7 Σεπ 2014

Στο γνωστό δρόμο των αναβολών το Κυπριακό


… Ήδη μιλούν για  παιγνίδι συντήρησης μέχρι τον Απρίλη που θα εκλεγεί νέος Τουρκοκύπριος  πρόεδρος του μη αναγνωρισμένου τουρκοκυπριακού κράτους. Σε αυτό το παιγνίδι, οι δύο πλευρές αισθάνονται άνετα γιατί είναι εκπαιδευμένες από τα πρώτα τους πολιτικά βήματα. Να ελίσσονται, δηλαδή, ως παρακάτω, η μεν ελληνοκυπριακή να «παγώνει το χρόνο» για να μη μετρούν οι νέες εξελίξεις και η τουρκοκυπριακή για να παγιώνει κάθε τι που ο χρόνος το επιτρέπει και να αυξάνει τη διπλωματική της παρουσία στο διεθνή χώρο.
Ένα χεράκι βοηθείας θα δώσει ο ήδη αφιχθείς νέος αντιπρόσωπος του ΓΓ του ΟΗΕ , κ Άιντα ή Έιντε. (Το παιγνίδι που θα κάνουν σύντομα με το όνομα του τα αγωνιστικά μίντι θα είναι μάλλον «άντε φύγε» ή «παρά το ότι είσαι λευκός μας βγήκες και συ μαύρος»). Μέχρι να γνωριστεί με το ζήτημα και τους ανθρώπους που εμπλέκονται θα του πάρει μερικούς μήνες που φαίνεται είναι και το ζητούμενο, από τις δύο πλευρές.

 Άντε ήρθε κι ο Άιντα

Πάντως, όπως αναφέρεται στον τύπο ο Νορβηγός Άιντα έχει πολύ καλά προσόντα που ταιριάζουν άριστα με την πολιτική Αναστασιάδη στο Κυπριακό. Δηλαδή έχει προπαίδεια στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε. Ακριβώς, δηλαδή, στους οργανισμούς, την περαιτέρω εμπλοκή των οποίων ευνοεί η κυβέρνηση, πράγμα το οποίο παρουσιάζει μάλιστα σαν ένα από τα νέα και δυνατά  στοιχεία της πολιτικής της. Επειδή διετέλεσε και μέλος της νορβηγικής κυβέρνησης, όμως, θα πρέπει να προσθέσουμε ότι γενικά και οι τρεις σκανδιναβικές χώρες εμφανίζονται πολύ επιφυλακτικές με την Κύπρο για να πούμε το ελάχιστο μετά τις πατριωτικές πονηριές του 2004. Θα μπορούσαμε να προβλέψουμε ότι τα κυπριακά μίντια που προσπαθούσαν να παρασιωπήσουν το γεγονός θα ανακαλύψουν σύντομα ότι η Σκανδιναβία είναι «φιλοτουρκική λόγω φυσικά συμφερόντων». Δυστυχώς επιπλέον οι χώρες αυτές που στο παρελθόν είχαν στενές σχέσεις με την Κύπρο ως μετέχουσες στην ειρηνευτική δύναμη από το 64 γνωρίζουν πολύ καλά και το προ του 74 Κυπριακό. Επίσης προ του 74 διαδραμάτισαν θετικό ρόλο στη στήριξη της Δημοκρατικής παράταξης ενάντια στην ελληνική χούντα.

Δυστυχώς, όμως, η ευρύτερη περιοχή γύρω μας μοιάζει με ηφαίστειο που ήδη κάνει έκρηξη. Κάθε πρόβλεψη γίνεται δύσκολη ή μάλλον για να το πούμε αντίστροφα το κάθε απρόβλεπτο γίνεται πιθανόν. Η δυσκολία διαμόρφωσης πολιτικής είναι εμφανής και στις μεγάλες χώρες και στις μικρές. Οι χώρες που διαδραματίζουν βαρύνοντα λόγω στην περιοχή όπως η Τουρκία για παράδειγμα, επιχειρεί να διαμορφώσει κάποια σταθερά δεδομένα. Μετά την ατυχή εμπλοκή της ενάντια στο συριακό καθεστώς, προσπαθεί  να κρατήσει μια απόσταση ουδετερότητας από τις αραβικές χώρες. Διαδραματίζει ένα ανθρωπιστικό ρόλο που κάποια στιγμή θα τον εξαργυρώσει, φιλοξενώντας έστω σε σκηνές εκατοντάδες πρόσφυγες από τα μέτωπα των συγκρούσεων. Παράλληλα, η ανοιχτή και επίμονη στήριξη προς τους Παλαιστινίους και η αντιπαράθεση της με τον Ισραήλ, δημιούργησε μια σχετικά καλή εικόνα στο προοδευτικό κίνημα της Ευρώπης και του πλανήτη που ξεσηκώθηκε μετά τον σφαγιασμό των Παλαιστινίων στη Γάζα (παρά τον συντηρητισμό της κυβέρνησης της και τη βάναυση συμπεριφορά της στο πάρκο Γεζί και αλλού). Στο ζήτημα, η Κύπρος έμεινε εκτεθειμένη και προς τα έξω, αλλά και προς τα μέσα, όπου πολύς κόσμος αισθάνεται ντροπή που η χώρα του είναι σύμμαχος με το Ισραήλ.

Ο Μπαν Κι Μουν ανησυχεί...

Η αναταραχή στην ευρύτερη περιοχή μας απασχόλησε όμως και τον Μπάν Κι Μούν ο οποίος αν δεν εκφράζει ολόκληρο τον πλανήτη, εκφράζει τουλάχιστον τη Δύση. Ο ΓΓ επισήμανε ότι «σ’ αυτούς τους καιρούς της μεγάλης αναταραχής στην περιοχή, είναι περισσότερο σημαντικό από ποτέ να έλθει μία διαρκής διευθέτηση στην Κύπρο, προς όφελος όλων των Κυπρίων. Η λύση του Κυπριακού, που έχει καθυστερήσει πολύ, συνιστά στρατηγική προτεραιότητα  για τα Ηνωμένα Εθνη και τη διεθνή κοινότητα». Αυτό μπορεί να διαβαστεί εν μέρει και ως απειλή στις συνθήκες αστάθειας που επικρατούν. Όμως, σε άλλο σημείο αναφέρεται ότι «ο διορισμός του κ. Eide αποτυπώνει την αποφασιστικότητα των Ηνωμένων Εθνών να συνεχίσουν να υποστηρίζουν τα μέρη να φτάσουν σε συγκεκριμένα αποτελέσματα στην τρέχουσα φάση». Δηλαδή επιδιώκουμε «λύση», αλλά μας αρκούν και «συγκεκριμένα αποτελέσματα στην τρέχουσα φάση». Με άλλα λόγια, αν βρείτε λύση καλώς, αν δεν βρείτε, πρέπει να δεχθείτε κάποιες συμφωνίες, έτσι ώστε να μην προκαλούνται ανεπιθύμητες εξελίξεις. Προσέχετε, πάντως, μην σας πατήσει κανένας ελέφαντας...

 Ο Ερντογάν ως μάνα στην κόρη

Η ελληνοκυπριακή πλευρά είδε με μεγάλο θυμό την επίσκεψη Ερντογάν ως προέδρου της Τουρκίας στα κατεχόμενα και ζήτησαν από την κυβέρνηση να την καταγγείλει διεθνώς, πράγμα το οποίο είχε ήδη γίνει, όπως είπε ο εκπρόσωπος, αλλά δέχτηκε ότι θα έκανε και άλλες καταγγελίες. Ο Ερντογάν δήλωσε ότι έρχεται ως μάνα σε κόρη, την οποία και θα προστατεύσει οπωσδήποτε και γι αυτό δεν πρέπει να έχει κανείς αμφιβολία. Λες και έπαιζε μια παλιά ελληνική κασέτα μεταγλωττισμένη στα τούρκικα). Από κει και πέρα επανέλαβε τις πάγιες θέσεις του για ομοσπονδία δύο κρατών και δύο λαών, όπως και ότι το θέμα Αμμοχώστου πάει μαζί με τη συνολική λύση. Οι θέσεις κρίθηκαν, φυσικά, ως πολύ προκλητικές από την ελληνοκυπριακή πλευρά, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν υπήρχε κάτι νέο ή μη αναμενόμενο. Και φυσικά διέψευσε ότι πήρε επιστολή από τον Αναστασιάδη, πράγμα που ήταν υποχρεωμένος να κάνει, αφού δεν θεωρεί κράτος την «ελληνοκυπριακή διοίκηση». Έτσι, έμεινε και ο Αναστασιάδης με το μικρό διπλωματικό κόλπο στο χέρι. Σε σύνοψη, ο Ερντογάν δηλώνει ότι θέλει λύση, αλλά  δεν έδειξε κάποια διάθεση να ανοίξει με δική του πρωτοβουλία κάποια νέο παράθυρο.

Από την άλλη πλευρά πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην προσπάθεια του να εμπλέξει την Ελλάδα ως εγγυήτρια δύναμη και ως μητέρα πατρίδα (εξού και η αναφορά στην Τουρκία ως εγγυήτρια χώρα και ως μάνα σε σχέση με την Κύπρο – κόρη ). Καί όχι μόνο αυτό, αλλά συνέδεσε το Κυπριακό με τη λύση άλλων ελληνοτουρκικών, κατά την άποψή του, θεμάτων όπως την εκλογή του Μουφτή της Θράκης, το άνοιγμα της σχολής της Χάλκης αλλά και … την επιστροφή των Ρωμιών στην Κωνσταντινούπολη. Δεν χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να καταλάβει κανείς ότι πίσω από αυτά υπάρχει θέμα πετρελαίων και ελληνικής και τουρκικής ΑΟΖ. Από μία άποψη, ο Ρετζέπ Ερντογάν προεκτείνει το κείμενο των 62  του Σύριζα που θέλουν την Ελλάδα να μας ξανασώσει. Δεν είναι απίθανο να είχε υπόψη του αυτό το κείμενο που επιχειρεί να δώσει υπόσταση σε πιο περιθωριακά απολιθώματα του χαμένου μεγαλοϊδεατισμού.


Παρατηρώντας μερικές φωτογραφίες
1 ) Μια φωτογραφία που παρουσιάζει τον κόσμο που πήγε να προϋπαντήσει τον Ερντογάν δείχνει πολλές μαντηλοφορούσες...


2) Μια εξαιρετική φωτογραφία που έκανε θραύση στο διαδύκτιο δείχνει το ζεύγος Ερντογάν που μόλις είχε χαιρετίσει ο Έρογλου  να στέκονται απέναντι από τον πρωθυπουργό Γιωρκανζίογλου και την πρόεδρο της Βουλής Σιμπέλ Σιμπέρ. Η κυρία Ερντογάν φορώντας μαντήλα και κάτι μακρύ κοιτάει κάτω. Ο ίδιος ο Ερντογάν πάλι κάτω με ένα περίεργα συνοφρυωμένο ύφος κάνει χειραψία με τον Γιωρκανζίογλου που χαμογελά. Δίπλα αναμένει η Σιμπέλ με ένα ταγεράκι και ένα χαμόγελο είκοσι πόντους να κοιτάζει κατάματα τον καμπόσο ψηλότερο της Ερντογάν, ο οποίος βασικά κλείει τα μάτια του. Κοιτάζοντας αυτή τη φωτογραφία βλέπεις δυό κόσμους αντιμέτωπους, τον κοσμικό και το θρησκευτικό συντηρητικό. Αυτοί οι δυο κόσμοι δεν ακολουθούν τη γραμμή των κατεχομένων, αλλά τη διαπερνά εγκάρσια. Αν ερχόταν ο Σαμαράς θα είχαμε και ιερατείο στην εικόνα. Το πιο πιθανόν, όμως, είναι ότι η πολιτική καριέρα της Σιμπέλ δεν θα πάει μακριά.

3) Μια διαδήλωση στην πλατεία Σεραγίου που καλεί τον Ερντογάν να πάρει τα χέρια του από την Κύπρο, τον αποκαλεί σουλτάνο και αυταρχικό. Σε δηλώσεις του ο Σενέρ Ελτζίλ που ηγείται της διαδήλωσης μαζί με το πανώ των δασκάλων θα πει ότι ο Ερντογάν είναι ανεπιθύμητος στην Κύπρο. Πρόκειται για μια διαδήλωση μερικών εκατοντάδων ατόμων, δείχνει όμως ότι υπάρχει ένα κοινωνικό πλαίσιο που την «σηκώνει».


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου