18 Οκτ 2014

Ο δημόσιος πανηγυρισμός του Χάσικου για την αξινόστραφη του Αναστασιάδη στον Ιωνά Και το γενικότερο παιχνίδι εικόνων και επικοινωνιακών θεαμάτων της κυβέρνησης και του ΔΗΣΥ



Το πρωτοσέλιδο της Αλήθειας την Τετάρτη ήταν σχεδόν πανηγυρικό – ανακοίνωνε ότι ο Αναστασιαδης ουσιαστικά «άδειασε» τον Ιωνά στο νομοσχέδιο για την ΚΥΠ. Η κίνηση θα μπορούσε, βέβαια, να είχε και άλλα αιτία – μπορεί να διαπίστωσε καθυστερημένα ο Αναστασιάδης ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, ότι μπορεί να μην περνούσε από τη Βουλή κλπ. Αλλά θα μπορούσε να το κάνει πιο ήπια – να ζητήσει του ίδιου του Ιωνά να αλλάξει κάτι. Και σίγουρα δεν θα το έριχνε πρωτοσέλιδο η εφημερίδα του κατά τα άλλα συνάδελφου υπουργού.

Γιατί το έκανε ο Αναστασιάδης; Επικοινωνιακές στρατηγικές του προεδρικού
Είναι γεγονός ότι η εικόνα του προέδρου και της κυβέρνησης φθείρεται για μήνες τώρα και το φιάσκο του νομοσχεδίου για τις εκποιήσεις, το οποίο αντί να περάσει, όπως έλπιζε η κυβέρνηση, με τις καλοκαιρινές διακοπές μετατράπηκε σε θέμα φθοράς και καχυποψίας για την κυβέρνηση – ότι νοιάζεται μόνο για τους τραπεζίτες τους μεγαλοοφειλέτες κλπ. Αλλά και πρακτικής, πια, αμφισβήτησης της φερεγγυότητας του λόγου της, αφού άλλα έλεγε και άλλα έκανε τελικά – άλλαξε το νομοσχέδιο υποσχέθηκε διάφορα κλπ. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι εμφανές ότι υπάρχει σε εξέλιξη ένα επικοινωνιακό σχέδιο να φτιαχτεί κάπως η εικόνα. Αν και το θέμα της υπόθεσης Αρίστο στην Πάφο υπήρχε εκεί ως υπαρκτή υπόθεση, η ξαφνική επιτάχυνση και η εστίαση στο Βέργα δύσκολα μπορεί κάποιος να το δει σαν τυχαίο. Είναι μάλλον εμφανές ότι ο Ρίκκος, ο οποίος λειτουργεί πια ως "παράγοντας" που προφέρει υπηρεσίες για ανταλλάγματα έσπρωξε το θέμα, ακριβώς για να μετατοπιστεί η έμφαση από την κυβέρνηση, που συγκαλύπτει τους τραπεζίτες – έριξε τον Αρίστο στην αρένα για ένα μικρό θέμα [σε σύγκριση με τα υπαρκτά θέματα του πως λήφθηκαν τα δάνεια των εκατοντάδων εκατομμυρίων από την Τράπεζα Κύπρου] πράσινου σε υπό ανάπτυξη χώρο. Οπότε το δημόσιο αίσθημα μπορεί να μετατοπίστηκε συγκυριακά – η υπόσχεση των κομματικών εντύπων, όπως ο Πολίτης, προς τον Ρίκκο ότι θα τον σπρώξουν για Γενικό Εισαγγελέα είναι μέρος του ντηλ που ελπίζει σαν αντάλλαγμα ο βοηθός.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Ιωνάς είναι ένα ζημιογόνο κεφάλαιο για την κυβέρνηση. Όχι μόνο φαίνεται αναξιόπιστος, αφού άλλα έλεγε επί αντιπολίτευσης και άλλα τώρα με την καρέκλα, αλλά τα έκανε μούσκεμα με το θέμα της κάρτας οπαδού – για την οποία δημιούργησε αντίδραση και από δεξιούς οπαδούς. Δεν είναι, βέβαια, εύκολο να καθαιρεθεί άμεσα, αφού φαίνεται να έχει στηρίξει παραγόντων της δεξιάς και της αρχιεπισκοπής – οπότε ένας δημόσιος εξευτελισμός, όπως την θεαματική διαφοροποίηση του προέδρου, ήταν το πιο κοντινό στοιχείο.

Σε αυτό το κλίμα, θα μπορούσε επίσης κάποιος να εντάξει και τη σκλήρυνση της στάσης του Αναστασιάδη σε σχέση με τις συνομιλίες κλπ. Βέβαια, είναι γεγονός ότι συνομιλίες δεν γίνονται, οπότε η αποχώρηση για την ώρα είναι non event, αφού από την μια ο Άιντα εξοικειώνεται, ενώ από την άλλη αναμένονται οι τουρκοκυπριακές εκλογές της επόμενης άνοιξης. Όμως, σε ένα πλαίσιο που η εξωτερική πολιτική εμφανώς απέτυχε με την δυτική συμμαχία να εκλιπαρεί την Τουρκία και να θεωρεί την Κύπρο δεδομένη,[1] μια κίνηση έστω και εσωτερικής κατανάλωσης,  ήταν ένα αντισταθμιστικό μέτρο με δεδομένη την κρίση και διαρροή στήριξης και από τα δεξιά με βάση την κριτική των απορριπτικών.

Υπάρχει και το ΔΗΣΥ και οι εσωτερικές ομάδες συμφέροντα και καπετανάτα
Από την άλλη, υπάρχουν και οι εσωτερικές διαφοροποιήσεις στο ΔΗΣΥ. Ήδη την προηγούμενη βδομάδα, ο Χάσικος διαφοροποιήθηκε αιχμηρά από τον Αβέρωφ στο νομοσχέδιο για την τοπική αυτοδιοίκηση – και φυσικά ανάλογα έπραξε και ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ. Οπότε, υπάρχει και ένας αναδυόμενος ανταγωνισμός μέσα στο κόμμα – αλλά και στην κυβέρνηση. Και εμφανώς, η τάση που στηρίζει τον Χάσικο και την οικογένεια Κουλέρμου δεν συμπαθεί τον Ιωνά – υπήρξε και αντιπαράθεση, καθώς στηνόταν η υπόθεση για την Δρομολαξιά. Φαίνεται ότι στην κυβέρνηση λειτουργεί ένα είδος καπετανάτου γύρω από τον Χάσικο που φαίνεται να μην τολμά να τον αμφισβητήσει ο Αναστασιάδης – ελέγχει ήδη αρκετούς μηχανισμούς, αλλά μάλλον ξέρει πώς να εκβιάσει και τον ίδιο τον Αναστασιάδη. Ο Αβέρωφ αντίθετα φαίνεται να κρατά αποστάσεις και να ποντάρει στην εμπέδωση της θέσης του μέσα από την στήριξη του κεφαλαίου [Σιακόλας, Λεπτός] αλλά και διάφορων κουμπάρων, τα δίκτυα των οποίων φτάνουν υπόγεια πολύ μακριά – μέχρι και την ΚΟΠ λ.χ. Το ότι ο Πολίτης, ο οποίος φημολογείται ότι στηρίχθηκε οικονομικά από τον Αναστασιάδη, στήριξε Αβέρωφ την περασμένη βδομάδα, μέσω του διευθύνοντα συμβούλου της κυριακάτικης έκδοσης, είναι ενδιαφέρον. Αν κρίνει κανείς από μια σειρά δημοσιεύματα τον τελευταίο καιρό ο κ. Διονυσίου φαίνεται να εκφράζει μια σειρά από δυτικά συμφέροντα – και αυτό ίσως να εξηγά και την σιωπή του για τις ύποπτες καταβολές/προϊστορία που εκφράζουν οι νέοι μεγαλομέτοχοι – μεγαλοπαράγοντες της Τράπεζας Κύπρου. Γενικά, η επιχείρηση Πολίτης είχε μια απόσταση  από τον Χάσικο – και αυτό φάνηκε και από την άνοιξη του 2011, όταν ο τελευταίος αποκάλεσε την δημοσιογραφία του Πολίτη «ιστορίες του χωρκού».

Κάνει και αλλού ανοίγματα ο Αναστασιάδης ή ο Χάσικος;
Αξίζει,  ίσως, ερμηνείας ένα σχόλιο στο Φιλελεύθερο που υπογράφεται από τον ΜΧΣ, ο οποίος τείνει να εκφράζει τα συμφέροντα του κ. Χάσικου και να προβάλει τις διαρροές που θέλει ο υπουργός:
«Αμάν τι χαστούκι ήταν αυτό για τον Ιωνά Νικολάου. Το άδειασε  πρόεδρος Αναστασιάδης, ο οποίος ταυτίστηκε με τις θέσεις του ΑΚΕΛ και μάλιστα με γραφή δήλωση του, διαχωρίζοντας με τον πιο επίσημο τρόπο την θέση του από τον Ιωνά, ο οποίος θέλει να ελέγχει και την ΚΥΠ. Πώς; Περιέλαβε τροποποίηση στο σχετικό νομοσχέδιο που εξετάζεται ενώπιον της Βουλής, ούτως ώστε τον τελευταίο λόγο για το ποιοί αστυνομικοί θα υπηρετούν στην ΚΥΠ να τον έχει ο ίδιος. Ο Πρόεδρος δεν μπορούσε πλέον, να κλείνει τα μάτια και τα αυτιά του. Είχε απόλυτα δίκαιο ο τέως Αρχηγός. Ο Ιωνάς ελέγχει την Αστυνομία, τώρα θέλει να ελέγχει και την ΚΥΠ. Μόνο που δεν πέρασε το δικό του, διότι ο επικεφαλής της ΚΥΠ, Ανδρέας Πενταράς, έχει τον Σωκράτη Χάσικο. Εννοείται ότι μετά από αυτό το συμβάν, η επόμενη κίνηση του Προέδρου για τον Ιωνά θα είναι ο ανασχηματισμός.» [το προεδρικό χαστούκι στον Ιωνά, σελ. 7, Φιλελεύθερος 16/10/2014]

Τί λέει λοιπόν το κείμενο;
Ο Α. Πενταράς είναι άνθρωπος του Χάσικου – και ο Χάσικος ελέγχει την ΚΥΠ. Άρα η κίνηση του Προέδρου ήταν διασφάλιση του έλεγχου του Χάσικου στην ΚΥΠ.
Η παραδοχή ότι ο τέως Αρχηγός της αστυνομίας είχε δίκαιο, είναι ενδιαφέρουσα από ένα δημοσιογράφο απολογητή της κυβέρνησης.

Το πιο ενδιαφέρον είναι η διαπίστωση ότι ο Αναστασιάδης «ταυτίστηκε με τις θέσεις του ΑΚΕΛ». Από μόνο του θα μπορούσε να εκληφθεί ως ένα άνοιγμα – και αναγκαστικά ο Αναστασιάδης χρειάζεται ανοίγματα πια. Διότι ο ευσεβής πόθος ότι θα απαλλαγεί από τον Ιωνά, δεν λαμβάνει υπό όψιν το ότι ο Αναστασιάδης, ουσιαστικά, είναι εξαρτώμενος μιας σειράς διαπλεκομένων και συχνά ανταγωνιστικών συμφερόντων και στο εσωτερικό του κόμματος [με τα διάφορα καπετανάτα και παράγοντες] αλλά και τον  ευρύτερο χώρο της αστικής τάξης [όπου σαφώς και πάλι νοιώθει υπό πίεση και μάλιστα με μερίδες πια να αποσκιρτούν έντονα] αλλά και της παράταξής του  [όπου μια μερίδα της λαϊκής δεξιάς στις συντεχνίες ετοιμάζεται για διεκδικήσεις].





[1] Η πρακτική αναγνώριση της αποτυχίας ήταν και το γεγονός ότι  έγινε προσπάθεια να εμφανιστεί μια ρωσική άσκηση ως είδος παρέμβασης. Η Ρωσία πήρε θέση με ανακοίνωση, αλλά σαφώς, η μέχρι τώρα κυβερνητική εξωτερική πολιτική αλλού πόνταρε. Αλλά μέχρι και στο ευρωκοινοβούλιο βρέθηκε απομονωμένη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου