18 Οκτ 2014

Η πραγματικότητα για τον ΕΛΑ [και πάλι]: Ο κ. Σαρρής διορίστηκε από τον κ. Ορφανίδη και επέβλεψε την άνοδο του ΕΛΑ στη Λαϊκή στα 9 δις, ακολούθως διορίστηκε υπουργός οικονομικών [για το επίτευγμα του;] από τον κ. Αναστασιάδη, ο οποίος απειλούσε τον Νοέμβριο του 2012 για να γίνουν αποδεκτοί οι όροι της Τρόικα, διαφορετικά θα κατέρρεε η Λαϊκή



Στις 28/2/2012  ο ΕΛΑ είχε φτάσει στα 5.2 δις
στις 6 Ιουλίου 2012 έφτασε στα 9,62 δις
– τον Μάρτιο του  2013, όταν έκλεισε η Λαϊκή, ήταν στα 9,1 δις

Υπήρχε μια εποχή που οι κυπριακές εφημερίδες αντιμετώπιζαν δημοσιεύματα σε δυτικά ΜΜΕ ως ένα είδος «προνομιακού σχολίου» - καταδέχτηκαν οι κυρίαρχοι του πλανήτη να ασχοληθούν μαζί μας. Κάπως έτσι. Μετά, ιδιαίτερα μετά τη ανεξαρτησία, αυτή η στάση έγινε πιο αξιοπρεπής – αν και κάπως υπερβολικά συνωμοτικοί – πολλοί τοπικοί δημοσιογράφοι αναζητούσαν κρυφά μηνύματα της δυτικής εξουσίας στα δημοσιεύματα. Μόνο τις τελευταίες δεκαετίες άρχισαν αυτά τα δημοσιεύματα να αντιμετωπίζονται κάπως πιο ώριμα – ότι δηλαδή και στα δυτικά ΜΜΕ γράφονται ανοησίες και ότι συχνά αρκετά δημοσιεύματα είναι κατευθυνόμενα – δηλαδή κάποιος/κάποιοι χρησιμοποιούν τις γνωριμίες τους για να δημοσιευτεί κάτι, και ακολούθως ελπίζουν ότι θα επικρατήσει εδώ κάτω, το «σύνδρομο το ιθαγενή». Η στάση μερικών απέναντι σε μερικά δημοσιεύματα για τον ΕΛΑ στους New York Times έχει κάτι που θυμίζει το σύνδρομο του ιθαγενή – και το ερώτημα ποιός κατασκευάζει τα θέαμα και με ποιό στόχο.

Το τελευταίο δημοσίευμα ήταν ενδιαφέρον σε μια πτυχή. Στη συνάντηση του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας τον Δεκέμβριο [μετά δηλαδή από την οριστικοποίηση της συμφωνίας με την τρόικα] ο επικεφαλής της Γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας, ο κ.  Βάιντμαν, ήταν ενάντια στην παραχώρηση ρευστότητας στη Λαϊκή επιμένοντας ότι «η τράπεζα είχε διογκώσει εσκεμμένα την αξία περιουσιακών στοιχείων  που έδινε για εξασφαλίσεις με στόχο να πάρει περισσότερο ΕΛΑ». Αν αναλύσει κανείς αυτό το νέο στοιχεία, στα πλαίσια όσων γνωρίζουμε ήδη, τότε είναι εμφανές ότι η άρνηση του Σόιμπλε να υπογράψει το μνημόνιο που συμφωνήθηκε, και η μετέπειτα, τον Ιανουάριο αναβολή υπογραφής μέχρι μετά τις εκλογές, είχε να κάνει με την αντίθεση της Γερμανίας – και αυτή εκφράστηκε και στην ΕΚΤ. Τώρα, αν αυτό το στοιχείο δείχνει ότι από τότε, τον Δεκέμβριο, οι «Γερμανοί» [η ελίτ που έπαιρνε αποφάσεις] είχε ήδη αποφασίσει να τροχιοδρομήσει ένα κούρεμα – ή ένα κλείσιμο της Λαϊκής, είναι μια ενδιαφέρουσα εκδοχή. Από ότι φαίνεται από το δημοσίευμα ο Π. Δημητριάδης [ως διοικητής της Κυπριακής Κεντρικής Τράπεζας] αλλά και οι υπόλοιποι συνάδελφοι του, «εκτός από τον ..Βάιντμαν» συμφώνησαν ότι «αν αφεθεί η Λαϊκή να καταρρεύσει, διακινδυνεύεται να δημιουργηθεί μεγαλύτερος πανικός στην αγορά.» Το ίδιο ακριβώς επιχείρημα, το οποίο χρησιμοποιήθηκε και για να αποτραπεί η χρεοκοπία της Ελλάδας, αλλά και τοπικά για να στηριχθεί η Λαϊκή και η Τράπεζα Κύπρου τον Μάιο – Ιούνιο του 2012. Ο κ. Δημητριάδης, μάλιστα, δεν είπε τίποτα περισσότερο από όσα έγραφε, ουσιαστικά, στην ανοιχτή επιστολή του στον τότε πρόεδρο Δ. Χριστόφια ο νυν πρόεδρος ο κ. Αναστασιάδης – αλλά και όσα είπε, όταν ήρθε πίσω μετά από το Γιούρογκρουπ της 15ης Μαρτίου 2013. Και υπουργός οικονομικών ήταν ο κ. Σαρρής και φυσικά ήξερε ο κ. Σαρρής για τον ΕΛΑ και ο κ. Αναστασιάδης ήξερε και για τον ΕΛΑ, αλλά και για τον ρόλο του κ. Σαρρή, όταν τον διόριζε.

Το δημοσίευμα των NYT προβλήθηκε από το ΡΙΚ σε ένα είδος κομματικής προπαγάνδας, αλλά και από την Σημερινή σαν επίθεση στον κ. Δημητριάδη. Τα τεκμήρια, όμως, είναι εκεί. Ο ΕΛΑ ξεκίνησε επί Α. Ορφανίδη – 6 μήνες μετά την μετατροπή της Εγνατίας [τον Μάρτιο του 2011] σε παράρτημα και άρα την μετατροπή της μηχανισμό ροής κεφαλαίων εκτός Κύπρου. Εκείνο ήταν το μεγαλύτερο λάθος ανάμεσα στα τόσα του κ. Ορφανιδη. Ο ΕΛΑ συνέχισε να αυξάνεται και επικεφαλής της Λαϊκής ανέλαβε ο κ. Σαρρής. Επί Σαρρή, την άνοιξη του 2012, η Λαϊκή ζήτησε κρατική ενίσχυση. Αν η Λαϊκή φούσκωνε τα περιουσιακά της στοιχεία, ήταν ήδη εκεί. Η Τράπεζα το έκανε – και από τη Βουλή υπήρξαν, μετά το γεγονός, παράπονα ότι δεν δόθηκαν η δεν εξηγήθηκαν όλα τα στοιχεία. Με ένα μαγικό τρόπο, ωστόσο, ο κ. Σαρρής απαλλασσόταν πάντα – λες και δεν ήταν αυτός που παρουσίαζε τα στοιχεία. Προφανώς, κάποιοι θέλουν να τον προστατεύσουν ή ξέρει αρκετά για να εκβιάζει. Άρα αν είχε δίκαιο ο Βάιντμαν, το πρώτο άτομο στο οποίο πρέπει και έπρεπε από καιρό να εστιαστεί το θέμα είναι ο Μιχάλης Σαρρής. Ακόμα περισσότερο διότι ο ΕΛΑ εκτοξεύθηκε την περίοδο Μάιου-Ιουνίου στο ύψος των 9 δις – άρα εκεί έγινε, αν έγινε φούσκωμα των περιουσιακών στοιχείων από τον κ. Σαρρή. Αλλά και η Βουλή φρόντισε, στην πλειοψηφία της τουλάχιστον να διορίσει αυτούς που ήθελε στο ΕΣ της Λαϊκής – μάλιστα ο Φιλελεύθερος αναφερόταν στις 24/4/2012 στον διορισμό του κ. Φιλίππου, παρά την αντίθεση του ΑΚΕΛ. Οπότε προφανώς τα μέλη τα οποία επέλεξε η τοτε πλιεοψηφίας της Βουλης θα πρέπει να εξηγήσουν, αν όντως υπήρχε «φούσκωμα» περιουσιακών στοιχείων – πριν ή μετά.

Άρα το ερώτημα είναι γιατί μερικοί κατασκευάζουν ένα θέαμα, λογοκρίνοντας τα δεδομένα τα οποία είναι γνωστά και σαφή; Προφανώς, δεν τους ενδιαφέρει ο ΕΛΑ, αφού κανένας δεν διαμαρτυρήθηκε τότε, και δεν ζήτησε να μην στηριχθεί η Λαϊκή. Το θέμα επαναφέρεται σαν μετατόπιση από τα σκάνδαλα των τραπεζών – έτσι αντί να τίθεται το ερώτημα γιατί χρεοκόπησε η Λαϊκή, τίθεται το ερώτημα, γιατί στηρίχθηκε όταν είχε πρόβλημα [άραγε να τεθεί ανάλογο ερώτημα και για την Τράπεζα Κύπρου τώρα;] η Λαϊκή [παραβλέποντας ότι όσοι αρθρώνουν το ερώτημα ήθελαν να στηριχθεί]. Σε αυτό το πλαίσιο, αυτοί που παίζουν με το σύνδρομο του ιθαγενή [«wow το έγραψε αμερικανική εφημερίδα»] είναι κάποιοι που κάτι θέλουν να κρύψουν. Και είναι και το θέμα ποιοί διοχετεύουν τέτοιες ειδήσεις – από τις ΗΠΑ, αλλά και από εδώ. Είναι πολλά που θα πρέπει να συγκαλυφθούν – και τι έγινε και τι γίνεται στην Κεντρική, αλλά και ευρύτερα τι έγινε τον Μάρτιο του 2013 και μετά. Θα το δούμε.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου