18 Οκτ 2014

Ανατολική Ουκρανία: Οι διαχωρισμοί στις εξεγερμένες περιοχές


Τη βδομάδα που πέρασε υπήρξαν μια σειρά από εξελίξεις χαμηλής έντασης στην ουκρανική διαμάχη. Από την μια αναμένεται η συνάντηση Πούτιν – Ποροσένκο για να διαφανεί πως θα οργανωθεί κάπως, τουλάχιστον για τον επόμενο χειμώνα η ροή αερίου προς την Ευρώπη. Ο Πούτιν ήταν σαφής ότι η Μόσχα δεν θα ανεχθεί την «κλοπή» αερίου από την Ουκρανία και η επίσκεψη του στη Σερβία, όπου η επέτειος της απελευθέρωσης το 1945 γιορτάστηκε νωρίτερα για να μπορέσει  ο Ρώσος πρόεδρος να παραστεί στην παρέλαση, είχε όλα τα στοιχεία των συμβολικών συμμαχιών που αναπτύσσει η Μόσχα – κτίζοντας πάνω στο ιστορικό παρελθόν και το οικονομικό παρόν. Και σε αυτόν τον τομέα το κεντρικό σημείο ήταν οι ρωσικές επενδύσεις και ο νότιος αγωγός.
Στο Κίεβο υπήρξε ένταση καθώς οι ακροδεξιοί προσπάθησαν να πιέσουν το κοινοβούλιο να ανακηρύξει τότε συνεργάτες των ναζί κατά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο σε «βετεράνους». Τελικά, δεν πέρασε η πρόταση – ίσως σε μια προσπάθεια να τηρηθούν κάποιες ισορροπίες. Υπογράφηκε, όμως, ο νόμος για το «ειδικό καθεστώς» των εξεγερμένων περιοχών – κάτι που μάλλον θα ήταν μέρος των προκαταρκτικών συζητήσεων για την συνάντηση με τον Πούτιν. Στο ανατολικό μέτωπο σημειώθηκαν επεισόδια και ανταλλαγές πυρών στην Μαριούπολη – δείχνοντας ότι οι πολιτοφύλακες είναι πια εκεί, στο αεροδρόμιο του Ντόνεσκ, όπου ο στρατός του Κιέβου διατηρεί μια πρόσβαση ακόμα στον χώρο των παλιών εγκαταστάσεων, και στο Λουχάνσκ ανακοινώθηκε ότι περικυκλώθηκε μια μονάδα του στρατού του Κιέβου.

Οι συζητήσεις στο εσωτερικό των εξεγερμένων περιοχών
Η εκεχειρία και ο σταδιακός διαχωρισμός των «συνόρων» των αυτόνομων πια «Λαϊκών Δημοκρατιών» από τις περιοχές που ελέγχει ο Στρατός του Κιέβου στην ανατολική Ουκρανία, άνοιξε το πεδίο για τις συζητήσεις της μετεπαναστατικης περιόδου. Όπως συμβαίνει συνήθως, ιδιαίτερα σε «αυθόρμητες» η «υπό πίεση εξωτερικών παραγόντων» εξεγέρσεις/επαναστάσεις, δημιουργείται ένας διαχωρισμός ανάμεσα σε αυτούς που θέλουν να συνεχίσουν την επανάσταση [είτε στον χώρο – με την επέκταση της, είτε δομικά – με την εμβάθυνση της], και ανάμεσα σε αυτούς που θεωρούν ότι επείγει η σταθεροποίηση. Ανάλογοι διαχωρισμοί υπήρξαν και στην Ρωσική και στην Ισπανική επανάσταση. Στην περίπτωση της Ανατολικής Ουκρανίας, η τάση που θέλει επέκταση της επανάστασης περιλαμβάνει και αυτούς που επιμένουν ότι έπρεπε [ή πρέπει] να συνεχιστεί η επανάσταση με την προέλαση των πολιτοφυλάκων και την κατάληψη της Μαριούπολης στο νότο, αλλά και των άμεσα κοντινών περιοχών στο κέντρο και στον βορρά της «απελευθερωμένης περιοχής». Σε αυτό το πλαίσιο, ο ολιγάρχης κυβερνήτης του Dnipropetrovsk, ο οποίος θεωρείται βασικός χρηματοδότης των ακροδεξιών ομάδων, φαίνεται ότι ανησυχεί ιδιαίτερα για αυτό άρχισαν και οχυρωματικά έργα στην περιοχή. Παράλληλα, υπάρχουν και πιέσεις για εμβάθυνση της εσωτερικής διαδικασίας της επανάστασης με εθνικοποιήσεις. Στην άλλη όχθη βρίσκονται όσοι θεωρούν ότι πρέπει να οικοδομηθούν οι βάσεις για να μπορέσει να λειτουργήσει πλέον αυτόνομα η περιοχή [της Νοβορωσίας - νέας Ρωσίας] ή οι δυο Λαϊκές Δημοκρατίες. Και σε αυτό το πλαίσιο, η έμφαση είναι στην εκλογική διαδικασία. Ταυτόχρονα, όμως, τίθενται και σε αυτό το πλαίσιο αιτήματα για την διαχείριση του δημόσιου πλούτου.

Δημοσιεύουμε πιο κάτω αποσπάσματα από μια σειρά από κείμενα που δείχνουν ότι η διαδικασία που ξεκίνησε στην ανατολική Ουκρανία ίσως να έχει μεσοπρόθεσμα ευρύτερο ενδιαφέρον. Η επιλογή των αποσπασμάτων έγινε με στόχο να εμφανιστούν διάφορες οπτικές των δύο τάσεων, αλλά και να κατατεθεί και ο πλουραλισμός των ιδεολογικών οπτικών – κυρίαρχες τάσεις είναι σαφώς οι κομμουνιστές [μερίδα των οποίων συμμετέχει στην οικοδόμηση των νέων αυτόνομων θεσμών, ενώ άλλες πτέρυγες ανήκουν σαφώς στην τάση για διεύρυνση/εμβάθυνση των διαδικασιών] και οι σλαβόφιλοι, οι οποίοι έχουν επίσης τάσεις που τείνουν προς την οικοδόμηση των θεσμών σε συνεργασία με την Ρωσία, αλλά και αντάρτικες ομάδες πολιτοφυλάκων, οι οποίοι εμφανίζονται έντονα αντί-ολιγαρχικοί κατά την παράδοση του ρωσικού ιστορικού «λαϊκισμού». Δημοσιευτεί επίσης η αναφορά στο αναρχικό αντάρτικο σαν μέρος της ολότητας.
Όλα τα κείμενα-αποσπάσματα αντλήθηκαν από το μπλογκ «Αντιφασιστική Καμπανιά» το οποίο λειτουργεί ως χώρος πληροφόρησης για την εξέγερση στην Ανατολική Ουκρανία. http://solidarityantifascistukraine.wordpress.com/


Διεκδικώντας εμβάθυνση της διαδικασίας: Εργαζόμενοι ζητούν εθνικοποίηση εργοστασίου

Είδηση απ’ το επίσημο site της ΛΔ Ντονιέτσκ αναφέρει ότι εργάτες απ’ το εργοστάσιο παραγωγής ενεργειακού-μηχανολογικού εξοπλισμού Zuevsky απευθύνθηκαν στον επικεφαλής του Ανώτατου Συμβουλίου της ΛΔΝτονιέτσκ και γενικό γραμματέα του πρόσφατα ιδρυθέντος ΚΚ Ντονιέτσκ, Μπορίς Λιτβίνοφ, με το αίτημα να αναλάβουν οι ίδιοι τη λειτουργία του εργοστασίου.

Το εργοστάσιο Zuevsky αποτελεί, σύμφωνα με την πρώτη τοποθέτηση της ηγεσίας της ΛΔ Ντονιέτσκ, το μεγαλύτερο του είδους του στην περιοχή και άρα στρατηγικής σημασίας επιχείρηση για τη νεοσύστατη δημοκρατία. Οι εργάτες του εργοστασίου έχουν μείνει άνεργοι εδώ και μήνες, καθώς αυτό δεν λειτουργεί. Στην τοποθέτησή του επί του ζητήματος το μέλος του Ανώτατου Συμβουλίου της ΛΔ Ντονιέτσκ, Alexander Smekalin, δήλωσε ότι πρέπει να διοργανωθεί συνέδριο με θέμα την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του εργοστασίου Zuevsky και το πέρασμα της διοίκησής του σε ένα συλλογικό μοντέλο ιδιοκτησίας. Στη θέση του προσωρινού προϊσταμένου της επιχείρησης, εξετάζεται να τοποθετηθεί ο Stepan Portnov, πρώην διευθυντής του εργοστασίου που αντιστάθηκε στην ιδιωτικοποίησή του και χαίρει εκτίμησης ανάμεσα στους παλιούς εργάτες.



Στις 8/10 ανακοινώθηκε η δημιουργία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ντονιέτσκ, το οποίο αποτελεί και το πρώτο πολιτικό κόμμα που δημιουργείται στο Ντονμπάς. Το ιδρυτικό συνέδριο του κόμματος πραγματοποιήθηκε χθες. Ηγέτης του ΚΚ Ντονιέτσκ εκλέχθηκε ο Boris Litvinov, νυν Πρόεδρος του Ανωτάτου Συμβουλίου της ΛΔ Ντονιέτσκ. Στις πρώτες του δηλώσεις, ο Litvinov (πρώην μέλος του ΚΚΣΕ και του ΚΚ Ουκρανίας) ενημέρωσε πως το νεοσύστατο ΚΚ Ντονιέτσκ, στις επερχόμενες πρώτες εκλογές στο Ντονμπάς (2/11) θα στηρίξει τον σημερινό πρωθυπουργό της ΛΔ Ντονιέτσκ Αλεξάντερ Ζαχαρτσένκο. Ο Litvinov είναι υποστηρικτής ενός μοντέλου μικτής οικονομίας για το Ντονμπάς, όπου το κράτος θα ελέγχει και θα κατευθύνει την οικονομία διοικώντας τις επιχειρήσεις κλειδιά ενώ ο ιδιωτικός τομέας θα αναπτύσσεται κυρίως στον τομέα των υπηρεσιών. Πριν λίγες μέρες οι New York Times σε εκτενές άρθρο τους τον παρουσιάζουν ως θιασώτη της αναβίωσης του σοβιετικού μοντέλου παραθέτοντας απόσπασμα από συνέντευξή του όπου δήλωνε: “Τα τελευταία 23 χρόνια, η Ουκρανία δημιούργησε μια αρνητική εικόνα για τη Σοβιετική Ένωση. Σοβιετική Ένωση δεν σημαίνει λιμός και καταπίεση. Η Σοβιετική Ένωση ήταν ορυχεία, εργοστάσια, νίκη στον Μεγάλο Πατριωτικό πόλεμο και στο διάστημα. Ήταν επιστήμη κι εκπαίδευση και πίστη στο μέλλον.”

Αριστερή κριτική για τις συναλλαγές ολιγαρχών και την ελπίδα από τους πολιτοφύλακες που δεν συμβιβάζονται
Το πιο κάτω αποσπάσματα αποτελούν μέρος από ένα αριστερό κείμενο κριτικής στο οποίο γίνεται ανάλυση για το πώς ολιγάρχες από το Κιεβο και την Μοσχα μπορεί να προσπαθούν να συνεργαστούν για να ανταλλάξουν περιουσίες – και πως ισως η Μόσχα να εμπόδισε την προέλαση των πολιτοφυλάκων για να «μείνει και κατι στον Αχμάτωφ». Ταυτόχρονα, το κείμενο υποστηρίζει σαφώς του πολιτοφύλακες που δεν δέχονται να σταματήσεις η διαδικασία..
…..Διαπραγματεύσεις μεταξύ των πολεμάρχων διεξάγονται μεν, αλλά ένα ενιαίο Στρατιωτικό Συμβούλιο, εξ όσων γνωρίζω, δεν έχει συγκροτηθεί. Υπάρχουν λόγοι να υποθέσουμε ότι ούτε και πρόκειται να συγκροτηθεί. Η μεγαλοαστική τάξη έχει αφομοιώσει καλά την «εντολή» του «διαίρει και βασίλευε». Η τάξη αυτή, όπως απορρέει από τη φύση της, κατάφερε με επιτυχία να «παρεισφρήσει στην εξουσία», όσο το προλεταριάτο του Ντονμπάς πολεμούσε υπό την ηγεσία μικροαστών διοικητών….
.. Οι διοικητές της πολιτοφυλακής αναρωτιούνται με απορία: αποδεικνύεται λοιπόν ότι ο «μεγάλος αδελφός», δεν τους βοηθούσε ορμώμενος από το ιερό αίσθημα του πατριωτισμού, αλλά από ιδιοτελή συμφέροντα; Τώρα γίνεται στο Ντονμπάς ανακατανομή της ιδιοκτησίας. Με κάποιους από την ουκρανική αστική τάξη (με τον Αχμέτοφ, τον Γιεφρέμοφ κ.ά.) οι άνθρωποι του Σουρκόφ [από 20.9.13 βοηθού του προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας – στμ.] έχουν έλθει σε συμφωνία επί κάποιων θεμάτων.
Ο Μοζγκοβόι [ηγέτης τμήματος των πολιτοφυλάκων – βλ. συνέντευξη πιο κάτω] εξέφρασε τη διαφωνία του, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα να κλείσουν ερμητικά προς αυτόν οι όποιες ροές του «βογιεντόργκ [“εμπορευμάτων στρατιωτικού χαρακτήρα”- διατύπωση για την τροφοδοσία των πολιτοφυλάκων  δια της μη κυβερνητικής οδού – στμ.]», ενώ το μικρό ρυάκι της ανθρωπιστικής βοήθειας μπορεί να ανακοπεί ανά πάσα στιγμή. Κάποιοι από τους λοιπούς διοικητές, μπορούν ενδεχομένως να αναζητήσουν άλλες, τοπικές πηγές τροφοδοσίας (ιδιαίτερα ο Κοζίτσιν [πρόεδρος της ένωσης Κοζάκων του Ντόν – στμ.], ο οποίος έχει το δικό του ρόλο σ’ αυτή την παράσταση). Ωστόσο, ο Μοζγκοβόι δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Το θέμα είναι ότι αυτός έχει καταλάβει θέσεις στο Αλτσέφσκ, όπου το πακέτο ελέγχου των μετοχών του μέγιστου συγκροτήματος μεταλλουργίας που βρίσκεται εκεί έχει εξαγοραστεί ήδη από τον χρηματοπιστωτικό όμιλοVTB (άρα, «ανήκει» στον Πούτιν). Ο Μοζγκοβόι δεν μπορεί να κηρύξει τον πόλεμο σε τέτοιον αντίπαλο.
Από την άλλη πλευρά, από πολλούς συνειδητούς πολιτοφύλακες, ακριβώς ο Μοζγκοβόι θεωρείται συνεχιστής της παράδοσης του Στρελκόφ. Αυτός δεν έχει κηλιδώσει την τιμή του ούτε με αμφίβολες συμφωνίες, ούτε με «εξωθήσεις» περιουσιών. Για του δικούς του μαχητές είναι που λέει ο λαός: «είναι σαν τους αποστόλους» – πολεμούν για την ιδέα, χωρίς να παίρνουν καμία χρηματική αποζημίωση. Ακριβώς στη δύναμη του Μοζγκοβόι επιδιώκουν να ενταχθούν οι πλέον ασυμβίβαστοι μαχητές και από το Ντονιέτσκ, που είναι πιστοί στα ιδανικά τους. Ακριβώς με αυτόν επιδιώκουν να ενωθούν οι πολιτικές δυνάμεις της αντιπολίτευσης και μικρές μονάδες, οι διοικητές των οποίων δεν επιθυμούν να καταντήσουν πιόνια σε ξένη σκακιέρα. Αυτός θα μπορούσε να γίνει το λάβαρο της νέας επανάστασης του Ντονμπάς. Ωστόσο, είναι εξαιρετικά δύσκολη η ανάληψη τέτοιου επικίνδυνου ρόλου. Και αυτός βασανίζεται από αμφιβολίες.
Η καρδιά τον καλεί στον άθλο, ενώ το λογικό του μιλά για το αναπόφευκτο του θανάτου.
Ο Μοζγκοβόι πλαισιώνεται από ουκ ολίγους ανθρώπους, έτοιμους να βαδίσουν μέχρις εσχάτων, χωρίς να λογαριάζουν το κόστος. Ωστόσο, εδώ δεν υπάρχει ένα κόμμα μπολσεβίκων κατά το υπόδειγμα του 1917. Όλοι οι επιφανείς ηγέτες του τωρινού κινήματος, προέρχονται από το χώρο των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Όλο και πιο πολύ επιβεβαιώνεται στην πραγματικότητα που παρατηρούμε η λενινιστική περιγραφή του μικροαστικού στοιχείου ως επιρρεπούς σε διαρκείς αμφιβολίες και αμφιταλαντεύσεις από το ένα άκρο στο άλλο.

 

Οι αντι-ολιγαρχικοί σλαβόφιλοι:

Διοικητής Μοζγκοβόι: Αυτός ο πόλεμος είναι καθαρά ταξικός!

Σε συνέντευξή που παραχώρησε στις 22/9, ο στρατιωτικός διοικητής της ομάδας πολιτοφυλακής “Prizrak” (Φάντασμα ή Ghost Brigade στ’ αγγλικά), Alexei Mozgovoi, χαρακτήρισε τον πόλεμο που διεξάγεται στην Ουκρανία ως καθαρά ταξικό. Το τάγμα Prizrak πολεμάει στην επαρχία του Λουγκάνσκ έχοντας πάνω από 1.000 εθελοντές-στρατιώτες στις τάξεις του. Παραθέτουμε μεταφρασμένο το συγκεκριμένο χωρίο της συνέντευξής του:
Δημοσιογράφος: Πείτε μας, σ’ εσάς, στην ταξιαρχία σας, υπάρχουν εθνικά Ουκρανοί;
Μοζγκοβόι: Είναι η πλειοψηφία. Η πλειοψηφία είναι εθνικά Ουκρανοί. Υπάρχουν εθελοντές απ’ τη Ρωσία, τη Βουλγαρία γενικά τις σλαβικές χώρες, την Τσεχία, τη Σλοβακία αλλά η πλειοψηφία είναι εθνικά Ουκρανοί”
Δημ: Από την πλευρά της κυβέρνησης της Ουκρανίας ακούγεται συνεχώς η άποψη ότι πρόκειται για έναν πόλεμο μεταξύ της Ουκρανίας και της Ρωσικής Ομοσπονδίας, βασικά, ότι η Ρωσία επιτέθηκε στην Ουκρανία. Πώς οι ίδιοι οι πολεμιστές, ιδιαίτερα οι ουκρανικής εθνικότητας αναφέρονται σ’ αυτόν τον πόλεμο, πώς τον εκλαμβάνουν;
 Μοζγκοβόι: Αυτό που είναι χαρακτηριστικό είναι ότι αυτός ο πόλεμος δεν είναι εθνικός κι αυτός ο πόλεμος, να το πω κι έτσι, δεν είναι της κυβέρνησης και ας πούμε των εισβολέων, των τρομοκρατών. Αυτός είναι ένας πόλεμος καθαρά ταξικός. Ο ταξικός πόλεμος που δεν τελείωσε το 1917… Το αντίθετο θα έλεγα δηλαδή. Όταν κάποιος απ’ τα κουρέλια πάει στα πλούτη γρήγορα ξεχνάει ο,τιδηποτε έχει να κάνει με την τιμή. Θα ‘ταν καλύτερο να μην υπήρχε τίποτα το ’17 απ’ ότι τώρα που μας εξουσιάζουν αυτοί οι “κύριοι” που μέχρι χθες ήταν στις λάσπες. Σήμερα όμως είναι πρίγκηπες.
Είναι από τους στρατιωτικούς διοικητές που θεωρούν ότι η εξέγερση πρέπει να επεκταθεί και στην υπόλοιπη Ουκρανία αλλιώς δεν θα καταφέρει να πετύχει τους αντι-ολιγαρχικούς στόχους της. Θεωρεί ότι ο περιορισμός της εξέγερσης στο Ντονμπάς την καταδικάζει πολιτικά, όπως και οι ξεχωριστές δημοκρατίες Λουγκάνσκ-Ντονιέτσκ. Πριν δύο μέρες με δική του πρωτοβουλία, έγινε σύσκεψη όλων των “οπλαρχηγών” στο Λουγκάνσκ για τη δημιουργία κοινού κέντρου επιχειρήσεων της Νοβορόσια. Ο Μοζγκοβόι απέρριψε απ’ την πρώτη στιγμή την εκεχειρία του Μινσκ μιλώντας για “5η φάλαγγα” στις τάξεις των εξεγερμένων του Ντονμπάς κι αφήνοντας σαφείς υπαινιγμούς για εμπλοκή ολιγαρχών στο σχέδιο “ειρήνευσης”. Πρόσφατα με δημόσιο βίντεό του στράφηκε εναντίον των εκλογών που έχουν προγραμματιστεί στις 2 Νοέμβρη στο Ντονμπάς υποστηρίζοντας πως ο πόλεμος εκ των πραγμάτων συνεχίζεται, η εκεχειρία είναι εικονική, ο ουκρανικός στρατός ετοιμάζεται για την τελική του επίθεση και σ’ αυτό το πλαίσιο, με εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες και επιστρατευμένους οι εκλογές θα είναι απλά μια φαρσοκωμωδία νομιμοποίησης της εξουσίας κάποιων που ο ίδιος θεωρεί “5η φάλαγγα”.
Πολιτικά ο Μοζγκοβόι υποστηρίζει ένα μίγμα πανσλαβιστικών, φιλορωσικών αντιλήψεων μαζί με αντιολιγαρχικές ιδέες περί κοινωνικής δικαιοσύνης. Απ’ την έναρξη του πολέμου και μετά παρατηρείται μία πολιτική ριζοσπαστικοποίηση του λόγου του.
Εμείς σε κάθε περίπτωση παρακολουθούμε με ενδιαφέρον τις πολιτικές εξελίξεις στο στρατόπεδο των εξεγερμένων του Ντονμπάς χωρίς να εξιδανικεύουμε πρόσωπα και καταστάσεις. Πρόσφατα ο Μοζγκοβόι και κυρίως ο Στρελκόφ (οι δύο κύριοι εκπρόσωποι της γραμμής μη-συμφιλίωσης με την κυβέρνηση του Κιέβου) δέχτηκαν κριτική εξ αριστερών απ’ τον γραμματέα του ρωσικού κομμουνιστικού κόμματος ΚΕΚΡ, Βίκτορ Τιούλκιν. Στο άρθρο του τελευταίου αναγνωρίζονται κάποια προοδευτικά, ριζοσπαστικά στοιχεία στον λόγο τους (κυρίως στου Μοζγκοβόι) αλλά τους γίνεται κριτική για τις αυταπάτες και την αμέριστη εμπιστοσύνη που δείχνουν στον Πούτιν.

http://solidarityantifascistukraine.wordpress.com/2014/10/09/%CE%B4%CE%B9%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%B7%CF%84%CE%AE%CF%82-%CE%BC%CE%BF%CE%B6%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CE%B2%CF%8C%CE%B9-%CE%B1%CF%85%CF%84%CF%8C%CF%82-%CE%BF-%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CE%B5/

……………………………………………………………………………………………….

Και οι αναρχικοί αντιφασίστες:
 Μαχνοβίτες εναντίον Μπαντερικών

Ομάδα παρτιζάνων με το όνομα «Νέστορ Μαχνό» [1] από την περιοχή Ζαπορόζιε (ουκρανικά Ζαπορίζια) [2] έκαναν νέα επίθεση την νύχτα της 7ης Σεπτεμβρίου καταστρέφοντας φάλαγγα πυροβολικού των φασιστών που κατευθυνόταν προς την Μαριούπολη. Στην ίδια περιοχή είχε γίνει επίθεση πάλι από αναρχικούς μαχητές τον Αύγουστο.[3]

Η νέα επίθεση είναι ακόμα σοβαρότερη. Κατά την είσοδό της στην κωμόπολη Ροζόφκα (νότιο Ντονιέτσκ) [4], η φάλαγγα δέχθηκε επίθεση από τους παρτιζάνους. Η μονάδα αποτελούνταν από 18 στρατιωτικά φορτηγά ΚΡΑ3-6333, καθένα από τα οποία ρυμουλκούσε κανόνι των 152mm, καθώς και 6 μονάδες οχημάτων “Bastion-1” εκτόξευσης ρουκετών “Grad” [5], σαν αυτές που ρίχνουν ο ουκρανικός στρατός και οι φασίστες συστηματικά στις πόλεις του Ντονμπάς, έχοντας προκαλέσει χιλιάδες απώλειες και καταστρέψει μεγάλο μέρος των υποδομών.

Μετά το τέλος της επιχείρησης, ο επικεφαλής των παρτιζάνων δήλωσε ότι για την ομάδα τους δεν ισχύει η εκεχειρία. Αποτέλεσμα της επιχείρησης: όλα τα φορτηγά καταστράφηκαν, από τα κανόνια αφαιρέθηκαν τα κλείστρα, ενώ οι ρουκέτες και τα οχήματα εκτόξευσης κατασχέθηκαν από τους αναρχικούς μαχητές.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου