1 Νοε 2014

Ποιός τελικά διέρρευσε τα πρακτικά της ΕΚΤ; Οι διαρροές από την Κεντρική ως σύμπτωμα διαπλοκής: όταν παραβιάζονται οι νόμοι και οι βασικοί ύποπτοι κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν τη σύγκρουση συμφερόντων


Η διοχέτευση των πρακτικών των συνεδριάσεων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας σε δημοσιογράφο των New York Times εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται με την ίδια ένοχη σιωπή, όπως και άλλες παράδοξες διαρροές από την κυπριακή Κεντρική Τράπεζα. Αυτές οι διαρροές δεν είναι απλώς διοχέτευση πληροφοριών: όσον αφορά στην Κεντρική Τράπεζα, οι πληροφορίες είναι όντως «χρήμα», αφού αφορούν στοιχεία τα οποία παρέχουν πλεονεκτήματα, σε όσους έχουν πρόσβαση σε αυτά: αν λ.χ. είναι τράπεζες για το πώς θα κινηθούν, αφού τα στοιχεία μπορεί να την πληροφορήσουν για τις κινήσεις του υποτιθέμενου ανεξάρτητου επόπτη, αν είναι πολιτικοί ή άλλοι οι εμπλεκόμενοι, οι πληροφορίες-στοιχεία μπορεί να είναι χρήσιμες για εκβιασμούς ή άλλες ανάλογες κινήσεις. Η διαρροή λ.χ. πρακτικών από τον Μάιο του 2012, ακριβώς δηλαδή, όταν τελείωσε η θητεία του Α. Ορφανίδη, ήταν ένα χαρακτηριστικό δείγμα της χρήσης των πληροφοριών για κατασκευή πολιτικών θεαμάτων. Με δεδομένο ότι ο ό,ποιος είχε το αρχείο των πρακτικών, μπορούσε να διαρρεύσει και προβληματικές πληροφορίες για τον κ. Ορφανίδη, η μη-δημοσίευση πρακτικών πριν τον Μάιο του 2012, ήταν μια βολική πολιτική πράξη. Όμως, η διαρροή αυτή καθ΄αυτή ήταν και κάτι σαφώς παράνομο. Κάποιοι παραβίαζαν το νόμο για να ευκολύνουν μερικούς ή για να κατασκευάσουν θεάματα σε βάρος άλλων.

Η εμπειρία του 2013: οι διαρροές από την Κεντρική προωθούσαν πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα ή πώς οι πληροφορίες είναι όπλα σε ένα πόλεμο συμφερόντων στον οποίο μέρος της νομικής υπηρεσίας δεν φαίνεται να είναι πια ουδέτερος ερευνητής, αλλά και το ίδιο ύποπτο
Το πρόβλημα, κατά συνέπεια, έχει να κάνει και με το αν η κυπριακή Κεντρική Τράπεζα είναι ένας ανεξάρτητος θεσμός ή αν μερικοί υπάλληλοι ή αξιωματούχοι για ίδιον όφελος [χρηματικό ή άλλο] διοχετεύουν επιλεκτικά πληροφορίες, τις οποίες το Δημόσιο χαρακτηρίζει ως απόρρητες. Έχει, όμως, να κάνει και με το γεγονός ότι οι νομικές αρχές της πολιτείας, με βάση την πρόσφατη εμπειρία, δεν φαίνονται να είναι ουδέτερες αλλά, κατά κάποιο τρόπο, να εμπλέκονται σε αυτές τις διαδικασίες επιλεκτικής διαρροής ή λογοκρισίας πληροφοριών. Όταν λ.χ. ο βοηθός Γενικός Εισαγγελέας, ο κ. Ρ. Ερωτοκρίτου, κλήθηκε, το φθινόπωρο του 2013, από τον τότε διοικητή της Κεντρικής να διερευνήσει ποιοί διέρρεαν παραπλανητικά αποσπάσματα από έγγραφα της Κεντρικής Τράπεζας, ο εκπρόσωπος της πολιτείας φάνηκε να προτιμά να βοηθησεί τους αντίπαλους του κ. Δημητριάδη, αντί να διερευνήσει την παράνομη διαρροή εγγράφων. Σε εκείνη την περίπτωση είναι είδος «βαθέως κράτους» στην Κεντρική φάνηκε να είχε ξεκινήσει, σε συντονισμό με ΜΜΕ και την κυβέρνηση, ένα πόλεμο ενάντια στον κ. Δημητριάδη. Ο στόχος εκείνου του πολέμου ήταν σαφής και δεν ήταν απλώς πολιτικός [ η ανάγκη του προεδρικού λ.χ. να εξορκίσει την υπόθεση Λούτσιου] – ήταν και βαθύτατα οικονομικός: ο κ. Δημητριάδης είχε εισηγηθεί το διαχωρισμό της Τράπεζας Κύπρου σε καλή και κακή τράπεζα, και αυτό σήμαινε οικονομικές απώλειες για μεγάλα συμφέροντα. Αυτά ακριβώς τα συμφέροντα φαίνεται ότι κινητοποίησαν την εκστρατεία εναντίον του – και έτσι η Νομκή Υπηρεσία αντί να στηρίξει την προσπάθεια για εξυγίανση του τραπεζιτικού τομέα, φάνηκε να συμπεριφέρεται ως υποστηρικτής του μηχανισμού υπονόμευσης της προσπάθειας. Όταν αναλογιστεί κανείς ότι η τελευταία φάση της εκστρατείας ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2012, όταν ο κ. Δημητριάδης επέμενε να γίνει έλεγχος για σύγκρουση συμφερόντων στο διορισμό μελών του ΔΣ της Τράπεζας Κύπρου, τότε είναι εμφανές οτι υπήρχαν σαφή συμφέροντα μερικών στην υπονόμευση της θέσης του. Οι διαρροές, λοιπόν, δεν ήταν απλώς παροχή κάποιων πληροφοριών. Ήταν σκόπιμη υπονόμευση της ανεξαρτησίας της Κεντρικής για να μπορέσει η εκτελεστική εξουσία και συγκεκριμένα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα να προωθήσουν συγκεκριμένους διορισμούς και πολιτικές στην Τράπεζα Κύπρου. Και σε εκείνη τη συγκυρία η Γενική Εισαγγελία, έστω ο βοηθός, φάνηκε να ταυτίζεται με την επίθεση στην ανεξαρτησία του θεσμού.

Κρύβωντας στοιχεία ιδιωτικών συμφερόντων, ενώ διαρρέονται απόρρητα του Δημοσίου: Η σιωπή για την απόσπαση του σκληρού δίσκου του Ορφανίδη και η περίπτωση των «εξαφανισμένων»/διαγραμμένων ήμεηλ του κ. Πατσαλίδη που πάει και για ΔΣ στην τράπεζα
Ακόμα και αν το δει κάποιος συγκριτικά, η διαπλοκή που εκφράζεται με την επιλεκτική διαρροή στοιχείων, είναι εντυπωσιακή. Όσον αφορά στην Κεντρική Τραπεζα υπάρχουν δυο ειδών στοιχεία, τα οποία έχουν λογοκριθεί – και το θέμα έχει γνωστοποιηθεί στη Δημόσια Σφαίρα, αλλά η Νομική Υπηρεσία απλώς κάνει ότι δεν ακούει μέχρι τώρα. Το ένα αφορά στην γνωστή υπόθεση του σκληρού δίσκου του υπολογιστή του του κ. Ορφανίδη όταν ηταν  διοικητής της Κεντρικής,. Η απόκρυψη στοιχείων από έρευνα, αλλά και η μετακίνηση τους εκτός Κεντρικής [ η διαρροή δηλαδή και πάλι] συνιστά μια σαφή  προσπάθεια συγκάλυψης στοιχείων – αναφορών, δηλαδή, σε στοιχεία, αλλά και για τις ενδεχόμενες σχέσεις του κ. Ορφανίδη με διάφορους πολιτικούς ή οικονομικούς παράγοντες. Σε εκείνη την υπόθεση, αντίθετα με τις παραπλανητικές διαρροές για τον κ. Δημητριάδη, το φθινοπωρο του 2013, τα ΜΜΕ δεν εστίασαν. Προφανώς, ο μεν κ. Δημητριάδης ενοχλούσε με τις έρευνες και την επιμονή του για αποφυγή της σύγκρουσης συμφερόντων. Από την άλλη, φαίνεται οτι οι σχέσεις του κ. Ορφανίδη με διάφορους, και τα ενδεχόμενα ζητήματα διαπλοκής, ήταν θέματα που έπρεπε να συγκαλυφθούν.

Μια ακόμα κραυγαλέα υπόθεση, η οποία χρειάζεται περαιτέρω εστίαση, είναι αυτή του κ. Πατσαλίδη. Ο συγκεκριμενος εργαζόμενος στην Τράπεζα Κύπρου βρέθηκε, σύμφωνα με πληροφορίες που κυκλοφορήσαν, να έχει μια περίεργη στιγμή «Ορφανίδη» στην κατάσταση των email του: ενώ ο υπολογιστής του είχε μια σταθερή καταγραφή email, ξαφνικά, τα email σταμάτησαν να υπάρχουν, λες και για ανεξιχνίαστους λόγους σβήστηκαν, γύρω από τους μήνες όπου αγοράστηκαν τα ελληνικά ομόλογα το 2009-10. Ο κ. Πατσαλίδης δεν έδωσε ποτέ ικανοποιητική εξήγηση για την παράδοξη εξαφάνιση των email. Αλλά, όχι μόνο δεν προχώρησε καμιά έρευνα – αλλά, τί έκπληξη, τώρα προωθείται στο ΔΣ της Τράπεζας Κύπρου. Φαίνεται ότι μερικές πληροφορίες εξαφανίζονται βολικά και όσοι το κάνουν, όχι μονο δεν τιμωρούνται, αλλά αντίθετα.. Έστω και αν οι υπό διερεύνηση πράξεις, μπορεί να οδήγησαν τη χώρα στην κρίση.

Αν έγινε η διαρροή από την Κεντρική…
Αξίζει, λοιπόν, να δει κάποιος ποιοί μπορεί επιλεκτικά να διέρρευσαν τις πληροφορίες για τα πρακτικά της ΕΚΤ. Όπως σημειώθηκε και σε προηγούμενο άρθρο, η συγκυρία [επερχόμενη δίκη Ορφανίδη για τα αξιόγραφα] αλλά και η επιλεκτική αποκοπή των πρακτικών πριν το Μάιο του 2012, δείχνουν «σκιά» Ορφανίδη. Όμως, το θέμα είναι από πού διέρρευσαν. Η έρευνα μας κατάληξε σε δυο πιθανές πηγές διαρροής: η μια είναι φυσικά η Κεντρική Τράπεζα. Είναι δύσκολο να εστιάσει κάποιος στο ποιός/α έκανε την διαρροή, αλλά αν διερευνηθεί η εσωτερική οργάνωση της τράπεζας θα εστιάσει αναπόφευκτα στα άτομα τα οποία φέρεται να είχαν ευθύνη για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις επί Α. Ορφανίδη, η ίσως  και τα οποία, επανήλθαν [όπως και διάφοροι άλλοι  - λ.χ. η επίμαχη γραμματέας] επι Χ. Γιωρκάτζη. Το πρόβλημα με αυτήν την εκδοχή είναι ο βαθμός στον οποίο θα αναλάμβανε τέτοιο ρίσκο μια λ.χ. υπάλληλος έστω και αν είχε πολύ καλές σχέσεις με τον κ. Ορφανίδη. Ιδιαίτερα αν είναι άτομο που θέλει να δίνει την εικόνα αυστηρότητας στην τήρηση των κανονισμών – και σε ένα θεσμό με δεδομένους, υποτίθεται κανόνες, και σε ένα θέμα που εμπλέκει και την ανώτερη αρχή της ΕΚΤ.  

Αλλά είναι πιθανόν η διαρροή έγινε από κάποιο δίκτυο το οποίο είναι στη διάθεση μηχανισμών της πολιτικής εξουσίας

Η άλλη ενδεχόμενη πηγή διαρροής, μπορεί να είναι κάποιο δίκτυο εκτός Κεντρικής που έχει σχέση με συγκεκριμένα συμφέροντα. Ίσως μερίδας του κυβερνώντος κόμματος, ίσως και άλλων. Κατά τη διάρκεια των ερευνών, και για να ασκηθεί πίεση στον κ. Δημητριάδη, φαίνεται ότι είχαν ζητηθεί και στοιχεία της ΕΚΤ από την αστυνομία – ενδεχομένως και πάλι με οδηγίες από την Γενική Εισαγγελία. Το τι παραδόθηκε είναι σημαντικό – οι πληροφορίες λένε ότι παραδόθηκαν οι αποφάσεις της ΕΚΤ και όχι τα πρακτικά, αλλα με δεδομένη την πολλαπλή μορφή εξουσίας στην Κεντρική μετά το διορισμό του νέου ΔΣ  το καλοκαίρι του 2013 (που καθόρισε και το πλαίσιο των διαρροών το φθινόπωρο του 2013 κλπ) το τι ζητήθηκε, τι δόθηκε, και τι διέρρευσε μόνο η αστυνομία μπορεί να το επιβεβαιώσει. Αν με κάποιο τρόπο τα πρακτικά έφυγαν από την Κεντρική τότε είναι πιθανό ότι ένα δίκτυο με συγκεκριμένα συμφέροντα, τα διέρρευσαν. Σε αυτό το δίκτυο υπάρχουν ενδεχομένως και άτομα, τα οποία θα ήθελαν να προσφέρουν συγκάλυψη στον κ. Ορφανίδη ως επιστροφή υπηρεσιών αλλά ενδεχομένως και για να κρατήσει το στόμα του κλειστό – για όσα ίσως είναι καταγεγραμμένα στο σκληρό δίσκο, που μετακίνησε από το υπολογιστή του στην Κεντρική είναι ένα πιθανό κίνητρο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου