8 Νοε 2014

Το «ξεπούλημα» της περιουσίας μας, ως πολιτών που συγκροτούν το κυπριακό Δημόσιο, άρχισε να γίνεται προκλητικό: ο αρχιεπίσκοπος παίρνει φιλέτο [μετά τις υπηρεσίες του; η για το φιλέτο στη Λεμεσό;] ενώ κυοφορείται αντιπαράθεση Χάσικου – Ο. Μιχαηλίδη για το δικαίωμα να «παραχωρεί» περιουσία η κυβέρνηση [και φυσικά τα σκάνδαλα του Λεπτού αποσιωπούνται]



«Αν μη τι άλλο οι Καταρανοί μας είχαν δείξει μια μακέτα. Έστω και μαϊμού. Είχαν πρόθεση να δωσουν κάποιες δεκάδες εκατομμύρια για να αποκτήσουν το φιλέτο απέναντι στο Χίλτον. Ο Αρχιεπίσκοπος με τον Ούγγρο συνεργάτη του, πήραν το καλύτερο φιλέτο – μεγάλο, παραθαλάσσιο (και μέρος της θάλασσας) χωρίς να δώσουν λογαριασμό για το τι ακριβώς θα κάνουν εκεί, και φυσικά χωρίς να δώσουν δεκάρα.»
Χ. Χατζημητρίου, «Δεν πουλάμε πια. Χαρίζουμε», Φιλελεύθερος, 7/10/2014 σελ. 2

Μέσα στο σοκ της αποκάλυψης για την πιθανή διπλή σύγκρουση συμφερόντων [της διοικητή της Κεντρικής και του προέδρου] η είδηση ότι η κυβέρνηση αποφάσισε να "παραχωρήσει" ένα εκατομμύριο τ.μ. γης σε ιδιώτες πέρασε κάπως ασχολίαστο για την ώρα. Ο Φιλελεύθερος είχε μια ενδιαφέρουσα διατύπωση – στην πρώτη σελίδα [μικρή είδηση στο πάνω μέρος] το παρουσίαζε θετικά [«Μεγάλες Προσδοκίες. Απόφαση Υπουργικού για την Ανάπτυξη στην Γεροσκήπου»] ενώ στο κείμενο καθ’ αυτό, στην σελίδα 16, αλλά και ο τίτλος ήταν πολύ πιο αντιπροσωπευτικός – ο οποίος, όμως, παραδόξως δεν εμφανίστηκε στο πρωτοσέλιδο: «Το καλύτερο «φιλέτο» στον αρχιεπίσκοπο. Έδωσαν σε Ούγγρο ένα εκατομμύριο τ.μ. στην παραλία Γεροσκήπου». Το κείμενο ήταν ακόμα πιο κατατοπιστικό για το πώς παρακάμφθηκαν διάφορες διαδικασίες με διάφορες πρόνοιες να είναι στην ασάφεια.
«Τα φιλέτο των φιλέτων» της κρατικής γης παραχώρησε η κυβέρνηση στον αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο στην Γεροσκήπου με στόχο να υλοποιήσει την περιβόητη και πολυσυζητημένη ανάπτυξη των 7.5 δις. Η παραχώρηση μεταφράζεται σε κρατική γη εμβαδού 600.000 – 700.000 τ.μ. ενώ η αρχιεπισκοπή θα αξιοποιήσει άλλες περίπου 300.000 τ.μ που ανήκουν σε ιδιώτες και οργανισμούς ή αξιοποιούνται από αυτούς με διάφορες συμφωνίες. Σημειώνεται ότι η κυβέρνηση δεν προκήρυξε προσφορές όπως απαιτούσε όταν ήταν αντιπολίτευση στην περίπτωση του «φιλέτου» απέναντι στο Χίλτον, αλλά προχώρησε με την μέθοδο της διαπραγμάτευσης απ’ ευθείας με τον μοναδικό που επέδειξε ενδιαφέρον, δηλαδή τον αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο και μέσω αυτού με Ούγγρο συνεργάτη του, ο οποίος προχώρησε ήδη σε κάποιες άλλες επενδύσεις κυρίως στην επαρχία Πάφου. Μερικά από τα ερωτήματα που εγείρονται είναι έναντι ποιου ανταλλάγματος παραχωρήθηκε η γη, αν αυτό ανταποκρίνεται στην αξία της γης, αν η συμφωνία είναι επωφελής για το Δημόσιο, αν το κράτος θα έχει έσοδα αμέσως [που είναι τα ζητούμενο λόγω της οικονομικής κρίσης] και ποιος ο πιθανός αντίκτυπος, θετικός η αρνητικός, στις επιχειρήσεις και στον πληθυσμό της ευρύτερης περιοχής.»
Β. Βασιλείου, Φιλελεύθερος, σελ. 16.

Το να «παραχωρείται»» γη σε ένα απο τους μεγαλύτερους ιδιοκτήτες γης στην Κύπρο, προϋποθέτει και κάποια κίνητρα – που είναι μάλλον κραυγαλέα, αν δει κάποιος τις σχέσεις Αρχιεπίσκοπου – κυβέρνησης [με ή χωρίς φιλέτα]
Μπορεί, βέβαια, να πει κάποιος ότι η κρατική γη δόθηκε για ανάπτυξη που θα ωφελέσει τουλάχιστον την περιοχή. Όμως, η κρατική γη εδώ δίνεται με σαφώς αδιαφανείς διαδικασίες που μάλλον δείχνουν ότι το αντίτιμο δεν είναι για το ευρύτερο δημόσιο, αλλά για πιο εσωστρεφή, και άρα ιδιωτικά συμφέροντα, της παρούσας κυβέρνησης. Ο αρχιεπίσκοπος λ.χ. θα βγάλει κέρδος σίγουρα. Όμως και εδώ τίθεται ένα διπλό θέμα σύγκρουσης συμφερόντων. Ο αρχιεπίσκοπος εκπροσωπεί ένα θεσμό – του οποίου οι σχέσεις του με το κράτος είναι διαχωρισμένες. Όταν ο εκπρόσωπος αυτού του θεσμού αλλάζει απόψεις [σε σχέση με τον νυν πρόεδρο, την στάση του στο κυπριακό κλπ] κατά 180% δημιουργούνται υπόνοιες ότι περιμένει κάποια ανταλλάγματα. Όταν δημοσιοποιείται η χαριστική πώληση «φιλέτου» στη Λεμεσό στο προεδρικό ζεύγος, τότε το σκηνικό γίνεται πιο ύποπτο. Όταν, τώρα, ανακοινώνεται ότι ο αρχιεπίσκοπος πήρε φιλέτο από τη γη που "παραχωρήθηκε" χωρίς να γίνει ανοικτή πρόσκληση σε άλλους ενδιαφερόμενους, τότε τα αίσθημα ότι έγινε ένα deal, πλησιάζει στην επιβεβαίωση..

Μπορεί ο Ο. Μιχαηλίδης να βάλει αντρόσιη στη σύγκρουση συμφερόντων που εκπροσωπεί ο κ. Χάσικος;
«Στον Γενικό Ελεγκτή σκοντάφτει η πρόθεση της κυβέρνησης να πουλά ανά πάσα στιγμή κρατική περιούσια, με επίκληση κάθε φορά τις εκάστοτε «εξαιρετικές περιπτώσεις» που κρίνει ότι διέρχεται ο τόπος. Η θέση του Γενικού Ελεγκτή, ο οποίος ανάμεσα σε άλλα, θεωρεί ότι η κυβέρνηση πρέπει να έχει την έγκριση της Βουλής για να αποξενώνει κρατική περιουσία…»
Β. Βασιλείου, «Βέτο ελεγκτή στην πώληση κρατικής γης»., Φιλελεύθερος, σελ. 3,  7/111/2014

Την επομένη της ανακοίνωσης της χαριστικής προσφοράς στους «επίλεκτους ιδιώτες», οι μικροί κραδασμοί που άρχισαν να μαζεύονται, διευρύνθηκαν με την δημοσιοποίηση μιας κυοφορούμενης κόντρας Χάσικου –  Ο. Μιχαηλίδη [Γενικού Ελεγκτή]. Ο κ. Χάσικος, από οικογένεια με συμφέροντα στην αγορά και πώληση γης, φρόντισε μόλις ανέλαβε το υπουργείο του να επιβάλει καθεστώς δικού του ελέγχου στο κτηματολόγιο. Μετά συμμετείχε στο στήσιμο [όπως φάνηκε από τις κασέτες των Λίλλη-δικηγόρου] μιας δίκης, την Δρομολαξιά, και σαν πολιτικό θέαμα, αλλά και σαν προσωπική δήλωση-απειλή της οικογένειας Κουλέρμου, ότι όσοι τους πάνε κόντρα, θα έχουν να τραβάνε από την εξουσία που διαχειρίζεται η οικογένεια.

Γενικότερα, ο κ. Χάσικος εκφράζει την πρώτη κραυγαλέα σύγκρουση συμφερόντων αυτής της διακυβέρνησης και το ότι τα σκάνδαλα που συνιστούν οι πράξεις του, παραμένουν ασχολίαστα στην επίσημη-καθεστωτική δημόσια σφαίρα, είναι ενδεικτικό της εξουσίας που έχει αποκτήσει στη λογοκρισία. Ο ίδιος είναι ιδιοκτήτης ιδιωτικών ΜΜΕ, αλλά είναι επικεφαλής του ΡΙΚ – και όχι μόνο είναι επικεφαλής, ως θεσμικός αξιωματούχος-υπουργός, αλλά έβαλε και ένα υπάλληλό του, τον κ. Τσαλακό, διευθυντή για να ελέγχει απόλυτα τη λειτουργία του και σαν μηχανισμού κατασκευής κλίματος στην δημόσια σφαίρα. Και αυτό το θέαμα κρίθηκε ότι δεν είναι πρόβλημα από τους νομικά «αρμόδιους». Αν, λοιπόν, τώρα ο Ο. Μιχαηλίδης αποφάσισε να τα βάλει μαζί του, τότε ίσως νοιώθει ενθαρρυμένος από την αντίδραση στο θέμα Γιωρκάτζη – τη σχεδόν ενστικτώδικα αρνητική στάση απέναντι στην κυβερνητική προσπάθεια να περάσει κάτι που την συμφέρει στα μουλωχτά.

Και τι βολική λογοκρισία για τις «διευκολύνσεις» στον κ. Λεπτό: τα δυο μέτρα και δυο σταθμά στην αλλαγή πολεοδομικών ζωνών και η λογοκρινομενη σύγκρουση συμφερόντων
Το ζήτημα γενικότερα της ρουσφετολογίας με ανταλλάγματα προνομιακές διευκολύνσεις, μπορεί να εκφράζεται και στο θέμα της αλλαγής ζωνών – κινήσεις που μπορεί να αναβαθμίσουν δραματικά την αξία μερικών ιδιοκτησιών. Ήδη η δημοσιοποίηση της προνομιακής αντιμετώπισης του κ. Λεπτού [φημολογούμενου προστατευομένου του Αβέρωφ Νεοφύτου] στην Πάφο ήταν πρωτοσέλιδο της εβδομάδας «24h», αλλά τα υπόλοιπα ΜΜΕ το λογόκριναν. Και πίσω από τις προνομιακές αντιμετωπίσεις βρίσκεται ενδεχομένως η σύγκρουση συμφερόντων, η οποία λογοκρίνεται: με τί ανταλλάγματα λ.χ. πήρε αυτές τις διευκολύνσεις ο κ. Λεπτός;



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου