21 Ιουν 2014

Οι σπασμένοι καθρέφτες των εθνικισμών


Αντιγράφουμε από τον καθημερινό τύπο: |έκκληση στο κυβερνών κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης να διακοπούν οι συνομιλίες για το Κυπριακό επειδή, “δεν εξυπηρετούν ούτε τους Τουρκοκύπριους, αλλά ούτε και την Τουρκία” απηύθυνε ο βουλευτής Τουγρούλ Τουρκές του ακροδεξιού κόμματος Εθνικής Δράσης, ζητώντας να συζητηθεί το θέμα στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση, πρόταση που δεν έγινε αποδεκτή.
“Μαζέψτε το κουράγιο σας και εμποδίστε, διακόψτε αμέσως αυτές τις διαπραγματεύσεις που συνεχίζονται στην Κύπρο. Ας συγκεντρωθούμε όλα τα κόμματα...και να υπογράψουμε μία κοινή διακήρυξη. Ας καταδικάσουμε τις πολιτικά υποκινούμενες και υπέρ των Ελλήνων αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου..”
Πόσο μοιάζουν οι εθνικιστές μεταξύ τους! Υπολογίστε ότι αυτή την ομοιότητα έχουμε την ευκαιρία, τα τελευταία χρόνια, να τη διαπιστώσουμε σε ένα ελάχιστο βαθμό μέσα από τις σύντομες μεταφράσεις του ΤΚ τύπου στα ελληνικά. Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι πρέπει να μένει κάποιος στις φραστικές ομοιότητες και να μην λαμβάνει υπόψη του το πραγματικό πλαίσιο μέσα στο οποίο εκφράζονται. Από την άλλη όμως, δεν είναι δυνατόν να μην λαμβάνονται καθόλου υπόψη, μιας και οι γειτονικές χώρες είναι και θα παραμείνουν γειτονικές. Το θέμα είναι στην ουσία, αν δηλαδή, ο στόχος πρέπει να είναι η ειρηνική γειτονία ή ο πόλεμος ή έστω το φιλοπόλεμο κλίμα, το οποίο καλλιεργείται από τις κυβερνώσες ελίτ, για να διαιωνίζουν την εξουσία τους, ή τουλάχιστον να κρύβουν την ανικανότητά τους να εξυπηρετήσουν ένα κάποιο ανθρωπισμό στη διαχείριση της εξουσίας τους.
Στην ίδια σελίδα της εφημερίδας ΠΟΛΙΤΗΣ , από την οποία πήραμε το πιο πάνω απόσπασμα, υπάρχει ένα άλλο κείμενο με τίτλο “Πάνε για διακανονισμό”. Το κείμενο αφορά σε είκοσι τεμάχια ΤΚ γης που βρίσκονται στη Λεμεσό, των οποίων οι ιδιοκτήτες διεκδικούν αποζημιώσεις 20 εκατομμυρίων για απώλεια χρήσης και απαλλοτρίωσης. Ενώ δίνεται μεγάλη δημοσιότητα στην πώληση ή ανταλλαγή ΕΚ περιουσιών στα κατεχόμενα, η μαζική αποξένωση ΤΚ (οι οποίοι δεν αποκαλούνται πρόσφυγες, ούτε και εκτοπισμένοι) αποκρύβεται ακριβώς για να μην προβάλλεται ότι ο χρόνος που περνά, ιδίως μετά το 2004, διαμορφώνει τη διζωνική επί του εδάφους. Φυσικά, μία πληροφορία την οποία δεν μπορείς να τεκμηριώσεις με επάρκεια δεν είναι πολύ χρήσιμη. Σημειώνουμε ωστόσο ότι επί προεδρίας Σημίτη γύρω στο 2000, ένας από τους υφυπουργούς του των εξωτερικών δήλωσε σε συγκέντρωση Κυπρίων στη Νέα Υόρκη ότι, στο θέμα της ανταλλαγής περιουσιών δεν υπάρχουν μόνο Τούρκοι χρήστες ΕΚ περιουσιών στα κατεχόμενα, αλλά υπάρχουν και ΕΚ χρήστες ΤΚ περιουσιών στις ελεύθερες περιοχές, οι οποίοι έχουν δημιουργήσει προσοδοφόρες επιχειρήσεις και περιουσίες. Η σχετική πληροφορία εμφανίστηκε, τότε, σε ένα πολύ μικρό κείμενο σε κάποια εφημερίδα και μετά εξαφανίστηκε, χωρίς να σχολιαστεί μέχρι σήμερα.
Στην ίδια σελίδα του ΠΟΛΙΤΗ υπάρχει ακόμα ένα κείμενο που αναφέρεται στην τελευταία συνεδρία του Εθνικού συμβουλίου. Στο κείμενο “Βλέπουν, δεν αγγίζουν”, επαναλαμβάνονται οι πάγιες δημοσιογραφικές πληροφορίες των τελευταίων δεκαετιών: οι Τούρκοι είναι αδιάλλακτοι και θα προσπαθήσουμε να κάμψουμε την αδιαλλαξία τους. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο Νίκος Αναστασιάδης θα ξαναζητήσει από την ΤΚ πλευρά να καταθέσει προτάσεις επί όλων των πτυχών για να γίνει κατορθωτή η είσοδος στη διαδικασία του πάρε-δώσε. Αν θελήσουμε να διαβάσουμε θετικά αυτή την πληροφορία, η οποία είναι στο προσκήνιο εδώ και ένα μήνα, ίσως να είναι ένας έμμεσος τρόπος προετοιμασίας της κοινής γνώμης για τη διαδικασία του πάρε-δώσε. Ή είναι ίσως μία προσπάθεια να “επιρριφθούν οι ευθύνες του αδιεξόδου στην άλλη πλευρά”.
Μέσα σε αυτό το ομιχλώδες τοπίο, ο Νικόλας Παπαδόπουλος ρίχνει τα ξόβεργα του για να ηγηθεί ενός νέου απορριπτικού μετώπου, ξαναθέτωντας θέμα “κοινού ανακοινωθέντος”. Ας θυμίσουμε στο νεαρό πρίγκιπα ότι, ανάμεσα στους λυγμούς του, ο μπαμπάς του Τάσσος σε εκείνο το “ιστορικό” διάγγελμα του 2004, δε ζήτησε μόνο να ψηφίσουμε ΟΧΙ, αλλά είπε επίσης ότι, αν κάνουμε λάθος με το ΟΧΙ θα έχουμε πάντα τον καιρό να πούμε ΝΑΙ. Επιβεβαίωσε, δηλαδή, την πολιτική του ανεπάρκεια δις, διότι το
κάθε ΝΑΙ και το κάθε ΟΧΙ έχει το χρόνο του.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου