4 Οκτ 2014

Η διγλωσσία της πολιτικής προς το εξωτερικό και προς το εσωτερικό προκαλεί ανυπέρβλητους γλωσσοδέτες και αλαλία.


Μόλις πριν από λίγες μέρες ο Νίκος Αναστασιάδης παρουσιάστηκε στην Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών και προσπάθησε να πείσει ότι θέλει λύση που τ' αλήθκεια, ενώ η άλλη πλευρά καμώνεται πως θέλει λύση που τα ψέματα. Για να πείσει κιόλας, λέει ότι προσφέρει ΜΟΕ για να διευκολύνει τη διαδικασία. Το κύριο ΜΟΕ που προσφέρει είναι … η Τουρκία να ανοίξει το Βαρώσι στους Ελληνοκύπριους και να παραδώσει το λιμάνι της στην ευθύνη της Ε.Ε. και να μπορούν να εξάγουν οι Τουρκοκύπριοι και οι Ελληνοκύπριοι τα προϊόντα τους απ' εκεί. Η άλλη πλευρά είναι αδιάλακτη και δεν παραδίδει το Βαρώσι, εις ένδειξη καλής θέλησης. Η εικόνα του κ. Νίκου Αναστασιάδη από το βήμα των Ηνωμένων Εθνών μεταδόθηκε διεθνώς.

Το πιο πιθανόν, όμως, είναι ότι η ελληνική σημαία με εγκλωβισμένη την Κύπρο στο κέντρο της, που σχημάτισαν σε πρόσφατο διεθνές ματς, οι φίλαθλοι του ΑΠΟΕΛ, πιθανόν να μεταδόθηκε σε πολύ μεγαλύτερο τηλεοπτικό κοινό. Πιθανόν, όσοι από το κοινό αυτό ενδιαφέρονται, να διερωτώνται πώς είναι δυνατόν η μεγάλη αυτή κερκίδα να ξέχασε … την επιστροφή των Βαρωσίων. Ένας κακεντρεχής έγραψε στο φέις- μπουκ ότι ο χάρτης εξηγεί γιατί ο πρόεδρος νομίζει ότι το Ακάκι βρίσκεται στα κατεχόμενα.

Η στήλη θα πρότεινε στον Νίκο Αναστασιάδη να προτείνει ένα πιο δύσκολο ΜΟΕ για να σπρώξει πραγματικά τα πράγματα προς τη λύση. Να παρακαλέσει τον Ελληνοκύπριο ποδοσφαιριστή που ανακάλεσε από φόβο (και δικαίως, δεν θέλουμε άλλους ήρωες) την απόφαση του να παίξει μπάλα σε τουρκοκυπριακή ομάδα, να πάει να παίξει, σε ένδειξη επιθυμίας για λύση και να πάει μαζί του να τον πάρει στην Κοντέα και να κάτσει να δει το ματς. Εν πάση περιπτώσει, αποτελεί δειλία τόσο για την ΚΟΠ που μόλις πρόσφατα υπέγραψε συμφωνία συνεργασίας με τιν Τουρκοκυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, όσο βέβαια και για την κυβέρνηση, που ασφαλώς καθοδηγούσε τις συνομιλίες. Ρόδος υπάρχει, πήδημα όμως όχι.

Ο κόσμος εξακολουθεί να ξεχνά, μαζί φυσικά με τα μίντια και αρκετούς δειλούς πολιτικούς, ότι η διεθνής αναβάθμιση του ψευδοκράτους πήρε τα πάνω της λόγω των ελληνοκυπριακών χειρισμών της κυβέρνησης Παπαδόπουλου το 2004. Τα μίντια, λοιπόν, κλαίγονται όταν ο άλφα ή ο δείνα Τουρκοκύπριος επίσημος έχουν κάποια διεθνή επαφή και μιλούν για την υποκρισία όλων, πλήν του αγαθού και πάντα εν δικαίω ευρισκομένου, κυπριακού ελληνισμού. Ακόμα και το άνοιγμα της γραμμής το 20032 έγινε επί κυβέρνησης Παπαδόπουλου που αντέδρασε τότε σαν τη μωρή παρθένα, ευτυχώς λέμε. Και ο κανονισμός της πράσινης γραμμής υπογράφτηκε από τον Γιώργο Λιλλήκα.

...το προκεχωρημένο φυλάκιο της Δύσης

Όσες φορές στο παρελθόν χρειάστηκαν οι Βρεττανοί τις βάσεις τους στην Κύπρο, τις χρησιμοποίησαν με την κυπριακή κυβέρνηση να δίνει στα ανοικτά ή στα μουλωχτά την συγκατάθεση της αν εθεωρείτο αναγκαία. Αυτή τη φορά, η κυβέρνηση το κάνει... διθυραμβικά και προβάλλει την Κύπρο ως αναγκαίο προπύργιο ή προκεχωρημένο φυλάκιο της Δύσης στην περιοχή. Τα κυπριακά μίντια χαίρονται να βλέπουν αεροπλάνα να απογειώνονται ή να προσγειώνονται. Αυτή η βία ανοικτής προσχώρησης στην αμερικανική πολιτική πιθανόν να έφερε ως άμεσο όφελος την μη έγκριση ψηφίσματος υπέρ του τουρκοκυπριακού κράτους, με την στήριξη της Αιγύπτου του Σίσι. Αλλά μετά την απόφαση της Τουρκίας να εισβάλει στη Συρία και το Ιράκ όπως και η παραχώρηση των βάσεων της στο Ιντσιρλικ για τον πόλεμο εναντίον των τζιχαντιστων, αναδεικνύει την χώρα αυτή σε σημαντικότερο παίκτη της περιοχής. Έτσι η αλλαγή των συσχετισμών στη Κύπρο που ανέμενε ο Ν. Αναστασιάδης αναβάλλεται και πάλι. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου