7 Σεπ 2014

ΜΕΔ: Ο νεο-μεταπρατισμός του Χ. Γεωργιάδη και η Μεγάλη Συσκότιση της ΚΤΚ και Κυβέρνησης

Ν. Τριμικλινιώτη
Αυτή τη στιγμή διεξάγεται συζήτηση στη Βουλή για το νέο νομικό πλαίσιο που θα διέπει τις εκποιήσεις. 
 Ο Υπουργός οικονομικών φαίνεται να είναι εκφραστής του πιο σάπιου νεο-μεταπρατισμού του Ε/Κ κατεστημένου. Πρώτα, πήγε στην τρόικα και πρότεινε το πιο σκληρό καθεστώς που υπάρχει σε σχέση με τους  δανειολήπτες κι επέστρεψε με απειλές ότι η Τρόικα δεν δέχεται τίποτε άλλο. Όταν τα δοκίμασαν όλα (απειλές, διαβεβαιώσεις από τραπεζίτες, «προειδοποιήσεις» από τον Πισσαρίδη ότι έρχεται κούρεμα κι έφυγαν τόσα εκατομμύρια κτλ.) και δεν τους βγήκε, ξαναπήγε με τροποποιήσεις στην τρόικα. Η τρόικα, που κατά το Χάρη, δεν δεχόταν τίποτε προηγουμένως, τώρα δέχθηκε κάποια σημεία, όχι όμως τα μέτρα για την προστασία της πρώτης κατοικίας. Πάλι επιστρέφει με απειλές ο Χάρης - τον ακολουθούν οι λοιποί τρακαδόροι. Κι ύστερα, μιλούμε για δημοκρατία: Ποιά  δημοκρατία ανέχεται τέτοιους υπουργούς;
Τώρα το ζήτημα είναι στα χέρια των βουλευτών. Και ποιός «κάνει παιγνίδι» τώρα; Ο Νικολάκης, ο πιο ακραίος θιασώτης/διαπλεκόμενος των τραπεζών. Θέλει να «ξεπλύνει» το παρελθόν του, παριστάνοντας τώρα τον υπέρμαχο των φτωχών και αδυνάτων προς άγραν ψήφων και να εκδικηθεί τον Αναστασίαδη. Εκτός και τα βρούνε -πάλι- εξαργυρώνοντας την όψιμη μεταστροφή του προς τις λαϊκές μάζες… Δεν είναι και απίθανο.
Κι όλα αυτά γίνονται, χωρίς καν, να παρουσιαστεί ενώπιον του λαού στη δημόσια σφαίρα, ο πραγματικός αριθμός ενυπόθηκων δανείων για να δούμε πόσα νοικοκυριά είναι χρεωμένα. Μιλούν για ποσά και ποσοστά γενικά. Δεν έχει παρουσιαστεί ούτε ένα αριθμός ανθρώπων, οικογενειών, προσώπων! Δεν παρουσίασαν μια μελέτη για το μέγεθος του προβλήματος, όχι για τις αναθεματισμένες τις τράπεζες που μας καταλήστεψαν, αλλά στην κοινωνία. Πόσο και ποιά τα κοινωνικά χαρακτηριστικά των διαφόρων κοινωνικών τάξεων και ομάδων που είναι χρεωμένα;  Κι έτσι, ο καθένας λέει ότι του κατεβεί.
Για να κατανοήσουμε την έκταση του προβλήματος με τις εκποιήσεις, εκτός από την «τεχνική πτυχή», απαιτείται όπως κατανοήσουμε  το όλο πολιτικό και  κοινωνικό πλαίσιο. Κι αυτό θέλει μια ολοκληρωμένη ανάλυση.
1. Η ΚΤΚ έχει τον αριθμό των νοικοκυριών που έχουν ΜΕΔ, οι διάφορες κατηγορίες ανάλογα με το ποσό που χρωστούν κτλ. Έχουν τον αριθμό των ενυπόθηκων δανείων σε σχέση με την πρώτη κατοικία. Παρακαλώ, όπως δοθούν τα στοιχεία αυτά, έτσι ώστε να έχουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα. Ζήτησα τα στοιχεία από την ΚΤΚ, αλλά μου αρνήθηκαν.
2. Αναγκαία η διαγραφή των χρεών των τάξεων των χαμηλών εισοδημάτων, αλλά για χρειάζεται νομιμοποίηση το όλο σαθρό τραπεζικό σύστημα.
3. Τώρα αναφορικά με τα λεγόμενα “στρατηγικά ΜΕΔ”, ας πάρουμε ένα παράδειγμα. Ένας τέτοιος είναι και εκ των 22 γνωστών developers, που αρνείται να πληρώσει τους τόκους από το 2010 κι έχει τα λεφτά τους στην Ελβετία: Υπάρχει το νομικό οπλοστάσιο να αντιμετωπιστεί το θέμα. Από ότι πληροφορούμε υπάρχουν δύο Λ.: Ο ένας δεν πλήρωσε γρόσι από το 2005 κι άλλος από το 2010. Πόσοι είναι τέτοιοι; Πρώτα, ας λυθεί το ζήτημα με τους 22, και μετά να πάμε πάρα κάτω.
Ειδικά στο θέμα των στοιχείων, δυστυχώς η ΚΤΚ δεν μου δίνει τα στοιχεία, τα οποία κατέχει. Κάθε μήνα βγαίνουν τέτοια στοιχεία και τα επεξεργάζεται η ΚΤΚ για να βγάλει τα ποσοστά που μας δίνει, αλλά κυρίως δίνει στοιχεία τη ΕΚΤ και την Τρόικα.
Υπάρχουν δύο θεμελιώδη ζητήματα εδώ:
ΠΡΩΤΟ, το δικαίωμα των πολιτών στην πληροφόρηση. Εδώ ζήτησα τα στοιχεία και δεν βγήκε ούτε ένας λειτουργός να μου εξηγήσει γιατί και πως δεν δίνουν στοιχεία που έχουν και που δεν είναι προσωπικά δεδομένα. Προτίθεμαι να καταθέσω παράπονο ή/και να διεκδικήσω δικαστικά αυτό δικαίωμα. Το αρ. 19 του συντάγματος προνοεί τα εξής:
1. Έκαστος έχει δικαίωμα ελευθερίας του λόγου και της καθ’ οιονδήποτε τρόπον εκφράσεως.
2. Το δικαίωμα τούτο περιλαμβάνει την ελευθερίαν της γνώμης, της λήψεως και μεταδόσεως πληροφοριών και ιδεών άνευ επεμβάσεως οιασδήποτε δημοσίας αρχής και ανεξαρτήτως συνόρων.
3. Η ενάσκησις των δικαιωμάτων, περί ων η πρώτη και δευτέρα παράγραφος του παρόντος Άρθρου, δύναται να υποβληθή εις διατυπώσεις, όρους, περιορισμούς ή ποινάς προδιαγεγραμμένους υπό του νόμου και αναγκαίους μόνον προς το συμφέρον της ασφαλείας της Δημοκρατίας ή της συνταγματικής τάξεως ή της δημοσίας ασφάλειας ή της δημοσίας τάξεως ή της δημοσίας υγείας ή των δημοσίων ηθών ή
προς προστασίαν της υπολήψεως ή των δικαιωμάτων άλλων ή προς παρεμπόδισιν της αποκαλύψεως πληροφοριών ληφθεισών εμπιστευτικώς ή προς διατήρησιν του κύρους και της αμεροληψίας της δικαστικής εξουσίας.
ΔΕΥΤΕΡΟ, εύλογα διερωτάται κανείς γιατί η απόπειρα απόκρυψης; Μήπως είναι γιατί τα ενυπόθηκα δάνεια των 22 μεγάλων καλύπτουν μόνο 15-17% των όσων χρωστούν; Αυτό δεν είναι καθόλου υπερβολή: Ένας μεγάλος developer για παράδειγμα που ήθελε για τους σκοπούς παραδείγματος 1 εκατομμύριο ευρώ δάνειο από τράπεζα, το έπαιρνε με 1 εκατομμύριο περιουσία προς εξασφάλιση του δανείου. Πλην όμως (α) η περιουσία του ήταν χοντρά υπερτιμημένη, ας πούμε κατά 50%, (β) δεν πληρώνει ούτε τον τόκο κι έτσι υπάρχουν χρεώσεις και τόκοι υπερημερίας (γ) οι αξίες των εξασφαλίσεων έχουν πέσει κατά 40%. Επομένως, το 15% ακούγεται λογικό…
Μήπως γιατί δεν θέλουν να φανεί πόσο μεγάλο είναι το πρόβλημα για τους μικρομεσαίους;
Υπάρχει κάποιος άλλος λόγος για τη συσκότιση;


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου