20 Σεπ 2014

Σκωτία: Τελικά η εκστρατεία για την ανεξαρτησία έκανε peak, too soon… Αλλά τα κύματα που αναδύθηκαν ήταν εκφραστικά του τί θα ακολουθήσει



Το τελικό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στην Σκωτία κινήθηκε στα ποσοστά των δημοσκοπήσεων μέχρι τα μέσα Αυγούστου – πριν δηλαδή καταγραφεί μια απότομη αύξηση των οπαδών του «ναι» ανάμεσα στους αναποφάσιστους. Φαίνεται ότι το τελικό μείγμα εκβιασμών [με πιο ενδιαφέρουσες τις τράπεζες που απειλούσαν με αποχώρηση – σαν συνέχεια του εκβιασμού για νομισματική κρίση την προηγούμενη περίοδο] αλλά και υποσχέσεων για «ανεξαρτησία χωρίς ανεξαρτησία» [για παροχή περισσότερων δικαιωμάτων αυτοκυβέρνησης κλπ] συγκράτησαν αυτό που φαινόταν να είναι ένα κύμα υπέρ του ναι. Όμως, τα δεδομένα που αποκάλυψε η αντιπαράθεση στην Σκωτία θα μείνουν. Διότι αν τα πράγματα έμεναν, όπως ήταν αρχικά, τότε το θέμα θα καταγραφόταν σαν μια απλή εκδήλωση παραξενιάς από τους σκωτσέζους. Η πραγματική πιθανότητα, όμως, αποχώρησης και ανεξαρτοποιησης, έστω και για λίγες βδομάδες άνοιξε ένα παράθυρο και ξαφνικά αναδύθηκαν από παντού τοπικές κοινότητες έτοιμες να ακολουθήσουν το..παράδειγμα της Σκωτίας. Ο επόμενος σταθμός είναι σαφώς η Καταλονία – αν και τα δεδομένα στην Σκωτια μάλλον είναι τέτοια, που το θέμα θα επιστρέψει. Και με δεδομένη την κατάσταση στην Ουκρανία, οι τάσεις αποσκίρτησης και αποχώρησης δεν θα είναι μόνο σύμπτωμα των δυτικών "ασφαλών" περιβαλλόντων. Αλλά και γιατί η δυναμική της Ε.Ε. ευνοεί ουσιαστικά αυτές τις αποσχίσεις – ίσως η Σκωτσέζικη εμπειρία να ήρθε κάπως πιο γρήγορα από ότι έπρεπε [για να κερδίσει] ή να ήταν η αναγκαία αρχή.


Η σκωτσέζικη έκπληξη: μια θετική εκστρατεία από τα κάτω πάγωσε το Ηνωμένο Βασίλειο στα τέλη Αυγούστου


Στις δημοσκοπήσεις υπάρχει ένα φαινόμενο που λέγεται «peaking too soon» - φτάνοντας δηλαδή στο μάξιμουμ συσπείρωσης μιας εκστρατείας, πριν την «ώρα» της ψήφου και χάνοντας μετά έδαφος. Οι εκλογές στην Σκωτία θεωρούνταν μέχρι τα τέλη Αυγούστου σχεδόν δεδομένες – οι δημοσκοπήσεις έδειχναν μια σαφή προτίμηση προς το όχι και δεν υπήρχαν ιδιαίτερα ρεπορτάζ που να δίνουν ένα κλίμα προσμονής. Και ξαφνικά, μια δημοσκόπηση που έδωσε προβάδισμα στο ναι ήταν αρκετή για να επικρατήσει από την μια πανικός στους υποστηρικτές του όχι -μέχρι και την αρχαία αντίκα, τη βασίλισσα, ήθελαν να την βγάλουν στο σεργιάνι- αλλά και τα ΜΜΕ να ανακαλύψουν ότι στη Σκωτία υπήρχε ένα κύμα και ένα κλίμα υπέρ του ναι. Καθώς άρχιζαν οι εκβιασμοί υπέρ του όχι [θα φύγουν οι τράπεζες, θα..] το κλίμα της απόσχισης απλωνόταν. Στην Καταλονία έγινε μια εκδήλωση εκατομμυρίων, ενώ ένας αγώνας μεταξύ της Μπαρτσελόνα και της Ατλέτικο Μπιλμπάο, των βάσκων, έγινε με τα «εθνικά χρώματα των σημαιών» των 2 υπό απόσχιση περιοχών. Η συζήτηση για απόσχιση απλώθηκε από την Ουαλία μέχρι τη Βαυαρία στην Γερμανία..

Ακόμα και ένας αντίπαλος της απόσχισης παρατηρούσε με δέος το κλίμα που είχε φτιάξει η κίνηση για την ανεξαρτησία. Ένα κλίμα που όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα, δεν θα μπορέσει να περιοριστεί πια.
«..η εκστρατεία για το Ναι ήταν εντυπωσιακή. Έφερε, για πρώτη φορά, δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους στην πολιτική και στην πολιτική εμπλοκή, ιδιαίτερα αυτούς οι οποίοι μέχρι τώρα ένοιωθαν αποκλεισμένοι, εγκαταλειμμένοι, αυτί που αφέθηκαν πίσω. Δημιουργήθηκε με αυτή την έννοια ένα είδος δημοκρατικής εξέγερσης σε αυτήν την διαδικασία. Κινητοποίησε του νέους, τους ηλικιωμένους, του φτωχούς, τους ανήμπορους, αλλά και τους ιδεαλιστές.
Στις εργατικές συνοικίες σε όλη την Σκωτία, η διάχυση των πόστερ του ΝΑΙ σε παράθυρα, αυτοκόλλητα σε αυτοκίνητα κλπ είναι ένα τεκμήριο της αυξανόμενης σύνδεσης ανάμεσα στην ανεξαρτησία και την ανάγκη για αλλαγή – πραγματική αλλαγή, επίσης, όχι απλώς μικροαλλαγές στην περιφέρεια του συστήματος… Γενικά ήταν μια χαρούμενη και ελπιδοφόρα θετική εκστρατεία, ένα Λάμπρο τεκμήριο στην πιθανότητα πολιτικής κινητοποίησης από τα κάτω σε μια ώριμη δημοκρατία.»


Και σε αυτό το κλίμα, η αμφισβήτηση πήρε μορφές που ξέφυγαν πια από την πολιτική της ρουτίνας. Ακόμα και η δήθεν, ουδετερότητα της βρετανικής δημοσιογραφίας βρέθηκε στο στόχαστρο, όταν το BBC υπό την πίεση του Λονδίνου προφανώς, άρχισε να λογοκρίνει ακόμα και τις απαντήσεις σε ερωτήσεις από εκπρόσωπους των ανεξαρτησιακών. Και η δυσφορία έγινε και μαζική εκδήλωση.

Ήταν ένα peak too soon – για την υπόλοιπη Ευρώπη μπορεί να ήταν ένα σύμβολο για ξεκινήσουν οι συζητήσεις, αλλά για την Σκωτία ήταν μια προειδοποίηση για το κατεστημένο που κινητοποίησε τα πάντα για να εκβιάσει το όχι. Και αφού ήταν εμφανές ότι ο εκβιασμός μόνος του δεν λειτουργούσε πια – δόθηκαν και απλόχερα υποσχέσεις. Υποσχέσεις που ενδεχομένως να είναι η ωρολογιακή βομβα για το επόμενο δημοψήφισμα. Διότι το να δοθούν και άλλα δικαιώματα αυτοκυβέρνησης στους Σκωτσέζους, θα προκαλέσει ενστάσεις στο νότο, και η αθέτηση των υποσχέσεων δυσφορία και οργή στη Σκωτία.

Η δυναμική του μέλλοντος: οι φόβοι των αμερικανών και οι πραγματικότητες της Ε.Ε.
Η διάχυτη στήριξη της σκοτσέζικης ανεξαρτησίας πήγαζε απ δυο αιτίες: το Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι δημοφιλές και για όποιον παρακολουθεί τα διεθνή -δηλαδή όχι μόνο τα δυτικά- ΜΜΕ ήταν σαφές ότι πολλοί έλπιζαν να αποχωρήσει η Σκωτία για να βιώσει και η Βρετανία τους διαχωρισμούς που επέβαλε τους προηγούμενους αιώνες με το διαιρει και βασίλευε. Όμως, στο εσωτερικό της Ευρώπης υπάρχει και μια διαδικασία που ενισχύει ντε φάκτο τα κινήματα αυτονομίας. Όσο προχωρά η ομοσπονδοποίηση τόσο θα αυξάνεται η πίεση για εσωτερική απόσχιση με τη δικαιολογία ότι κάποιος μπορεί να είναι ασφαλής κλπ στην Ε.Ε. αλλά και να αυτοδιοικείται  χωρίς να εξαρτάται από ότι βιώνεται σαν αυθαίρετη [ιστορικά] κρατική εξουσία – όπως βιώνει το ανεξαρτησιακό κίνημα της Σκωτίας το Λονδίνο, η Καταλονία και οι Βάσκοι την Μαδρίτη κοκ. Σε μια ανάλυση -στο πιο κάτω λινκ- για τα αμερικανικά συμφέροντα στο δημοψήφισμα, υπήρχαν δυο σημαντικές παρατηρήσεις – από την μια η απόσχιση θα έπληττε την Βρετανία, που είναι ο πιο πιστός σύμμαχος των ΗΠΑ, ενώ το «κίνημα» των αποσχίσεων, ενισχύει ντε φάκτο την Γερμανία, η οποία είναι αναδυόμενη και σταθερή, ενώ οι άλλοι μεγάλοι «παίκτες» [Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία] «απειλούνται» με αποσχίσεις. Και πίσω από τα λόγια της επιφάνειας, η δομική διαφοροποίηση ΗΠΑ – Γερμανίας είναι πια δεδομένη




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου