21 Ιουν 2014

Και τί έκπληξη..πάλι ο Μινώταυρος των τραπεζών θέλει επιχορήγηση; Για τις τράπεζες αποκλειστήκαμε από τις αγορές, για τις τράπεζες επιστρέψαμε, και θα πληρώσουμε και έξτρα επιτόκιο για τα συμφέροντα της Τράπεζας Κύπρου;



«Πολλαπλά οφέλη για το κράτος και τις τράπεζες προκύπτουν από την έκδοση χρέους».
Χ. Γεωργιάδης

Η ομολογία του κ. Γεωργιάδη ότι το θέαμα για «έξοδο στις αγορές» κατασκευάστηκε για τις τράπεζες, ήταν μια απλή αναφορά. Όμως, μετά από τόσο καιρό συγκάλυψης, τελικά, ο Φιλελεύθερος την Παρασκευή ομολόγησε την «ανάγκη» για το νέο δάνειο:
«Κεφαλαιακό και ρευστοποιητικό όφελος στο χρηματοπιστωτικό σύστημα και ειδικά στην Τράπεζα Κύπρου αναμένεται να δημιουργήσει ο δανεισμός της Κυπριακής Δημοκρατίας 750 εκατ. από ξένα funds με επιτόκιο 4.75%. Δυο μέρες μετά την έξοδο στις αγορές, το όφελος της κίνησης μεταφέρεται στο τραπεζικό σύστημα και ειδικότερο στον ισολογισμό της Τράπεζας Κύπρου. Με βάση τα στοιχεία διαχείρισης δημόσιου χρέους, την 1η Ιουλίου 2014 λήγει το ομόλογο ανακεφαλαιοποίησης της Λαϊκής Τράπεζας 1,987 εκατ. που έχει μπει στα βιβλία της Τράπεζας Κύπρου με μεγάλη έκπτωση.  Σύμφωνα με πληροφορίες του Φ, η κυβέρνηση προσανατολίζεται να αποπληρώσει μέρος του ομόλογου και το υπόλοιπο ποσό να ανανεωθεί μέχρι τον Ιούλιο του 2017
Έκδοση με «φώτο» τραπεζών, σελ. 8, Φιλελεύθερος, 20/6/2014.

Το ότι η «έξοδος» στις αγορές ήταν άμεσα συνδεδεμένη με τις τράπεζες, φαινόταν έστω και αν δεν τον ομολογούσε η κυβέρνηση – και οι περισσότεροι δημοσιογράφοι δεν ρωτούσαν καν. Την περασμένη Κυριακή, υπήρχε ένα σχετικό άρθρο στην Χαραυγή[1], αλλά το θέμα δεν «έπαιξε» στα υπόλοιπα ΜΜΕ.

Διότι τα κενά στην πληροφόρηση συνεχίζουν. Κατ’ αρχήν το ομόλογο, το οποίο θα αποπληρωθεί, θυμίζει τις αμαρτίες της Λαϊκής, όταν ήρθε να ζητήσει στήριξη από το κράτος – και βέβαια και της Τράπεζας Κύπρου. Τότε, οι δύο τράπεζες απορρόφησαν 2-3 δις από το δημόσιο ταμείο και εκτόξευσαν το δημόσιο χρέος από 71% σε 85+%. Αυτά, όμως, δεν λέγονταν από τους δικηγόρους των δυο τραπεζών, οι οποίοι επέμεναν μανιοκαταθλιπτικά να κατηγορούν το δημόσιο για «σπάταλες» και δεν έβλεπαν το πώς οι «ανάγκες»/ζημιές των τραπεζών -και οι απαιτήσεις για στήριξη από το δημόσιο- διόγκωναν το δημόσιο χρέος.

Το άλλο κενό αφορά στη σχέση αυτού του κεφαλαίου με τις ανάγκες της Τράπεζας Κύπρου. Με δεδομένο ότι το «υπόλοιπο ποσό» του ομόλογου θα ανανεωθεί μέχρι το 2017, όταν δηλαδή, τότε η εσπευσμένη προσφυγή σε δανεισμό, έγινε μόνο για την Τράπεζα Κύπρου. Οι ανάγκες της τράπεζας είναι γνωστές και αφορούν σε μεγάλο βαθμό τους μεγαλοοφειλέτες -μερικές δεκάδες άτομα και επιχειρήσεις- οι οποίοι οφείλουν 6 δις. Η κυβέρνηση και ιδιαίτερα ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ εμπόδισαν μέχρι τώρα το διαχωρισμό της τράπεζας, έτσι ώστε να χρέη των μεγαλοοφειλετών να αντιμετωπιστούν διαφορετικά από τα χρέη του μέσου πολίτη. Δημιούργησαν, έτσι, ένα είδος ομηρίας της κοινωνίας από την Τράπεζα Κύπρου και τα συμφέροντα -μεγάλο-οφειλετών και μεγαλομετόχων- τα οποία εκπροσωπεί. Ουσιαστικά, δηλαδή, συντηρούν την ιδιωτική ζημιά και τις υποχρεώσεις μερικών επιχειρήσεων σαν μέρος του όλου – και έτσι αναπόφευκτα, όπως προβλέψαμε, οδηγούν και πάλι το Δημόσιο στο να επιχορηγεί την τράπεζα. Καλύπτουν δηλαδή τα χρέη των μεγαλοοφειλετών με δημόσιο δανεισμό.

Σύμφωνα με τον Φιλελεύθερο του Σαββάτου [και είναι αξιοσημείωτο ότι προβαλλόταν πρωτοσέλιδα] το κόστος του ομόλογου θα είναι «Δόση 2 εκατ. την ημέρα: 35.6 οι ετήσιοι τόκοι από τα ομόλογα που μας έβγαλαν στις διεθνείς αγορές».[2]

Η ζημιά που θα επωμιστούν οι πολίτες, αν όντως τα χρήματα πάνε στην Τράπεζα Κύπρου, είναι το επιτόκιο το οποίο θα πληρώνουμε και συγκριτικά με το δάνειο της τρόικα, αλλά και σε σχέση με τα πόσο επιτόκιο θα ζητά η τράπεζα για να δανείζει. Και παρά τους πανηγυρισμούς, το επιτόκιο του 4.75% είναι σαφώς πιο ψηλό από τις άλλες «μνημονιακες χώρες», όπως το έθεσε ο Φιλελεύθερος. Διότι είναι η ίδια τράπεζα που πήρε μεγάλο μέρος από τα 3 δις του 2009 και αρνήθηκε πεισματικά -με την βοήθεια της τότε Κεντρικής, του κ. Ορφανίδη και Συρίχα- να μειώσει τα επιτόκια. Αντίθετα, μάλλον διοχέτευσε την επιπλέον ρευστότητα στο εξωτερικό. Αγοράζοντας, ανάμεσα σε άλλα, και ελληνικά ομόλογα στη δευτερογενή αγορά, ενώ οι άλλοι τα ξεφορτώνονταν. Έτσι, όχι μόνο πήρε λεφτά με τη βοήθεια του Δημοσίου, αλλά μας φόρτωσε και μέρος από τις ζημιές της – ως δημόσιο χρέος, αλλά και ως ευρύτερη κρίση στην οικονομία. Και αυτόν τον μήνα λ.χ. αυξήθηκαν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, ενώ οι μισθοί σημείωσαν πτώση 7% σε σχέση με το πρώτο τρίμηνο του 2013. Είναι και αυτό μια ταξική κατανομή πόρων – το κεφάλαιο μετακυλίζει τις ζημιές στους εργαζόμενους. Και φυσικά, η κυβέρνηση επιμένει λ.χ. να μην διαχωρίζει τα δάνεια των μικρό-οφειλετών, που είναι θύματα της κρίσης, από τα δάνεια των μεγάλο-οφειλετών, μερικοί από τους οποίους ήταν ανάμεσα στους δημιουργούς της κρίσης μέσω τραπεζών – είτε με την φούσκα των ακινήτων, είτε με τον ευνοϊκό δανεισμό που συσσώρευε κεφάλαιο αλλά και ζημιές.





[1] 500 εκτ. για στήριξη των τραπεζών, Κ. Ζαχαρίου, σελ. 3, Χαραυγή, 15/6/2014
[2] Θ. Θειοπούλου, σελ. 1 και 10, Φιλελεύθερος 21/6/2014

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου