά δεν διόριζε η Γιωρκάτζη – άρα υπάρχει σαφής ευθύνη σε όσους την διόρισαν, αν τώρα θεωρούν ότι υπάρχει πρόβλημα. Όμως, η επίθεση εναντίον της κ. Γιωρκάτζη, για αυτό το θέμα, δεν θα είναι πολύ πειστική για την κοινή γνώμη. Ήδη το προεδρικό έχει βεβαρημένο παρελθόν. Αρνήθηκε ότι ήξερε για το κούρεμα, ενώ είναι ήξερε από την πρώτη εβδομάδα του Μαρτίου του 2013. Αντί να το αποδεχτεί έκανε επίθεση στον Δημητριάδη. Άρα δεν θα είναι πολύ πιστευτή η μετατόπιση – «και πάλι». Όμως υπάρχει ακόμα μια προβληματική αναλογία. Η υπόθεση Πική. Ο τέως δικαστής, τον οποίον παρουσίασε η κυβέρνηση ως ουδέτερο, αντικειμενικό κλπ, ανέλαβε μια επιτροπή για να διερευνήσει την οικονομική κρίση υποτίθεται, και άκουσε χωρίς να διαψεύσει τον πρόεδρο να λέει, τον Απρίλιο του 2013, ότι θα δεχόταν να το διερευνήσει πρώτον – λόγω της υπόθεσης Λούτσιου. Τελικά, όπως αποκαλύφθηκε τον Αύγουστο ο κ. Πικής δεν μπορούσε να διερευνήσει τον κ. Αναστασιάδη ακριβώς γιατί τον διόρισε η κυβέρνηση. Έτσι είναι ο νόμος. Ο «σπουδαίος», κατά τα άλλα δικαστής, δεν ήξερε τον νόμο, ή τον ήξερε και απλώς προσέφερε συγκάλυψη; Άλλωστε η όλη του παρουσία στην επιτροπή ήταν εμφανώς μονομερής όσον αφορά στην έμφαση – ένας δικαστής με τόσα εισοδήματα από το δημόσιο αναλωνόταν στο να ψάχνει να βρει πρόβλημα στα δημόσια οικονομικά για να μην δει την τραπεζιτική αιτία της κρίσης. Και φυσικά, δεν εννοούσε τα δικά του εισοδήματα. Όμως η κυβέρνηση, και ο υπουργός που έκανε την επιτροπή ήξεραν σίγουρα την νομοθεσία αφού την ψηφίσαν στην Βουλή. Έτσι άφησαν τον Πική να προσφέρει θεάματα στο πειθήνια τότε ΜΜΕ, και μετά όταν φάνηκε ότι το σκηνικό ξεφούσκωσε, τον άφησαν unceremoniously. Η κυβέρνηση είχε στήσει μια παράσταση και στο τέλος όταν αποκαλύφθηκε, δεν ανέλαβε καμία ευθύνη. Είναι αυτό που κάνει την κατά τα άλλα σαφώς ύποπτη κ. Γιωρκάτζη, να έχει να πει κάτι που ενδιαφέρει το δημόσιο. Ποιοί και με ποιούς συζήτησε το θέμα της εργοδότησης της κόρης της. Και γιατί εκείνοι το αποδέχτηκαν.

Μήπως ο ΔΗΣΥ πέρασε τώρα στο στρατόπεδο της αντίθεσης στην Γιωρκάτζη γιατί θέλει να διορίσει κάποιον δικό του που να προωθεί πιο έντονα τα συμφέροντα που βολεύουν το κόμμα και τα τζάκια του;
Υπάρχει λοιπόν και το άλλο σενάριο που είναι επίσης πιθανό. Ο ΔΗΣΥή κάποια πτέρυγα της κυβέρνησης μπορεί να χρησιμοποίησε την κ. Γιωρκάτζη σαν μεταβατική διοικήτρια, για να αντικαταστήσει τον Δημητριάδη και να μην φανεί κραυγαλέα η σύγκρουση συμφερόντων, αν διόριζαν κάποιον όπως τον Ζένιο, ο οποίος αποδέχτηκε την αύξηση των 1.700 ευρώ σε 30,000 για να εξαγοραστεί ουσιαστικά το Συμβούλιο της Κεντρικής εναντίον του Δημητριάδη, ή τον κ. Συρίχα ο οποίος είναι το άτομο που ήταν αρμόδιο για πολλά και επί Χριστοδούλου και επί Ορφανίδη. Μπορεί λοιπόν να έστησε και μια κομπίνα ο ΔΗΣΥ – είτε από την αρχή, είτε όταν είδε ότι δυσκολεύουν τα πράγματα με την Γιωρκάτζη ή όταν συνειδητοποίησε ότι το θέμα Βγενόπουλου απειλεί να γίνει επικίνδυνο.

Κατά συνέπεια, το σοβαρό κέρδος της κοινωνίας είναι η αναφορά στην σύγκρουση συμφερόντων. Από εκεί και πέρα, ίνα πιθανό ότι η κ. Γιωρκάτζη λέει την αλήθεια για το τι ήξερε η κυβέρνηση. Το ερώτημα είναι τί θα κάνει η κυβέρνηση, αν η διοικητής αρνηθεί να παραιτηθεί. Θα της κάνει επίθεση, όπως του Δημητριάδη; Η Θέση μερικών κομμάτων ότι πρέπει να παραιτηθεί, διότι δεν απολαμβάνει της εμπιστοσύνης του προέδρου ήταν αστεία μέχρι επικίνδυνη. Αν οι ανεξάρτητοι θεσμοί εξαρτώνται από το αν απολαμβάνει ο κάτοχος τους την εμπιστοσύνη της εκτελεστικής εξουσίας, τότε δεν είναι ανεξάρτητοι. Το θέμα της κ. Γιωρκάτζη αφορά την σύγκρουση συμφερόντων. Και σε αυτόν τον τομέα, η κυβέρνηση δεν μπορεί να δίνει και μαθήματα. Αλλά θα γίνει και θέμα ανεξαρτησίας των θεσμών, αν ο ΔΗΣΥ προσπαθήσει και πάλι να βολέψει κάποιον δικό του στην Κεντρική.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου