14 Ιουν 2014

Ακτιβιστές vs Λαθροθήρες αμπελοπουλιών 4-0. Η Έκθεση του Γραφείου Επιτρόπου Διοικήσεως και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την παράνομη, μη επιλεκτική και μαζική παγίδευση, θανάτωση και εμπορία προστατευόμενων άγριων πτηνών ως το κύκνειο άσμα της δυναστείας των λαθροθήρων αμπελοπουλιών;



Τον τελευταίο μήνα σημειώθηκαν απανωτές επιτυχίες των ακτιβιστών κατά της λαθροθηρίας αμπελοπουλιών, δείχνοντας ότι τελικά μπορεί να υπάρχει κάποιο φως να τρεμοπαίζει στην άκρη του τούνελ. Στις 9 Μαΐου  ανακοινώθηκε η αθωωτική απόφαση υπέρ ακτιβιστών, οι οποίοι κατηγορούνταν για είσοδο σε ξένη περιουσία με σκοπό τη διάπραξη ποινικού αδικήματος και πρόκληση κακόβουλης ζημιάς. Οι ακτιβιστές όχι μόνο αθωώθηκαν από τις – όπως προέκυψε στο δικαστήριο - αβάσιμες κατηγορίες,  αλλά αποζημιώθηκαν σε μια από τις περιπτώσεις με εξώδικο διακανονισμό για την πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης την οποία υπέστησαν, ενώ ο λαθροθήρας καταδικάστηκε με πρόστιμο για παράνομη κατοχή και χρήση ξόβεργων. Η νίκη αυτή πέραν από την δικαστική της σημασία έχει και άλλες διαστάσεις. Με τις υποθέσεις αυτές, οι οποίες στόχευαν στη χαλάρωση της πολιτικής μηδενικής ανοχής κατά της παράνομης, μη επιλεκτικής και σε μεγάλη κλίμακα παγίδευσης, θανάτωσης και εμπορίας προστατευόμενων άγριων πτηνών και κατ’ επέκταση της ποινικοποίησης του ακτιβισμού, απέτυχαν παταγωδώς. Επομένως, και δικαστικά πλέον  νομιμοποιήθηκε η δράση των ακτιβιστών κατά των λαθροθηρών.

Οι συγκεκριμένοι λαθροθήρες προσέφυγαν σε αβάσιμες κατηγορίες για να «βγάλουν» από τη μέση τους ακτιβιστές, ώστε να συνεχίσουν ανενόχλητοι το παράνομο έργο τους, ορμώμενοι από την πολιτική ανοχή και τις πολιτικές πλάτες  που είχαν, οι οποίες εκφράστηκαν με δηλώσεις πολιτικών αξιωματούχων, αλλά και τη συνενοχή του πολιτειακού αξιωματούχου, αρμόδιου για την πάταξη της λαθροθηρίας. Λαμβάνοντας υπόψη αυτό, οι δικαστικές νίκες αποτελούν και απονομιμοποίηση της πολιτικής ανοχής και προστασίας των λαθροθηρών. Πλέον, τα επιχειρήματα που προβάλλουν οι λαθροθήρες και οι υψηλά ιστάμενοι προστάτες τους αποδείχθηκαν  δικαστικώς  ως μη ευσταθούντα. Υπάρχει πολιτειακός αξιωματούχος που θα «βάλει κάτω τη ράσιην του» για να προστατεύσει παρανομούντες λαθροθήρες μετά από αυτές τις εξελίξεις και δικαστικές αποφάσεις; Σίγουρα, θα το σκεφτεί δύο φορές. Ιδιαίτερα, αφού βγήκε στη φόρα και η προσπάθειά τους και η ταυτότητά τους  για προστασία παρανομούντων.

Λίγο αργότερα, ήρθε και απόφαση του δικαστηρίου των βρετανικών βάσεων Δεκέλειας να δημιουργήσει δικαστικό προηγούμενο. Το συγκεκριμένο δικαστήριο προχώρησε πέραν από τα μικρά, αναλογικά, πρόστιμα που είθισται να επιβάλλονται, σε ποινή φυλάκισης 3 μηνών για παράνομη κατοχή άγριων πουλιών και άλλου θηράματος και παράνομη θήρευση. Μια απόφαση που αντιμετωπίζει τη λαθροθηρία στο μέγεθος της παρανομίας που αποτελεί και την αναγνωρίζει ως έγκλημα κατά της άγριας φύσης. Η απόφαση αποτελεί ορόσημο, αφού για πρώτη φορά, λαθροθήρας καταδικάζεται με ποινή φυλάκισης στην Κύπρο για την παράνομη κατοχή και θήρευση αμπελοπουλιών και ταυτόχρονα ανοίγει το δρόμο για την επιβολή ποινών φυλάκισης και σε άλλες περιπτώσεις, αντί των μικρών προστίμων που επιβάλλονταν έστω και αν υπάρχει η δυνατότητα βάσει του σχετικού νόμου για να επιβληθεί πρόστιμο μέχρι και 17,000 ευρώ, κάτι που σίγουρα θα ήταν πιο αποτρεπτικό από τα 100-600 ευρώ που επιβάλλονται μέχρι σήμερα και κάθε άλλο παρά το στόχο τους επιτυχγάνουν.

Τις δικαστικές αυτές νίκες ήρθε να συμπληρώσει η έκθεση του Γραφείου Επιτρόπου Διοικήσεως και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την παράνομη, μη επιλεκτική και μαζική παγίδευση, θανάτωση και εμπορία προστατευόμενων άγριων πτηνών. Η έκθεση είναι αποκαλυπτική και για τις δικαστικές περιπτώσεις που προαναφέρθηκαν, αλλά και γενικότερα: «Το αποτέλεσμα της δικαστικής διαδικασίας, που άρχισε με κατηγορούμενους ακτιβιστές, ενώ κατέληξε στην καταδίκη παγιδευτή και στην αποζημίωση ακτιβιστή, είναι ενδεικτικό του κινδύνου πραγματικά, γεγονότα να παρουσιάζονται εντελώς διαφορετικά, να δημιουργούνται παραπλανητικές εντυπώσεις ή και να είναι αφορμή εντάσεων [...]  Η καταπολέμηση του επίμαχου φαινομένου, το οποίο επικράτησε ως μέρος της παράδοσης και των συνηθειών, γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης για κερδοσκοπία και διαιωνίζεται, ενώ λειτουργεί σε βάρος φυσικών αγαθών που είναι σε κίνδυνο με δραματικές συνέπειες στην αειφορία, [...]»  Στην έκθεση αναγνωρίζεται, επίσης, ότι η παγίδευση «[...] δεν εξυπηρετεί οτιδήποτε, παρά μόνο τους παγιδευτές [...] αφού εξακολουθεί το κέρδος να είναι κίνητρο των παγιδευτών [..]». Ολόκληρη η έκθεση (27/05/2014 Έκθεση Επιτρόπου Διοικήσεως και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για το φαινόμενο της παράνομης παγίδευσης πτηνών στην Κύπρο με αφορμή το παράπονο με αρ. Α/Π 1511/2013 κατά του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης) εδώ: http://www.ombudsman.gov.cy/Ombudsman/ombudsman.nsf/presentationsArchive_gr/presentationsArchive_gr?OpenDocument

Η σημασία των πιο πάνω μπορεί να γίνει ακόμα πιο αντιληπτή μέσα από δηλώσεις του Andrea Rutigliano, ακτιβιστή των CABS (Committee Against Bird Slaughter), ο οποίος δραστηριοποιείται και στην Κύπρο και υπήρξε ένας από τους «κατηγορούμενους» στις προαναφερθείσες δίκες κατά ακτιβιστών που αθωώθηκαν πανηγυρικά. Ο Andrea, λοιπόν, δηλώνει: «Η Κύπρος είναι η χειρότερη χώρα στην Ευρώπη, όσον αφορά τον αριθμών πουλιών που θανατώνονται και ειδών»[1] και συνεχίζει για να δώσει και την οικονομική διάσταση, αναφέροντας ότι μια ντουζίνα αμπελοπούλια – που σερβίρονται φυσικά παράνομα και «κάτω απ’ το τραπέζι» - κοστίζει μεταξύ 40 και 80 ευρώ. Με αυτές τις τιμές και σύμφωνα με την Υπηρεσία Θήρας και Άγριας Ζωής το σύνολο φθάνει τα 15 εκατομμύρια ετησίως. Ως αποτέλεσμα, η οργάνωση και εκτέλεση των δραστηριοτήτων λαθροθηρίας λαμβάνει τις διαστάσεις μαφίας και των μεθόδων της. Ως εικόνα μπορεί να φαίνεται εξωπραγματικό, όμως τα 15 εκατομμύρια και οι διάφορες σκηνές που εκτυλίσσονται μπροστά στα μάτια μας και τα μάτια των ακτιβιστών, όταν επιχειρηθεί να εμποδιστούν οι λαθροθήρες, δείχνουν πόσο κοντά στην πραγματικότητα είναι. «Ορισμένες περιοχές της νοτιανατολικής Κύπρου το φθινόπωρο ελέγχονται τη νύκτα από ‘επαγγελματικά οργανωμένες συμμορίες’ με κυνηγετικά όπλα και κουκούλες που υπερασπίζονται τις περιοχές τους[2]»

Την επόμενη, λοιπόν, φορά που κάποιος θα προβάλει δημοσίως τα επιχειρήματα για την απόλαυση του «εδέσματος», την παράδοση, και άλλα τέτοια φαιδρά, σκεφτείτε τη δική σας τύχη, αν παρανομούσατε. Σκεφτείτε, κυρίως, ότι με την ανοχή σας, στηρίζετε ένα ολόκληρο κύκλωμα με έσοδα εκατομμυρίων παρανομόντας και και τη δική σας συμβολή στην αειφορία και τη βιοποικιλότητα.




«Το αποτέλεσμα της δικαστικής διαδικασίας, που άρχισε με κατηγορούμενους ακτιβιστές, ενώ κατέληξε στην καταδίκη παγιδευτή και στην αποζημίωση ακτιβιστή, είναι ενδεικτικό του κινδύνου πραγματικά, γεγονότα να παρουσιάζονται εντελώς διαφορετικά, να δημιουργούνται παραπλανητικές εντυπώσεις ή και να είναι αφορμή εντάσεων [...]  Η καταπολέμηση του επίμαχου φαινομένου, το οποίο επικράτησε ως μέρος της παράδοσης και των συνηθειών, γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης για κερδοσκοπία και διαιωνίζεται, ενώ λειτουργεί σε βάρος φυσικών αγαθών που είναι σε κίνδυνο με δραματικές συνέπειες στην αειφορία, [...]»  Στην έκθεση αναγνωρίζεται, επίσης, ότι η παγίδευση «[...] δεν εξυπηρετεί οτιδήποτε, παρά μόνο τους παγιδευτές [...] αφού εξακολουθεί το κέρδος να είναι κίνητρο των παγιδευτών [..]».



[2] Some sectors of southeast Cyprus in the autumn are controlled at night by shotgun-toting “professional organised gangs” wearing balaclavas who defend their turf, Rutigliano said - See more at: http://www.themalaymailonline.com/features/article/poaching-in-cyprus-reaches-industrial-scale#sthash.aGHffPXw.dpuf

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου