8 Νοε 2014

Σπόντες



Η κυπριακή ελίτ προσπαθεί να κατανοήσει τη σύγκρουση συμφερόντων

  • Τι μαγική σιωπή που πλακώνει μερικές φορές στα ΜΜΕ «μας». Βγάζει η «24h» θέμα για προνομιακή αντιμετώπιση του Λεπτού στην Πάφο, αλλά τα ΜΜΕ της καθεστωτικής Δημόσιας Σφαίρας, ούτε καν το αγγίζουν. Καλά, δηλαδή, ο Βέργας και ο Αρίστο έκαναν κάτι δραματικά διαφορετικό όσον αφορά, έστω, στο συγκριτικό μέγεθος της alleged ευνοϊκής μεταχείρισης; Ή μήπως οι επιλεκτικές επιθέσεις έχουν στόχο την εκτόνωση, αλλά όχι την πραγματική έρευνα; Διότι το να εστιάζεις στον Αρίστο και να συγκαλύπτεις τις όποιες υπόνοιες για τον Λεπτό, τότε τί είναι παρά ομολογία επιλεκτικής έμφασης με στόχο την εκτόνωση;

  • Η προνομιακή παραχώρηση γης στον αρχιεπίσκοπο σαν σκάνδαλο – και η αστεία λογοκρισία από την πλειοψηφία των ΜΜΕ. Αλλά να ήταν μόνο ο Λεπτός – ή τέλος πάντων οι επιχειρήσεις του, οι οποίες θα έπρεπε να περάσουν, για λόγους πειστικής ισονομίας, από ανάλογη έρευνα, όπως του Αρίστο [ή μήπως το πράσινο είναι πιο μεγάλο αμάρτημα από την αλλαγή ζωνών;]..Όταν αποκαλύφθηκε ότι «παραχωρήθηκε» στον αρχιεπίσκοπο έκταση «φιλέτο» 300,000 τ.μ., η σιωπή πολλών ήταν και πάλι κραυγαλέα. Εδώ ζούμε την κωμωδία των μεταστροφών του αρχιεπίσκοπου για ένα χρόνο και ξαφνικά έχουμε μπροστά μας μια «παραχώρηση» δημόσιου πλούτου, χωρίς εξηγήσεις, χωρίς ανοικτές διαδιακασίες..και τί μαγική σιωπή. Καλά πραγματικά από αυτούς που σιώπησαν στα επίσημα ΜΜΕ, κανένας δεν σκέφτηκε ότι είναι αντάλλαγμα για την στάση του – ή για το φιλέτο στη Λεμεσό; Και αυτό δεν αξίζει σχόλιο – ή διαμαρτυρία; Πολύ φτηνή έγινε η δημόσια περιουσία για μερικούς. Μοιράζεται σε όλους ή μόνο προνομιακά σε μερικούς; Και ποιές διαδικασίες παρέχει η πολιτεία για υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας από αυτήν την αποξένωση δημόσιου πλούτου με αδιαφανείς διαδικασίες και υπόνοιες παρασκηνιακών ανταλλαγμάτων; Δεν Ξεχνώ.

  • Αυτά που λογοκρίνουν τα κυπριακά ΜΜΕ: αν εκβίαζαν την Ιρλανδία με διακοπή του ΕΛΑ από το 2010, τί πιριλιά έπαιζε ο Ορφανίδης, όταν ενέκρινε την Εγνατίας το Μάρτιο του 2011; Ο ΕΛΑ ήταν αντικατάσταση εκροών, και η εκροές γίνονταν μέσω Εγνατίας, αλλά ήταν δύσκολα, φαίνεται, αυτά τα μαθηματικά για τον κ. Θανάση. Υπάρχει και ένα ακόμα τεκμήριο που φυσικά δεν σχολιάστηκε – φταίει η ένοχη συνείδηση μερικών και πάλι; Σύμφωνα, λοιπόν, με τους Financial Times στις 7/11, ο Τρισέ προειδοποίησε την Ιρλανδία το 2010 ότι, αν δεν έμπαινε σε πρόγραμμα τρόικας, θα τους έκοβε τον ΕΛΑ. Αυτός ήταν ο μεγάλος εκβιασμός. Τον οποίο η τρόικα χρησιμοποίησε μετά και στην κυπριακή περίπτωση. Ο ΕΛΑ, λοιπόν, δεν ήταν κανένα κόλπο, αλλά αντίθετα αυτό που μπορούσε να αποσύρει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ως εκβιασμό. Πώς, όμως, να το παρουσιάσουν οι ντόπιοι υποτελείς των συμφερόντων που ανακάλυψαν ξαφνικά την άνοιξη του 2013, ότι «έφταιγε το φάρμακο, αντί η ασθένεια»; Ο Αβέρωφ και οι λοιποί αμολήθηκαν να συγκαλύψουν τις ευθύνες των γνωστών τους με την προσπάθεια να μετατοπιστεί το θέμα στον ΕΛΑ – και όχι στο γιατί υπήρχαν διαρροές που έκαναν τον ΕΛΑ αναγκαίο. Αλλά αν μιλούσαν για εκροές, θα έπρεπε να μιλήσουν και για την Εγνατίας που ενέκρινε ο Ορφανίδης..Οπότε – σιωπή. Έτσι και τώρα – η αποκάλυψη των Financial Times για τον εκβιασμό στην Ιρλανδία σημαίνει ότι ο Ορφανίδης τον έγκρινε τότε, άρα ήξερε ότι οι εκροές κεφαλαίων οδηγούν σε εκβιασμούς μέσω ΕΛΑ. Το ήξερε από το 2010 –τότε που έγινε ο εκβιασμός σε βάρος της Ιρλανδίας. Έκανε τίποτα να το αποτρέψει στο χώρο του; Είχε μπροστά του, τον Μάρτιο του 2011, την έγκριση της Εγνατίας, του βασικού μηχανισμού εκροών από την Λαϊκή. Και τι έκανε; Την ενέκρινε παρά τις εξουσίες που είχε να μην το κάνει. Και μετά, γυρίζει δεξιά αριστερά, ψάχνοντας άτομα και υπεκφυγές για να μεταθέσει τις ευθύνες του. Και μερικοί εδώ κάτω, τον συγκαλύπτουν ακόμα. Σκεφτείτε το ως εξής – ότι και να κάνετε, θα αποκαλυφθεί τι έγινε τότε και πριν, όπως έγινε και με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Στο τέλος, οι φούσκες και οι τρύπες δεν μπορούσαν να συγκαλυφθούν γιατί είμαστε σε ένα ευρύτερο σύστημα το οποίο δεν ελέγχουν οι τοπικοί προύχοντες και οι υποτακτικοί τους στα ΜΜΕ. Οπότε, όσο πιο σύντομα ξεκολλήσετε από τα ψέματα του παρελθόντος….Θα είναι και λιγότερο το κόστος της αποκάλυψης..

  • Και αφού είμαστε στα τραπεζιτικά, θα εγκρίνουν στην ΕΚΤ τον Άκερμαν και τον Πατσαλίδη, αν εκλεγούν; Ή μήπως αυτό ήταν το ραβασάκι του Ντράγκι που προκάλεσε την αναδίπλωση «όπως όπως»; Αν γίνει πραγματικά έρευνα, και μπουν κάτω τα στοιχεία, τα ημέηλς που εξαφανίστηκαν και ο πρότερος βίος του κ. Άκερμαν, θα υπάρχουν ενδιαφέρουσες ερωτησεις..Θυμάστε τότε, το Σεπτέμβριο-Οκτώβριο του 2013 την υστερία εναντίον του Δημητριάδη γιατί τόλμησε να ζητήσει έλεγχο για την σύγκρουση συμφερόντων; Τότε, η πλειοψηφία των ΜΜΕ εντάχθηκε σαν από μηχανή φωτοτυπικής, στο ρεύμα που έβλεπε, σαν σε παραίσθηση συλλογικής αυταπάτης, νέες κάμερες στην Κεντρική – και δεν μπορούσαν, λέει, να καταλάβουν ότι ηταν από μόνο του τεκμήριο δουλοπρέπειας, το να γίνεται επίθεση στο διοικητή γιατί επέμενε να κάνει έλεγχους για σύγκρουση συμφερόντων, όπως όφειλε. Τότε πολλοί απλά χειροκροτούσαν. Νόμιζαν ότι με μια δαιμονοποίηση, θα ξοφλούσαν. Ακόμα δεν κατάλαβαν πως πήγαν στον Μάρτη του 2013. Και άρα τί θα ακολουθήσει.

  • Με το συμπάθκειο ρε Αβέρωφ, αλλά εν εβαρήθηκες να παίζεις το ίδιο κόλπο για 2 χρόνια; Τζαι καλά, άτε αρέσκει σου να παίζεις με την τούτην την φαντασίωση ότι , ότι πεις εν να βουρήσει το 90% των ΜΜΕ να σε ακολουθήσει. Αλλά το ότι εν να βαρηθεί τζαι το κοινό, εν το εσκέφτηκες; Πέρσι έκαμνες τους νόμους για την Κεντρική, όπως το τυρί το κασκαβάλι. Αλλάσσετε τους συνέχεια τζαι είσιες τα πρωτοσέλιδα στην διάθεση σου να τους λαλείς την μια πρέπει να φύει ο έλεγχος των υπολειμμάτων της Λαϊκής που την Κεντρική [γιατί ήταν ο κακός Δημητριάδης] τζαι ύστερα που έβαλες την «δική σας» [έτσι εφαίνετουν, έτσι ελπίζετε] επήρες το πίσω. Οπότε τώρα αθθυμήθηκες να αλλάξει μοντέλο πάλε η Κεντρική; Καλά πέρσι ίντα που έκαμνες; Αβέρωφ πρέπει να καταλάβεις τζαι εσύ τζαι τα συμφέροντα τα οποία εκπροσωπείς [έστω τζαι αν δεν είσαι δικηγόρος], ότι υπάρχουν κάποιοι κανόνες. Για ούλλους. Τούτα τα κομπογιαννίτικα παίζω ξιπαίζω να τα ξεχάσεις. Οϊ γιατί σου το λαλεί η στήλη, αλλά γιατί εν σε παίρνει. Το μέτωπο του κεφαλαίου είναι σε ρήξη. Ξέρεις το εν ένι; Είδες την σύγκρουση πκιον οϊ απλώς της διαφοροποίησης των συμφερόντων πίσω από τον Πολίτη τζαι την Καθημερινή. Τζαι η αυτονόμηση του Ν. Παπαδόπουλου σημαίνει ότι παίζει τζαι με άλλους παίκτες. Φρόντισε να κρατάς ανοικτές γραμμές μεν – αλλά με σταθερούς κανόνες. Θα σου/σας χρειαστούν στο μέλλον.
  •  

Ο πρόεδρος ανάμεσα σε αντικρουόμενα συμφέροντα και πολιτικές



·        Τι να πεις, ας πούμε, για την δήλωση Αβέρωφ «Γίναμε ρεζίλι διεθνώς»; Μα να αφήνει υπονοούμενα ο Αβέρωφ σιόρ;..Χμ…
·        Χωρκανέ χρειάζεται ανασύνταξη η εικόνα διότι και οι πέριξ σου είναι «που σου νέφκω που πάεις», αλλά ακόμα χειρότερα ο πιο έξω κύκλος, του κόμματος-κυβέρνησης, δίνει την εικόνα ατόμων που συναγωνίζονται να εμφανιστούν σαν οι real power brokers.. …

  • Χαρούες πρωτοσελίδου και απόσυρση «όπως, όπως» ο Χατζηστυλιανού στο Φιλελεύθερο. Ως εκπρόσωπος των διαρροών της κυβέρνησης, είχε για 2-3 μέρες όχι μόνο πρωτοσέλιδα – αλλά το κύριο άρθρο της πρώτης σελίδας. Τώρα στρατεύθηκε στην επίθεση εναντίον της Γιωρκατζη. Την Παρασκευή μας παρουσίασε τον Αναστασιάδη λίγο πολύ σαν Δια που ρίχνει κεραυνούς – αντί τασάκια. Ούτε ίχνος ερώτησης – καλά γιατί η δική του κόρη εμπλέκεται σε επιχειρήσεις για τις οποίες ο ίδιος ή η κυβέρνηση του παίρνουν πολιτικές αποφάσεις; Την Δευτέρα επέμενε με το συμβόλαιο – παλιά νέα της Παρασκευής, αλλά η επίθεση συνεχίστηκε. Την ίδια μέρα, ο Πολίτης πολύ καλύτερα πληροφορημένος από την κεκτημένη ταχύτητα Χατζηστυλιανού-τσεκκούθια, ανακοίνωνε ότι «πέφτουν οι τόνοι». Στο πρωτοσέλιδο του Φιλελευθέρου έπεσαν τελικά την Τρίτη με το «τα μαζεύουν όπως όπως». Ταίριαζε απόλυτα με την κατάσταση του Χατζηστυλιανού και της κάλυψης του θέματος από τον Φιλελεύθερο. Τελικά, στην σελίδα 3 κάπου στο κάτω μέρος του κειμένου υπήρχαν και οι ερωτήσεις που ο δημοσιογράφος λογόκρινε τις προηγούμενες μέρες. Το «γίναμε ρεντίκολο» δεν το έπιασε η αντένα του..:)

  • Η δημοσιογράφος του ΡΙΚ μιλώντας για την συνάντηση στο Κάιρο, αγωνιζόταν να βγάλει φιλοκυβερνητικό θέαμα – αλλά είναι και το πρωτόκολλο το γέρημα μαντάμ..:)..Έβαλε, λέει, τον πρόεδρο στα «δεξιά» και αυτό είναι σημειολογικά σημαντικό. Πρωτόκολλο, λέγεται αγαπητή. Οπότε ήταν και άσχετη η αναφορά ότι ήταν 3 «αρχηγοί κρατών» – αρχηγοί κρατών είναι οι πρόεδροι, οι πρωθυπουργοί είναι αρχηγοί κυβερνήσεων. Είπαμε να κάνεις θέαμα για την κυβέρνηση, αλλά έχει και κόσμο που ξέρει την διαδικασία. Και τότε η εικόνα γίνεται φαιδρή…

  • Άσε δηλαδή που πλανιέται και το μεγαλύτερο, και αναπόφευκτα, λογοκρινομενο, ζήτημα για τις δεξιές αυταπάτες: πάλι με τους άραβες;..:) Τόσα χρόνια μουρμούρα για την συμμαχία του Μακάριου με την Αίγυπτο, τον Νάσερ κλπ, τζαι τωρά πάλε ..τα ίδια; Ακόμα τζαι οι φιλοδυτικοί καταλήγουν στα αδυσώπητα δεδομένα της γεωπολιτικής.

  • Τί νούμερο πια αυτός ο Δ. Γεωργιάδης. Μάλιστα, δεν του κάνει καν η ευρωπαϊκή Νορβηγία σαν πρότυπο του πάλαι ποτέ οικονομικού αρθρογράφου του Πολίτη. Θέλει μοντέλο Χιλής για το φυσικό αέριο. Για όσους είχατε απορία για τον αυταρχισμό που κουβαλά μέσα του το νεοφιλελεύθερο φρούτο, ιδού το γραφικό τεκμήριο. Ο Δ. Γεωργιάδης λοιπόν θέλει ένα καθεστώς, όπως της Χιλής του Πινοσέτ. Επειδή ο στρατηγός-δολοφόνος προσπαθούσε να διασφαλίσει ότι θα έμενε κάτι από το καθεστώς με το οποίο βούτηξε την χώρα στο αίμα, αποφάσισε να βάλει ρήτρες και κόλπα για να είναι αργή η διαδικασία αλλαγών. Να καθυστερήσουν τουλάχιστον μέχρι να πεθάνουν οι ένοχοι, όπως ο ίδιος, για να μην αντιμετωπίσουν την οργή της κοινωνίας. Να λοιπόν και ο τοπικός Δημητράκης. Θέλει, λέει, να γίνει ένα σώμα από το οποίο θα ζητά η κυβέρνηση στο μέλλον, έγκριση για να κάνει έξοδα ή υπέρβαση του ελλείμματος. Δηλαδή, γενικά, ο κόσμος θα ψηφίζει για ποσκόλιον διότι θα υπάρχει ένα σώμα [με τύπους σαν τον Πισσαρίδη ας πούμε;] Βέβαια, ο Δημητράκης αναζητά μόνιμη καρέκλα στο δημόσιο επίσης, οπότε μάλλον φαντάζεται, ίσως, το δικό του συμβούλιο να παίρνει παράταση] το οποίο ότι και αν ψηφίσουν οι πολίτες, θα λέει όχι στην κυβέρνηση, αν αυτό αποφασίσει. Τι χαρά. Εξαγοράζεις 6-7 τύπους, όπως το ΔΣ της Κεντρικής, και κάνεις την δουλειά σου άμα είσαι, ας πούμε, "Σιακόλας", "Λεπτός" κλπ. Καταργείς και την δημοκρατία, γράφεις όπου προκύψει ακόμα και την οικονομική επιστήμη [ότι το έλλειμμα και το χρέος είναι επένδυση στο μελλον] και δημιουργείς ένα κράτος που θα επιβάλει την νεοφιλελεύθερη πολιτική χωρίς δημοκρατικό έλεγχο. Θα φυλάμε λεφτά για τις τράπεζες, ας πούμε, αλλά θα βάζουμε τους φτωχούς μαθητές να πληρώνουν στα λεωφορεία – γιατί σαν νέοι δεν έχουν δικαίωμα, ενώ οι τράπεζες…έχουν. Η παρουσία αυτού του τύπου είναι από μόνη της τεκμήριο της εφαρμογής της πρακτικής, που χαρακτηρίζει και τις πελατειακές σχέσεις, τα «δυο μέτρα και δυο σταθμά». Διορίστηκε να πληρώνεται από το δημόσιο ένας τύπος που είναι ενάντια στην επέκταση των δημόσιων δαπανών – αλλα για την δημιουργία της δικής του θέσης, και την επέκταση των δαπανών για αυτόν, ξαφνικά δεν μπόρεσε να δει το πρόβλημα και την αντίφαση ο καημένος. Οι άλλοι είναι έξοδα αλλα ο Δ. Γεωργιαδης, όμως, μπορεί να πιάνει έξτρα λεφτά από το δημόσιο που κατά τα αλλα πρέπει να πανί περικοπές; Και φυσικά δεν διεκδίκησε να πληρώνεται όπως και ένας στον ιδιωτικό τομέα. Το ότι ο ίδιος δεν φαίνεται να μπορεί να αναγνωρίσει την αντίφαση [και την ενδεχόμενη υποκρισία που εμπεριέχει] δεν απαλλάσσει την κυβέρνηση από την ευθύνη για τον διορισμό. Και τώρα θέλει και μόνιμο επίδομα για τις ημιμαθείς ανοησίες που αρθρώνει;  Όταν θα γίνονται έρευνες και δίκες για πραγματικά σκάνδαλα οι "Δρομολαξιες" για αυτήν τη διακυβέρνηση [ό,τι δίνεις, θα λάβεις], αυτός ο διορισμός, όπως και ό,ποιοι γίνουν για το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων, θα πρέπει να ελεγχθούν με βάση το πόθεν έσχες και τί συμφέροντα εκπροσωπούσαν. Δυο μέτρα και δυο σταθμά λέγεται.

  • Μήπως είναι ο Χάρης που φρόντιζε για την καθυστέρηση της εκταμίευσης της δόσης για να μπορεί να εκβιάζει την τοπική κοινωνία για τα συμφέροντα που θέλει να εξυπηρετήσει; Τελικά, είχαμε λεφτά μέχρι τον Φεβράρη, αλλά επουλούσαν μας λαφαζανιές ο Χάρης με τον Χάσικο το καλοτζαίρι. Τζαι τωρά επήεν ο Χάρης στο γιούρογκρουπ, τζαι ενώ τα δίκτυα των διαρροών του στα ΜΜΕ επαρουσιάσαν το σαν κάτι το δύσκολο τζαι το δραματικό – που ίσως να μας εγκρίναν- ξαφνικά ήρτεν είδηση ότι άρχισε η εκταμίευση της δόσης. Συμπέρασμα – το γιούρογκρπουπ δεν επολλοενδιαφέρετουν για το θέμα. Μαλλον ηθελε να περάσει ένας νόμος, όπως ήταν η συμφωνία με την τρόικα, τζαι ας τα εβρίσκαμεν δακάτω με αλλαγές, πλαίσια κλπ. Η κυβέρνηση τζαι ο Χάρης που εκπροσωπούν διαφορα συμφέροντα ήθελαν ειδικές αναφορές – οπότε ουσιαστικά έκαμναν την εικόνα πιο δύσκολη στο γιούρoγκρουπ για να μεν μας δοθεί η δόση τζαι να μπόρει να κλαίεται ο Χάρης για να εκβιάσει;  Να εμπλακεί και η βουλή στις διαπραγματεύσεις. Και αν ο κ. Αναστασιάδης θέλει να βελτιώσει την εικόνα, ας στείλει τον υιόν στο ξενοδοχείο. Στο κάτω κάτω χωρκανε κάποτε ελαλες τζαι για το «κοινωνικό κράτος»…

  • Η κυβέρνηση θα αναστείλει [ακυρώσει;] τη δημιουργία τερματικού [με δικαιολογία κάτι άλλο] για να πάει πίσω στις συνομιλίες, από όπου έφυγε γιατί η Τουρκία έβαζε το φυσικό αέριο στο τραπέζι; Και υποτίθεται δεν θα το καταλάβουμε; Ευτυχώς που ήταν οι προηγούμενοι και έκαναν την αρχική έρευνα και αδειοδότηση. Διαφορετικά θα περιμέναμε ακόμα αμερικανική άδεια για τις έρευνες. Συμβουλή της στήλης – κρατάτε το τερματικό, έστω και σαν προοπτική - είναι κάτι σαν την Αίγυπτο σε δύσκολους καιρούς..:)

  • Οι δικαστές μας και το ασυμβίβαστο: η ειλικρίνεια του κ. Νικολάτου, η παράσταση Πική-Κραμβή και η απόφαση για τις εκποιήσεις. «Σε ερώτηση.. του Π. Παπαγεωργίου, για τις αποκοπές των μισθών των δικαστών, οι οποίες δεν έγιναν αποδεκτές και υπήρξαν πρόσφυγες, οι οποίες εκδικάστηκαν από δικαστές, ο κ. Νικολάτος ανέφερε ότι κανένας δικαστής μέλος του Ανώτατου δεν ήταν διάδικος. Παραδέχθηκε, ωστόσο, ότι έμμεσα υπάρχει πρόβλημα…» [Χαραυγή 6/11/2014, σελ. 6]. Αν είναι να δούμε την ευαισθησία τέως δικαστών, να μας επιτρέψει ο κ. Νικολάτος να του υποδείξουμε ότι το δικαστικό σώμα δεν μπορεί να διεκδικεί ότι είναι υπεράνω της σύγκρουσης συμφερόντων. Να του υπενθυμίσουμε το αποκαλυπτικό θεάματα της επιτροπής Πική. Ο μεν κ. Καλλής κατανόησε την σύγκρουση συμφερόντων, αλλά όχι ο κ. Κραμβής. Όσο για την φαιδρή εικόνα του κ. Πική που καμώνονταν ότι δεν ήξερε τον νόμο, όταν τον διόριζαν και του έδιναν δημόσια οδηγίες [τις οποίες ενέκρινε με την σιωπή του] να διερευνήσει «πρώτα τον πρόεδρο», τί να πει κανείς; Είτε ο κ. Πικής δεν διάβασε το νόμο [δικαστής που αναλαμβάνει χωρίς να ξέρει την νομοθεσία;] , είτε ο κ. Πικής είχε «συμφέροντα» [τα οποία εκτός από οικονομικά, μπορεί να είναι και συμβολικά ή συναισθηματικά] να αφήσει το κοινό στη λανθασμένη εντύπωση οτι θα διερευνούσε τον πρόεδρο. Και τελικά, το ανακοίνωσε τον Αύγουστο – αφού πριν αποκάλυψε [μετά από 3 μήνες] ότι δεν μπορούσε ούτε τις τράπεζες να διερευνήσει. Υπάρχει άλλη εκδοχή;     Οι δικαστές είναι επίσης υπό διερεύνηση κ. Νικολάτο ως μέρος της ελίτ. Οι αποφάσεις τους για το δικό τους θέμα, συν οι αποφάσεις για τους πολυσυνταξιούχους, σε αντιδιαστολή με το νόμο για τις εκποιήσεις φαίνεται να ακολουθούν το εξής μοντέλο – ψηφίζουν ενάντια στη λιτότητα μόνο σε θέματα που αφορούν τους ίδιους [ως δικαστές] ή άτομα του κοινωνικό – οικονομικού τους στρώματος ως μέρος του περίγυρου της ελίτ της εξουσίας στην Κύπρο – όπως είναι και οι πολυσυνταξιουχοι. Ενώ αντίθετα για τους υπόλοιπους η δικαστική εξουσία φανηκε να ταυτίζεται με την προεδρική εξουσία στην επιβολή τιμωρητικων αποφάσεων, ή να διατηρεί για την δικαστική εξουσία το προνόμιο της απόφασης. Όμως, εδώ, η ευαισθησία για τα δικαιώματα του κάθε ατόμου λείπει. Για τους δικαστές και τους πολυσυνταξιούχους, η ισότητα ήταν καθολική και οριζόντια στο δικό τους κοινωνικό στρώμα. Αντίθετα, στους μικρομεσαίους και τους φτωχούς, στο θεμα των εκποιήσεων, εφαρμόστηκε η προστασία των επιχειρήσεων-τραπεζών σαν πρωταρχικό ζήτημα. Απέναντι στην πλειοψηφία των θυμάτων από τις πρακτικές τους, εφαρμόστηκε ένα κάθετο σχήμα, όπου οι δανειολήπτες αντιμετωπίζονται σαν μια αδιαμόρφωτη μάζα, την οποία ο νόμος θα τιμωρήσει αντί να προστατεύσει – άσχετα αν η αδυναμία τους να πληρώσουν πηγάζει ακριβώς από τις συνέπειες των πρακτικών των τραπεζών. Αντίθετα τους πολυσυνταξιούχους τους είδε σαν «εργαζόμενους» που κινδύνευαν να χάσουν μέρος από την περιουσία τους [τις συντάξεις από τον μισθό τους].

  • Κοίτα να δεις ποσά στον μαγικό κόσμο του κυπριακού ποδοσφαίρου - που ελέγχει η ΚΟΠ  των Κουτσοκούμνη και Κούμα – 2 εκατομμύρια σε στοίχημα. «Στο παρελθόν, από ένα και μόνο «ύποπτο» παιχνίδι, οι επιτήδειοι έβαλαν στην τσέπη πέραν των δυο εκατομμυρίων ευρώ! Θα «κωλώσουν»..;» [Φιλελεύθερος, sentragoal, σελ. 20, bomber]. Η συζήτηση αφορούσε ένα νέο κανονισμό της ΚΟΠ για «ύποπτα παιχνίδια». Στο μεταξύ συνεχίζεται η αποχή των οπαδών τζάι ας κλαίουνται διάφοροι. Σε λλίον μπορεί να οργανώνουν τζαι εκδηλώσεις μεταξύ τους οι οπαδοί  - άτε να δούμε τί θα κάμει η εξουσια/ελιτ της ΚΟΠ  που αλλάσσει όποτε θέλει/συμφέρει τους κανόνες, χαρίζει κριτήρια ή απειλεί, αν έχει απέναντι της τους οπαδούς-φιλάθλους που θα πάψουν να είναι απλά χειραγωγισιμες «μάζες».

  • Πρόταση για το διορισμό ποινικού ανακριτή στην περιβόητη υπόθεση Γιωρκάτζη προσανατολίζεται η Επιτροπή Θεσμών. Μάλιστα. Δέχουμαι – όι πως μας αρωτήσετε. Γίνεται όμως να εξεταστεί τζιαι η πιθανότητα διορισμού ποινικού ανακριτή για την ιλιγγιώδη αύξηση των μελών του ΔΣ της Κεντρικής, επίσης, όπως τζιαι τες διάφορες άλλες συγκρούσεις συμφερόντων αξιωματούχων του κράτους. Γίνεται; Αν θα λαλούμεν μηδενική ανοχή, να εν όντως μηδενική τζιαι όι επιλεκτική. Παίρνει σας;

  • Μήπως η υπόθεση Γιωρκάτζη σχετίζεται με τις δηλώσεις του Γενικού Εισαγγελέα ενώπιον της επιτροπής Οικονομικών της Βουλής, όταν είπε ότι η Κεντρική Τράπεζα ως εποπτική αρχή έχει υποχρέωση να προβεί σε έρευνες για εκείνα που αφορούν το Μηχανισμό Επείγουσας Παροχής Ρευστότητας, ΕΛΑ; Μήπως, λέω, μήπως, κάποιοι δεν θέλουν ή και εμποδίζουν τη διερεύνηση αυτής της περίπτωσης; Εννοείται, επειδή μπορεί να έχουν δική τους εμπλοκή;

  • Προφανώς, γίνεται πάρτι στες Κυπριακές Αερογραμμές τζιαι τούν’ τη φορά τετρακούβερτο. Σκέφτου δηλαδή, να μεν έσιει ομάδαν εργαζομένων που να μεν καταγγέλλει μεθοδεύσεις τζιαι μίζες τζιαι το φτιν των κυβερνώντων να μεν ιδρώννει. Τωρά ήρτεν ακόμα τζιαι το ΔΣ, το οποίο λαλεί ότι κρατείτε σε άγνοια για το τί συμβαίνει τζιαι θωρούν μεθόδευση. Ο Δ. Γεωργιάδης που επρότεινεν κράτος Πινοσέτ, εφάρμοσεν το ήδη όπως φαίνεται με τη συνοπαρτζιάν που τον εδιόρισεν.

  • Το πιο ωραίο από το θέμα των Κυπριακών Αερογραμμών που φυσικά δεν κυκλοφόρησε ιδιαίτερα ούτε του δόθηκε μεγάλη έκταση και σημασία, είναι ότι οι συντεχνίες καταγγείλουν τη διαδικασία που ακολουθείται για πώληση περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας στη Γενική Εισαγγελεία με επιχείρημα το ότι δεν γίνεται νόμιμα βάσει του εταιρεικού νόμου, αφού διεξάγεται από ένα μέτοχο και από διορισμένο αντί εκλελεγμένο Διοικητικό Συμβούλιο. Άτε με το καλό και στα δικαστήρια.

  • Εδκιάβαζα το δικαιολογητικό της Επιτροπής Ανάπτυξης Λάρνακας για να καθησυχάσουν τον κόσμο μετά τη .... μελέτη για τις περιβαλλοντικές και κοινωνικο-οικονομικές επιπτώσεις λόγω της βιομηχανοποίησης του λιμανιού. Νομίζω ότι εν θα ξαναχρειαστώ αποτρίχωση, πλέον. Ίδου: Ενόψει των ευρύτερων προβλημάτων που αντιμετωπίζει η κυπριακή οικονομία και ενόψει του γεγονότος ότι αυτή η προσπάθεια αφορά στις γεωτρήσεις για την εξόρυξη φυσικού αερίου, και εφόσον οι μελετητές έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν ελλοχεύουν ιδιαίτερα μεγάλοι κίνδυνοι, δεν υπάρχει λόγος να παρεμποδιστεί η χρήση του λιμανιού της Λάρνακας, για το καλώς νοούμενο εθνικό συμφέρον. Πρέπει να υποστηρίζεται η Λάρνακα, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις προέχει το εθνικό συμφέρον, με δεδομένα τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο τόπος, όπως τονίστηκε στη σύσκεψη. Δώστε προσοχή στο «ιδιαίτερα μεγάλοι κίνδυνοι». Ότι εν μεγάλοι, προφανώς, που τούτην τη φράσην, οι κίνδυνοι εν μεγάλοι. Αλλά εν πειράζει αν πεθάνουν τζιαι μερικές δεκάδες πλάσματα. Ούτε τωρά αν δεν θα μπορούν να τζιοιμηθούν ή αν αναπνέουν σκόνη για το υπόλοιπον της ζωής τους. Φτάννει να φκουν τα κάζια! Τα κάζια ότι τζιαι νά’ ναι!

  • Μιαν τζιαι ο Χάρης ξαναλαλεί για το πλεόνασμα ύψους 219,1 εκατ., να του ξαναπούμεν αντί να χαριεντίζεται να τα μοιράσει στους συνταξιούχους. Ντ’α εννά του μείνου τζιαι για περιχάρισμαν

  • Νομίζω το ανέκδοτο της βδομάδας το είπε ο ΥΠΑΜ. Ο κ. Φωκαΐδης εξελίσσεται σε μεγάλο χοραττατζή. «Οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας αποτελούν εγγύηση ασφάλειας και υπεράσπισης της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά και την ίδια ώρα και παράγοντας που συμβάλλει στη σταθερότητα και στην ειρήνη της ευρύτερης περιοχής». Δεν ξέρει, φαίνεται το ανέκδοτο με το μύρμηγκα και τον ελέφαντα. Ακόμα κι’ αν δεν το ξέρει, φαίνεται δεν ακούει ούτε τον πρόεδρο ούτε τους συναδέλφους τους. Αν είναι σε θέση οι ένοπλες δυνάμεις (τούτη η φράση θυμίζε Παπαδόπουλο κι Ιωαννίδη που δεν υπήρχε περίπτωση να εκφωνήσουν λόγο χωρίς αυτή η φράση να κυριαρχεί), τότε γιατί γίνεται τόσος ντόρος για τις πολιτικές και διπλωματικές ενέργειες της ΚΔ κατά των τουρκικών προκλήσεων και παραβίασης της κυπριακής ΑΟΖ; Η κυπριακή ΑΟΖ δεν αποτελεί μέρος της κυριαρχίας της ΚΔ; Η .... εγγύηση της κυριαρχίας της ΚΔ, που πάει σε αυτήν την περίπτωση κύριε Φωκαΐδη; Νομίζω, κάτσε λλίον τη μάππα χαμέ, γιατί τελευταίως, οι λόγοι και οι δηλώσεις δεν ..... σου βγαίνουν.

  • Απορρίφθηκαν οι προσφυγές στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για το κούρεμα. Η βάση της απόφασης, ενδιαφέρουσα. «Το Γιούρογκρουπ, δεν αποφάσισε. Το Γιούρογκρουπ απλώς συμφώνησε με τις αποφάσεις της κυπριακής Κυβέρνησης. Μετά την παρουσίαση από τις Αρχές της Κύπρου σχεδίων των πολιτικών τους, τα οποία επικροτήθηκαν θερμά από το Γιούρογκρουπ, συμφωνήθηκαν τα ακόλουθα…». Η απόφαση συμπληρώνεται από κάτι εξίσου ενδιαφέρον: «το Γιούρογκρουπ δεν αποτελεί σώμα, το οποίο μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις». Άρα αφού το γιούρογκρουπ, δεν είναι σώμα, άρα δεν μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις, τότε γιατί από αυτό εξαρτάται η εκάστοτε δόση; Η συγκεκριμένη απόφαση, μπορεί να μην ευνοεί τους καταθέτες που κουρεύτηκαν, ρίχνει φως, πάντως, σε νομικά ζητήματα που αφορούν το Γιούρογκρουπ και τη ρητορική γύρω από αυτό, όσον αφορά σε πολιτικές που εφαρμόστηκαν και εφαρμόζονται. Γιατί η οποιαδήποτε χώρα, νιώθει υπόλογη σε ένα μη θεσμό που δεν έχει καμία νομική υπόσταση; Ή μήπως, η εκάστοτε χώρα, ή καλύτερα οι κυβερνώντες της χρησιμοποιούν το Γιούρογκρουπ ως δικαιολογία – όπως άλλωστε προβάλλεται – για να μπορεί να εφαρμόσει τις πολιτικές που ούτως ή άλλως επιθυμεί να εφαρμόσει;

  • Ξεσκεπάστηκαν και οι προθέσεις του Γενικού Ελεγκτή, Οδυσσέα Μιχαηλίδη και του τόσου ζήλου του με τους οργανισμούς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Η ιδιωτικοποίηση της Ελεγκτικής Υπηρεσίας που εν μέρει ήδη προώθησε. Ακούσαμε από τον κ. Μιχαηλίδη ότι κάποιοι οργανισμοί δεν ελέγχθηκαν από το 1983 _σπόντα για τη Γιωρκάτζη; _και λόγω έλλειψης προσωπικού και συσσώρευσης όγκου υποθέσεων θα ανατεθεί στον ιδιωτικό τομέα ο οικονομικός έλεγχος 23 δήμων, 243 κοινοτικών συμβουλίων, 19 υδατικών έργων, συμβουλίων αποχετεύσεως, σχολικών εφορειών, ταμείων προνοίας και άλλων οργανισμών. Ε καλό, κύριε Μιχαηλίδη να κλείσει η Ελεγκτική Υπηρεσία και να ιδιωτικοποιηθεί εξ’ ολοκλήρου. Τί λόγο ύπαρξης θα έχει η Ελεγκτική Υπηρεσία, αν όλα αυτά δοθούν σε ιδιωτικές επιχειρίσης; Και μια τελευταία ερώτηση: Ποιός θεσμός και με ποιό τρόπο θα ελεγχθούν οι όροι κια οι διαδικασίες για αυτή την ανάθεση;

  • Ήρθαν οι Λευκαρίτιδες, μετά που κόπασε ο σάλος με την παιδοφιλία, για να μας πει ο «μεγαλοεπιχειρηματίας και μεγαλομέτοχος της πετρελαϊκής εταιρείας Πετρολίνα» κ. Μάριος Λευκαρίτης να μας πει «χωρίς την  τρόικα δεν θα γινόταν τίποτα» - ε νναι ήνταλως ήταν να τρών τύποι σαν και τους λόγους σας κ. Λευκαρίτη να τρων ακόμα παραπάνω, έν’ νναιν;

  • Τη βδομάδα που πέρασε, η επιτροπή οικονομικών της βουλής συζήτησε το θέμα των μαζικών επιστολών προς δανειολήπτες και εγγυητές που αποστέλλουν οι τράπεζες, όπως και το ότι τράπεζες δεν αναποκρίνονται σε αιτήματα δανειοληπτών για αναδιάρθρωση των δανείων τους. Και που κατέληξε η κοινοβουλευτική επιτροπή οικονομκών μετά την πληροφόρηση της οποίας έτυχε από την Κεντρική Τράπεζα, την Νομική Υπηρεσία και το Σύνδεσμο Τραπεζών, ότι η ίδια η Κεντρική Τράπεζα ζήτησε από τα χρηματοπιστωτικά Ιδρύματα «να ενημερώσουν τους δανειολήπτες, τους εγγυητές και όλους τους ενδιαφερόμενους σχετικά με τις απαιτήσεις που έχουν να αντιμετωπίσουν». Διερωτόμαστε, αν τις ίδιες επιστολές έλαβαν και οι μεγαλο-οφειλέτες των τραπεζών και κυρίως οι τα πρώην μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων των τραπεζών που έκοβαν και έραβαν δάνεια για τον εαυτό τους χωρίς εξασφαλίσεις. Και κατά πόσον, με την ίδια λογική, δεν θα ήταν δόκιμο και οι μικρο-οφειλέτες να αρχίσουν να βομβαρδίζουν τις τράπεζες σχετικά με τις «απαιτήσεις που έχουν να αντιμετωπίσουν» μετά το φέσωμα για τη σωτηρία τους; Οι μικρο-οφειλέτες – αποδεδειγμένα πλέον αποτελούν το μικρότερο ποσοστό όσων διαθέτουν Μη Εξυπηρετούμενα Δάνεια- δεν έχουν να τους δεσμεύει κανένας κώδικας δεοντολογίας, ενώ οι τράπεζες ήδη παραβιάζουν κατά κόρον και κατ’ επανάληψη το δικό τους.

  • Οι τράπεζες, φέρονται να αρνούνται να δώσουν στη βουλή τα στοιχεία που είναι αναγκαία για να οριστούν το ανώτατο ποσό αξίας της ενυπόθηκης κύρις κατοικίας και άλλοι παράμετροι, όπως τα αριθμητικά στοιχεία σε σχέση με τον αντίκτυπο στους ισολογισμούς και τις κεφαλαιακές ανάγκες τους, ώστε να καθοριστούν οι όροι και το διάστημα για προστασία της κύριας κατοικίας στο πλαίσιο αφερεγγυότητας. Οι τράπεζες διακηρύττουν, αναφέρει δημοσίευμα, ότι θέλουν να δώσουν τα στοιχεία αυτά μόνο στην τρόικα και δεν συζητούν κάτι διαφορετικό. Λοιπόν, κυρίες και κύριοι βουλευτές, ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. Οι τράπεζες τις οποίες σώσατε με επαχθή μέτρα για το λαό, έρχονται τώρα να υποσκάψουν με αυτό τον τρόπο την «κυριαρχία» (λέξη της μόδας της τελευταίες μέρες) του κράτους αψηφώντας τις εξουσίες σας. Τί θα κάνετε γι’ αυτό; Ή μήπως θα ακολουθήσετε τη λογική του ΥΠΑΜ για το αξιόμαχο της Εθνικής Φρουράς που θα προστατεύσει την κυριαρχία του κράτους, κατά των τραπεζών στη συγκεκριμένη περίπτωση;

  • Τελικά οι Μπουλούτας, Βγενόπουλος, Κουννής και Λαϊκή, δεν ξεμπέρδεψαν με την πρόσφατη απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου για απαλλαγή τους. Προχωρά έφεση σε αυτή την απόφαση και ίσως δούμε ενδιαφέροντα πράγματα σε αυτή τη διαδικασία.

  • Η στατιστική, εν καταλάβει που θαύματα φαίνεται. Ούτε που δηλώσεις για οικονομικά θαύματα τζιαι θεαματικές αναπτύξεις. Η στατιστική ξεκινά να γίνεται σαν τον απλόν τον κόσμο που βιώνει τζιαι γι’ αυτόν ούτε ακούει, ούτε πιστεύκει. Για 16ο συνεχόμενο μήνα ο αποπληθωρισμός εσημείωσεν αύξηση, ιδιαίτερα σε φρούτα τζιαι λαχανικά, είδη ένδυσης τζιαι υπόδυσης, στο ηλεκτρικό ρεύμα τζιαι στα δίδακτρα σχολών τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Τούτο σημαίνει ότι ο κόσμος δεν ξοδεύκει για τα πιο πάνω προϊόντα, προφανώς γιατί εν κρατεί να ξοδέψει. Άμαν αποφεύκεται ή εν αδύνατη η κυκλοφορίας χρήματος στα πιο πάνω είδη, γίνεται κατανοητή η πραγματική κατάσταση

  • Η εφημερίδα Deutsche Welle δημοσίευσε σε άρθρο της αποτελέσματα μελέτης για το ΔΝΤ σύμφωνα με την οποία το τελευταίο χαρακτηρίζεται αναποτελεσματικό στη διαχείριση κρίσεων αφού οι συστάσεις του επέτειναν τη κρίση στην ευρωζώνη. Μάλιστα, σημειώνεται ότι η κρίση, μάλλον έσωσε το ΔΝΤ αφού του πριν από το 2007/2008 αναγκαζόταν να κάνει εξοικονομήσεις, μιας και καμία χώρα δεν έκανε χρήση δανείων και η πορεία της οικονομίας ήταν σταθερή, ενώ από το 2008 μέχρι τ 2013 η χρηματοδοτική του βάση τετραπλασιάστηκε! Αυτά για να έχουμεν το νου μας, όταν βλέπουμε στον ουρανό τα βεγγαλικά μυθοποίησης.

  • Είπεν το τζιαι έκαμεν το ο δικηγόρος υπεράσπισης του κατηγορούμενου για την υπόθεσην της Παλώδκιας! Εξεκίνησεν με την κατάθεση λίστα με τέσσερα ονόματα δημόσιων προσώπων, επώνυμων πελατών του «Ναού της Αφροδίτης». Ε μιας τζιαι το δικαστήριο εθεώρησε ότι «η δημοσιότητα της δίκης αποτελεία μια από τις θεμελιώδεις αρχές του δικαστικού μας συστήματος, καθώς εξασφαλίζεται διαφάνεια και εντατικοποιείται η ευθύνη των δικαστών», αναμένουμεν που το δικαστήριο τη δημοσιοποίηση της λίστας ακριβώς για λόγους διαφάνειας τζιαι εντατικοποίησης της ευθύνης των δικαστών. Ε; Διότι μπορεί να δημοσιοποιήθηκαν κάποια ονόματα όπως του πρώην Γενικού Εισαγγελέα Πέτρου Κληρίδη, του πρώην Υπουργού Δικαιοσύνης Νίκου Κόσιη, του κοινοτάρχη Παλώδιας και άλλων αξιωματούχων (http://www.tothemaonline.com/protoselido/autoi-axiomatoukhoi-iskhurizetai-uperaspise.html), η δημοσίευση όμως ήρθε από ένα ηλεκτρονικό μέσο και όχι με επίσημη ανακοίνωση της δικαιοσύνης. Επομένως, αν όντως εφαρμόζουν τα όσα είπαν στο δικαστήριο, μπόρουν και να το αποδείξουν. Έτσι για να σταθούν στον πούντον τους, αλλά και να αποκαταστήσουν τους σοβαρούς πόντους που έχασε το δικαστικό σύστημα μετά τη γνωμάτευση του Ανωτάτου για τις εκποιήσεις που ήρθε σαν το κερασάκι στην τούρτα, αφότου προηγήθηκε η εξ’ ίσου κατακριτέα απόφαση για τις πολλαπλές συντάξεις.

  • Η ατάκα του Σωκρατάκη για την βδομάδα που πέρασε και ακόμα ηχεί στα αυτία μου: «Άλλη η δουλειά της Βουλής, άλλη η δουλειά της Κυβέρνησης. Θα έχουμε κυβερνώσα Βουλή; Δεν είναι αυτό το επιδιωκόμενο γι` αυτό θα πρέπει η Βουλή να ενημερώνεται και στα πλαίσια της άσκησης του κοινοβουλευτικού ελέγχου θα μπορεί να ελέγχει την Κυβέρνηση. Ο καθένας με το ρόλο του, ο καθείς όπου ετάχθη». Αυτή η αναφορά προβλήθηκε σαν επιχείρημα για να δικαιολογήσει την τροποίηση της νομοθεσία για την εκμετάλλευσης της κρατικής γης, ώστε το Υπουργικό Συμβούλιο με μια απόφασή του να μπορεί να κόψει και να ράψει χωρίς εμπόδια και άγχη. Φυσικά, αυτό διευκολύνει κατ’ αρχήν το γνωστό φιλέτο της Γεροσκήπου που προωθεί προς «ανάπτυξη» με ιδιωτικές παραλίες, δημιουργία τεχνητών – ιδιωτικών – νησιών, ιδιωτικά λιμανάκια και διάφορα άλλα ιδιωτικά ο γνωστός σε όλους Αρχ. Βου. Μπορεί όμως σε κατοπινό στάδια να χρησιμοποιηθεί και με οποιοδήποτε άλλο τρόπο θεωρήσει ότι του καπνίσει το υπουργικό. Η βουλή, άλλοι τούτοι, ως μόνη έννοια είχαν τον κατάλογο με τα τεμάχια της κρατικής γης που προτίθεται η κυβέρνηση να παραχωρήσει στην Κεντρική Τράπεζα για όσα της χρωστεί. Ο κατάλογος εν το θέμα, ας πούμεν; Το ότι δημόσια περιουσία, άρα του κόσμου ούλλου, θα παραχωρείται κατά το δοκούν του Υπουργικού Συμβουλίου, όπου και όπως θέλει χωρίς καμιά απολύτως λογοδοσία, έλεγχο και επίπτωση, δεν μας πειράζει; Και το δικό μας όφελος, ως πολίτες, ποιό θα είναι αν ο Χα. ας πούμε πιάσει κανέναν ακόμα κομμάτι για τον πεθερόν του ή ο Αρχ.Βου προωθήσει κι’ άλλες «αναπτύξεις» με το λαϊκόν οβολός του «ποιμνίου» της Κυριακής;

  • Ώστε είναι και δικαστικά πλέον τεκμηριωμένο ότι η απόφαση για το κούρεμα πάρθηκε στην Κύπρο; Μια μικρή αλλά σημαντική λεπτομέρεια που και πάλι τέθηκε στο περιθώριο γιατί δεν βολεύει; Η απόφαση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου σε σχέση με την προσφυγή για το κούρεμα, λέει κάτι με σαφήνεια – ότι το κούρεμα αποφασίστηκε στην Κύπρο. Βέβαια, το βάρος της ευθύνης για εκείνη την συγκάλυψη που μετέθετε την γνώση για το θέμα πριν τις 15 Μαρτίου και την ευθύνη για τις αποφάσεις μετά, δεν βαραίνει μόνο την κυβέρνηση, αλλά και όσους έπαιξαν εκείνο το παιχνίδι της λογοκρισίας και της μετατόπισης το 2013. Και τέτοιες στιγμές δεν φεύγουν εύκολα. Παραμένουν σαν τάτσες – που όχι μόνο θα θυμίζουν την στάση μερικών τότε, αλλά και που τους υποχρεώνει να κάνουν ότι δεν βλέπουν, καθώς η πραγματικότητα θα επανέρχεται και θα τους θυμίζει τι έκαναν τότε. Οπότε πώς να τολμήσουν μερικοί/ες να σχολιάσουν την προέκταση;



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου