14 Ιουν 2014

Διακοινοτικοί αντικαθρεφτισμοί



Αντιγράφουμε από τον καθημερινό τύπο:

... ακόμα ότι σε δηλώσεις του ο Τ/κ διαπραγματευτής Κουντρέτ Οζερσάι ισχυρίστηκε ότι πολλές από τις προτάσεις που έχει υποβάλει η ε/κ πλευρά και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης “είναι εκτός συμφωνηθέντος πλαισίου και εκτός των παραμέτρων των ΗΕ”.

Αλλού αναφέρεται ότι σε δηλώσεις του ο λεγόμενος υπουργός εξωτερικών Οζντίλ Ναμί, ισχυρίστηκε ότι η ε/κ πλευρά παρουσιάζει προτάσεις που δεν είναι εποικοδομητικές, αντίθετα με την τ/κ πλευρά που θέλει τη λύση και παρουσιάζει λογικές και εποικοδομητικές προτάσεις.
…..................................

Ο κ. Μαυρογιάννης εξέφρασε την εκτίμηση ότι Τούρκοι αξιωματούχοι με τους οποίους μίλησε «είναι σοβαροί», όταν λένε ότι θέλουν να προχωρήσουν προς την κατεύθυνση λύσης του Κυπριακού, «αλλά δεν ξέρω πόσο μακριά είναι διατεθειμένοι να πάνε».

Παράλληλα, ο κ. Μαυρογιάννης επέκρινε την τουρκική πλευρά για απροθυμία να συζητήσει τις πτυχές του εδαφικού, των εποίκων και της ασφάλειας.
….....…............................
Επιλέξαμε μερικά κομμάτια από τον τύπο της Παρασκευής 13.6 που μοιάζουν. Αν θέλει κάποιος να διαβάζει καθημερινά για λίγο καιρό την επισκόπηση του τουρκοκυπριακού τύπου θα διαπιστώσει ότι ως επί το πλείστον η πολιτική σκέψη και συμπεριφορά γύρω από το Κυπριακό ζήτημα είναι καθρέφτης της ελληνοκυπριακής ή το αντίστροφο. Αυτό το αντικαθρέφτισμα συμβαίνει σχεδόν αυτόματα πλέον χωρίς να χρειάζεται η οποιαδήποτε διαμεσολάβηση. Το ίδιο συμβαίνει και σε όλο το πολιτικό στερέωμα ένθεν και ένθεν της γραμμής.

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάποια πολιτική σκέψη ή άποψη είναι υποχρεωτικά λανθασμένη επειδή υπάρχει αυτή η ομοιότητα. Ωστόσο είναι σημαντικό να διαπιστώσει κανείς ότι συμβαίνει, να το παρακολουθεί και να το λαμβάνει σοβαρά υπόψη, ιδιαίτερα αν ενδιαφέρεται να οικοδομήσει μια δικοινοτική αντίληψη των πραγμάτων. Είναι τόσο σημαντικό, ώστε τα ΜΜΕ κάνουν κύρια αυτή τη δουλειά: να κρύβουν δηλαδή τις σκέψεις και απόψεις που κυκλοφορούν στην άλλη κοινότητα. Ακόμα και στα τόσο εμφανή θέματα όπως των αγνοουμένων, των νεκρών και των βιασμών (που δεν αποτελεί μόνο σουδανική συνήθεια) η κάθε πλευρά μιλά ως να είναι αθώο περιστεράκι.
…..................................................

Οι βάρβαροι
Την ίδια μέρα κάποιος καλός φίλος μας έστειλε το κείμενο του “κατά βαρβάρων” του Πολίτη που διακωμωδεί μια ανακοίνωση του “Ινστιτούτου Πληθυσμού και Μετανάστευσης”, το οποίο ζητά επειγόντως να ληφθούν μέτρα κατά της υπογεννητικότητας από την κυβέρνηση, παρουσιάζοντας αριθμούς από την καταμέτρηση πληθυσμού του... 2011 (γράφει η εφημερίδα). Επίσης, η εφημερίδα αποκαλύπτει ότι το φοβερό ινστιτούτο είναι μια παρέα του κ Γιαννάκη Μάτση και επέκρινε τους δημοσιογράφους που του προσέδωσαν κάποια υπόσταση. Δεν πέρασε πολλή ώρα που διαφωτίστηκα, πατώ το κουμπί της τηλεόρασης και τσουπ ο κ Μάτσης στην καλή Ελίτα. Την συνέλαβα την στιγμή που αγωνιούσε κι αυτή με τον κ Μάτση, την κα Ορφανίδου και το ...γνωστό συγγραφέα Ανδρέα Μορφίτη. Ο τελευταίος αγωνιούσε από το τηλέφωνο. Στο δια ταύτα ζήτησαν μια σειρά μέτρα για να γεννούν περισσότεροι και περισσότερες και περισσότερα. Τα μέτρα παρεμπιπτόντως μπορούν να ενταχθούν δικαίως σε μια κοινωνική πολιτική και είναι αυτά που καταργήθηκαν πρόσφατα, ως επί το πλείστον και κάποια που αφορούν στους κοινοτικούς μετανάστες (να εφαρμοστεί ως καθολικό κριτήριο η γνώση της ελληνικής γλώσσας και να μειωθούν τα επιδόματα ανεργίας των κοινοτικών και να προωθείται ο επαναπατρισμός τους). Ας πούμε ότι ο ρατσισμός της κουβέντας ήταν κάπως ντροπαλός. Το μεγάλο ζήτημα είναι είπαν ότι κινδινεύει η πατρίδα, καθώς οι Ελληνοκύπριοι μετατρέπονται σε μειοψηφία και αν αυτό συμβαίνει δεν υπάρχει λόγος να κάνεις πολιτική αν δεν αρχίσεις από δω.

Λοιπόν ο κατά βαρβάρων τα έγραψε καλά δεν θα τον επαναλάβουμε, αλλά θα σημειώσουμε μια άλλη παράμετρο του θέματος. Πρόκειται για τον πανικό μιας πλειονότητας που περιφρόνησε και περιφρονεί ακόμα τις μειονότητες. Οι περισσότεροι απ' αυτούς (τι να γυρεύει ο Γιαννάκης Μάτσης στην παρέα) θεωρούν την ομοσπονδία ρατσιστική, γιατί οι Tουρκοκύπριοι αποτελούν μειονότητα. Αφού λοιπόν ιστορικά οι Ελληνοκύπριοι θεώρησαν ότι ως πλειονότητα δεν θα έπρεπε να λαμβάνουν υπόψη τους την Τουρκοκυπριακή μειονότητα (την οποία ωστόσο οι ίδιοι αναγνώρισαν ως κοινότητα από το 60) πανικοβάλλονται τώρα και μόνο από την ιδέα (φαντασιακή επί του παρόντος) να μεταβληθούν οι ίδιοι σε μειονότητα. Υπόψη ότι πάρα πολλές φορές δεν αναγνώρισαν τους ΤΚ ως μειονότητα αλλά μόνο ως μία μειδενική ύπαρξη, μια μη ύπαρξη, μία ψευδούπαρξη. Θεωρούν ότι δικαιούντο να αποφασίσουν μόνοι τους, να παλέψουν για ένωση, να μπουν στους αδέσμευτους, να μπούν μόνοι στην ΕΕ με το γνωστό έστω κόλπο.

Μια δεύτερη παρατήρηση την οποία μπορούμε να κάνουμε είναι ότι, το περί ου ο λόγος ινστιτούτο επιλέγει μέσα στην καρδιά της οικονομικής κρίσης να μετατρέψει το θέμα του πληθυσμού σε κύριο θέμα ζωής και θανάτου και προσπαθεί να εξωθήσει τον κοσμάκη να κάνει πολλά παιδιά προσμένοντας μια επιδοτική πολιτική από το κράτος την ώρα που αυτό κάνει ακριβώς το αντίθετο.
Τέλος, βέβαια να αναφέρουμε ότι η προβαλλόμενη θέση αποτελεί προσβολή και για την ίδια την τεκνογονία και για τους γονείς και για τα παιδιά. Οι μεν γονείς θεωρούνται ως "ζώα αναπαραγωγής" και τα παιδιά ως όπλα μίας πληθυσμιακής αντίληψης του εθνικού και ενδεχομένως θρησκευτικού πολέμου.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου