13 Σεπ 2014

Η Χρυστάλλα στην αυλή των θαυμάτων και ο μηχανισμός συγκάλυψης των τραπεζών: δεν ξέρει, τάχα μου, τη δουλειά της κόρης της, δεν καταλαβαίνει το σκάνδαλο της σύγκρουσης συμφερόντων , κάνει ότι δεν καταλαβαίνει πως λειτουργεί ο κ. Βγενόπουλος και καμώνεται ότι είναι τυχαίο που μεταφέρθηκαν σε αυτήν οι εξουσίες για τα στοιχεία εναντίον του πελάτη του δικηγορικού γραφείου της κόρης της



«Η «Κ» ερευνώντας αρχικά το ζήτημα των προσκομμάτων των τραπεζών να δώσουν πληροφορίες για τα δάνεια διοικητικών συμβούλων των τραπεζιτικών ιδρυμάτων και στην συνέχεια υποθέσεις που ήδη έχουν αχθεί ενώπιον των δικαστηρίων καταλήγει στο εύρημα ότι ενδεχομένως να υπάρχει ζήτημα αρχής και τάξης καθώς και σύγκρουσης συμφερόντων για την ίδια την Διοικήτρια της ΚΤΚ Χρυστάλλα Γιωρκάτζη. Αυτό, ως γεγονός, πιθανότητα ναρκοθετεί τις έρευνες των ανακριτικών αρχών αλλά και θέτει σε κίνδυνο υποθέσεις που έχουν ήδη αχθεί ενώπιον των δικαστηρίων..»
[Α. Παράσχος, Καθημερινή, σελ. 4, 7/9/2012]

«Σύζυγος εν διαστάσει γίνεται και υπάρχει. Θυγατέρα εν διαστάσει ούτε γίνεται ούτε υπάρχει!»
Α. Θεμιστοκλέους, βουλευτής ΔΗΣΥ σε σχέση με την προσπάθεια της κ. Γιωρκάτζη να αποφύγει το θέμα της σχέσης της κόρης της με την δικηγορική υπεράσπιση Βγενοπουλου

Η δημοσίευση από την Καθημερινή των δεδομένων για τη σχέση της κόρης της κ. Γιωρκάτζη με τον κ. Βγενόπουλο και τη δικηγορική του υπεράσπιση αντιμετωπίστηκαν αρχικά από τα ΜΜΕ με τον τρόπο που αντιμετωπίζονται τέτοια σκάνδαλα – με προσπάθεια αποσιώπησης. Αν ήταν καμιά επιφανειακή φούσκα ή κάποιο θέμα υποβαλλόμενο από κυβερνητικό δίκτυο -όπως οι επιθέσεις εναντίον του κ. Δημητριάδη το 2013- θα υπήρχαν σαφώς 2-3 πρωτοσέλιδα και συνήθως με τις ίδιες λέξεις φανερώνοντας και την πηγή. Την Κυριακή, όμως, το βράδυ υπήρξε μια παγερή αμήχανη σιωπή. Ακριβώς όπως έγινε αρχικά και με την υπόθεση Λούτσιου, την άνοιξη του 2013. Εδώ καταγγελλόταν, ουσιαστικά, ότι ο διορισμός της κ. Γιωρκάτζη φαινόταν να είναι μέρος μιας διαδικασίας συγκάλυψης των τραπεζιτικών σκανδάλων, ενώ το ίδιο το γεγονός της συμμετοχής της κόρης της στην υπεράσπιση Βγενόπουλου εξέφραζε μια κραυγαλέα σύγκρουση συμφερόντων – και η ίδια η κ. Γιωρκάτζη, αντιλαμβανόμενη ίσως τα σκάνδαλο, προσπάθησε να το αποσιωπήσει. Δεν δήλωσε, ως όφειλε, τη σχέση της κόρης της με τον κ. Βγενόπουλο.

Πολλές συμπτώσεις θέλει να πιστέψουμε η κ. Γιωρκάτζη:  βρέθηκε στην Κεντρική Τράπεζα ως μέρος μιας διαδικασίας επιστροφής όσων, όπως ο κ. Συρίχας και η «ιδιαιτέρα», συμμετείχαν στη διοίκηση στην προηγούμενη περίοδο συγκάλυψη, και ξαφνικά, ως διά μαγείας άρχισαν και οι τράπεζες να μην δίνουν στοιχεία, ενώ η κόρη της, πάλι τυχαία, βρίσκεται συνεχώς στο δικηγορικό γραφείο που υπερασπίζεται τον Βγενόπουλο
Και αυτά δεν ήταν τυχαία συμπτώματα. Ήδη τις προηγούμενες μέρες η κ. Γιωρκάτζη βρέθηκε μπροστά στην αποκάλυψη του πρώτου της σκανδάλου – που δεν ήταν άσχετο με αυτό που κατάγγελλε η Καθημερινή: ότι είχε επαναπροσλάβει την ιδιαιτέρα του κ. Ορφανίδη, χωρίς να υπάρχει εμφανής λόγος – εκτός βέβαια από το γεγονός ότι η εν λόγω κυρία είχε αναπόφευκτα γνώση για τις προηγούμενες συγκαλύψεις στην Κεντρική. Μερικές μαρτυρίες μάλιστα την φέρουν να είχε καταστρέψει και έγγραφα, πριν αποχωρήσει. Η κ. Γιωρκάτζη μάλιστα, όταν ήταν Γενική Ελέγκτρια είχε καταδικάσει τέτοιες επαναπροσληψεις – όταν όμως ανέλαβε ξέχασε βολικά τους  κανονισμούς, όπως έκανε και με την ανάγκη να δηλώσει τη θέση της κόρης της στην νομική υπεράσπιση του κ. Βγενόπουλου. 


Πέρα όμως από αυτά τα προσωπικά δείγματα ασυνέπειας εκ μέρους της κ. Γιωρκάτζη και την αποδοχή εκ μέρους της ατόμων ταυτισμένα με το παρελθόν της συγκάλυψης, υπάρχουν και ευρύτερα δείγματα ύποπτης διαδρομής στην πορεία διορισμού της κ. Γιωρκάτζη και τις έρευνες για τα τραπεζιτικά σκάνδαλα. Κατ΄αρχήν ήταν το εμφανές γεγονός ότι από τον καιρό που ανέλαβε η κ. Γιωρκάτζη οι τράπεζες είχαν αρχίσει να είναι απρόθυμες να συνεργαστούν με τις έρευνες. Και απροθυμία την παραδέχθηκε και ο ίδιος ο Γενικός Εισαγγελέας.


Η παρουσία της νέας διοικήτριας έμοιαζε σαν μήνυμα επιστροφής στο παρελθόν συγκάλυψης. Άλλωστε από αυτό το σημείο ξεκίνησε και η έρευνα της Καθημερινής: ποιά ενδεχόμενα συμφέροντα στην Κεντρική εμπόδιζαν τις έρευνες. Και όλα φαίνεται να καταλήγουν στη μόνη σημαντική δικαστική διαμάχη που υπάρχει – αυτή ανάμεσα στη Διαχειρίστρια της τέως Λαϊκής και τον κύκλο του κ. Βγενόπουλου.  Και εδώ αυτοί οι οποίοι διόρισαν την κ. Γιωρκάτζη φαίνεται να φρόντισαν να της δώσουν πλήρη εξουσία πληροφόρησης για τις κινήσεις και τα στοιχεία των αντιπάλων του Βγενόπουλου – ενώ βολικά παράβλεψαν ότι η κόρη της κ. Γιωρκάτζη που θα ξέρει τόσα στοιχεία, εργάζεται και είναι κόρη του ιδιοκτήτη του νομικού γραφείου που τον υπερασπίζεται. Η αρχή εξυγίανσης, η οποία έχει την ευθύνη της διαχείρισης της Λαϊκής, αλλά και της δικαστικής διαδικασίας με τον κ. Βγενόπουλο, αφαιρέθηκε από την αρμοδιότητα της Κεντρική Τράπεζας επί Π. Δημητριάδη, όταν δηλαδή η κυβέρνηση δεν έλεγχε την Κεντρική. Και μετά, όταν η κυβέρνηση κατάφερε να αποκτήσει πλήρη έλεγχο με τον διορισμό της κ. Γιωρκάτζη, επανέφερε τον έλεγχο σε αυτήν. Αυτή η διαδικασία αφαίρεσης και επιστροφής της αρχής εξυγίανσης είναι από μόνη της ύποπτη – τώρα ξαφνικά και ο κ. Βγενόπουλος και η κυβέρνηση φαίνεται να έχουν πρόσβαση στην Κεντρική.

Αυτή η συγκυρία συνοδεύτηκε και από μια σειρά, αλλα ευρύτερα φαινόμενα συγκάλυψης, αφού οι αρμόδιοι, , όπως ο κ. Συρίχας, της εποχής που οικοδομείτο η φούσκα των ακινήτων, αλλά και τα σκάνδαλα των επόμενων χρόνωνανέλαβαν και συντονιστικό ρόλο. Η Κεντρική Τράπεζα ξαναμετατράπηκε, δηλαδή, σε ένα είδος προστευτικού πέπλου για τους εμπλεκόμενους στα τραπεζικά σκάνδαλα. Έτσι, μαζί με τον κ. Κοιλιάρη που ήταν εμπλεκόμενος στα του χρηματιστηρίου το 1999, ανάλαβε ως εκτελεστικός σύμβουλος και ο κ. Συρίχας, ο οποίος ήταν επίσης αρμόδιος επί Χριστοδούλου και Ορφανίδη. Οπότε, η συγκάλυψη είναι μέρος και της αυτοπροστασίας εμπλεκομένων. Η επαναπρόσληψη της ιδιαιτέρας των Χριστοδούλου και Ορφανίδη πιστοποίησε και το ότι η κ. Γιωρκάτζη απλώς κάνει ότι της πουν, αλλά και το γεγονός ότι όλοι όσοι επέτρεψαν τα προηγούμενα σκάνδαλα, είχαν πια δίκτυ προστασίας στην τράπεζα. Οπότε, η συγγενική σχέση της κ. Γιωρκάτζη με τη δικηγορική υπαρασπιση του κ Βγενόπουλου είναι απλώς ένα ακόμα στοιχείο στο πλαίσιο που διαμορφώνεται. Είναι, όμως, ένα κραυγαλέο στοιχείο που σε άλλες χώρες θα οδηγούσε ουσιαστικά και σε αστυνομική έρευνα. Για όσους θυμούνται, η Γενική Εισαγγελία είχε διατάξει αυτεπάγγελτα και για κοινά ψέματα - όπως οι δήθεν κάμερες στην Κεντρική- ενώ τώρα ουσιαστικά η Γενική Εισαγγελία φάνηκε να προσπαθεί να συγκαλύψει (ή ακόμα χειρότερα και να δικαιολογήσει με το αμίμητο «είμαστε μια μικρή χώρα») τη διαπλοκή.

Η ένοχη σιωπή των ΜΜΕ -  λες και είδαν μπροστά τους ξανά το φάντασμα της υπόθεσης Λούτσιου: η κωμωδία του Πολίτη που δεν μπορεί να κάνει focus τώρα, και της πτέρυγας του Φιλελευθέρου που κατασκεύαζε υστερίες για να φέρουν την πειθήνια Χρυστάλλα, που δεν καταλαβαίνει από σύγκρουση συμφερόντων
Ο κ. Παράσχος έγραψε ένα σχόλιο απογοήτευσης και θυμού το βράδυ της Κυριακής – και εστίασε στους πολιτικους -το σχόλιο υπάρχει  ολόκληρο στις Σπόντες. Όμως, παρά την τιμή που ανήκει στο άτομο που πρόβαλε το σκάνδαλο, είναι επίσης γεγονός ότι αποσιώπησε και αυτός το μεγαλύτερο σκάνδαλο μετά την δημοσίευση – γιατί το θέμα δεν είναι ότι δεν ασχολήθηκαν αμέσως οι πολιτικοί, αλλά πως το λογόκριναν οι συνάδελφοι του.

Η γραμμή να συγκαλυφθεί το σκάνδαλο ήταν σαφής την επόμενη – και αρκετά κωμική σε εφημερίδες, όπως ο Πολίτης. Η εφημερίδα, η οποία μετά την προσπάθειά της, το 2012 να λογοκρίνει και να συγκαλύψει τα τραπεζικά σκάνδαλα, εστίασε στη focus του κ. Ζολώτα, ξαφνικά έπαθε black out. Ενώ στην περίπτωση του φίλου του κ. Βγενόπουλου έκανε σενάρια και εικασίες πρωτοσέλιδα, εδώ ξαφνικά πρόκυψε λογοκρισία. Και όμως, πληρώνεται η πιο κοντινή συγγενής της Διοικήτριας της Κεντρικής από τον Βγενόπουλο. Μεγάλη σύμπτωση να είναι αυτή ακριβώς εμπλεκόμενη στην νομική του υπεράσπιση. Όχι, όμως, για το πρωτοσέλιδο του Πολίτη.

Η πτέρυγα της σύνταξης του Φιλελευθέρου, που ταυτίστηκε με τη ρουσφετολογική προσπάθεια να διοριστεί ΔΣ στην Τράπεζα Κύπρου που να περιλαμβάνει ημέτερους το Σεπτέμβριο του 2013, φυσικά δεν είδε τίποτα. Η κ. Ταραμουντά, ο Π. Χαραλάμπους, η Θ. Θειοπούλου, ξαφνικά έχασαν όλη τη δήθεν ευαισθησία τους για τις λεπτομέρειες – το Σεπτέμβριο του 2013, όταν κατασκεύαζαν θεάματα για διορισμούς χωρίς έλεγχο για σύγκρουση συμφερόντων, είχαν πρωτοσέλιδα κείμενα, ακόμα και για ένα σχόλιο σύμβουλου του Δημητριάδη, ενώ τον Οκτώβριο κατασκεύαζαν σκιές για την Αλβαρέζ και Μάρσαλ. Τώρα, όμως, τέτοιο θέμα διαπλοκής και δεν τόλμησαν να το σχολιάσουν. Η ενοχή για όσους προσπάθησαν να δημιουργήσουν το καθεστώς διαπλοκής -στο οποίο είχε και ο έκδοτης τις προτιμήσεις του- ήταν εμφανής. Η Χ. Χατζημητρίου τουλάχιστον προσπάθησε να πει κάτι την Παρασκευή – έμοιαζε με κωδικό σχόλιο: αφού ανέφερε την περίπτωση ενός βουλευτή της ΔΗΜΑΡ, στην Ελλάδα, που ζήτησε δημόσια να αντιμετωπιστεί μια απατή της συζύγου του, όπως όλοι οι άλλοι που διαπράττουν αδικήματα, το αντιπαράβαλε με την υπόθεση της Γιωρκάτζη όπου παρέθεσε ουσιαστικά αποσπάσματα από τις δηλώσεις συγκάλυψης της κ. Γιωρκάτζη και του κ. Κληρίδη. Η αδυναμία και των δυο να εξηγήσουν τουλάχιστον αν (και γιατί όχι, αν δεν έγινε) δήλωσε η κ. Γιωρκάτζη την εμπλοκή της κόρης της, ήταν αστεία – και εκφραστική της νοοτροπίας μιας ομάδας που θεωρεί ότι τα σκάνδαλα της μπορούν να συγκαλύπτονται. Η Κ. Γιωρκάτζη μάλιστα μας είπε και το κωμικό ότι «Είναι σε όλους γνωστός ο τρόπος άσκησης των καθηκόντων μου ως Γενική Ελεγκτής της Δημοκρατίας επί 15 χρόνια». Φαίνεται ότι η κ.Γιωρκάτζη δεν πήρε χαμπάρι ότι όλοι είδαμε την εκπληκτική ασυνέπεια της στο θέμα της ιδιαιτέρας που προσέλαβε – αυτό ότι καταδίκαζε ως Γενική Ελέγκτρια το παραβίασε αμέσως ως διοικήτρια. Άρα τί να εμπιστευθεί κάποιος; Και βέβαια επανέρχονται όλα τα προηγούμενα – το γεγονός ότι όταν διορίστηκε τέθηκαν και πάλι  θέματα προσόντων και ευνοιοκρατικού διορισμού, όπως και η στενή της σχέση με ορισμένα ΜΜΕ -όπως ο Πολίτης- και έκδοτες -και ο ιδιοκτήτης το Πολίτη έχει ανοικτή υπόθεση για φοροδιαφυγή από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 – και χρησιμοποιεί τους δημοσιογράφους του για να απειλεί όσους αγγίζουν το σκάνδαλο του. Και αυτά είναι πια η σκιά της νέας της εργασίας.

Το δημοσίευμα του κ. Παράσχου απλώς άσκησε πίεση για να σταλούν μερικά στοιχεία, αλλά αν δεν συνεχιστεί η πίεση απέναντι στο κύκλωμα συγκάλυψης -και στην διερεύνηση της κ. Γιωρκάτζη για παραπλάνηση λόγω μη δημοσιοποίησης στοιχείων σύγκρουσης συμφερόντων- τότε θα αρχίσουν και πάλι να συγκαλύπτουν. Αυτό που αποκάλυψε ο κ. Παράσχος άγγιζε το βαθύ δίκτυο ελέγχου της ελίτ των ελάχιστων οικογενειών που θεωρούν ότι η δημόσια ζωή είναι ιδιοκτησία τους.

Το «βαθύ κατεστημένο»; μια δικηγόρος αλλάζει γραφείο, όπως και ο κ. Βγενόπουλος και πρέπει να πιστέψουμε ότι τυχαία η μάμα της ανέλαβε τα στοιχεία της υπόθεσης - ή Είναι μάλλον ένα αποκαλυπτικό σκάνδαλο για το πώς λειτουργούν μερικές οικογένειες, που θεωρούν ότι μπορεί να ξεγελούν το 99% του πληθυσμού;
Τελικά, ήταν τα κόμματα της αντιπολίτευσης που δήλωσαν ότι θα εγγράψουν και συζητήσουν το θέμα στη Βουλή. Όμως, η διαπλοκή φάνηκε ευρύτερα και αξίζει να δούμε το πλαίσιο. Η προσπάθεια για απομάκρυνση του Δημητριάδη και διορισμό της κ. Γιωρκάτζη συνοδεύτηκε, όπως είδαμε από μια σειρά κινήσεων-όπως οι διορισμοί Συρίχα, ιδιαιτέρας και η αλλαγή του καθεστώτος της Διαχείρισης της Λαϊκής- που δείχνουν πρόθεση για επαναφορά της Κεντρικής Τράπεζας στο προηγούμενο καθεστώς ευνοιοκρατικής μεταχείρισης. Και σε αυτό το πλαίσιο αξίζει να συζητήσει κάποιος και τη σχέση πολλών με τον κ. Βγενόπουλο. Ο κ. Βγενόπουλος κάθε φορά που μιλούσε άφηνε υπονοούμενα για διάφορους – από τον Α. Νεοφύτου λ.χ. μέχρι τον Τ. Κληρίδη. Φυσικά, μπορεί να λέει διάφορα σαν είδος μετατόπισης της συζήτησης. Εδώ το κάνουν οι κύπριοι που προσπάθησαν να τον αντιγράψουν, δεν θα το κάνει ο ίδιος; Άρα η πιθανότητα ενός υπόγειου deal δεν πρέπει να αποκλείεται. Ο Βγενόπουλος ξέρει πολλά και για δημοσιογράφους που πήραν «δώρα» από αυτόν [ η περίπτωση ενός αυτοκίνητου – δώρου κυκλοφορεί ευρέως και αγχώνει μερικούς σε μια από τις δυο εφημερίδες που το παίζουν "ανεξάρτητες"] οπότε έχουν πολλοί κίνητρα να τον καλοπιάσουν. Ακόμα και η έγκριση της Εγνατίας το 2011 είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση της παραδοξότητας – ενώ ο Ορφανίδης καμωνόταν ότι ήταν σε κόντρα με τον Βγενόπουλο, εντούτοις στην πιο καίρια στιγμή, του έκανε Δώρο τη μετατροπή της Εγνατίας. Η πιθανότητα να εξυπηρετούνταν και άλλα συμφέροντα είναι κάτι που θα ξέρει και ο κ. Συρίχας, ο οποίος είναι σε μια θέση από όπου μπορεί να κρύψει πια διάφορα.

Αλλά και η ίδια η πορεία της κόρης της κ. Γιωρκάτζη είναι ενδιαφέρουσα. Ήταν στο γραφείο του Π. Ιωαννίδη, και έφυγε για το γραφείο του πατέρα της – και τί σύμπτωση, την ίδια κίνηση (τουλάχιστον για μέρος των υποθέσεων του) φαίνεται ότι έκανε και ο κ. Βγενόπουλος. Τέτοια κόλπα δεν γίνονται τυχαία από ένα άτομο όπως ο κ. Βγενόπουλος. Και όποιος δεν θέλει να το δει, μπορεί να επιμένει να εθελοτυφλεί. Αλλά η κ. Γιωρκάτζη ίσως να μην πήγε στην Κεντρική και να ξέχασε να πει για τη δικηγορική καριέρα της κόρης της – ίσως να πήγε εκεί ακριβώς ως προέκταση εκείνης της καριέρας και των παράλληλων μετακινήσεων με την υπεράσπιση του κ. Βγενόπουλου.

Το δημοσίευμα του κ. Παράσχου απλώς άσκησε πίεση για να σταλούν μερικά στοιχεία, αλλά αν δεν συνεχιστεί η πίεση απέναντι στο κύκλωμα συγκάλυψης -και στην τελική διερεύνηση της κ. Γιωρκάτζη για παραπλάνηση λόγω μη δημοσιοποίησης στοιχείων σύγκρουσης συμφερόντων- τότε θα αρχίσουν και πάλι να συγκαλύπτουν. Αυτό που αποκάλυψε ο κ. Παράσχος άγγιζε το βαθύ δίκτυο ελέγχου της ελίτ των ελάχιστων οικογενειών που θεωρούν ότι η δημόσια ζωή είναι ιδιοκτησία τους. Έτσι, μαζί με τους Τριανταφυλλίδιες, υπάρχουν και οι Κληρίδηδες οι Γιωρκάτζηδες κοκ. Και φυσικά τώρα πίσω από πολλούς είναι τα συμφέροντα του Σιακόλα κοκ. Το πιο πιθανό είναι λοιπόν ότι δεν είναι καθόλου τυχαία η εμφάνιση του κ. Βγενόπουλου με δικηγόρο την κόρη της κ. Γιωρκάτζη. Το ότι το γεγονός ήταν γνωστό και στο είχε γράψει αρχικά πριν μήνες η Χαραυγή, δείχνει εν μέρει ότι η ελίτ συμπεριφέρεται λες και μπορεί να κάνει οτιδήποτε και να το λογοκρίνει.  

Αλλά και η ανακοίνωση του Γ. Εισαγγελεα, Κ. Κληρίδη, ήταν μια θλιβερή υπενθύμιση του ότι και εκείνος έχει επίθετο μιας οικογένειας, η οποία υπερ-αντιπροσωπεύεται σε ανώτερα αξιώματα. Οπότε, το άτσαλο σχόλιο του ότι η Κύπρος είναι μικρός τόπος, ήταν ένα slip of the tongue, σαν υπενθύμιση. Το 99% των οικογενειών στην Κύπρο δεν έχουν τέτοια αντιπροσώπευση, ούτε τους επιλέγει για νομική συμβουλή ο κ Βγενόπουλος, ενώ δήθεν τυχαία η μάμα πέρασε από Γενική Ελέγκτρια σε Διοικητής της Κεντρικής με ανύπαρκτα ή αμφίβολα προσόντα για τέτοια πόστα.


« [ο διορισμός] .. της κ. Γιωρκάτζη συνοδεύτηκε… από μια σειρά κινήσεων - όπως οι διορισμοί Συρίχα, ιδιαιτέρας και η αλλαγή του καθεστώτος της Διαχείρισης της Λαϊκής - που δείχνουν πρόθεση για επαναφορά της Κεντρικής Τράπεζας στο προηγούμενο καθεστώς ευνοιοκρατικής μεταχείρισης. Και σε αυτό το πλαίσιο αξίζει να συζητήσει κάποιος και τη σχέση πολλών με τον Βγενόπουλο. Ο Βγενόπουλος κάθε φορά που μιλούσε άφηνε υπονοούμενα για διάφορους….. Φυσικά, μπορεί να λέει διάφορα ως είδος μετατόπισης της συζήτησης. Εδώ το κάνουν οι κύπριοι που προσπάθησαν να τον αντιγράψουν, δεν θα το κάνει ο ίδιος; Άρα η πιθανότητα ενός υπόγειου deal δεν πρέπει να αποκλείεται. Ο Βγενόπουλος ξέρει πολλά…»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου