1 Νοε 2014

Ο Χριστοδούλου πήγε φυλακή για φοροδιαφυγή – αυτό σημαίνει ότι θα εφαρμοστεί το πρότυπο και στους υπόλοιπους φοροφυγάδες των εκατομμυρίων Ή το θέαμα ήταν απλώς σκόνη στα μάτια για να ξεχαστούν οι εκδότες, οι μεγαλοδικηγόροι κοκ;



Όταν η ελίτ ρίχνει αίμα στην αρένα για να κατευνάσει το πλήθος
Η θεαματική πτώση του κ. Χ. Χριστοδούλου θα ήταν σίγουρα απρόσμενη και για τον ίδιο. Ενώ περπατούσε στο όριο του γκρεμού, έκανε τις ίδιες μηχανικές κινήσεις, έλεγε τα ίδια κλισέ με τα οποία για χρόνια συγκάλυπτε ότι έκανε και προωθούσε τον εαυτό του. Αλλά αυτήν τη φορά δεν εκτίμησε σωστά. Υπάρχει οργή στην κοινωνία και παρά την εναγώνια προσπάθεια των ΜΜΕ από το 2011 να κρατήσουν την προσοχή μακριά από τις τράπεζες, η πραγματικότητα, αλλά και συνειδητοποίηση των δεδομένων από το κοινό μέσα από εναλλακτικές μορφές δημόσιας σφαίρας, οδήγησαν τελικά στην πίεση από τα κάτω. Σε αυτό το πλαίσιο, η εξουσία [διάφορων μορφών- θεαματική, αλλά και δικαστική] φαίνεται ότι αποφάσισε να ρίξει στην αρένα «αίμα». Έτσι, μετά το φιάσκο των εκβιασμών για τις εκποιήσεις, όπου η κυβέρνηση αναγκάστηκε να αναδιπλωθεί, καθώς η δημόσια οργή εστίαζε στους μεγάλο-οφειλέτες, φαίνεται ότι αποφασίστηκε να χρησιμοποιηθεί η μέθοδος του «κατακλυσμού της πληροφορίας», όπως και με τις εκροές – άμα τα ρίξεις όλα ανακατεμένα, θα σύγχυσης την εικόνα. Μέχρι παρακάτω. Έτσι, εστιάστηκε η υπόθεση στην Αρίστο, μεγάλο-οφειλέτης και μεγαλοπαράγοντας των τραπεζών, αλλά βέβαια το θέμα έπεσε σε [συγκριτικά] μικρό-παράπτωμα για το πράσινο σε κάποιο διαχωρισμό οικοπέδων στην Πάφο. Από εκεί η εστίαση πήγε στις απειλές μέσω ενός sms για να καταλήξει στον Βέργα - και ενδεικτικά ο μάρτυρας της εισαγγελίας στην δίκη για τη Δρομολαξιά, φέρεται να έκανε ακριβώς το ίδιο, απειλησε δημοσιογράφο. Αλλά εκεί τον υπερασπίστηκε και ο αστυνομικός υπεύθυνος. Και το θέμα προχώρησε στο αποχετευτικό, τη συναυλία τάδε κλπ – μακριά από τις τράπεζες και τους μεγαλο-οφειλέτες. Σε αυτό το πλαίσιο, όμως, έπεσε και η κατάληξη της δίκης του κ. Χριστοδούλου.

Ο Χριστόδουλος στην κοσμάρα του – ήθελε να πει «αυτά κάνει η μισή ελίτ» αλλά το κοινό άκουσε καλά και ήξερε ποιόν έβλεπε
Έκανε σαφώς κακή εκτίμηση – η δήλωση του «το κάνει η μισή Κύπρος» θα μπορούσε και να σημαίνει, αυτό είναι αποτέλεσμα μιας κόντρας με τον εκδότη του Πολίτη, τον οποίο διερεύνησε για φοροδιαφυγή. Άρα το κάνει, όχι η μισή Κύπρος, αλλά η μίση ελίτ. Αλλά, φυσικά, δεν τολμούν να τα βάλουν με ένα εκδότη. Σε ένα πρωτοσέλιδο το 2012, ο Φιλελεύθερος μας πληροφορούσε ότι στη λίστα των μεγάλων φοροφυγάδων [αυτών που δεν πληρώνουν δηλαδή] είναι  και μεγάλο-δικηγόροι. Αλλά εκεί λειτουργεί πάντα το απόρρητο. Και όταν κάτω από την πίεση του κοινού, η προηγούμενη κυβέρνηση πήρε στη βουλή νομοσχέδιο για δημοσιοποίηση ονομάτων φοροφυγάδων, η τότε κυβερνώσα βουλή το απέρριψε και τα ΜΜΕ δεν είπαν λέξη. Οπότε είχε δίκαιο ο Χριστόδουλος – τόσους άλλους τους συγκάλυπταν, γιατί όχι και τον ίδιο. Και πρέπει να ένοιωσε και την αβάστακτη υποκρισία των πρωτοσέλιδων. Αυτοί που κρύβουν τους άλλους, εστίασαν πάνω του. Κάποιος έπρεπε να είναι το θέμα, μπας και ξεθυμάνει το κοινό.

Και η δεύτερη βλακεία: η υπενθύμιση ότι είναι παιδί των πελατειακών σχέσεων της Δεξιάς
Αλλά ο Χριστόδουλος έκανε ακόμα μια βλακεία. Δεν τον έφτανε ότι θύμισε στο κοινό ότι είναι μέλος μιας ελίτ που δεν τηρεί την νομοθεσία, όταν πρόκειται για τα συμφέροντα της, προχώρησε να επικαλεστεί τους παράγοντες για τους οποίους ανελίχθηκε. Ότι ήταν στην ΕΟΚΑ. Ότι δηλαδή μετά την ΕΟΚΑ όσοι είχαν πρόσβαση σε μερικούς όπως τον Γιωρκάτζη έπαιρναν προαγωγές, και τελικά επί Κληρίδη βρήκαν όλες τις καρέκλες έτοιμες και στην εκτελεστική εξουσία – έγινε και υπουργός εσωτερικών και οικονομικών. Και τελικά, διοικητής της Κεντρικής. Και βολικά άλλαξε και στρατόπεδο το 2004 και ταυτίστηκε με το Τάσσο, και τον αρχιεπίσκοπο περισσότερο. Έβγαζε και βιβλία ενάντια στην ομοσπονδία. Ο Χριστόδουλος με την ΕΟΚΑ θύμισε ακριβώς ότι ήταν έκφραση ενός κατεστημένου που κτίστηκε στις πελατειακές σχέσεις, και στο βόλεμα των ημετέρων. Το έριξαν στην αρένα για «αίμα», γιατί σε αυτόν τον κόσμο μερικοί είναι αναλώσιμοι για να γλιτώσουν οι άλλοι. Ο αρχιεπίσκοπος που του εξέδιδε το βιβλίο, όσοι το λιβάνιζαν τώρα, έκαναν ότι δεν καταλάβαιναν.

Ποιοί φοβούνται να δουν τί έλεγαν από το 2006 μέχρι το 2010 για τον Βγενόπουλο
Όσο για την σχέση με τον Βγενόπουλο, που ήταν στο background πέρα από τα θεάματα, όλοι ξέρουν ότι ο Βγενόπουλος ήρθε όπως ο Ross τώρα στην Τράπεζα Κύπρου. Όχι μόνο εξαγόρασε τα ΜΜΕ, όπως ήταν η  πρακτική του σύμφωνα και με τότε συνεργάτες του, αλλά ο καθένας μπορεί να κρίνει και τα ΜΜΕ και τους πολιτικούς, όταν ο Βγενόπουλος απειλούσε να μεταφέρει την έδρα της Λαϊκής στην Ελλάδα το 2009. Από τον Μάιο μέχρι τον Ιούλιο υπήρχε μια ενδιαφέρουσα υστερία να πειστεί ο Βγενόπουλος να μείνει, με αποκορύφωμα την συνεδρία της Βουλής τον Ιούλιο. Λίγοι τότε επέκριναν τον Βγενόπουλο. Υπήρξαν κραυγαλέα σιωπές. Σύμφωνα με τον Φιλελεύθερο λ.χ. μόνο το ΑΚΕΛ και το ΔΗΚΟ διαμαρτυρήθηκαν για την στάση του στη Βουλή – οι μεν, της αριστεράς, ίσως λόγω καχυποψίας με τις τράπεζες όπως τους κατηγορούσε τότε ο Αβέρωφ και το ΔΗΚΟ γιατί η διαφοροποίηση των σχέσεων του δικηγορικού γραφείου Τ. Παπαδόπουλου [κάποτε ήταν το μοναδικό] με την ΛΑΙΚΗ, να είχαν και την επίπτωση τους. Πάντως αρνητικές εικόνες για τον Βγενοπουλο, δεν κυκλοφορούσε στα πρωτοσέλιδα.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου