1 Νοε 2014

Γράμμα από το Λονδινο: Ο πόλεμος στην Μ. Ανατολή και τα παραμύθια των Αμερικανοβρετανών

Της Γιώτας Δημητρίου

Υπάρχουν λόγοι που η Αριστερά και οι ακτιβιστές στη Βρετανια τάσσονται κατά του πολέμου που διαπράττει σήμερα η Βρετανία με το δίδυμο αδελφάκι της την Αμερική, στη Μέση Ανατολή. Υπάρχουν λόγοι που χιλιάδες κόσμου, βρεθήκαμε σε διαδηλώσεις κατά του πολέμου, στο κεντρικό Λονδίνο, υπάρχουν λόγοι που στα συνθήματα βροντοφωνάζαμε «Cameron, CIA how many kids you killed today

Καταρχάς, το έργο το έχουμε ξαναδεί -ουκ ολίγες φορές- και σε καμία περίπτωση δεν ήταν η Τζιχάτ η πραγματική αιτία των πολέμων στην Μέση Ανατολή, ούτε οι ηγέτες των χωρών αυτών (βλέπε Σαντάμ Χουσέιν, Οσάμα Μπιν Λάντεν, κ.α).
Η αιτία ήταν και είναι τα πετρέλαια και τα συμφέροντα των Αμερικανοβρετανών.
Για τους Αμερικανοβρετανούς η Μέση Ανατολή με τα πετρέλαια της αποτελεί πόλο έλξης και αφού οι πολεμικές επεμβάσεις χρειάζονται αιτία/δικαιολογία για να μπορούν να αντιμετωπίσουν τυχόν κυρώσεις, αλλά και την Διεθνή κατακραυγή, οι τζιχατιστές, οι «κακοί ηγέτες» και άλλα αμερικανοβρετανικά παραμύθια της Χαλιμάς αποτελούν πάντα μια καλή δικαιολογία.

Τα δεδομένα μπορεί να δει κάποιος καθαρά και από την γεωγραφική στρατιωτική πραγματικότητα. Είναι γνωστή στους στρατιωτικούς αναλυτές, οι οποίοι μελετούν την εξωτερική πολιτική των δυο χωρών (Βρετανίας και Αμερικής) η περίπτωση του Ντιέγκο Γκαρσία, ένος νησιού στη μέση του Ινδικού Ωκεανού που λειτουργεί ως βάση των Αμερικανών. Από αυτό το νησί, (με συνολικό μήκος μόλις 23 χιλιόμετρα), οι ΗΠΑ περιπολούν όλη την περιοχή και την Μέση Ανατολή. Σύμφωνα με τους στρατιωτικούς αναλυτές, πρόκειται για μια από τις τρεις σημαντικότερες βάσεις των Αμερικανών στον κόσμο. Εκεί, λοιπόν, στεγάζονται τα βομβαρδιστικά, στρατοφόρτρες, τα οποία μπορούν σε μια αποστολή να καλύψουν αποστάσεις μεγαλύτερες από 22.000 χιλιόμετρα. Η βάση διαθέτει, επίσης, βομβαρδιστικά Στελθ και Β-2 που, σύμφωνα με τους ειδικούς, χάρη στην ακτίνα δράσης και τις ικανότητες τους, η αμερικανική πολεμική αεροπορία μπορεί από το Ντιέγκο Γκαρσία να βομβαρδίσει ένα στόχο οπουδήποτε στον κόσμο, χωρίς ανεφοδιασμό. Χιλιάδες βομβαρδιστικές επιδρομές έγιναν από το αεροδρόμιο του νησιού σε διάφορες περιπτώσεις πολέμων (των Αμερικανοβρετανών) στη Μέση Ανατολή . Στο νησί ζουν περισσότεροι από 4 χιλιάδες Αμερικανοί, στρατιωτικό προσωπικό. Τόσο το προσωπικό, όσο και οι ΗΠΑ επιλέγουν να μην λένε πολλά για την βάση αυτή, αφήνωντας έτσι αρκετά ερωτηματικά στη διεθνή κοινότητα. Επιπλέον, ένας από τους κανόνες για το προσωπικό (στρατιώτες) που εργάζεται και διαμένει εκεί είναι ότι απαγορεύεται να έχουν μαζί τους συγγενικά πρόσωπα ή τις συζύγους τους και επίσης απαγορεύεται να φαίνεται ότι είναι στρατιώτες, όταν βγαίνουν εκτός νησιού. Οι ΗΠΑ αγόρασαν το Ντιέγκο Γκαρσία από τον ιδιοκτήτη του νησιού με συμβόλαιο 50 χρόνων. Το αντίτιμο, ήταν μια έκπτωση στην πώληση αμερικανικών πυραύλων Πολάρις. Α! Ξέρετε ποιος ήταν ο ιδιοκτήτης που πούλησε το νησί στους Αμερικάνους; Η Βρετανία. Μάλιστα.
Και επειδή οι Αμερικανοί δεν ήθελαν κόσμο του νησιού μέσα στα πόδια τους, όταν αγόραζαν το νησί (αφού θα αποτελούσαν πρόβλημα στις κατασκοπίες και στο «έργο» τους), οι φίλοι τους οι Βρετανοί φρόντισαν από το 1966 ως το 1973 και εξαφάνισαν με απάτες και απειλές τους 2000 χιλιάδες κατοίκους του νησιού, καταδικάζοντας τους σε μια ζωή φτώχιας και εξορίας στις Σευχέλλες και στον Άγιο Μαυρίκιο.[1]
Οι Αμερικανοβρετανοί, ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της CIA με συνεργάτες μισθωτούς σε κάθε γωνιά του κόσμου και αρκετά ΜΜΕ δίπλα τους, καταφέρνουν να κάνουν πιστευτές τις πιο ανύπαρκτες αιτίες για πολεμικές επεμβάσεις. Οι μάζες πολλές φορές πέφτουν θύμα της προπαγάνδας, αλλά η ιστορία και έγγραφα ακόμα και της ίδιας της CIA έρχονται εκ των υστέρων να αποκαλύψουν την αλήθεια.
Θα έπρεπε με λίγη παρατηρητικότητα, αλλά και μελέτη της ιστορίας να γνωρίζαμε ήδη τί σημαίνουν οι πόλεμοι των Αμερικανοβρετανών
Απ’ την κεντρική Ασία μέχρι τη Μέση Ανατολή, από το Αφγανιστάν, το Ιράν, το Ιράκ, μέχρι την Παλαιστίνη, οι ΗΠΑ και η Βρετανία έχουν βάλει αρκετές φορές το χέρι τους σε τραγικές εξελίξεις - κάποιες μάλιστα φορές, η ιστορία γράφτηκε κωμικοτραγικά, όταν άτσαλα και άγαρμπα έρχονταν μετά από λουτρά αίματος να μας πουν ότι τελικά ήταν λάθος οι πληροφορίες τους για χημικά όπλα, ότι ήταν λάθος οι πληροφορίες για βόμβες κτλ. Και οι ζωές που χάθηκαν;

Όταν κάποιος ή κάτι απειλεί τα συμφέροντα και τα πετρέλαια των Αμερικανοβρετανών στην Μέση Ανατολή, τότε η CIA με το Λονδίνο είναι έτοιμοι για όλα.

Ο Ιρανός Μοσάντεγκ ήταν ο πρώτος σύγχρονος ηγέτης της Μέσης Ανατολής το 1951, ο οποίος αμφισβήτησε την παρουσία της Δύσης στην περιοχή του. Ο Μοσάντεγκ έγινε πρωθυπουργός του Ιράν το 1951 και εθνικοποίησε την Αγγλο-Ιρανική Εταιρεία Πετρελαίου, μια κίνηση που τον έκανε αρκετά λαοφιλή. Η Αγγλο-Ιρακινή Εταιρεία πετρελαίου, της οποίας ένα μεγάλο μέρος των μετοχών ήταν ιδιοκτησία της Βρετανικής κυβέρνησης, πλήρωνε στο Ιράν πολύ λιγότερους φόρους από εκείνους που κατέβαλε στη Βρετανία. Ο Μοσάντεγκ πέρασε νομοσχέδιο εθνικοποίησης και ανάγκασε την εταιρεία να προβεί σε παραχωρήσεις. Οι νέες πολιτικές του Ιράν δεν άρεσαν φυσικά στους Βρετανούς, οι οποίοι επεδίωξαν αμέσως να κάνουν πραξικόπημα μαζί με την
CIA («παλιά τους τέχνη κόσκινο»). Το πραξικόπημα έγινε το 1953. Το κοινό σχέδιο που συνέταξαν οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες (SIS) και η CIA είχε τον κωδικό όνομα TPAJAX.[2]
 Τα παραδείγματα και τα γεγονότα της εξωτερικής πολιτικής των Αμερικανών και των Βρετανών στις περιοχές που υπάρχει πετρέλαιο είναι πολλά και τα περισσότερα είναι ήδη γνωστά.

Γι’ αυτό και μερικά απ' τα παραμύθια που ακούμε, όταν ετοιμάζονται για πολεμικές επεμβάσεις στην Μέση Ανατολή μοιάζουν γνώριμα. Σε αντίθεση, βέβαια, με τα παραμύθια που μας νανούριζαν όταν ήμασταν μικροί, αυτά τα παραμύθια των Αμερικανοβρετανών δεν έχουν καλό τέλος, παρά μόνο ατέρμονη πληγή και χιλιάδες νεκρούς.
 
Y.Γ Να αφιερώσουμε το σημερινό άρθρο σε αυτούς που επιμένουν -ακόμα- ότι οι Βρετανοί είναι «εταίροι» : «Ο Πρωθυπουργός της Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον και ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης συναντήθηκαν σήμερα στο Λονδίνο και επαναβεβαίωσαν τους ισχυρούς δεσμούς φιλίας και συνεργασίας που υπάρχουν μεταξύ Κύπρου και Ηνωμένου Βασιλείου. Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Κύπρος έχουν μια μακρά ιστορία στενής συνεργασίας και σήμερα είναι εταίροι στην Κοινοπολιτεία και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και οι δύο χώρες είναι δεσμευμένες στην επέκταση και εμβάθυνση των εποικοδομητικών τους σχέσεων σε πολλούς τομείς κοινού ενδιαφέροντος» (http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=159627 )




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου