15 Νοε 2014

Ένα γλυκό καρυδάκι δεν κρύβει την πίκρα του μικρομεγαλισμού



Το ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου έδωσε αφορμή για χαρές και πανηγύρια στο σύνολο των πολιτικών ηγεσιών και της κυβέρνησης. Κατά γενική αποδοχή είναι ότι καλύτερο πήρε η ελληνοκυπριακή πλευρά αναφορικά με την τουρκική παρουσία στην κυπριακή ΑΟΖ. Δηλαδή, βασικά, αναγνωρίζεται η νομιμότητα και η κυριαρχία της ΚΔ καθώς και η νομιμότητα της ΑΟΖ της. Φυσικά, υπονοείται η νότια ΑΟΖ, καθώς το ζήτημα ετέθη όταν τα τουρκικά πλοία μπήκαν στη συγκεκριμένη περιοχή. Το ψήφισμα καλεί την Τουρκία να εγκαταλείψει την περιοχή. Οι χθεσινές ειδήσεις αναφέρουν ότι το Μπαρπαρός κινείται μπροστά από την Αμμόχωστο. Διαισθητικά μπορούμε να πούμε ότι είναι πιθανόν σήμερα να καταπλεύσει στο λιμάνι της Αμμοχώστου για τους γιορτασμούς του «τουρκοκυπριακού κράτους».
Το ψήφισμα έχει βέβαια τη σημασία του η οποία μεγενθύνεται, όμως, για να γλυκάνει την πίκρα που προκάλεσαν οι «πολύ μετρημένες και λελογισμένες» αντιδράσεις της διεθνούς κοινότητας στήν πρόκληση της Τουρκίας. Για να θυμίσουμε λίγο το κλίμα πριν ένα μήνα, η χαρακτηριστική φράση ήταν ότι, « κανονικά μια τέτοια πρόκληση αποτελεί κάσους- μπέλι» ή κατά την Θεοχάρους πιο πρόσφατα « έχουμε πόλεμο κει κάτω». Επίσης, πρόκειται για ένα ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου, που θα διαβιβαστεί για τα περαιτέρω και θα φιλτραριστεί στο Συμβούλιο αρχηγών και την Κομισσιόν.
Παρόλα αυτά υπάρχουν δυο τρία σημεία τα οποία δεν ταιριάζουν ακριβώς με την ελληνοκυπριακή πρόθεση να μην θέσει το θέμα των υδρογονανθράκων σε συζήτηση με την τουρκοκυπριακή πλευρά. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα αποτελεί τραγωδία είχε πει ο Νικόλας και ο Αρχιεπίσκοπος και άλλοι.
Ένα σημείο, όμως, που μπορεί να λειτουργήσει προς την κατεύθυνση της αποφυγής των συγκρούσεων κυρίως μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας είναι η πίεση για να υπογράψει και η Τουρκία τη σύμβαση της θάλασσας, που αποτελεί ευρωπαϊκό κεκτημένο, και να προσφύγουν όλες οι χώρες στο διεθνές δικαστήριο να τους μοιράσει τις ΑΟΖ σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, στο οποίο μίσιη μου αναφέρονται. Φυσικά, τότε θα δυστυχήσουν τα ψάρια, το εμπόριο τους και οι καταναλωτές τους.
Το πικρό υπόστρωμα του Ευρωψηφίσματος
Για την ακρίβεια το ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου επαναλαμβάνει τις συνήθεις ευχές για το Κυπριακό, αλλά κάνει προτάσεις που αφορούν στους υδρογονάνθρακες της περιοχής που προσελκύουν προφανώς τα ευρωπαϊκά συμφέροντα. Πράγματι, τα συγκεκριμένα σημεία του ψηφίσματος αποτελούσαν προσθετικές προτάσεις των δύο μεγάλων κομμάτων, τα οποία συγκλίνουν όχι μόνο στις πολιτικές της λιτότητας, αλλά και ευρύτερα.
Η τροπολογία του ΕΛΚ αναφέρει ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: «Πιστεύει ότι τα οφέλη της ανακάλυψης σημαντικών αποθεμάτων υδρογονάνθρακα θα έπρεπε να χρησιμεύσουν στην Κύπρο, την Τουρκία, το Λίβανο, το Ισραήλ, τη Συρία, την Αίγυπτο και σε ολόκληρη την περιοχή ως μέσο για την εξασφάλιση ευημερίας, πλούτου και ειρηνικής και καλύτερης ζωής για όλους τους κατοίκους της περιοχής, με βάση το διεθνές δίκαιο». Στο σημείο αυτό συμπεριλαμβάνεται και η Τουρκία στην παρέα, πράγμα που προκαλεί ένα αμήχανο «γιατί όχι μετά την λύση» και ένα αποφασιστικό «ποτέ» από τον Νικόλα που τα θέλει όλα.
Η τροπολογία των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών συμπληρώνει την παράγραφο 10 και αναφέρει ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: «Εκφράζει τη διαρκή δέσμευση και την υποστήριξή του στις συνομιλίες με στόχο την επανένωση, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, για μια συνολική διευθέτηση του κυπριακού προβλήματος· υποστηρίζει τις προσπάθειες του Ειδικού Συμβούλου του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών για την Κύπρο, Espen Barth Eide, όσον αφορά τη δημιουργία των προϋποθέσεων για την αποκλιμάκωση της έντασης και την επανέναρξη των συνομιλιών”.
Πρόκειται, δηλαδή, για μια έμμεση στήριξη στις προτάσεις του κ. Άιντα για συζήτηση του θέματος των υδρογονανθράκων μεταξύ των κοινοτήτων. ( Αυτό είπε και ο αμερικανός πρέσβευτής χθες στο ΡΙΚ).
Ωστόσο, υπάρχει ένα κέρδος στα σημεία για την ελληνοκυπριακή πλευρά, μιας και απορρίφθηκε η πρόταση των πρασίνων που ήταν άμεση. Το κοινό ψήφισμα δεν υποστηρίχθηκε από την ομάδα των Πρασίνων, η οποία ενώ το είχε προσυπογράψει, τελικά απέσυρε την υπογραφή της, προφανώς όταν διαπίστωσε ότι η ολομέλεια δεν θα υιοθετούσε τροπολογία της με την οποία πρότεινε ότι το «θέμα της εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων θα μπορούσε να αποτελέσει ευκαιρία για περαιτέρω προσέγγιση των δύο πλευρών, και ενδεχομένως να ενταχθεί στις διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο μιας ευρείας δέσμης μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης με στόχο τη δίκαιη, διατηρήσιμη και ισότιμη κατανομή των πόρων».
Οι μόνοι σωστοί πράσινοι της Ευρώπης είναι οι Κύπριοι
Ο κ Περδίκης θύμωσε πολύ από τη συμπεριφορά (την απαράδεκτη συμπεριφορά θα έλεγε το ΡΙΚ τηρώντας τους κανόνες της δημοσιογραφικής δεοντολογίας), των ευρωπαίων που καπηλεύονται το όνομα χρώμα του. Σε οργίλη ανακοίνωση το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών καταγγέλλει την υπαναχώρηση της ομάδας των Ευρωπαίων Πρασίνων Ευρωβουλευτών και την καταπάτηση της κοινής ανακοίνωσης της 10ης Νοεμβρίου. « Ήδη έχουμε προβεί σε έντονη διαμαρτυρία προς την Πρόεδρο της ομάδας κα Ρεμπέκκα Χάρμς. Η διαμαρτυρία θα μεταφερθεί σε επίπεδο Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος και των Εθνικών Πρασίνων Κομμάτων. Δεν μπορούμε να ανεχθούμε μία ομάδα επαγγελματιών της πολιτικής, να συμπεριφέρονται με τρόπο που να προσβάλλει τους θεσμούς της αλληλεγγύης και της συνέπειας, ακολουθώντας τις υποδείξεις της Τουρκικής διπλωματίας», καταλήγει η ανακοίνωση.
Οι ευρωβουλευτές, λοιπόν, του κινήματος του είναι πολιτικάντες που ακολουθούν τις υποδείξεις Τουρκίας. Η στήλη πεθαίνει από περιέργεια να μάθει τι θα τους πει και τι θα του πουν (που δεν του το είπαν μέχρι τώρα). Στην ίδια ανακοίνωση αναφέρεται επίσης: «δυστυχώς η απουσία των Οικολόγων από την ομάδα των Πρασίνων Ευρωβουλευτών δεν μας επέτρεψε να αντιμετωπίσουμε τις πιέσεις της τελευταίας ώρας που εφάρμοσε η πάντα δραστήρια και επικίνδυνη Τουρκική διπλωματία. Γύρω στα μεσάνυχτα σε έκτακτη συνεδρίαση της ομάδας των Πρασίνων Ευρωβουλευτών αποφασίστηκε κατά πλειοψηφία η απόσυρση της στήριξης στο κοινό ψήφισμα. Παρόλα αυτά, εξ όσων πληροφορούμαστε, η πλειοψηφία των Πρασίνων Ευρωβουλευτών στήριξε το κοινό ψήφισμα κατά της Τουρκίας». Εδώ υπάρχει μια αμφισημία: από τη μια η πλειοψηφία ψήφισε υπέρ της απόσυρσης, αλλά η πλειοψηφία στήριξε το ψήφισμα. Αυτό είναι δευτερεύον. Το πιο σημαντικό είναι να αναφέρουμε ότι η συμπρόεδρος της ομάδας κα Χάρμς σε γραπτή δήλωση μετά το ψήφισμα ανέφερε ότι υποστηρίζει τα βασικά του σημεία αλλά...
είναι αντίθετη προς τα σχέδια για έρευνα και εκμετάλλευση φυσικού αερίου στη θάλασσα, τα οποία ενέχουν σοβαρούς κινδύνους για το περιβάλλον.
 "Η βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη και μια στρατηγική η οποία να επικεντρώνεται στην προστασία του φυσικού και του θαλάσσιου περιβάλλοντος είναι σαφώς η καλύτερη προσέγγιση για την Κύπρο, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τη σημασία του τουρισμού για την οικονομία". 
 Θα πρέπει, αναφέρει η κυπριακή κυβέρνηση να δώσει προτεραιότητα στην ανάπτυξη μιας ασφαλούς, καθαρής και βιώσιμης ενεργειακής πολιτικής, με έμφαση στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Είναι άξιο προσοχής ότι οι Πράσινοι της Κύπρου δεν σχολίασαν την μοναδική πράσινη παρατήρηση που έγινε αναφορικά με τους υδρογονάνθρακες.
Στο κρυμμένο παράπονο «αν εκείνα τα μεσάνυχτα υπήρχε πράσινος ελληνοκύπριος» θα μπορούσαν να είναι αλλοιώς είναι κρυμμένο κλείσιμο του ματιού προς την πανεθνική συμμαχία. «Αν κανονίζαμε να συμπεριλάβουμε κι ένα πράσινο ευρωβουλευτή θα ήταν προς την εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος». Ένα πράσινο μπλετί, ας πούμε.


...Ενώ τρέχουν τα σάλια του πολιτικο-επιχειρηματικού κατεστημένου


 Πάντως, την ώρα που η κυβέρνηση έχει βάλει απροκάλυπτα και με κάποιο κομπασμό, μπρός για την ιδιωτικοποίηση του δημόσιου πλούτου, δεν βλέπουμε γιατί ο πολίτης να αισθάνεται ότι θα αφήσουν κάτι και γι αυτόν από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων. Τη μερίδα του λέοντος θα την πάρουν οι μεγάλες πολυεθνικές, οι οποίες εκτός από τις επενδύσεις τους πρέπει να αποσβέσουν και τα έξοδα πολιτικής και αεροναυτικής κάλυψης από διάφορες δυνάμεις. Μετά θα πάρει το κυπριακό διαπλεκόμενο πολιτικό επιχειρηματικό κατεστημένο, το οποίο είναι πλέον ξεγυμνωμένο σε δημόσια θέα. Σχεδόν τρέχουν τα σάλια διαφόρων πολιτικών όταν αναφέρονται στα γκάζια. Ανάμεσα στον κόσμο κυκλοφορούν διάφορες μελλοντικές μάρκες γκαζιού με τα ονόματα τους. Είναι ένας από τους πολύ ισχυρούς λόγους για τους οποίους θα πρέπει το γκάζι να βγει πριν τη λύση. Αλλά ακόμα και αν λυθεί το Κυπριακό πριν, με μια κάποια συμφωνία για τα γκάζια πάλι δεν υπάρχει περίπτωση να ωφεληθούν είτε οι Τουρκοκύπριοι πολίτες, είτε οι Ελληνοκύπριοι, ενόσο δεν αλλάζουν οι κοινωνικές ισορροπίες. Απ’ αυτή την άποψη, αν βρεθεί κάποια λύση, θα μπορούσε το κίνημα των Τουρκοκυπρίων εργαζομένων να συμπαρασύρει και τους Ελληνοκύπριους σε μια πιο ενεργή αντίσταση στις πολιτικές του μνημονίου και της λιτότητας. Είναι πάντως αξιοπερίεργη η παθητικότητα των Ελληνοκυπρίων που παραπέμπει μάλλον στο οθωμανικό κισμέτι και την υποταγή στο πεπρωμένο, ενώ δεν συμβαίνει το ίδιο με τους Τουρκοκύπριους.
Εν πάση περιπτώσει, είπαμε αρκετά για τους … υδατάνθρακες (ίσως θα ήθελε να πει άνθρακες ο θησαυρός μέσα στα ύδατα της ανατολικής Μεσογείου) και ας περάσουμε σ' ένα άλλο τοπικό πλούτο που είναι σημαντικό για τον κόσμο γιατί η παραγωγή του είναι αρκετά διάσπαρτη. Πρόκειται για το χαλλούμι που το πατένταρε (ή πρόκειται σύντομα, μετά από ένα μακρύ πόλεμο μεταξύ βοδιών και αμνοεριφίων) η Κυπριακή Δημοκρατία. Εκπρόσωποι των Τουρκοκυπρίων πήγαν στη Βουλή των Λόρδων να παραπονεθούν για το χαλλούμι, γιατί το δικό τους θεωρείται παράνομο. Εν τω μεταξύ να σημειώσουμε ότι πρόκειται για πολύ καλό χαλλούμι γιατί τα ζώα βόσκουν συνήθως στην ύπαιθρο. Ειδικά εκείνα της Καρπασίας είναι εξαιρετικά. Στη Γιαλούσα μάλιστα που μένουν Παφίτες της περιοχής των Κοκκίνων διασώζουν ένα είδος χαλλουμιού- τυριού που ονομάζεται «τσιακκίλι» το οποίο δεν εντοπίσαμε στην Πάφο. Θα άξιζε να καταγραφεί και να μη χαθεί.

Κίτρινα, μπλε και μαύρα με βαθιές διαφορές 


Η μαθητική νεολαία διατράνωσε την θέληση της για αγώνα χθες, διότι σήμερα είναι αργία. Σήμερα θα καταδικάσουν το ψευδοκράτος οι πολιτικές ηγεσίες και ο κλήρος. Ως συνήθως όσοι μαθητές πήγαν στις συγκεντρώσεις ήταν χωρισμένοι σε δύο μεγάλα ας πούμε μπλοκ. Στο ένα κρατούσαν ελληνικές σημαίες και φώναζαν η Κύπρος είναι ελληνική και στο άλλο κυπριακές και φώναζαν η Κύπρος ανήκει στο λαό της. Στη Λευκωσία ένας αριθμός ελαμιτών, μικρός από ότι έδειχνε η φωτογραφία του Φιλελεύθερου, πήγε στο Λήδρα Πάλας. Από το Φιλελεύθερο ξεσηκώνουμε από το σχετικό κείμενο την ακόλουθη φράση, αλλά βαριόμαστε να τη σχολιάσουμε: «Οι ΕΛΑΜίτες αντάλλαξαν πέτρες από την οδό Μάρκου Δράκου με ακραία τουρκικά στοιχεία που βρίσκονταν ψηλά στον υπό κατοχή προμαχώνα, χωρίς να σημειωθούν τραυματισμοί».
Από τις υπόλοιπες εικόνες κρατάμε εκείνη της Πάφου, όπου με έκπληξη μας είδαμε ότι υπήρχε ένα μπλοκ μερικών δεκάδων αναρχικών μαθητών με τα μαύρα και τη σημαία τους. Φαίνεται ότι η κρίση γεννά πολιτικές αντιστάσεις ακόμα και στην Πάφο όπου γενικά η Αριστερά είναι αδύνατη.
Για να επιστρέψουμε στα δυο μεγάλα μπλοκ, θα λέγαμε ότι στα σχολεία διδάσκονται και τα δυο. Ας πούμε, ο ελληνοκεντρισμός και ο κυπροκεντρισμός μιξ, (αν και ο πρώτος γελά του δεύτερου) γεγονός που είναι διάχυτο και στο μήνυμα του Υπουργού της Παιδείας. Οι μαθητές, όμως, επιλέγουν είτε το ένα, είτε το άλλο για διάφορους λόγους που δεν είναι της παρούσης. Αξίζει να σημειωθεί ότι τελικά αυτή η μέρα είναι μέρος του σχολικού προγράμματος. Το φετινό μήνυμα περιείχε και μια ανοησία διότι αφορούσε καινούργιο γεγονός και το κόπι πεϊστ δεν βοηθούσε. «Τριανταένα χρόνια μετά την παράνομη ανακήρυξη του ψευδοκράτους, η Τουρκία προσπαθεί να δημιουργήσει νέα τετελεσμένα, καθώς με την παράνομη είσοδο πλωτών της μέσων στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας παραβιάζει απροκάλυπτα το διεθνές δίκαιο και δείχνει τις πραγματικές της προθέσεις». Στις ΑΟΖ φυσικά μπορούν να μπαίνουν τα πλωτά μέσα, αλλά δεν μπορούν να διεξάγουν έρευνες, κάτι που θα έπρεπε να είχε διδαχθεί στα παιδιά αφού πρώτα διδαχθεί εννοείτε στους εκπαιδευτικούς.
Ίσως σε παιδιά και εκπαιδευτικούς θα έπρεπε επίσης να διδάσκεται όχι μόνο τι συνέβηκε στις 15 Νοεμβρίου του 1983 αλλά και τι συνέβηκε στις 15 Νοεμβρίου του 1967. Η μιά συνέτεινε σε μεγάλο στο να συμβεί η άλλη. Στις 15 Νοεμβρίου του 67 έγινε μια μεγάλη επίθεση από την εθνοφρουρά στον τουρκοκυπριακό θύλακα της Κοφίνου, όπου και σφαγιάσθηκαν 22 ως επί το πλείστο γέροι που δεν είχαν προλάβει να εγκαταλείψουν το χωριό. Ακολούθησαν τουρκικοί βομβαρδισμοί στην Τηλλυρία κλπ...
Δυστυχώς αυτό το κείμενο τέλειωσε στις 8.20 το πρωϊ, επομένως το τι θα λεχθεί σήμερα στην τουρκοκυπριακή πλευρά όπου θα γίνουν παρελάσεις και εορτασμοί, θα το σχολιάσουμε την άλλη βδομάδα.
 



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου